บทลงโทษที่ไร้ทางหนี

ความเย็นเยียบของผนังห้องนอนตัดกันอย่างสิ้นเชิงกับอุณหภูมิร่างกายที่ร้อนระอุราวกับมีไฟสุม ลีโอไม่ได้สนใจเสียงทักท้วงหรือแรงผลักไสเบาๆ ที่ราวกับปุยฝ้ายของคุณหนูเขมิกาเลยแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบที่เคยนิ่งสงบดั่งผิวน้ำยามนี้กลับลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความหึงหวงและปรารถนาอันดิบเถื่อน

"ในเมื่อเตือนแล้วไม่ฟัง... ปากดื้อๆ กับท่าทีออดอ้อนนั่นของคุณหนู คงต้องโดนบทลงโทษที่หนักหนากว่านี้เสียแล้วล่ะครับ"

เสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่ยังคงบวมเจ่อจากการจูบ ก่อนที่เขาจะตวัดอุ้มร่างระหงขึ้นลอยเหนือพื้นด้วยพละกำลังอันมหาศาล เขมิกาสะดุ้งสุดตัว สัญชาตญาณบังคับให้เรียวขาเรียวงามต้องรีบตวัดโอบรอบเอวสอบของบอดี้การ์ดหนุ่มไว้แน่นเพื่อไม่ให้ร่วงหล่นลงไป

"ลีโอ! นายจะทำ... อ๊ะ!"

คำประท้วงทั้งหมดถูกกลืนหายไปทันทีเมื่อลีโอก้าวฉับๆ พาเธอถอยหลังไปจนแผ่นหลังบางกระแทกเข้ากับผนังห้องอย่างนุ่มนวลแต่หนักหน่วง ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมาปิดกั้นทุกทางหนี ลีโอไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัว ริมฝีปากหยักลึกพรมจูบซุกซอนลงมาตามแนวคอระหงผ่านรอยแดงช้ำเดิมที่เขาเพิ่งสร้างไว้

"อื้อ... เสียว... ลีโอ พอ..."

เขมิกาครางกระเส่าเสียงสั่น มือบางที่เกาะก้านคอแกร่งไว้จิกทึ้งเส้นผมหนาของเขาจนยุ่งเหยิง ร่างกายบิดเร้าด้วยความวาบหวิวเมื่อสัมผัสเปียกชื้นและอุ่นร้อนลากผ่านจุดอ่อนไหว ลีโอแกล้งขบเม้มติ่งหูเบาๆ ก่อนจะสอดแทรกปลายลิ้นร้อนเข้าไปกวาดชิมความหวานจากซอกคอหอมกรุ่น สลับกับการดูดดึงแรงๆ จนเกิดเสียงเฉอะแฉะน่าอายสะท้อนก้องความเงียบยามวิกาล

ลมหายใจร้อนจัดเป่ารดผิวเนื้อที่กอดรัดกันจนแนบแน่น ลีโอจงใจกดสะโพกมนให้บดเบียดเข้ากับความแข็งแกร่งที่ตื่นตัวพองขยายอยู่ภายใต้เนื้อผ้า เพื่อให้เธอรับรู้ถึงอารมณ์ที่พุ่งสูงจนกู่ไม่กลับ

ลิ้นร้อนยังคงรุกรานไม่หยุดหย่อน เขาลากไล้ลงมาต่ำเรื่อยๆ จนถึงขอบชุดเดรสผ้าแพรเนื้อนุ่ม ก่อนจะใช้ริมฝีปากครอบครองและตวัดเลียผ่านเนื้อผ้าบางเบา เน้นย้ำซ้ำๆ จนผิวเนื้อนวลเนียนขึ้นรอยแดงเถือกและเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำใส

เขมิกาสะท้านเฮือกไปทั้งร่าง สมองขาวโพลนจนคิดอะไรไม่ออก ร่างกายอ่อนยวบยาบราวกับไม่มีกระดูก แรงปะทะและความซ่านซาบที่ตีรวนขึ้นมาจากท้องน้อยทำให้เธอต้องส่งเสียงครางอื้ออึงในลำคออย่างน่าสมเพชเวทนาตัวเอง

