Ang book na ito ay naglalaman ng mga kwentong hindi angkop sa mga batang mambabasa. Ito ay kwento ng magkapatid, magkaibigan at magpinsan. Sina Devine Joy at Devine Marie ay ang kambal na lumaki sa isang kumbento. Makilala ang mga lalaking mayaman ngunit babaero.
Si Jhaina na pinsan nila Mark At Yosef ay may pusong lalaki ngunit mapipikot ni Zoe na isang maginoo ngunit medyo bastos. At si Khalid na isang manyak na kaibigan ni Mark ay iibig sa isang babaeng nagpapanggap na lalaki. Isang mainit na romance ang inyong matunghayan sa bawat kwento ng ating mga bida. Tunghayan kung paano mapaamo at matutong magmahal ang taong nerd, takot sa obligasyon, mapagpanggap, tigasin at mga babaero.
BABALA: Ang kwentong ito ay hindi angkop sa mga menor de edad. Naglalaman ito ng maraming eksena ng RATED SPG ( Striktong Patnubay at Gabay) 🔞
Dahil sa kalasingan hindi aakalain ni Christina na may mangyayari sa kanila ni Jake Downson, ang anak ng karibal ng kanilang pamilya pagdating sa business industry.
Gusto niya na lamang ibaon ang pagkakamaling iyon sa limot at kalimutan ito ngunit nagbunga ito at naging dahilan ng muling pagkakainitan ng kanilang mga pamilya.
Para maisalba sa kahihiyan ang kanilang pamilya, ipinagkasundo silang ikasal para sa magiging anak nila ngunit may problema.
Mayroon nang nagmamay-ari sa puso ni Jake, si Celine.
Paano haharapin ni Christina ang galit ni Jake? Dahil sa kaniya ay nasira ang relasyon nito sa kaniyang nobya.
BABALA: ANG KWENTONG ITO AY HINDI ANGKOP SA MGA MENOR DE EDAD.🔞 NAGLALAMAN ITO NG MARAMING SPG
(STRIKTONG PATNUBAY AT GABAY) 🔞
Dahil sa kahirapan nakagawa si Andrea ng isang di malilimutang nakaraan kasama ang taong pilit na sana niyang kinalimutan, ngunit tadhana ang humanap ng paraan para ito'y kanyang muling masilayan.
Sa ikalawang pagkakataon nagtagpo muli ang landas nila ng lalaking unang kumuha ng pagka birhen niya. Si Tyron Madrigal ang taga pagmana ng Madrigal Group of Companies, at nag alok sa kanya ng kontrata bilang taga pag aliw nito sa kama kapalit ng trabaho at pera para sa sakit ng lolo niya.
Ngunit paano kung sa kasundoang iyon ay matalo siya?
Mahal niya na ang bilyonaryong boss.
⚠️ WARNING ⚠️ 🔞 ||R-18, SPG|| 🔞
Dahil sa kataksilan ng boyfriend ni Canna Villegaz. Mag-isang nagtungo sa bar ang dalaga. She drinks a couple of drinks which led to her being tipsy. Ang kanyang papunta sa bar ay nauwi sa mainit na kagabi kasama ang lalaking hindi niya makilala dahil sa kanyang kalasingan.
Kinaumagahan, nagising na lamang siyang katabi ang Boss, si Azrael Cervantes. Tinakbuhan niya ito bago pa man magising at makita siya. Ngunit kaagad din itong agad nakagawa ng paraan para hindi siya tuluyang makatakas. Pinipilit ng kanyang Boss na panindigan ang nangyari sa kanila.
Nagtagumpay naman si Azrael sa kanyang plano. Ngunit nang mangyari ang hindi inaasahang trahedya, lahat ay biglang nagbago. Kinasusuklaman na siya ni Azrael at pinagbibintangan sa kasalanang hindi naman siya ang may gawa. Pinili niyang layuan ang lalaking natutunan niyang mahalin sa maikling panahon upang hindi madamay ang bata sa kanyang sinapupunan.
