All Chapters of กรงรักร้ายนายบอร์ดี้การ์ดเย็นชา: Chapter 1 - Chapter 8

แสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาในห้องนอนกว้างขวาง แต่บรรยากาศภายในกลับเงียบสงบจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง 'เขมิกา' ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างทรงสูงของคฤหาสน์หรู ตระกูลของเธออาจเป็นผู้ทรงอิทธิพลที่ใครๆ ต่างเกรงขาม แต่สำหรับเธอ คฤหาสน์หลังนี้ไม่ต่างอะไรจากกรงทองที่สวยงามทว่าไร้อิสรภาพ ชีวิตของลูกสาวคนเดียวของมาเฟียใหญ่อย่างเธอ ถูกล้อมรอบด้วยกฎเกณฑ์ ความปลอดภัย และสายตาหลายคู่ที่คอยจ้องมองตลอดเวลา บรรดาสายตาเหล่านั้น สายตาคู่ที่ส่งอิทธิพลต่อความรู้สึกของเธอมากที่สุด คือสายตาของชายหนุ่มที่ยืนนิ่งอยู่ตรงมุมห้องลีโอ ยืนตระหง่านอยู่ในชุดสูทสีกรมท่าตัดเย็บประณีต ร่างกายสูงใหญ่และแผงอกหนาแน่นใต้เสื้อเชิ้ตทำให้เขามีราศีของความน่าเกรงขามอย่างปิดไม่มิด ใบหน้าคมเข้มราบเรียบไร้ความรู้สึก ใบหูมีหูฟังไร้สายเสียบอยู่ตลอดเวลา เขาเหมือนเงาที่ติดตามเธอไปทุกที่ เงียบเชียบ แต่ไม่เคยคลาดสายตา"วันนี้คุณหนูมีนัดตรวจงานที่แกลเลอรีตอนสิบโมงเช้าครับ" น้ำเสียงทุ้มต่ำและเป็นทางการเอ่ยขึ้น ทลายความเงียบในห้อง เขมิกาหมุนตัวกลับมามองเขา รอยยิ้มจุดขึ้นที่มุมปากอย่างมีเลศนัย"นายจำรายละเอียดงานของฉันได

บรรยากาศขากลับคฤหาสน์ตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด รถตู้ลีมูซีนแล่นด้วยความเร็วสูงกว่าปกติโดยมีรถคุ้มกันล้อมรอบทั้งหน้าและหลัง ลีโอไม่แตะต้องหรือพูดจาเย้าหยอกกับเธออีกเลยตลอดทาง เขานั่งนิ่ง สายตาจดจ่ออยู่กับแท็บเล็ตและอุปกรณ์สื่อสารเพื่อสั่งการทีมบอดี้การ์ดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ทว่าสิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยน... คือฝ่ามือหนาที่ยังคงกุมข้อมือของเขมิกาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ราวกับเกรงว่าหากคลาดสายตาเพียงเสี้ยววินาที เธอจะหายไปจริงๆ เมื่อรถจอดเทียบหน้าประตูคฤหาสน์ ลีโอเป็นฝ่ายพาเธอเดินตรงขึ้นไปยังชั้นบนสุดซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขมิกาทันที"ลีโอ นายจะทำอะไร?" เขมิกาถามขึ้นเมื่อเห็นเขาเดินตามเข้ามาถึงภายในห้องนอนหรูของเธอ ชายหนุ่มหยุดยืนอยู่กลางห้อง สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ ตรวจเช็กระบบล็อกหน้าต่างและระเบียงอย่างถี่ถ้วน ก่อนจะหันกลับมาสบตาเธอ"ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ผมจะเฝ้าคุณหนูอยู่ภายในห้องนี้ครับ""อยู่ในห้องนี้? นอนห้องเดียวกับฉันเนี่ยนะ?" เขมิกาเลิกคิ้ว รอยยิ้มท้าทายที่เคยหายไปเริ่มจุดประกายขึ้นมาอีกครั้ง"นายรู้ใช่ไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่ บอดี้การ์ดกับลูกสาวเจ้าของบ้าน... อยู่ในห้องนอนเดียว

