POV ni Vinorca Jona‘Mahuhuli ka na sa unibersidad,’ singit ng konsensiya ko sa mga iniisip ko, dahilan para mapabalikwas ako mula sa kama.Nagmamadali akong pumasok sa banyo, mabilis na naligo, at nagsuot ng luma at gusgusing damit, saka dinampot ang backpack ko bago patakbong lumabas ng kuwarto. Hindi puwedeng mahuli ako, lalo na’t iskolar ako; isang pagkakamali lang ay maaari nang mauwi sa sakuna.Nagmamadali akong lumabas ng bahay, gustong-gusto kong iwasan ang sinumang makaharap, lalo na si Dante at ang mga pang-uuyam niya. Sapat na ang presensya pa lang niya para mawala ako sa balanse, parang hudyat na naman ng gulo.Habang mabilis akong naglalakad, pilit na lumalayo nang hindi napapansin, may pamilyar na kotseng huminto sa tabi ko. Lintik! Iyon mismo ang gusto kong iwasan. Nahuli ako ni Dante bago pa ako makatakas.“Sumakay ka,” utos niya habang ibinababa ang bintana.Kinikilabutan ako sa boses niya, at halo-halong takot at pangamba ang bumabalot sa isip ko. Bakit gusto niya ak
最終更新日 : 2026-10-29 続きを読む