But fate is cruel and stubborn. When their paths cross again, Azrael meets the son he never knew existed. Secrets unfold. Old wounds reopen. Makayanan niya kayang harapan ang galit ni Azrael? Paano kung ang tingin ni Azrael sa kanya ay isa na lamang babaeng nagpapainit ng gabi nito? Hanggang saan niya kayang magsakripisyo?
“My God, Maurine! Dalawa na ang anak mo pero ni isa sa mga ama nila ay hindi mo kilala!? Paano kang nabuntis ng hindi mo nalalaman!?”
Mga katanungan na hindi alam kung paano sasagutin ng dalagang si Maurine. Walang siyang hinangad kundi ang makatapos ng pag-aaral at makatulong sa kanyang kapatid. Subalit hindi niya sukat akalain na mangyayari sa kanya ang mga nababasa lamang niya sa mga novela.
One night stand, not once but twice, dahilan kung bakit sa murang edad ay naging dalagang ina si Maurine Kai Ramirez. Ang masaklap, wala siyang pagkakakilanlan sa mga lalaking nakabuntis sa kanya. Hanggang sa natuklasan niya na ang ama ng panganay niyang anak ay ang CEO na si Andrade Quiller Hilton ang kakambal ni Storm Hilton.
Naiskandalo ang CEO ng Steel Quiller Corp. dahil sa biglang pagsulpot ng mag-ina, ngunit mariǐng itinanggi ng binata na hindi siya ang ama ng anak ni Maurine. But for the sake of his name ay kinuha niya ang mag-ina pero para gawing katulong ang dalaga sa sarili nitong pamamahay.
Paano ipaglalaban ni Maurine ang karapatan ng kanyang anak kung ang pinanghahawakan lang niya ay ang tattoo sa likod ng binata?
Kung ikaw si Andrade ay a-akuin mo ba ang responsibilidad, hindi lang ng isang bata kundi ng dalawang anak ni Maurine?
Isa na namang kwento ng pag-ibig ang ating susubaybayan mula sa pamilyang Hilton.
Ang kwentong ito ay tungkol sa ikalimang anak ni Cedric Hilton na may title na: “The CEO’s Sudden Childs”
Si Eugene Alvarez ay isang bulag. To be specific a blind billionaire! He had a one-night-stand with a girl he doesn't know and it was Irene Legazpi. They got separated for six years and reunited again with a hot night! Nakakawindang hindi ba? At ito pa, aalukin siya ni Eugene ng kasal na hindi niya alam ito pala ang ama ng kaniyang kambal na anak.
Ano nga ba ang mangyayari kung magtagpo muli ang landas nila? Si Irene na matagal ng hinahanap ni Eugene at si Irene na hindi kilala ang ama ng kaniyang mga anak. Halina’t basahin ang kwentong pag-ibig na may halong aksyon at dramang buhay ni Irene at Eugene Alvarez.
Sobrang saya kapag pinag-uusapan ang pagdala ng mga kwentong bayan sa pelikula — parang nagkakaroon ng bagong buhay ang mga alamat na dati lang napapakinggan sa gabi o nababasa sa lumang libro.
May ilang paraan kung paano ina-adapt ang mga kwentong bayan: una, ang literal na pagsasalin kung saan sinusubukan ng pelikula na sundan ang orihinal na naratibo at karakter; pangalawa, ang modernisasyon na inilalagay ang kwento sa kontemporanyong setting (halimbawa, paglipat ng panahon, teknolohiya, o sosyo-kultural na konteksto); at pangatlo, ang reimagining o mash-up kung saan pinagsasama ang ilang kwento o binabago ang genre (thriller, comedy, o sci-fi). Gusto ko yung mga pelikulang hindi lang basta nagre-recall ng mito, kundi ginagamit ito para magkomento sa kasalukuyan — halimbawa, kapag ang isang diwata o halimaw ay nagiging simbolo ng usaping lupa, politika, o identidad.
