جميع فصول : الفصل -الفصل 10

บทนำสาวน้อยอิงดาวกลางดึกคืนหนึ่งในโซนห้องพักเจ้าของบริษัทผู้เป็นเจ้าภาพจัดงานเลี้ยงฉลองยอดขายธุรกิจน้ำหอมแบรนดังบนเรือสำราญร่างบางในชุดนอนลายคิตตี้สีหวานความยาวชุดเลยเข่าขึ้นมามองเห็นขาเรียวเพรียวสวย ก้าวเดินด้วยท่วงท่ามั่นใจตรงไปยังเป้าหมายคือประตูห้องพักของคนที่เธอมุ่งมั่นปั้นรักเอาไว้ว่าจะสารภาพความในใจให้เขาได้รับรู้กดกริ่งหน้าห้องสองรอบ ผ่านไปไม่นานร่างสูงใหญ่ของอิษวัตก็ปรากฏตรงหน้าเธอพร้อมสีหน้าประหลาดใจ เขายังอยู่ในฟอร์มที่สวมใส่ไปงานเมื่อช่วงเย็น หากแต่เสื้อสูทไม่ได้คลุมทับ มีเพียงแค่เสื้อเชิ้ตสีเข้มเข้ารูปปลดกระดุมเสื้อลงมาสามเม็ดจนมองเห็นแผงอกแน่น ๆ ชวนให้รู้สึกใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เรือนร่างของบุรุษเพศผสานกลิ่นหอมเฉพาะเรือนกายของเขา มันช่างชวนเชิญให้เธออยากอยู่ใกล้เขาตลอดเวลาอยากเป็นเจ้าของผู้ชายคนนี้ใครต่อใครต่างเล่าขานกันนานมา ว่าผู้หญิงเปรียบเสมือนดอกไม้ แต่จะเป็นดอกอะไนขึ้นอยู่กับการกระทำของเราเองเชื่อว่าวินาทีนี้ ผู้หญิงหลายคนอยากเป็นดอกไม้ที่ถูกผีเสื้อ อิษวัต มาดอมดม แต่จะมีไม่กี่คนหรอกที่ได้เชยชมสมปรารถนาวันนี้เขาเปิดตัวน้ำหอมแบรนด์ไทยกลิ่นกุหลาบ ชื่อ

บทที่ 1 ท่านประธานซาตานร่างบางในชุดนักศึกษาดึงดูดสายตาให้พนักงานในบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายน้ำหอมแบรนดังจากฝรั่งเศสจดจ้องมองตามจนสุดสายตา ร่างบางงามระหง ความสูงร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร หน้าตาสะสวยใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมหวาน ขนตาหนายาวเป็นแพรงามงอน จมูกโด่งรับกับริมฝีปากอิ่ม ผิวขาวอมชมพูเนียนละเอียดขับให้อิงดาวดูเด่นเป็นสง่ามีออร่ามากยิ่งขึ้น เลขาหน้าห้องของอิษวัตรีบกุลีกุจอต้อนรับเธอด้วยมิตรไมตรี ทุกคนต่างรู้ดีว่าในตอนนี้เธอเป็นเพียงแค่บุตรีของอดีตผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทเท่านั้น ไม่ได้มีอภิสิทธิ์ใด ๆ ก้าวล่วงเข้าไปพบท่านประธานได้ตามอำเภอใจ“รอสักครู่นะคะ ท่านประธานมีแขกกำลังคุยงานกันอยู่ค่ะ”“ค่ะ”“เชิญคุณอิง ในห้องรับรองดีกว่าค่ะ”เลขาผู้รู้งานของอิษวัตอ่อนน้อมถ่อมตนเมื่อรู้สถานะของเธอดี หากแต่เธอไม่ได้ต้องการให้ใคร ๆ มองว่าใช้เส้นสายของบิดามาฝึกงานแล้วได้รับอภิสิทธิ์เทียบเท่าระดับผู้บริหารเพราะความจริงแล้วนับจากนี้ไป สถานะเธอคงไม่ต่างจากพนักงานที่ทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนโดยมีความหวังว่าสักวันสิ่งที่หายไปจะกลับคืนมาเป็นของครอบครัวเธอเหมือนดังเดิม“ขอบคุณค่ะ คุณสุดาเรียกอิงเฉย ๆ ไม

บทที่ 2จงเป็นดาวพราวจรัสแสงมหาวิทยาลัย“ดูอะไรเหรออิง”พิชญาหรือไวน์เดินถือจานผลไม้เข้ามาวางตรงหน้าเพื่อนสาวคนสวยทั้งสอง เป็นอันต้องสงสัยกับสีหน้าออกอาการคล้ายคนเซ็งกับชีวิตในขณะที่สายตาจับจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ของเจ้าตัวไม่วางตาเพื่อนไม่ตอบเลยนั่งลงใกล้ ๆ ยื่นหน้าเข้าไปมองหน้าจอจึงเห็นว่าเจ้าตัวกำลังนั่งดูโฆษณาน้ำหอมคอลเลคชั่นใหม่ของบริษัทที่บิดาอิงดาวมีหุ้นส่วนด้วย“กำลังศึกษาข้อมูลของบริษัทอยู่เหรอจ้ะ”“เปล่า”ว่าพลางวางโทรศัพท์ลงโต๊ะแล้วหันมาสนใจจิ้มผลไม้ที่เพื่อนนำมาเสิร์ฟด้วยหน้าตาบูดบึ้ง จนเพื่อนสาวทั้งสองสัมผัสได้ว่าเธอกำลังไม่พอใจอะไรบางอย่าง “บริษัทพ่อแกนี่เจ๋งมากเลยนะอิง สามารถคว้าเอานางแบบแถวหน้าของเมืองไทยอย่างฮันน่ามาโปรโมทสินค้าคอลเลคชั่นใหม่ได้”ปกติพวกเธอจะได้ยินข่าววงการบันเทิงเขียนข่าวเกี่ยวกับนางแบบไฮโซสาวสวยรวยเสน่ห์คนนั้นตลอดว่าเป็นนางแบบที่ค่อนข้างเลือกรับงานระดับเจ็ดถึงแปดหลักขึ้นไปงานนี้คงจะได้เจ็ดถึงแปดหลักสินะ แถมด้วยการเทคแคร์อย่างดีจากท่านประธานบริษัทด้วยคงจะโปรโมทให้กันอย่างเต็มที่ เผลอ ๆ คงไปตอบแทนกันแบบสุดพิเศษอยู่ตอนนี้“เขาก็ต้องรับงาน

