All Chapters of ฉันกลายเป็นแพทย์ประจำตัวของบอสมาเฟีย: Chapter 1 - Chapter 10

“ฉันไม่เซ็นค่ะ เพราะยานั่นไม่ใช่ยาที่ฉันสั่งให้”พิมพ์ชนก ศิริวัฒน์เลื่อนรายงานชี้แจงที่วางอยู่ข้างใบลาออกออกไป บรรทัดสุดท้ายระบุว่าเด็กเสียชีวิตเพราะเธอสั่งให้ยาอย่างผิดพลาดเสียงหัวเราะของกฤตภาส วรเวชดังมาจากปลายสาย“ไม่เข้าใจหรือไงว่าที่ฉันบอกว่าจะปิดเรื่องนี้ด้วยชื่อเธอน่ะหมายความว่ายังไง?”“คุณเป็นคนผ่าตัดเองนะคะ เริ่มจากตรวจเทียบกับต้นฉบับก่อนค่ะ”“หมอพิมพ์ชนก นอกจากที่นี่แล้ว คิดว่าจะมีโรงพยาบาลไหนรับเธอไปทำงานอีกหรือไง?”ลูกชายของประธานโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยสิริธารา แพทย์ที่ออกจากห้องผ่าตัดก่อนพิมพ์ชนก สิ่งที่เขาทิ้งไว้ไม่ใช่เอกสารที่จะช่วยตรวจสอบสาเหตุการตายของเด็ก แต่เป็นกระดาษที่บังคับให้พิมพ์ชนกรับผิดอยู่คนเดียวพิมพ์ชนกใช้ปากกาชี้ตรงตำแหน่งที่พิมพ์ชื่อของตัวเองไว้“เรื่องนั้นฉันจะตรวจสอบเองค่ะ”เธอตัดสาย มือสั่นจนวางโทรศัพท์ลงไม่สำเร็จในครั้งเดียวเวลา 02.14 น. โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยสิริธารา ประเทศไทย แม้ได้รับคำสั่งให้เลิกงานแล้ว เธอก็ยังอยู่ในห้องเวรเพื่ออ่านบันทึกอาการที่ตัวเองเขียนไว้อีกครั้ง แต่บนหน้าจอกลับมีข้อความแจ้งว่าถูกจำกัดสิทธิ์เข้าถึงแล้ว เธอกำลังจะถูกไล่ออกจากต

มาร์โกกำลังจะตามออกมา แต่ก็เอามือที่ค้ำแผ่นรองกลับไปแนบกับผนัง พิมพ์ชนกเปิดทางให้พยาบาลเข้าไปข้างเด็ก“คุณมาร์โก ช่วยหลีกทางสักครู่ด้วยค่ะ ต้องเอาอุปกรณ์เข้าไป”เมื่อเขายึดแผ่นรองไว้แล้วขยับตัวออก อุปกรณ์ก็ถูกนำเข้ามา ธามยืนอยู่ตรงกรอบประตู มองเด็กที่อยู่ใต้เตียง เท้าเปล่าที่โผล่ออกมาจากร่างซึ่งขดอยู่ลากไปกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรงในตอนนั้นเอง ศีรษะของเด็กก็ตกพับลง“ลีโอ”เสียงเรียกของพิมพ์ชนกเปลี่ยนไป หน้าอกของเด็กแทบไม่ขยับธามก้าวข้ามธรณีประตู ระหว่างที่พิมพ์ชนกเข้าประจำตำแหน่งข้างศีรษะเด็ก พยาบาลก็ต่อเครื่องติดตามสัญญาณชีพ แพทย์ที่ตามเข้ามาทีหลังถืออุปกรณ์ช่วยหายใจเข้ามาด้วย“ติดต่อโรงพยาบาลค่ะ ต้องเคลื่อนย้ายผู้ป่วย”เมื่อพิมพ์ชนกพูด แพทย์ก็หันไปมองธาม“ผู้ปกครองสั่งว่าไม่ให้ส่งตัวออกไปข้างนอกครับ—”“รอต่อที่นี่ไม่ได้แล้วค่ะ”ธามถอนแขนที่กำลังจะอุ้มเด็กกลับ พิมพ์ชนกกับพยาบาลเข้าประจำตำแหน่งข้างศีรษะ สิ่งเดียวที่เขามองเห็นจากด้านหลังทีมแพทย์คือเท้าเปล่าของลีโอ“ทำไมลีโอถึง...”ธามเรียกเด็กอีกครั้ง สีริมฝีปากของลีโอเปลี่ยนไปมากกว่าเดิม เด็กไม่อาจหันศีรษะได้เข่าของธามแตะพื้น“ช่วยเข