Makakatulong din ang medium: ang animation ay malakas sa pagpapakita ng surreal na elemento ng folk tales, habang ang live-action ay mas nakakapagbigay ng grounded na emosyon. Pero kailangan din ng sensibilidad: hindi dapat gawing palamuti lang ang kultura ng iba; mahalaga ang paggalang sa pinagmulan, pagkuha ng input mula sa komunidad, at pag-iingat sa stereotyping. Sa huli, ang paborito kong adaptasyon yung nagpaparamdam na buhay ang alamat — parang naririnig ko pa ang boses ng mga nagkukuwento habang nanonood ako.
Kung tatanungin mo ako, ang kwentong talagang pumukaw sa puso ng mga tao sa Facebook ay ang kwento ng isang pusa na nagkaroon ng napaka-malayang personalidad. Isang araw, nag-upload ang isang kaibigan ko ng larawan ng kanyang pusa na nakahiga sa ibabaw ng kanyang laptop habang siya ay abala sa pagtatrabaho. Nakakatawa ang caption niya na, 'Hindi ko alam kung sino ang boss dito, pero mukhang matutulad tayo sa deadline!' Sobrang relatable kasi marami sa atin ang naging biktima ng mga ganitong sitwasyon, lalo na kapag may alaga tayong mahilig sa atensyon. Nagmukhang parang ang pusa ang siyang may kontrol sa oras ng kanyang may-ari, at ang pagsagot ng mga tao sa mga komento ay ang pinakamagandang bahagi—ang ilan ay nagbahagi ng katulad na karanasan, habang ang iba naman ay sinimulang balakin kung paano nila mapipigilan ang kanilang mga alaga na maging ganito. Napaka-tao ng kwentong iyon, isa itong paalala na kahit gaano pa tayo abala, may mga bagay sa buhay na dapat nating unahin, tulad ng pagmamahal sa ating mga alaga.
Paminsan-minsan, parang mas masaya na talakayin ang mga ganitong kwento sa Facebook kaysa makipagtalo sa mga malalalim na isyu. Tulad na lang ng isang kwento na ibinahagi ng isang kasama ko tungkol sa kanyang karanasan sa pagbili ng murang pagkain mula sa kanyang paboritong kainan—akala niya'y nag-order siya ng burgers, pero ang natanggap niya ay karne ng isda na nakabalot! Isinulat niya ito sa isang nakakatawang paraan, at by the end of the post, aabot sa mahigit limang daang likes at daan-daang comments ang nakakuha, mula sa mga tao na nagtatanong kung anong napakatamis na buhay na mayroon siya. Malinaw na pinakamasaya pa rin ang pagtawa sa mga maling hakbang sa buhay.
Kaya hindi maikakaila na ang mga kwentong ito ay parang ilaw na nagbibigay liwanag at saya sa ating mga newsfeed. Ang mga damdamin ng galit, galit, o pagpapakumbaba ay nagiging alat nang mas nakaka-engganyo ang mga taong mayroong ganitong mga kwento.
Isang magandang halimbawa ng kwentong nakakatawa mula sa sikat na anime ay ang 'One Punch Man'. Minsan, hindi lamang si Saitama ang bumihag sa atensyon ng mga manonood, kundi pati na rin ang kanyang mga ka-team na puno ng mga kabalintunaan. Isipin mo, siya ang pinakamakapangyarihang bayani sa kanyang mundo, ngunit madalas siyang nakakaranas ng kaliwa’t kanang frustrations, mula sa kawalang-kwenta ng kanyang mga ka-team hanggang sa kakulangan ng mga kaaway na sapat ang lakas para sa kanya. Ang mga eksena na parang napaka-seryosong labanan, ngunit nagiging katawa-tawa dahil sa mga reaksyon ni Saitama, ay nagbibigay ng doble ng saya. Madalas kong balikan ang mga eksenang ito, at hindi ko maalis ang ngiti sa aking mukha tuwing pinapanood ko ang kanyang mga paghaharap sa iba pang mga bayani. Naroon ang tono ng hindi pagkakaintindihan na bumabalot sa mga galaw ni Saitama at ang pagmamasid ng isang taong sobrang lakas na halos lahat ay tila isang biro na lamang para sa kanya.
