บททั้งหมดของ ร้ายนัก ไม่รักก็ได้: บทที่ 1 - บทที่ 5

5

บทนำ

ถ้าจะเปรียบความรักของเธอก็เหมือนกับการนั่งดูแมลงเม่าบินเข้ากองไฟที่ใครต่อใครเขาเปรียบเปรยกันมานักต่อนัก ความรักที่ถูกล่อลวงด้วยแสงสว่างคิดว่ามันจะให้ความอบอุ่น ทว่ากลับแผดเผาตัวเองให้ต้องมอดไหม้ลงไป หากแต่แมลงเม่าสมองมันไม่ได้ซับซ้อน มันก็แค่สับสนคิดว่าแสงไฟคือแสงดวงจันทร์ที่เป็นตัวนำทางในการเดินทาง ผิดกับเธอ ที่รู้ว่าเขาคือ ‘ไฟ’ พร้อมจะทำลายล้างทุกอย่างแต่ก็ยอมที่จะกระโจนเข้าไปหามัน…ช่างโง่สิ้นดี01.30น. ภายในห้องนอนอันแสนเงียบงัน มีเพียงแสงไฟสีนวลจางที่หัวเตียงให้แสงสว่างเพียงรำไร ร่างแบบบางของบัวชมพูนอนเปลือยเปล่าอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ใบหน้าสวยเรียบนิ่งไม่บ่งบอกถึงอารมณ์ใดกำลังจ้องมองร่างสูงใหญ่ของใครบางคนที่ยืนอยู่ปลายเตียงใครบางคนที่ไม่สนใจแม้แต่จะหันมามองเธอเลย… “ธันจะกลับเลยเหรอ” เจ้าของน้ำเสียงหวานเอ่ยถามพลางขยับตัวขึ้นพิงที่หัวเตียงแล้วกระชับผ้าห่มขึ้นมาปิดที่หน้าอก แม้จะรู้ว่าคำตอบที่ได้กลับมาจะเป็นไปในรูปแบบใดแต่ก็เลือกที่จะพูดบางอย่างเพื่อรั้งเขาไว้อีกสักครั้ง “ดึกแล้ว นอนค้างที่นี่ก่อนก็ได้” “…” คนถูกถามยังคงเงียบอยู่เช่นเดิม ธันเดอร์ ไม่คิดจะหันไปใ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-15
อ่านเพิ่มเติม

เพื่อนเธอชื่ออะไร?

@มหา’ลัย…ตึก!ตึก! วันแรกของการเปิดภาคเรียนไม่ได้ทำให้นักศึกษาสาวปีสามอย่างบัวชมพูตื่นเต้นเหมือนตอนที่เข้ามาเป็นน้องปีหนึ่ง แต่ที่รู้สึกแปลกไปกว่าสองปีก่อนนิดหน่อยก็คือการที่มีเพื่อนอีกคนมาคอยเดินอยู่ข้างๆนี่แหละ ปกติแล้วบัวชมพูไม่ค่อยเป็นที่สนใจของใครต่อใครสักเท่าไหร่นักถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคนที่สวยมากคนหนึ่งก็ตาม แต่พอมีนิลามาเดินอยู่ด้วยใครต่อใครหลายคนที่ว่าก็พากันหันมองแทบตลอดทั้งทางเดิน นิลาเป็นคนมีความมั่นใจสูง ส่วนตัวบัวชมพูนั้นไม่ใช่คนไม่มั่นใจในตัวเองเพียงแค่เธอไม่ชอบทำตัวให้ใครสนใจมากก็เท่านั้น ทุกวันที่มาเรียนจึงไม่ได้แต่งหน้าแต่งตาให้สวยปิ๊งเหมือนเพื่อนข้างๆ “นิจะกินอะไร โรงอาหารคณะเราก็อร่อยหลายร้านนะ” เสียงหวานหันไปถามกับเพื่อนสาวพร้อมที่จะเป็นฝ่ายแนะนำ หากแต่นิลาเพื่อนของเธอกลับส่ายหน้าปฏิเสธแล้วตั้งท่างอแงขึ้นมาทันที “ฉันจะไปกินข้าวกับดีน” “กับดีน?” “ใช่ แล้วเธอก็ต้องไปกับฉันด้วย” “บัวไม่…” “ต้องไป” บัวชมพูได้แต่ขยับปากค้างไว้อย่างนั้นเมื่อเพื่อนยืนกอดอกมองหน้าทำราวกับว่าถ้าเธอไม่ไปด้วยจะงอนกันไปสักสิบชาติ และเธอก็เป็นพวกที่ใจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-15
อ่านเพิ่มเติม

จำใจช่วย

ผับxxx ค่ำคืนของวันศุกร์และวันเสาร์บัวชมพูมีหน้าที่เป็นนักร้องประจำผับที่พ่อของนิลาเป็นเจ้าของ เมื่อก่อนนั้นพี่ชายของเธอเป็นผู้จัดการอยู่ที่นี่ ทว่าเมื่อหนึ่งปีก่อนมีเหตุการณ์ยิงกันเกิดขึ้นและหลักฐานบางอย่างชี้ว่าพี่ชายของเธอเป็นผู้ก่อเหตุเจ้าตัวจึงได้หลบหนีหายไปและติดต่อไม่ได้อีกเลย บัวชมพูไม่เคยเชื่อว่าพี่ของเธอจะเป็นคนทำ แต่เพราะเธอไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์จึงไม่สามารถโต้แย้งใดๆได้ อีกทั้งพยานที่อยู่ในตอนนั้นก็เหมือนจะพูดไม่รู้เรื่อง คำให้การที่กลับไปกลับมาทำให้คดีนี้ยังคงคลุมเครืออยู่และพี่ชายของเธอก็เป็นผู้ต้องสงสัยอันดับต้นๆ ยังดีหน่อยที่นิกรเจ้าของผับไม่ไล่เธอออกไปอีกคน เขาให้เธอได้ทำงานที่นี่ต่อเพราะเห็นใจและก็เห็นว่าเธอเป็นเพื่อนกับนิลามานาน ทุกวันนี้เธอจึงตั้งใจทำงาน อะไรที่เธอพอจะช่วยได้ไม่ว่าหน้าที่ไหนเธอก็ทำหมดไม่เคยเกลี่ยง… “ที่มหาลัยเป็นไงบ้างบัว นิลาเอาแต่ใจกับเราไหม” เสียงทุ้มของคนเป็นเจ้านายและเป็นเสมือนญาติผู้ใหญ่ของเธอคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น นิกรยังมองเธอด้วยความเอ็นดูเสมอ เขารู้ว่าลูกสาวของตัวเองเป็นคนเอาแต่ใจและเพื่อนไม่กี่คนที่จะทำให้นิลาถูกใจได้ก็มีแค่บัวช
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-15
อ่านเพิ่มเติม