สายตาของธามหันกลับมาหาเธอ“ถ้าฉันอยู่ที่โรงพยาบาล ฉันคงยื่นเอกสารนี้ให้ดูเป็นอย่างแรก แต่ตอนนี้ฉันต้องตอบคำถามว่าทำไมถึงหนีไปเสียก่อน”พิมพ์ชนกหันไปมองเด็ก แล้วลดเสียงลง“อย่าส่งคนไปช่วยฉันนะ ไม่ว่าฉันจะพูดอะไร พวกเขาก็จะบอกว่าคุณเป็นคนสั่ง”เสียงลูกน้องที่บอกว่าจะไปโรงพยาบาลดังมาจากปลายสายของมาร์โก ธามจึงรับโทรศัพท์“อย่าไปโรงพยาบาลนั้น ฉันจะเป็นคนตอบเองว่าใครได้รับคำสั่งจากฉัน”เขาส่งยามไปยังทางเดินอีกด้าน พิมพ์ชนกย้ายข่าวไปไว้ในโทรศัพท์ของตัวเองแล้วคืนเครื่องของมาร์โก ตอนส่งชื่อโรงพยาบาลให้เพื่อน ใบหน้าของเธอยังค้างอยู่บนหน้าจอ เธอไม่ได้เซ็นเอกสารที่บอกให้รับผิดชอบคนเดียว แต่ในข่าวกลับกลายเป็นคนที่หนีไปแล้วเมื่อเตียงเคลื่อนย้ายขยับ ลีโอก็มองหาเธอ พิมพ์ชนกยื่นแขนข้างที่ไม่บาดเจ็บเข้าไปใกล้ ธามกำลังจะจับมือจับอีกด้าน แต่เมื่อเห็นเด็กดึงแขนเสื้อเธอ เขาก็ปล่อยมือ พยาบาลชี้ตำแหน่งที่ผู้ปกครองควรยืน เขาจึงถอยไปอยู่ด้านหลังทีมแพทย์ พิมพ์ชนกเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าแล้วเดินข้างเด็ก***เมื่อไปถึงโรงพยาบาลที่ท่าเรือ ท้องฟ้าก็เริ่มสว่างขึ้นประตูอัตโนมัติข้างเคาน์เตอร์ลงทะเบียนเปิดออก แม้พิมพ์

มาร์โกกำลังจะรับกุญแจ แต่กลับชี้ไปทางบันได“ถ้าปิดทางฝั่งนั้น จะต้องเพิ่มคนตรวจสอบคนเข้าออกครับ”“ใช้ห้องประชุมฝั่งตะวันตก รับแขกจากข้างนอกที่นั่น ส่วนทางนี้ให้เข้ามาเฉพาะคนที่จะมาหาเด็ก”ผู้คนขยับออกไปทางนอกบันได เมื่อมาร์โกยกเก้าอี้ตัวเล็กออกมาจากห้องนอนว่าง ธามก็เรียกเขาไว้“เอาไปไว้ในห้องลีโอ”“เป็นเก้าอี้ที่คุณชายเคยใช้ตอนมานอนที่นี่ครับ”“ฉันรู้”มีรอยขีดเขียนของเด็กอยู่ที่ขาเก้าอี้ พิมพ์ชนกเดินตามเก้าอี้ที่มาร์โกยกมาและช่วยจับประตูไว้ ลีโอเองก็เคยหลับอย่างสบายในทางเดินนี้เหมือนกันโทรศัพท์ของธามดังขึ้น เป็นสายจากท่าเรือ อีกฝ่ายบอกว่าถ้าวันนี้ไม่ไปเจรจา ก็จะยกคิวขนถ่ายสินค้าให้คนอื่น เสียงนั้นดังมาถึงทางเดิน“เช้านี้ฉันจะไปสถานีตำรวจ”อีกฝ่ายเสริมว่าเป็นความประสงค์ของลุง ธามเดินไปที่หน้าต่าง“งั้นก็เขียนไปว่าเป็นข้อเสนอของลุง แล้วแนบเงื่อนไขที่ส่งให้พวกกัปตันไปด้วย”หลังจากนั้นเสียงของเขาก็เบาลง พิมพ์ชนกฟังไม่ชัด แต่ได้ยินว่าคนปลายสายเป็นฝ่ายวางสายก่อน ธามจบการโทรแล้วเรียกมาร์โก“อย่ารวมสินค้ารอบถัดไปไว้ที่เดียว จองเที่ยวเรือเปล่าขากลับก่อน”มีคนบอกว่าค่าขนถ่ายที่จ่ายไปแล้วเอาคื

ตอนนั้นเองโทรศัพท์ของพิมพ์ชนกก็ดังขึ้น มินตราส่งข้อความมาถามให้ช่วยตรวจสอบวันที่ในข่าวของมูลนิธิซึ่งเกี่ยวกับเงินทุนวิจัยพิมพ์ชนกตอบว่าจะโทรกลับทันที เรื่องนี้เป็นคำถามที่โรงพยาบาลส่งมา และเพื่อนของเธอก็กำลังจะกลับไปทำงานของตัวเองธามเลื่อนชามที่เธอยังกินไม่หมดมาไว้ฝั่งตัวเอง พอพิมพ์ชนกลุกขึ้น เขาก็เปิดห้องที่อยู่ลึกเข้าไปในทางเดินให้“คุยโทรศัพท์เสร็จแล้วค่อยกลับมากินต่อ”“ต้องติดต่อก่อนค่ะ วันนี้ต้องส่งคำตอบกลับไป”มีเสียงคนเรียกมินตราจากในห้อง ธามบอกกัปตันที่รอเรือเที่ยวกลับให้แยกเรือสำหรับขนส่งผู้ป่วยออกจากเรือขนสินค้า ระหว่างฟังเรื่องค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม เขาก็ได้ยินเสียงผู้หญิงหัวเราะจากด้านในเขาหยิบขนมปังของพิมพ์ชนกขึ้นมาแล้ววางลงอีกครั้ง เมื่อเธอคุยโทรศัพท์เสร็จกลับมานั่งกินต่ออีก 2 คำ เธอก็บอกว่าอีกไม่นานต้องส่งเอกสารคดีของตัวเอง ธามเอนหลังพิงเก้าอี้แทนที่จะลุกออกไป***วันที่ 7 หลังมาถึงเกาะ หลังลีโอรับการตรวจเฉพาะทางเสร็จ พิมพ์ชนกพักอยู่ที่ที่พักบนแผ่นดินใหญ่แยกต่างหาก ตอนเช้าเธอกางเอกสารที่จะใช้ตอบเรื่องคดีของตัวเองในวันที่ใช้เงินทุนวิจัยตามรายการที่มินตราส่งมา มีวันหนึ่ง