Sa kabilang banda, nariyan ang 'Gintama', na may napakaraming nakakatawang kwento at mga aspekto ng pop culture. Ang anime na ito ay puno ng slapstick humor at madalas na sadyang nagpa-parody sa ibang sikat na anime at manga. Ang mga karakter dito ay hindi lang basta mga bayani, kundi mga masugid na komedyante na nagbibigay ng damdamin at katatawanan tuwing sila ay nagkakaroon ng mga absurd na sitwasyon. Tumabunan ito ng mga drama at seryosong bahagi na mahirap ipaliwanag sa ibang mga anime. Halos mahulog ako sa kakatawa sa mga eksena kung saan ang mga pangunahing tauhan ay umiiwas sa mga malubhang situwasyon sa pinakamasimpleng dahilan. Ang masasayang kwento at punchlines na nakabalot dito ay nagbibigay ng bagong perspektibo sa mga genre ng anime, na hindi kailanman nagiging monotonous.
At syempre, nandiyan din ang 'KonoSuba: God's Blessing on This Wonderful World!' Kung may isang kwento na puno ng pagkakamali at kawalang-kwenta, ito na iyon. Ang mga karakter dito, mula kay Kazuma hanggang kay Aqua at Megumin, ay laging nahuhulog sa mga situwasyong tila walang katuturan. Bagaman sila ay inaasahang mga bayani, mas madalas na nagkakaroon sila ng mga komedyang pagkakamali kaysa sa mga tagumpay. Halimbawa, ang kanilang mga quest ay palaging napapahantong sa mga hindi inaasahang resulta na nagiging dahilan ng pagtawa, mas mabuti na lang at matibay ang kanilang pagkakaibigan. Hanggang sa ngayon, naaalala ko ang bawat eksena at hindi maiwasang mapangiti tuwing iniisip ko ang mga problema na dulot ng kanilang kabobohan na dapat sana'y mga bayani.
May mga pagkakataon sa buhay ng estudyante na tila napakalawak ng mga impormasyon na kailangang tunguhin. Dito pumapasok ang halaga ng buod ng maikling kwento. Kapag ang isang estudyante ay bumubuo ng buod, hindi lamang siya nag-a-update ng sariling kaalaman tungkol sa kwento, kundi siya rin ay mas nagiging pamilyar sa mga pangunahing tema at mensahe na gustong iparating ng may-akda. Para sa akin, napakatulong nito sa pagbuo ng mas malalim na pang-unawa sa mga karakter at sa kanilang paglalakbay. Isipin mo, sa halip na maubos ang oras sa pagbabasa ng buong kwento, nagagawa mong makuha ang esensya sa pamamagitan ng pagbubuod. Sinasalamin nito ang kakayahan ng estudyante na mag-analyze at mag-synthesize ng mga impormasyon, na talagang mahalaga hindi lamang sa paaralan kundi pati na rin sa tunay na mundo.
Kapag ang mga estudyante ay nagbuo ng mga buod, sila ay natututo tungkol sa mga pangunahing elemento ng isang kwento—tulad ng plot, setting, at characterization. Ipinapakita nito kung paano nila maiaangkop ang mga natutunan sa iba pang mga asignatura. Halimbawa, sa kasaysayan, ang pagbuo ng buod ng mga mahahalagang kaganapan ay tumutulong sa pag-intindi kung paano naglalaro ang mga tao sa mga pangyayari. Isang magandang kasanayan na mawala sa ibang tao, ngunit sa mga estudyante, ang pagbuo ng buod ay nagsisilbing kasangkapan para sa mas mataas na antas ng pagkatuto at pagninilay.
