All Chapters of FALLING FOR MY SISTER'S MAN: Chapter 1 - Chapter 10

Maagang gumising si Cora upang ihanda ang kaniyang mga gamit. Matapos ang ilang buwang pagtatrabaho sa Maynila bilang tindera sa botika ng kaniyang tiyahin, sa wakas ay makababalik na rin siya sa kanilang probinsya. Sabik na sabik siyang makita ang kaniyang pamilya, lalo na ang nakababatang kapatid na si Myline.Ngunit sa likod ng kaniyang mga ngiti ay may lungkot na pilit niyang itinatago.Si Carlo, ang lalaking minahal niya nang buong puso, ay matagal nang nasa Amerika. Umalis ito upang humanap ng mas magandang kinabukasan at nangakong babalik kapag maayos na ang lahat. Noong una, halos gabi-gabi silang magkausap. Ngunit habang lumilipas ang mga buwan, unti-unting naging madalang ang kanilang komunikasyon. Minsan, ilang araw siyang naghihintay sa tawag nito. Minsan naman, natutulog siyang hawak ang cellphone, umaasang paggising niya ay may mensahe mula sa lalaking mahal niya.“Baby, miss na miss na kita,” bulong niya habang tinitingnan ang litrato nilang dalawa.Ngunit walang sagot

Maagang umuwi si Gio mula sa presinto nang araw na iyon. Pagdating niya sa bahay, nadatnan niya si Myline na naghahanda ng hapunan.“Love, nandiyan ka na pala!” masayang bati ni Myline.“Oo. Maaga kaming natapos sa presinto.”Lumapit si Gio at hinalikan ito sa noo bago inilapag ang gamit niya.“May ikukuwento pala ako sa iyo,” sabi ni Myline habang inaayos ang mga plato.“Ano iyon?”“Tumawag sa akin si Kuya Carlo kagabi.”Napatingin si Gio. “Si Carlo? Ang nobyo ni Cora?”“Oo. Nagulat nga ako, kasi matagal na rin kaming hindi nag-uusap.”Nagpatuloy si Myline sa pag-aayos habang nakikinig si Gio.“Kinukumusta niya si Ate. Tinanong niya kung nandito na ba talaga siya at kung okay lang ang lagay niya.”“Ah, ganoon ba?” maikling sagot ni Gio.“Nagpakiusap din siya. Samahan ko raw si Ate kapag may oras ako, para hindi siya makaramdam na mag-isa siya habang nasa Amerika si Kuya.”Tumango si Gio at umupo sa hapag. “Mabait naman pala siya sa pamilya ninyo.”“Hindi lang basta maba

Isang hapon, nakatanggap si Cora ng tawag mula kay Carlo.“Baby, may sasabihin sana ako sa iyo,” masayang bungad nito.“Ano iyon?”“Birthday ni Kyle sa Linggo. Gusto ka raw niyang makausap. Alam mo naman, lagi ka niyang hinahanap.”Napangiti si Cora. “Talaga? Happy birthday sa kaniya, kahit hindi pa Linggo!”“Gusto sana ng pamilya ko na pumunta ka sa bahay. May maliit kaming handaan. Isama mo sina Myline at Gio kung gusto nila.”“Sigurado ka? Baka makaabala kami.”“Hindi ka bisita, baby. Parte ka na ng pamilya namin.”Natigilan si Cora. Ilang sandali siyang hindi nakasagot.“Thank you, Carlo.”“Bakit parang naiiyak ka?”“Wala. Na-touch lang ako.”“Gusto ka talaga nilang makita. Alam mo namang boto sa iyo sina Mama at Papa.”Pagkababa ng tawag, agad niyang ibinalita kay Myline ang imbitasyon.“Ate, siyempre sasama ako! Gusto kong makita ang pamilya ni Kuya Carlo.”“Isasama rin natin si Gio.”“Mas maganda! Para makilala rin nila.”---Linggo ng umaga, maagang naghanda

Ilang araw matapos ang huling pag-uusap nina Cora at Gio, pilit na ibinalik ni Cora ang sarili sa dating buhay. Abala siya sa mga gawaing bahay at sa pakikipag-usap kay Carlo. Ngunit sa tuwing nagkakaroon siya ng pagkakataong mapag-isa, bumabalik sa isip niya ang mga salitang binitiwan ni Gio.“Dahil kapag kausap kita, nakakalimutan ko kung ano ang dapat kong sabihin.”Hindi niya alam kung bakit paulit-ulit niyang naririnig ang mga salitang iyon sa isip niya.Isang umaga, habang naghahanda siya ng almusal, lumapit si Myline.“Ate, may balita ako!”Napatingin si Cora. “Ano naman iyon?”“Tumawag si Gio kagabi. Sabi niya, susubukan daw niyang magkaroon ng mas maraming oras para sa akin.”“Maganda naman iyon.”“Oo nga. Baka kailangan lang talaga niyang ayusin ang schedule niya.”Ngumiti si Cora habang naghahanda ng pagkain.“Basta mag-usap kayo nang maayos.”Biglang tumahimik si Myline bago nagtanong.“Ate, may gusto akong itanong.”“Ano iyon?”“May sinabi ba sa iyo si Gio noong huli siya

Maagang nagising si Cora kinabukasan. Hindi pa rin mawala sa isip niya ang sinabi ni Carlo noong nakaraang gabi.Gusto nitong hingin ang kamay niya sa kanilang pamilya.Ilang taon na rin silang magkasintahan, at matagal na niyang pinangarap na magkaroon sila ng sariling tahanan. Ngunit ngayon na tila malapit nang matupad ang pangarap na iyon, may bahagi ng puso niyang hindi mapakali.Bumangon siya at dumiretso sa kusina. Naabutan niya roon si Myline na naghahanda ng kape habang nakatingin sa cellphone.“Good morning,” bati ni Cora.“Good morning, Ate!” masiglang sagot ng kapatid. “Uy, gising na ang future Mrs. Carlo!”Napailing si Cora habang napapangiti.“Ang aga-aga, nang-aasar ka na.”“Bakit? Totoo naman! Narinig ko kagabi ang sinabi ni Carlo. Magpo-propose na raw siya sa pamilya ninyo!”“Hindi pa naman proposal iyon. Gusto lang niyang kausapin sina Mama at Papa.”“Pareho lang halos iyon!” natatawang sabi ni Myline.Umupo si Cora sa tabi niya.“Alam mo, Myline, hindi ko pa nga alam