Katangian Ni Padre Damaso 소설 & 이야기

“Pasensya. Hindi ko sinasadyang magsinungaling sayo, ngunit kumukuha ka lamang ng mga bulag na masahista dito. Wala akong magawa kundi ang…” Magpapaliwanag na sana ako nang sinenyasan niya akong huminto. Tumingin siya sa akin at makahulugang sinabi, "Alam mo ba kung bakit bulag na masahista lang ang kinukuha ko?" Natigilan ako. Tinanong ko, "Hindi ba ito isang blind massage center?" Tumawa siya. “Market strategy lang yan. Ang dahilan kung bakit bulag na masahista lang ang gusto ko ay ang mga VIP na bumibisita sa itaas na palapag ay napakayaman.”

Scott. “Papa, nais ko pong ipakilala sa iyo si Ashton, aking kaibigan. Ashton, meet my Dad.” “Nakikita ko... Iyong kaibigan?” Tanong ng aking Papa, na binibigyang-diin ang salitang “kaibigan.” Halos matawa ako sa kanyang reaksyon. Iniisip ba niya na mananatili akong single habambuhay? Bakit ba siya lubhang nagulat at uncomfortable dahil lang sa nagpakilala ako ng isang kaibigang lalaki?

Pilit niyang pinakakalma ang sarili at pinipigilan ang isip na mag-isip ng kung ano-ano. “Tama si Mercy, hijo,” anang kaniyang mama na si Lourdes Lagdameo. Katabi nito ang kaniyang ama na si Fernando Lagdameo. “Darating si Francesca. Sinisiguro ko iyon sa ’yo.” Pinisil pa nito ang kaniyang braso.

ang siyang tanong nitong padre sa kanya. "Opo, ako nga po, padre." "Ang pangalan ko ay Jose Mariano Tanedo. Ako ang padre ng isang capella sa Barrio Umag. Napag-alaman kong isa kang doktor, ginoo, tama po ba ako?" ani ng matandang padre na nagpakilalang si Padre Mariano. Dama sa tinig ng padre ang pangangailangang tulong nito. "Tama po ang inyong sabi, padre," tugon naman ni Julian.

Ang pista ay walang makatulad sa karingalan at kaningningan. Di mabilang ang dami ng mga nagsidalo. Mga sikat na panauhin mula sa Batangas tulad ng tatlong paring Agustino. Ang dalawang paring Dominico na isa rito ay ang makisig na si Rev. Padre Martin. Sa mga mamamayan naman natatangi ang mga lahat ng mga Kastilang naninirahan sa lalawigan at ang litaw na angkan mula sa Maynila.

Nag-iba kami ng direksyon at agad naman akong nakauwi nang ligtas. Pumasok na ako at nadatnan ko si Padre na nakaluhod sa harap ng altar, sa mga malalaking kandila, sa harap ng rebulto ng Goddess of agriculture, Our Mother Ceres. "Dare libertatem Ad Grass A Pulchram Civitatem Dare libertatem Ad Grass A Pulchram Civitatem," rinig kong sabi ni padre Oriel. Ala sais na pala ng gabi at sinasabi na naman niya ang mga katagang iyon.

"Lalo na ikaw, Madame." "Marami pong salamat, Padre." "Ngayong araw na 'to ay masasaksihan natin..." Inumpisahan na ni Padre ang seremonya. Habang tahimik akong nakikinig kay Padre Amadeo ay 'di mapigilan ng mga mata namin ni Francis na magtinginan, at ang mga labi namin na magngitian. Magkatabi lang kami pero hinahanap namin ang isa't isa.

NGALI-NGALING kutusan ni Terrence si Tristan nang madaliin siya nito sa pagpapaliwanag. Dahil siya ang kinukulit ni Damaon na puntahan ang daddy nila sa Spain, binulabog na niya ang mga kapatid.

Inaabangan ng lahat mula sa panganganak ni Teacher Badette at ngayon naman ay ni Elizabeth. Bakit nga ba may mga tsismoso at tsismosa sa mundo, naitanong ni Oliver sa sarili. At lalo na dito sa Pilipias. Panahon pa ng mga Espanyol, ay may mga marites at maricon na. Alam nila kung sino ang mga babaeng dinadala ng palihim sa kuwarto ni Padre Damaso at kung sino ang kabit ng gobernador heneral. Ayon sa mga pag-aaral ang tsimis ay bahagi na ng buhay. Ang mga tsismosa at tsismoso ay mga mababang uri ng nilalang. At ang pagkakalat ng tsismis ay paraan nila upang palakasin ang kanilang pride. Iniisip nilang mas superior sila sa kanilang itinitsimis. Napagtatakpan nito ang mga nagawa nilang kakulang

"Unfair talaga ng mundo oh." Nang makita ni Jelsey ang hitsura ko ay bahagya itong natawa. "Padre Damaso lang ang peg, Christine? Kumuha ka na lang doon ng mas malaking manok kaysa magmaktol ka d'yan. Matanda na si Tita Maria, baka hindi niya naisip na dapat malaki ang manok na makain mo." natatawang tugon nito habang ngumunguya ng kinakain niya.