Minsan, naiisip ko na kaya ko rin ipasa ang mga buod na ito sa mga kaibigan. Ibinabahagi ko ang mga ginagawa ko sa mga aralin, at habang nagkukuwentuhan kami, napapagtanto naming higit ang mas malalim na pag-unawa sa mga aralin kaysa kung nagbasa kami nang walang layunin. Kaya’t ang buod ay hindi lang isang piraso ng papel; ito ay isang hakbang upang matuto at makipagpalitan ng saklaw ng ideya.
Isang magandang paraan para makahanap ng mga magandang kwentong pambata ay ang pagbisita sa mga lokal na tindahan ng aklat. Sa mga tindahang ito, kadalasang makikita mo ang mga bagong labas na aklat at ang mga klasikal na obra na punung-puno ng aral at kasiyahan. Bukod dito, ang mga tindahan ay madalas na may mga rekomendasyon mula sa mga tauhan na pumili ng mga aklat na talagang masisilayan ng mga bata. Minsan mas makabubuti ring bumisita sa mga book fair kung saan may mga espesyal na alok at pagkakataon na makilala ang mga lokal na manunulat.
Isang magandang online platform din ang mga websites tulad ng Book Depository o kahit ang Amazon, kung saan makakakita ka ng malawak na hanay ng mga aklat para sa mga bata mula sa mga sikat na awtor. Maari ring maghanap sa mga lokal na grupo sa social media na nakatuon sa pagbabahagi ng mga rekomendasyon ng mga kwentong pambata. Madalas na ang mga magulang ay nagbabahagi ng kanilang paborito at mga bagong tuklas na aklat, na napaka helpful para sa mga nagnanais makahanap ng kalidad na kwentong pambata. Ang mga kwentong pambata ay hindi lamang nagpapasaya sa mga bata kundi nagiging paraan din ito para maipasa ang mga mahahalagang aral sa kanila.
Ang bathala mitolohiya ay isang napaka-espesyal na bahagi ng kultura at tradisyon ng mga Pilipino, na may mga unikong aspeto na nagbibigay-diin dito kumpara sa ibang mitolohiya sa buong mundo. Isang pangunahing pagkakaiba ay ang konsepto ng Bathala bilang pinakamataas na diyos, na madalas na kumakatawan sa paglikha at pagmamahal sa mga tao. Sa halip na sa isang hierarchy kung saan ang diyos at mga demigod ay may espesipikong tungkulin, ang mga kwento ng bathala ay kadalasang nakatuon sa pakikipag-ugnayan at relasyon ng mga diyos sa kanilang mga nilikha. Halimbawa, sa 'Buwan at Araw', makikita ang kanilang simpleng pag-uusap at ugnayan na bumabalot sa kanilang mga pagbabalik sa mga tao.
Isang tanyag na halimbawa ay ang kwento tungkol kay Bathala, ang tagapaglikha, na kaagad na nagbigay ng buhay sa mga tao mula sa mga elemento ng mundo. Sa mitolohiya ng Greece, tulad ng kay Zeus at ng kanyang mga anak, mas maraming aspeto ng away at ambisyon ang nahahaluan, kalimitang nakatuon sa pakikisalamuha ng mga diyos at iba pang nilikhangnilalang sa isang mas mahigpit na balangkas. Makikita mo ang hindi pagkakaintindihan, kung saan ang mga diyos ay nagiging sanhi ng mga problema sa tao. Sa bathala, mas nakatuon ito sa pagkakaisa at koneksyon ng lahat.
Sa mga kwento ng bathala, madalas rin pinapakita ang mga tao bilang mga kinatawan ng mga diyos. Nakatutok ito sa mga aral at mga moral na mensahe na makakatulong upang panatilihin ang kaayusan sa buhay ng tao. Ipinapakita nito ang pagpapahalaga sa kalikasan at mga elemento nito. Kaya't sa kabuuan, ang bathala mitolohiya ay nagtatampok sa pananaw ng Pilipino sa kanilang mga diyos at kanilang mundo—isang mundo kung saan ang bawat buhay at elemento ay mahalaga at konektado. Masaya ako na lumalim sa ganitong pag-aaral, dahil nagiging daan ito upang mas makilala ang aming kultura.
