All Chapters of โอกาสครั้งที่สองของมหาเศรษฐี: Chapter 1 - Chapter 9

บทที่ 01-°•°•°•°•°•°•°•°•°•"บี๊บ บี๊บ บี๊บ บี๊บ บี๊บ บี๊บ" นาฬิกาปลุกดังไม่หยุด ส่งสัญญาณบอกวาเลนตินาว่าตอนนี้ 7 โมงเช้าแล้ว ถึงเวลาตื่นไปทำงาน..."อ๊ากกก!!! นาฬิกาปลุกโง่ๆ เช้าที่โง่ๆ วันจันทร์ที่โง่ๆ!!" วาเลนตินาบ่นแล้วลุกขึ้นนั่งก่อนจะปิดนาฬิกาปลุกเธอหาวเสียงดังแล้วทำปากจู๋ก่อนจะลงจากเตียง เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแล้วเล่นเพลงโปรดของเธอ เพลง “Shape Of You” ของ Ed Sheeranวาเลนตินาเต้นตามจังหวะเพลงไปพลางแปรงฟันไปพลาง เธอส่ายสะโพกไปมาในขณะที่แปรงฟัน...🗣 ข่าวด่วน...วาเลนตินาส่งเสียงขู่ด้วยความโกรธ เธอบ้วนยาสีฟันออกแล้วบ้วนปากล้างหน้าก่อนจะเดินไปที่โทรศัพท์ของเธอ🗣 คุณริคาร์โด ธอร์นตัน มหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในย่านนี้ ถูกพบที่โรงแรมดีลักซ์ ซึ่งเขา...เธอปิดมันทันที"เหมือนฉันอยากฟังข่าวโง่ๆ เกี่ยวกับชีวิตคนอื่นงั้นแหละ" เธอพึมพำแล้วหยิบผ้าขนหนูของเธอแล้วเข้าไปอาบน้ำ....โรงแรมดีลักซ์...รถลีมูซีนสีดำเงาวับคันหนึ่งจอดตรงหน้าโรงแรมพอดี คนขับรถเดินออกมาจากรถลีมูซีนแล้วเปิดประตูเบาะหลังรองเท้าสีดำเงาวับคู่หนึ่งก้าวออกมาจากรถ แล้วจากนั้นก็มีชายร่างสูงหล่อเหลาคนหนึ่งที่มีสีหน้าข

บทที่ 03-°•°•°•°•°•°•°•°•°•"ไม่เอาอีกแล้ว..." ริคาร์โดสาปแช่ง..."ลูกชาย..." ชายคนนั้นยิ้ม"พ่อ สวัสดีตอนบ่าย" ริคาร์โดขมวดคิ้วแล้วก้มหน้าลง เขารู้อยู่แล้วว่าพ่อของเขามาที่นี่เพื่อทำอะไร"ขอบคุณลูกชาย พ่อมาที่นี่กับฟิโอน่า ลูกยังจำเธอได้ไหม พวกเธอเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน" พ่อของริคาร์โด (อีวาน) พูด"ใช่... ผมจำได้" ริคาร์โดพูดสั้นๆ"ว้าว ดีจังเลย ฟิโอน่า นี่ลูกชายของพ่อ ริคาร์โด" อีวานยิ้มฟิโอน่ายิ้มอย่างสง่างาม..."สวัสดีค่ะ ริคาร์โด" ฟิโอน่าพูด"พ่อเลยพาเธอมาที่นี่เพราะเธอเพิ่งมาใหม่ที่นี่ และพ่ออยากให้ลูกพาเธอเที่ยวรอบๆ และบางทีพวกเธอจะได้รู้จักกันมากขึ้น" อีวานพูด"ในที่สุดเขาก็มาถึงจุดนี้" ริคาร์โดคิดนั่นคือกิจวัตรประจำเดือนของเขา ทุกเดือน พ่อของเขาจะพาผู้หญิงสายพันธุ์ใหม่มาหาเขาและพยายามจับคู่พวกเขาเข้าด้วยกัน แต่มันไม่เคยได้ผลเลย..."ฟังดูน่าสนใจ..." ริคาร์โดพูดพร้อมกับรอยยิ้มปลอมๆ บนริมฝีปากของเขา..."เยี่ยม! พ่อจองอาหารค่ำไว้ให้พวกเธอสองคนที่ร้านอาหารดีลักซ์" อีวานยิ้ม..."ขอบคุณครับพ่อ... พ่อไม่น่าต้องทำเลย" ริคาร์โดพูดพร้อมส่งสายตาที่รู้กันให้เขา..."พ่อจะไปแล้วนะ ริคาร

