Anu-Ano Ang Pito Ka Sakramento At Kanilang Mga Layunin?

Magandang araw! Sa mga usapan tungkol sa sakramento, talagang napaka-espesyal at mahalaga ng mga ito sa buhay ng mga Kristiyano. Ang mga sakramento ay mga ritwal o simbolo na nagdadala ng biyaya at nagsisilbing mga paalala sa mga turo ng mismong pananampalataya. Kung babalikan natin ang tradisyon, makikita natin na may pito o pitong sakramento na nakilala sa mga simbahan, at bawat isa ay may kanya-kanyang layunin at kahulugan.

Ang unang sakramento ay ang Binyag, kung saan ang isang tao, kadalasang sanggol, ay binabautismuhan sa tubig bilang tanda ng pagpasok sa Kristiyanismo. Ito ay hindi lamang isang simbolo ng paglilinis mula sa kasalanan kundi pati na rin ng isang bagong buhay at pagtanggap sa komunidad ng simbahan. Sunod naman ang Kumpil, na isinasagawa pagkatapos ng Binyag. Sa pamamagitan ng Kumpil, pinagtitibay ang mga pangako sa Diyos at ang pakikipag-isa sa Espiritu Santo. Ang mga binyagan ay tumatanggap ng mga donasyon ng Espiritu Santo upang makakilos at makapaglayon sa kaligtasan.

Kasama rin dito ang Eukaristiya, na itinuturing na ‘Tulad ng mga Olivo’ na pagkaing hamog ang pagpapakilala kay Kristo sa mga mananampalataya. Sa Eukaristiya, tayo'y nagsasalu-salo sa katawan at dugo ni Kristo, isa itong anibersaryo ng huli niyang hapunan at ang pangunahing pagdiriwang ng bawat misa. Ang Espiritu Santo ay narito rin sa ating buhay upang ipaalala sa atin ang mga aral ni Hesus.

Ang ikaapat naman na sakramento ay ang Pagpapahayag ng Kasalanan, kung saan ang mga mananampalataya ay nagkukumpuni sa kanilang relasyon sa Diyos sa pamamagitan ng pagkumpuni sa kanilang mga pagkakamali at pagsisisi sa mga ito. Ang pagpapatawad na natatamo mula dito ay nagdadala ng malaking kapayapaan sa puso. Pagkatapos, ang Ikalima ay ang Sakramento ng Kasal, isang kabanalang pangako na nilagdaan ng dalawang taong nagmamahalan. Dito sila ay nagsasama bilang isa sa harap ng Diyos at ng mga tao, at ito’y isang pangako ng pag-ibig at pananampalataya kahit sa hirap at ginhawa.

Araw-araw na kahanga-hanga ang Sakramento ng Banal na Orden na sumusunod sa sakramento ng Kasal. Dito, ang mga tao ay tinatawag na maging mga pari at maging tagapangalaga ng mga nagtitiwala sa kanila, na nagbubuklod ng komunidad sa simbahan. At syempre, ang huli ngunit hindi ang pinaka-baliw ay ang Sakramento ng Pagsasakit. Ang mga mananampalataya na nagdurusa sa sakit o mga hamon sa buhay ay tumatanggap ng lakas mula sa sakramentong ito, na nagbibigay ng pag-asa at lakas para sa kanilang paglalakbay.

Ang bawat isa sa mga sakramento ay tila may kanya-kanyang misyon sa ating pananampalataya at sa ating buhay bilang mga tao. Sila ang mga makapangyarihang alaala ng ating pagkakaisa kay Kristo at sa ating mga kapatid. Ang pagkakatuhay-buhay ng mga sakramentong ito ay tunay na nagbibigay inspirasyon na nasa ating mga kamay ang pagtalikod sa nakaraan at pag-angat sa ating mga Diyos, na nagbibigay ng mas malalim na kahulugan sa ating mga simpleng pag-iral.