การเรียกพบด่วนที่ตึกใหญ่ของตระกูลทำให้บรรยากาศรอบตัวเร่งด่วนขึ้นมาทันตา เขมิกาใช้เวลาแต่งตัวไม่ถึงสิบห้านาที เธอเลือกสวมชุดสูทสเกิร์ตสีขาวครีมเข้ารูป ดูสง่างาม สมฐานะลูกสาวคนเดียวของอดีตผู้ทรงอิทธิพล แต่ถึงอย่างนั้น... ทุกครั้งที่เธอขยับตัว สัมผัสวาบหวามที่ลีโอทิ้งไว้เมื่อคืนก็ยังคงแจ่มชัดจนแอบรู้สึกวูบวาบในอก ลีโอเดินตามหลังเธอลงมาจากชั้นบนอย่างเงียบเชียบ ท่าทางของเขากลับมานิ่งสนิท เป็นบอดี้การ์ดสายตาเย็นชาคนเดิมที่ไม่มีใครมองออกเลยว่า เพิ่งจะ 'สั่งสอน' นายหญิงของตัวเองไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เมื่อมาถึงห้องทำงานใหญ่ของท่านประธาน 'คุณทรงพล' พ่อของเขมิกานั่งรออยู่หลังโต๊ะทำงานไม้สักขนาดใหญ่ ใบหน้าของชายวัยกลางคนเต็มไปด้วยความตึงเครียด"เกิดอะไรขึ้นคะคุณพ่อ? ทำไมต้องเรียกคนมารับด่วนขนาดนี้" เขมิกาถามพลางเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม"เรื่องเมื่อวานที่แกลเลอรี..." ทรงพลถอนหายใจยาว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองลีโอที่ยืนอารักขาอยู่ด้านหลังเขมิกา"ตราอสรพิษพันดาบที่พบในที่เกิดเหตุ ลีโอ... แกคงรู้ใช่ไหมว่าหมายถึงอะไร?""ครับท่าน" ลีโอตอบน้ำเสียงหนักแน่น"มันคือสัญลักษณ์ของ 'กลุ่มเงาอสรพิษ' คน

ความเย็นเยียบของผนังห้องนอนตัดกันอย่างสิ้นเชิงกับอุณหภูมิร่างกายที่ร้อนระอุราวกับมีไฟสุม ลีโอไม่ได้สนใจเสียงทักท้วงหรือแรงผลักไสเบาๆ ที่ราวกับปุยฝ้ายของคุณหนูเขมิกาเลยแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบที่เคยนิ่งสงบดั่งผิวน้ำยามนี้กลับลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความหึงหวงและปรารถนาอันดิบเถื่อน"ในเมื่อเตือนแล้วไม่ฟัง... ปากดื้อๆ กับท่าทีออดอ้อนนั่นของคุณหนู คงต้องโดนบทลงโทษที่หนักหนากว่านี้เสียแล้วล่ะครับ"เสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่ยังคงบวมเจ่อจากการจูบ ก่อนที่เขาจะตวัดอุ้มร่างระหงขึ้นลอยเหนือพื้นด้วยพละกำลังอันมหาศาล เขมิกาสะดุ้งสุดตัว สัญชาตญาณบังคับให้เรียวขาเรียวงามต้องรีบตวัดโอบรอบเอวสอบของบอดี้การ์ดหนุ่มไว้แน่นเพื่อไม่ให้ร่วงหล่นลงไป"ลีโอ! นายจะทำ... อ๊ะ!"คำประท้วงทั้งหมดถูกกลืนหายไปทันทีเมื่อลีโอก้าวฉับๆ พาเธอถอยหลังไปจนแผ่นหลังบางกระแทกเข้ากับผนังห้องอย่างนุ่มนวลแต่หนักหน่วง ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมาปิดกั้นทุกทางหนี ลีโอไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัว ริมฝีปากหยักลึกพรมจูบซุกซอนลงมาตามแนวคอระหงผ่านรอยแดงช้ำเดิมที่เขาเพิ่งสร้างไว้"อื้อ... เสียว... ลีโอ พอ..."เขมิกาครางกระเส่าเสียงสั