All Chapters of HIS UNCLE FORBIDDEN WOMAN: Chapter 1 - Chapter 5

“Saan mo kinuha ’yang kapal ng mukha mo, Camille? Itinuring kitang kapatid pero ito pa ang igaganti mo! At ikaw naman, Ivan, bakit mo nagawa sa akin ’to? Saan ba ako nagkulang?” Umiiyak siyang napaatras habang dahan-dahang nabitawan ang hawak na plastic na naglalaman ng ice cream. Pumunta siya sa condo nito para sana sorpresahin ang kasintahan pero siya pa ang nasorpresa. Kitang-kita niya kung paano nakipaghalikan si Ivan sa taong itinuturing na niyang kapatid na si Camille. Limang taon na silang magkasintahan ni Ivan. Akala ni Bella walang problema sa relasyon nila nilang dalawa dahil maayos naman itong makitungo sa kanya. Sweet at maalaga pero lahat pala ’yun ay pawang kasinungalingan lang. “I’m sorry, love. Nadala lang ako ng bugso ng damdamin ko.”Sinampal ni Bella ang taksil niyang boyfriend matapos marinig ang sinabi ng lalaki. “Huwag mo akong matawag-tawag na “love” dahil nag-iinit ang tainga ko, Ivan! Ginawa ko ang lahat para sa ’yo! Ano pa ba’ng kulang sa akin, ha?!” Mul

“Unang araw ko pa lang dito, gulo na agad ang bumungad sa akin. Pero sorry kayo dahil hindi ako magpapatalo sa inyo,” bulong ni Bella sa sarili. Sa sumunod na araw ay gano’n pa rin ang senaryo. Siya pa rin ang laging nakikita ni Alena—’yun ang pangalan ng babaeng tila may personal na galit sa kanya. “Miss Ramos, come to my office now!” Mabilis nag-angat ng paningin si Bella nang marinig ang baritonong boses ng kanyang amo. Seryoso ito habang nakatingin sa kanya. “Copy po, sir,” agaran niyang sagot. Tahimik siyang sumunod sa binata. Hindi alintana ang naririnig na bulungan sa tabi. Pagdating sa opisina nito, nagulat pa siya nang bigyan siya nito ng tatlong plastic bag. “Ano po ito, sir?” “Pang-office attire lang ’yan. Walang malisya.” Napalunok si Bella. Hindi niya maiwasang mapangiti sa isiping may itinatago naman pa lang kabaitan ang among kinatatakutan ng lahat ng empleyado nito. Napatingin siya sa kanyang amo. Napalunok siya nang maghinang ang kanilang paningin. Ramdam

“Mama, kailan ko po makikita si lola sa personal? Palagi na lang po kasing sa video call kami nag-uusap,” nakasimangot na sabi ni Lory sa ina.Huminga nang malalim si Bella bago hinaplos ang buhok ng anak. Hindi pa niya puwedeng pagbigyan ang hiling nito lalo’t kagagaling lang niya sa hospital. Hindi rin siya puwedeng mapagod dahil sa kondisyon niya ngayon.“Baby, konting panahon na lang at uuwi na tayo sa lola mo, okay?” “Talaga po, mama! Yehey!” masayang sagot ni Lory sabay abot sa kanyang kamay.Napalunok si Bella. Wala siyang pagpipilian ngayon kundi ang bumalik ng manila upang may katuwang siya sa pag-aalaga ng kanyang anak. Matagal na sana silang pinapauwi ng kanyang ina pero siya ang umayaw. Hindi pa siya handang balikan ang lugar na ’yun pero wala siyang pagpipilian. ***“Ma’am, ’yung luggage n’yo po, baka maiwan ninyo,” bungad sa kanya ng binatilyong nakatabi nila sa upuan. Nasa terminal na sila nang mga oras na ’yun. Sa wakas, nagpasya na siyang bumalik na ng Manila matap