Chapter 1

“Saan mo kinuha ’yang kapal ng mukha mo, Camille? Itinuring kitang kapatid pero ito pa ang igaganti mo! At ikaw naman, Ivan, bakit mo nagawa sa akin ’to? Saan ba ako nagkulang?”

Umiiyak siyang napaatras habang dahan-dahang nabitawan ang hawak na plastic na naglalaman ng ice cream. Pumunta siya sa condo nito para sana sorpresahin ang kasintahan pero siya pa ang nasorpresa. Kitang-kita niya kung paano nakipaghalikan si Ivan sa taong itinuturing na niyang kapatid na si Camille.

Limang taon na silang magkasintahan ni Ivan. Akala ni Bella walang problema sa relasyon nila nilang dalawa dahil maayos naman itong makitungo sa kanya. Sweet at maalaga pero lahat pala ’yun ay pawang kasinungalingan lang.

“I’m sorry, love. Nadala lang ako ng bugso ng damdamin ko.”

Sinampal ni Bella ang taksil niyang boyfriend matapos marinig ang sinabi ng lalaki.

“Huwag mo akong matawag-tawag na “love” dahil nag-iinit ang tainga ko, Ivan! Ginawa ko ang lahat para sa ’yo! Ano pa ba’ng kulang sa akin, ha?!”

Muli niyang sinampal sa kabilang pisngi ang lalaki. Nanggigigil siya sa isiping sa kabila ng lahat ay nagawa pa rin siya nitong pagtaksilan.

“How dare you hit me, Bella! You know what, we’re done. Sawa na rin akong magpanggap na mahal kita.”

“What did you say, Ivan? Pakiulit nga—”

“We’re done, Bella. Tutal hindi mo naman maibigay ang gusto ko. Kasalanan mo rin kung bakit ko nagawa ’to.”

Nang marinig ni Bella ang mga katagang ’yun ay lalo siyang nagngangalit sa galit. Parang piniga ang puso niya sa sobrang sakit. All this time pala ay isang bagay lang ang nakaharang sa pagitan nilang dalawa upang mag-stay pa sa kanya ang binata. Hindi niya lubos akalain na pagkababae lang pala niya ang habol nito.

“I knew it! Kaya pala nagawa mo akong ipagpalit sa kaibigan ko dahil hindi ko maibigay sa ’yo ang virginity ko, right, Ivan? Hindi pala ako ang mahal mo kung hindi ang pagkababae ko. At nang hindi mo makuha, humanap ka ng ibang maaari mong lokohin. User ka, Ivan. Kaya ‘wag mo sa akin isisi ang kataksilang ginawa mo!”

“Mahal ako ni Ivan, Bella. Never niya akong gagamitin; unlike you. He used you para gawing decorations pero ang totoo, ako talaga ang mahal niya,” nakangising saad ni Camille na ikinatagis ng bagang niya.

Sumilay ang nakakalokong ngiti sa labi ni Bella bago humakbang palapit sa traydor niyang kaibigan. Tiningnan niya ito mula ulo hanggang paa.

“You know what, hindi ka lang pala mang-aagaw, Camille. Cheap ka pa. Akalain mo ’yun, you’re settling for my leftovers.”

“Really, Bella? Come on, bess. Whatever you say, Ivan doesn’t want you anymore. So, if I were you, I’d stay away from him. Stop forcing yourself on him.”

Walang lingon-likod siyang umalis sa condo ng lalaki habang umiiyak. Naninikip ang dibdib niya dahil sa sakit na dulot sa kanya ng dalawang taong pinagkakatiwalaan niya.

“Simula ngayon, buburahin na kita sa buhay ko lalong-lalo na sa puso ko. Mawawala rin ang sakit, Ivan. At kapag nagawa ko ’yun, sisiguraduhin ko sa ’yo na nagkamali ka ng babaeng sinayang,” kausap niya sa sarili bago pinahid ang luhang naglandas sa kanyang pisngi.