บทที่ 05-°•°•°•°•°•°•°•°•°•ฟิโอน่าวิ่งไปที่โต๊ะของเธอแล้วทุบมือของเธอลงบนโต๊ะด้วยความโกรธ ริคาร์โดมองขึ้นมาที่เธอด้วยสีหน้าที่ประหลาดใจแต่สับสน ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้นแต่คนอื่นๆ ที่กำลังกินอาหารอยู่ที่โซนวีไอพีด้วย...เขาไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ไม่นานมานี้ เธอยังดีๆ อยู่ แต่ตอนนี้เธอดูเหมือนคนเสียสติที่มีผมกระจายไปหมดและแก้มของเธอแดงเหมือนถูกตบ..."เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?" ริคาร์โดขมวดคิ้ว..."ถึงเวลาใช้โอกาสนี้แล้ว" ฟิโอน่าคิดเธอสูดจมูกแล้วกระพริบตา แล้วทันใดนั้นก็ร้องไห้ออกมา..."ผู้ชายเมาบางคนพยายามจะทำร้ายฉันที่ห้องน้ำ... โชคดีที่บริกรช่วยฉันไว้" ฟิโอน่าร้องไห้"เสียใจด้วยนะ ฟิโอน่า หวังว่าพวกเขาจะไม่ได้ทำร้ายเธอมากนัก" ริคาร์โดพูดออกมาจากความเห็นใจในฐานะมนุษย์เธอพยักหน้ายังคงร้องไห้..."กลับบ้านกันเถอะ" ฟิโอน่ากระซิบริคาร์โดพยักหน้าแล้ววางเงินเพื่อจ่ายค่าอาหารของพวกเขาบนโต๊ะก่อนจะจากไปเธอกอดแขนของเขาแล้วซบหน้าของเธอลงไป รอยยิ้มเยาะปรากฏบนริมฝีปากของเธอขณะที่พวกเขาเดินออกไป..."เธอหายไปนานทำไม?" ไรอันถามเมื่อวาเลนตินามาแล้วนั่งลงใกล้เขา"แค่มีเรื่องต้องจัดการนิดหน่อ

บทที่ 07-°•°•°•°•°•°•°•°•°•"ไอริส..." วาเลนตินาเรียก เธอยังตกใจเกินไปที่จะขยับตัว..."ติน่า" ไอริสร้องไห้แล้วกอดวาเลนตินาแน่น ตัวสั่นและร้องไห้บนไหล่ของเธอ"ชู่ว!!! ไม่เป็นไร" วาเลนตินาลูบหลังของเธอด้วยมือข้างหนึ่งแล้วเช็ดน้ำตาของตัวเองด้วยอีกข้างหนึ่ง"ขอบคุณพระเจ้าที่เธอมา เขา... เขา... เขากำลังจะ... ฉันอีกแล้ว" ไอริสร้องไห้"อีกแล้ว?" วาเลนตินาสงสัยแล้วดึงไอริสออกจากเธอ"เธอพูดว่าอะไรนะ?" วาเลนตินาถามไอริสมองลงยังคงร้องไห้"ฉันรู้จักผู้ชายคนนั้น ชื่อของเขาแซนเดอร์ เพื่อนร่วมชั้นของฉัน เขาเคยชวนฉันออกเดทแต่ฉันปฏิเสธเขาไป แล้วเขา... เขา... ฉัน" ไอริสร้องไห้วาเลนตินาแค่มองไอริส เธอไม่รู้ว่าจะรู้สึกยังไง จะรู้สึกโกรธ สงสาร เห็นใจ..."เขาขู่ฉัน ว่าถ้าฉันเปิดปากเขาจะทำเรื่องไม่ดีกับฉันถ้าฉันพูดอะไร ฉันกลัว ฉันรู้สึกสกปรก ไร้ค่า... ฉันไร้ค่าเหลือเกิน..." ไอริสพูดในขณะที่ตื่นตระหนก"ชู่ว.. ไม่เป็นไร เขาจะไม่มีวันทำร้ายเธออีกแล้ว" วาเลนตินากอดเธอ ปลอบเธอ..."หัวของฉัน... เกิดอะไรขึ้น?" แซนเดอร์คราง ค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งวาเลนตินาหันหัวไปหาเขา เธอปล่อยไอริสแล้วหยิบไม้ขึ้นมา"ไอ้คนเลว!!" วาเล

_บทที่ 9_-°•°•°•°•°•ไอริสมองไปรอบๆ ด้วยความสับสนอย่างสิ้นเชิง เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"ออกไปจากโรงเรียนนี้!!""เท่าไหร่สำหรับอม...??"ไอริสมองไปรอบๆ ยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงโยนคำพูดเหล่านั้นใส่เธอ..."ไอริส วิลเลียมส์, ไอริส วิลเลียมส์... กรุณามาที่ห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่" เสียงดังก้องออกมาจากลำโพงไฟฟ้า...ไอริสเริ่มเดินไปที่ห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่ขณะที่นักเรียนด่าทอเธอและโยนของใส่เธอเธอเคาะประตูหนึ่งครั้งเมื่อมาถึง"เข้ามา"ไอริสสูดลมหายใจลึกๆ ก่อนจะเปิดประตูและเดินเข้าไป เธอเห็นอาจารย์ใหญ่พร้อมสมาชิกคณะกรรมการคนอื่นๆ นั่งอยู่ที่นั่น บางคนมองเธอด้วยสายตารังเกียจ ขณะที่บางคนมองเธอด้วยความสงสาร"ไอริส เราเห็นบางอย่างที่โพสต์บนบล็อกของโรงเรียนที่เราไม่ชอบ" อาจารย์ใหญ่เริ่ม..."อะไร?" ไอริสถามครูคนหนึ่งหยิบโทรศัพท์ของเขาออกมา เปิดวิดีโอแล้วส่งให้ไอริส ความช็อกเป็นคำพูดที่น้อยเกินไปที่จะอธิบายว่าไอริสรู้สึกอย่างไรในตอนนั้น"มันปลอม!! นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น!!" ไอริสตะโกนทั้งน้ำตา"แต่นั่นคือสิ่งที่เราเห็น" ครูผู้หญิงคนหนึ่งหัวเราะเยาะ"ฉันคิดว่าเธอรู้ว่ามันขัดต่อกฎและข้อบังคับของโ