Sa huli, ang bathala mitolohiya ay nagbibigay ng isang mabuting halimbawa ng pagkakaisa at pagmamahal, na tila mas maliwanag kumpara sa mga ibang mitolohiya. Minsan naiisip ko kung paano naaangkop ang mga aral na ito sa ating makabagong panahon, at tila ang mga kwentong ito ay hindi nalalampasan ng panahon.
Isang malaking bahagi ng ating kulturang Pilipino ang diwa ng 'tulong-tulong.' Sa mga kwentong Pilipino, madalas nating nakikita ang mga karakter na nagtutulungan, nagpapalakas ng loob, at nagkakaisa upang makamit ang isang layunin. Isipin mo na lang ang mga alamat gaya ng 'Alamat ng Pinya,' kung saan ang simpleng kwento ng pagkukulang at pagsisikap ay umiinog sa isang mas malalim na mensahe ng pagkakaisa. Sa panahon ng pagsubok, ang mga tao ay nagiging mas malapit sa isa’t isa, nagsisilbing ilaw sa dilim at support system sa bawat hakbang ng buhay. Ang pagkakaroon ng ganitong tema ay nagpapalalim sa koneksyon natin bilang isang bansa at nagbibigay ng inspirasyon upang all-in tayo sa pagtulong at pagmamahalan.
Minsan, ang ideya ng comunidad at pag-asa sa kaibigan o pamilya ay nagsisilbing pundasyon sa ating mga kwento. Halimbawa, sa klasikong obra ni Jose Rizal na 'Noli Me Tangere,' makikita ang mga karakter na nag-uugnay at nagtutulungan sa kabila ng mga hamon na kanilang kinahaharap. Ang mga kwentong ito ay nagbibigay-diin sa katotohanang kahit gaano kalalim ang ating mga problema, sa huli, ang pagkakaisa at pagtulong sa isa’t isa ang tunay na magdadala sa atin sa tagumpay.
Ang 'tulong-tulong' ay hindi lamang pisikal; ito rin ay emosyonal at espiritwal. Tuwing mahaharap tayo sa mga pagsubok, ang pagkakaroon ng kaibigan o pamilya na handang makinig at sumuporta ay napakalaking bagay. Tulad ng kwentong bayan na 'Ang Batang Quiapo,' na naglalarawan kung paano ang komunidad ay nagtutulungan upang mapanatili ang kanilang pagkakaisa, talagang mahalaga ang temang ito sa ating mga buhay. Tila isa itong paalala na sa kabila ng mga indibidwal na laban, lagi tayong may kakampi sa ating tabi.
Nakakaindak isipin kung paano nagkakabit-kabit ang mga kwento ng ating mga ninuno sa malalayong pulo at kontinente — ramdam ko iyon tuwing nagbabasa ako ng iba't ibang epiko at alamat. Mula sa ugat na Austronesian, makikita mo ang malinaw na pagkakatulad ng mga mito sa Pilipinas at sa kalapit na Timog-silangang Asya: ang mga diwata at anito natin ay kamukha ng mga 'bidadari' at 'hyang' sa Indonesia at Malaysia; ang ideya ng espiritu ng puno at bundok ay buhay din sa maraming kultura sa rehiyon.
Ang mga konkretong halimbawa ang nagpapakonekta sa mga kwento: ang 'penanggalan' sa Malaysia at ang ilang uri ng aswang sa atin ay parehong naglalarawan ng naglalakad na babaeng nawawala ang ulo o nakakahiwalay na bahagi ng katawan; ang konsepto ng dagat na tahanan ng makapangyarihang nilalang ay makikita sa alamat ng merfolk sa Pilipinas at sa mermaids ng Europa, pati na rin sa mga kahalintulad na nilalang sa Polynesia. May mga elemento ring galing sa banyagang relihiyon at paniniwala — ang Hindu-Buddhist motifs na pumapasok sa ilang epiko tulad ng 'Darangen', at ang impluwensiya ng Kristiyanismo na naghalo sa lokal na pananaw at nagbigay ng bagong hugis sa mga lumang mito.