“เรียบร้อยแล้วค่ะ”แต่คราวนี้เป็นเธอเสียเองที่ต้องร้อนผ่าวเพียงแค่สายตาที่ไล่มองเธอลงมาจนถึงกระโปรงนักศึกษาแล้วบอกเธอด้วยเสียงทุ้มต่ำ“ดึงกระโปรงลงด้วย”อิงดาวมองตามสายตาเขาก่อนจะเห็นว่าบัดนี้กระโปรงทรงเอตัวจิ๋วที่แหวกข้างนั้นร่นขึ้นมามองเห็นโคนต้นขาขาวผ่องเป็นยองใยเหลืออีกแค่ไม่ถึงเซ็นติเมตรคาดว่าคงจะได้ของดีสีแดงแจ่มลายลูกไม้ โยกตัวรีบดึงรั้งกระโปรงลงให้เรียบร้อย มองเห็นทางหางตาว่าอีกฝ่ายยังคงจ้องมองมาที่เธออยู่ แผนการในใจบางอย่างจึงเริ่มผุดขึ้นด้วยความหมั่นไส้จะเป็นพระอิฐพระปูนได้ตลอดก็คอยดูหากจะตำหนิว่าเธออ่อยเขาเหมือนในอดีต ก็มาลองดูสักตั้งว่าใครจะทนไม่ไหวก่อนกัน“เอาลงแล้วค่ะ พี่อิฐรีบออกรถสิคะจะได้ไม่เสียเวลาเดี๋ยวผู้ใหญ่รอ”พูดจบก็ตวัดขาไขว่ห้างไปทางซ้าย เบนหน้าหนีออกไปมองวิวทิวทัศน์ด้านนอกแต่ใจนั้นจดจ่อรอฟังว่าคนขับรถกิตติมาศักดิ์ของเธอจะดุเรื่องกระโปรงแหวกจนเห็นขาอ่อนขาวเนียนของเธออีกหรือไม่แต่เงียบ….คราวนี้เขาไม่พูดอะไร แล้วรถก็เคลื่อนออกจากมหาวิทยาลัยไปตามเส้นทางที่จะไปบ้านเขาความเงียบภายในห้องโดยสารทำให้อิงดาวรู้สึกอึดอัดใจไม่น้อย ทอดสายตามองไปข้างหน้าพร้อมก

“โธ่ แม่ครับผมก็แค่เป็นห่วงน้อง กลัวพี่อิฐจะดุน้องจนน้องฝึกงานแบบไม่มีความสุข”คราวนี้สายตาเข้มของพี่ชายมาดนิ่งพาดผ่านมาหาอรรถพรอย่างเร็วไว “ห่วงตัวเองเถอะ ไม่ต้องมาหวังดีกับคนอื่น”“คนอื่นที่ไหนนี่น้องสาวนะครับ หรือว่าพี่อิฐจะกินหัวน้องเหมือนกินคนอื่น”ตีรวนกวนใจกัน คนที่เจื้อยแจ้วเจรจาเมื่อก่อนหน้ากลายเป็นเงียบฟังสองพี่น้องเขาหยอกล้อเล่นกัน รอฟังว่าเขาจะตอบน้องชายว่ายังไง“พูดมาก จะน้องจะใครก็ต้องสอนงานเหมือนกันหมดไม่มีข้อยกเว้น”นั่นสิก็เธอไม่ได้เป็นคนพิเศษอะไรสำหรับเขาอยู่แล้วนี่มื้ออาหารจบลงด้วยดี โดยไม่มีศึกเหนือเสือใต้เกิดขึ้นกลางวงกับข้าวอีก ผู้หลักผู้ใหญ่ขอตัวไปดวลหมากรุกกันให้ห้องทำงานประมุขของบ้าน อิงดาวคุยกันถูกคอกับคุณนายอรชุมาตามประสาเรื่องของผู้หญิงที่ห้องรับแขก ส่วนสองพี่น้องนั้นเธอไม่รู้ว่าเขาหายตัวไปทำอะไรที่มุมไหนของบ้าน แต่มีสิ่งหนึ่งที่หายไปตั้งแต่เธอเดินทางมาถึงที่นี่ก็คือยังไม่เจอกับเจ้าตัวป่วนประจำบ้าน หรือถูกกักบริเวณให้อยู่ในส่วนของเจ้าตัวก็ไม่แน่ใจ“ตั้งแต่อิงมายังไม่เห็นเจ้าตัวป่วนเลยค่ะ หรือว่าถูกกักบริเวณอีกเหรอคะ”สอดส่องสายตามองหาเจ้าซามอยด