Pumikit si Bella bago tuluyang lumabas ng condo. Subalit isang lalaki ang kamuntikan na niyang makabangga. Mabuti na lang at maagap ang mga kamay nito at mabilis siyang nahawakan upang hindi siya tuluyang mabuwal.

“Are you okay? Are you crying?” sunod-sunod nitong tanong.

Napalunok si Bella nang matitigan sa mukha ang kaharap. His sharp jawline, straight nose, and deep-set eyes gave him a strikingly handsome appearance. His dark, intense gaze held an air of mystery, while his stoic expression made it nearly impossible to tell what he was thinking. He was the kind of man who commanded attention without even trying—a man whose silence was just as intimidating as his words.

Wala sa sariling napakagat ng labi si Bella. Aaminin niya, kahit broken hearted siya ngayon ay may kakaiba siyang nararamdaman dito. Nang mahimasmasan ay ipinilig niya ang ulo bago tumayo nang maayos.

“A-ayos lang ho ako, sir. Pasensya na ho, nagmamadali kasi ako.”

“It’s okay. Why are you crying? Did someone hurt you?”

Muling napalunok ng laway si Bella. Sasabihin ba niya sa estrangherong lalaki ang ginawa sa kanya ng dalawa? Magsasalita na sana siya nang may dumating na isang lalaki.

“Sir, nasa loob pa po si Ivan,” dinig niyang sabi ng bagong dating na lalaki.

Kumunot ang noo ni Bella. Ivan? Ang dating kasintahan kaya ang tinutukoy ng lalaki?

“Puntahan mo. Tell him na umuwi muna sa mansion kung ayaw niyang bawiin ko sa kanya itong condo.”

Hindi mapakali si Bella sa hindi malamang dahilan mula nang marinig niya ang pangalan ng taksil na kasintahan.

“Excuse me, sir. May I ask kung okay lang?”

Kumibot ang labi ng lalaki. Nakatitig lang ito sa kanya na tila ba nababagot itong maghintay sa susunod niyang sasabihin.

“Go ahead.”

“Si Ivan Montereal ba ang ibig ninyong sabihin kanina?”

“Do you know my nephew?” kunot-noo nitong tanong.

Nephew? Pamangkin nito si Ivan? Sasagot na sana siya nang mag-ring ang kanyang cellphone. Tumawag ang nurse na nagbabantay sa mama niya. Lumala na raw ang kondisyon nito.

“What’s wrong?” tanong nito pero sa halip na sumagot ay nagmamadali na siyang umalis.

Pagdating niya sa hospital ay kaagad niyang pinuntahan ang silid kung saan namalagi ang kanyang ina. Naabutan niyang nakapikit ito. Lumala na ang sakit nito sa bato at kinakailangan na itong maoperahan. Dumungaw ang luha sa mga mata ni Bella nang makita ang ipinagbago ng katawan nito. Malayong-malayo na ito sa dati. Ang dating maganda ang katawan ngayon ay pumayat na.

“Miss Ramos, kailangan na nating maoperahan ang nanay mo. Her condition is becoming critical,” anang doktor na sumuri sa kanyang ina.

Nanlumo siya sa narinig. Malala na ang sakit ng nanay niya at kinakailangan na itong maoperahan as soon as possible. Humigpit ang pagkakahawak ni Bella sa laylayan ng suot niyang bestida.

“Diyos ko po. . . saan naman ako kukuha ng perang pang-opera sa nanay ko?”

Tumingala siya sa kawalan. Mahirap lang sila. Hindi niya alam kung saan siya kukuha o manghihiram ng pera. Mayamaya pa ay nakarinig siya ng katok mula sa labas ng p***o. Inaayos niya ang sarili bago ito binuksan. Nanlaki ang mga mata ni Bella nang mapagsino ito.

“Ikaw? Ano po’ng gingawa n’yo rito?”