ทว่า... นั่นยังไม่ใช่ทั้งหมดที่บอดี้การ์ดหนุ่มเตรียมไว้สำหรับบทลงโทษในคืนนี้

ในขณะที่ริมฝีปากและปลายลิ้นของเขายังคงวนเวียนปรนเปรออยู่แถวเนินอกอิ่ม ฝ่ามือหนาหยาบกร้านที่เคยโอบประคองสะโพกมนก็ค่อยๆ เลื่อนต่ำลง สอดแทรกผ่านชายกระโปรงผ้าแพรเนื้อลื่นเข้าไปสัมผัสกับเรียวขาอ่อนเนียนนุ่ม สัมผัสอุ่นจัดจากปลายนิ้วที่ลูบไล้ขึ้นมาทำเอาเขมิกาสะดุ้งเฮือก เผลอแอ่นสะโพกเข้าหาตามสัญชาตญาณความเสียวซ่าน

"ลีโอ... อย่า... ตรงนั้น..." เสียงหวานขาดห้วงเมื่อนิ้วเรียวยาวของเขาแตะสัมผัสเข้ากับจุดกึ่งกลางกายผ่านชั้นผ้าบางเบา

"ปากบอกว่าอย่า... แต่ร่างกายของคุณหนูกำลังฟ้องว่าต้องการนะครับ"

ลีโอกระซิบชิดผิวเนื้อเสียงพร่า ดวงตาคมกริบช้อนมองขึ้นมาสบตากับเธอ แววตานั้นเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และกระหายใคร่รู้

นิ้วแกร่งไม่รอช้า สอดแทรกผ่านขอบกางเกงชั้นในตัวจิ๋วเข้าสัมผัสความนุ่มนิ่มที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำแห่งความปรารถนาโดยตรง สัมผัสแรกที่รุกรานเข้ามาทำเอาเขมิกาหวีดร้องครางออกมาลั่นห้อง มือบางจิกไหล่กว้างของเขาจนเล็บแทบจิกเนื้อ ร่างกายสะท้านเยือกด้วยความวาบหวิวที่พวยพุ่งขึ้นมาจนแทบขาดใจ

"อ้า... ลีโอ... ซี๊ด... บ้าที่สุด..."

ลีโอไม่เพียงแค่ใช้นิ้วรุกราน เขายังประสานสัมผัสทั้งสองเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ ในขณะที่ปลายนิ้วแกร่งเริ่มขยับเข้าออกจังหวะเนิบนาบแต่หนักหน่วงภายในช่องทางนุ่มหยุ่น ปลายลิ้นร้อนของเขาก็กลับขึ้นมาตวัดเลียริมฝีปากและยอดอกผ่านเนื้อผ้าซาตินอีกครั้ง สลับกับการดูดดึงและขบเม้มจนเขมิกาต้องห่อไหล่ด้วยความเสียวซ่านที่โถมกระหน่ำเข้ามาดั่งคลื่นพายุ

นิ้วมือขยับเร็วขึ้นตามจังหวะอารมณ์ที่เริ่มเดือดพล่าน เสียงเฉอะแฉะของหยาดน้ำหวานที่ไหลรินคลอเคลียกับเสียงหอบหายใจกระเส่าดังระงมไปทั่วห้องโถง ลีโอบดเบียดความต้องการของตัวเองเข้ากับหน้าท้องเธอย้ำๆ ขณะที่นิ้วร้อนทำหน้าที่ตักตวงความสุขสมให้เธอจนแทบไม่เหลือสติ

"อ๊าส์... ลีโอ... ไม่ไหวแล้ว... จะ... จะไม่ไหวแล้ว..."

เขมิกาซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างของเขา ร่างกายสั่นกระตุกเกร็งด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายจนเธอต้องทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดพิงซบไปที่เขาอย่างหมดแรง

ลีโอถอนนิ้วออกมาพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองที่เตลิดไปไกลไม่แพ้กัน เขายกมือขึ้นลูบผมยาวสลวยที่ชุ่มเหงื่อด้วยความอ่อนโยนปนเอ็นดู ก่อนจะกดจูบซับหยาดน้ำตาที่คลอหน่วยอยู่ที่หางตาเธอแผ่วเบา

"จำบทเรียนในวันนี้เอาไว้ให้ดีนะครับคุณหนู..."

เขากระซิบเสียงพร่าข้างใบหูที่ยังคงแดงก่ำ

"ถ้าไม่อยากโดนบทลงโทษที่หนักกว่านี้... คราวหลังอย่าได้เผลอไปยิ้มหรือแตะต้องผู้ชายคนไหนให้อีกเป็นอันขาด" เขมิกาหอบหายใจโยนตัวซบกับอกแกร่ง ทำได้เพียงพยักหน้ารับอย่างอ่อนแรง ยอมจำนนต่ออำนาจของบอดี้การ์ดหนุ่มผู้กุมหัวใจและร่างกายของเธอไว้ทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียวในยามวิกาลนี้…..>>>