ห่วงเพื่อนหรือหวงฉันกันแน่?

02.00น. “ไหวไหมนิ” บัวชมพูถามเพื่อนที่ยืนโงนเงนแทบจะเดินไม่ตรงทางด้วยความเป็นห่วง วันนี้นิลาสนุกและดื่มเยอะมากจนเมาไม่รู้เรื่อง ส่งผลให้ตอนนี้เธอต้องมายืนประคองเพื่อนไว้เพื่อรอให้รถดีนวนมารับ “ฉันไม่เป็นไร เมานิดหน่อย” ประกอบคำนิลาก็ยกมือขึ้นมาทำท่าจีบนิ้วนิดหน่อยที่ว่า แต่เสียงที่พูดออกมาช่างอ้อแอ้จนบัวชมพูถึงกับขำ “อืม นิดหน่อยก็นิดหน่อย” เธอไม่อยากจะเถียงกับคนเมา “เธอมีรถประจำมารับใช่ไหมบัว” “อืม ทำไมเหรอ?” “ดี ฉันอยากกลับกับดีนสองคนน่ะ” คนเมาเงยหน้าขึ้นมาทำเป็นอ้อนเธอด้วยการกะพริบตาปริบๆ “เธอก็รู้ใช่ไหม?” “รู้ ไม่ต้องห่วงหรอกฉันกลับเองได้” บัวชมพูไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ ปกติเธอก็กลับเองประจำอยู่แล้วไม่จำเป็นต้องให้ใครไปส่ง และยิ่งรู้ถึงจุดประสงค์ของเพื่อนแล้วด้วยเธอก็ยิ่งไม่เข้าไปขัด นิลาชอบดีนอันนี้เธอรู้ดี แต่ที่ยังยอมช่วยให้ธันเดอร์นั้นเข้ามาจีบเป็นเพราะเธอไม่อยากขัดใจเขา และอีกอย่างคือเธอยังไม่อยากถูกเขาสลัดทิ้งตอนนี้ด้วยจึงยอมตามใจทุกอย่าง รถคันหรูของดีนวกกลับมารับคนเมาแล้ว ร่างสูงของเขาเปิดประตูลงมาเพื่อช่วยนำนิลาเข้าไปไว้ในรถ เมื่อทุ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-19
อ่านเพิ่มเติม

ภาพเจ็บหน่วง

หลายวันต่อมา…@มหา’ลัย… “นี่แตงโมปั่นของนิ” บัวชมพูวางแก้วน้ำผลไม้ไว้ตรงหน้าเพื่อนพร้อมกับนั่งลงฝั่งตรงข้าม แต่นิลาไม่ได้ให้ความสนใจกับน้ำผลไม้ที่ตัวเองฝากบัวชมพูให้ซื้อมาให้เลยสักนิด บัวชมพูนั่งมองเพื่อนที่กำลังรัวนิ้วลงหน้าจอไปก็หัวเราะคิกคักไป ไม่รู้ว่านิลาคุยกับใครอยู่แต่ก็พอจะเดาได้ว่าอาจจะเป็นใครคนใดคนหนึ่งที่เข้ามาจีบ นิลาเป็นคนบริหารเสน่ห์เก่งจึงไม่แปลกที่จะมีคนคุยหลายคน แต่คนที่อยู่ในใจนิลานั้นมีเพียงคนเดียวก็คือ ‘ดีน’ “คุยกับใครน่ะ” บัวชมพูเท้าคางถามนิลาแล้วอมยิ้มตาม “ดูท่าคนนี้จะถูกใจนะ” “ถูกใจสิ แต่ก็ถูกใจไม่เท่าดีนหรอก” นิลาเงยหน้าขึ้นมาแล้วสั่นไหล่เล็กน้อย “คุยเล่นๆนะ” “จ้า แม่คนเสน่ห์แรง” “แน่นอนอยู่แล้ว นี่นิลาเพื่อนเธอนะ” “หึ!” บัวชมพูหัวเราะชอบใจ เธอชื่นชมในความมั่นใจในตัวเองของเพื่อนจนบางครั้งเธอก็อยากจะมีความมั่นใจเหมือนนิลาบาง แต่ตัวเองก็ไม่ได้เป็นลูกคุณหนูหรือมีอะไรดีเหมือนเพื่อนเลย ที่เห็นจะมีดีสุดในตัวเธออย่างมากก็แค่เป็นคนเรียนเก่ง “นี่ เย็นนี้เธอไปกับฉันหน่อยสิ” จู่ๆคนที่กำลังหัวเราะคิกคักกับหน้าจอก็หันมาบอกกับเธอ “ไ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-19
อ่านเพิ่มเติม
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status