Bilang isang mahilig sa mga kwentong bayan, lagi kong na-eenjoy ang paghahambing: hindi ibig sabihin ay kopya lang, kundi pariho silang umuusbong mula sa magkakaparehong pangangailangan ng tao — paliwanag sa kalikasan, takot, pag-ibig, at pagkakakilanlan. Masarap isipin na sa bawat alamat, umiiral ang isang piraso ng malawak na kulturang naglalakbay sa dagat at kabundukan.
Ang pangalan ng hayop sa mga kwentong pambata ay hindi lamang simpleng pangkat ng mga letra; ito ay puno ng kahulugan at simbolismo na maaring mag-ugat sa kabataan. Sa tingin ko, ang mga pangalan ay nagbibigay-diin sa karakter ng hayop at kung paano ito kumikilos sa loob ng kwento. Halimbawa, isipin ang isang kwento na may asong ang pangalan ay ‘Bituin’. Ang pangalang ito ay nagdadala ng ideya ng liwanag, katapatan at pagmamahal na tila isang gabay sa mga bata na dapat nilang tuparin. Zato, ang mga batang mambabasa ay madaling naiimpluwensyahan sa aspeto ng pagkatao ng hayop batay sa pangalan nito, nagiging mas relatable at kapani-paniwala.
Bilang karagdagan, ang mga mayaw-na banghay ay kadalasang gumagamit ng mga pangalan upang ipahayag ang mga tema. Mayroong mga kwento kung saan ang pangalan ng hayop ay nagsisilbing larawan ng mga tiyak na katangian, tulad ng ‘Maingay na Pusa’ na maaaring sumimbolo sa pagiging hindi mapakali at masigla. Ipinapakita nito sa mga bata ang halaga ng pagkakaiba-iba ng mga personalidad na umiiral sa mundo. Ito rin ay nagiging daan upang maipaliwanag ang mga mahahalagang aral sa buhay na Kilala ang mga bata sa mas madaling paraan.
Ang pagsisimula ng isang fanfiction ay talagang may malaking epekto sa buong kwento. Kapag may magandang simula, para bang hinihila ka agad sa mundo ng kwento, tila ba nakadarama ka ng matinding koneksyon sa mga karakter at sitwasyon. Isipin mo ang isang kwentong nagsimula sa isang dramatic na eksena, kung saan ang pangunahing tauhan ay naguguluhan sa kanyang mga damdamin. Madali tayong ma-engganyo, dahil nagiging interesado tayo sa kung paano niya lalampasan ang mga pagsubok na iyon. May mga kwento namang nagsisimula sa isang mas tahimik na sandali, kaya nakakagawa tayo ng anticipation sa mga bagay na maaaring mangyari sa hinaharap. Para sa mga tagahanga, ang mga ganitong simula ay nagbibigay-diin sa ating pagkakaalam sa mga tauhan, kaya’t nakikita natin ang mga posibilidad na bumubuo sa kwento.
Isipin mo rin ang mga simula na hindi agad nagpapahayag ng main plot pero puno ng misteryo at intrig. Halimbawa, kung ang isang kwento ay nagsimula sa isang pangkaraniwang araw sa buhay ng isang tauhan mula sa 'Naruto', subalit may tahimik na tensyon na nararamdaman sa hangin, tiyak na magdadala ito ng mga katanungan sa ating isip. Ano ang mangyayari? Ano ang susunod na hakbang ng tauhan? Dahil dito, nagsisilbing hook ang simula sa paghihintay sa mga susunod na pangyayari. Nakaka-engganyo talagang isipin na ang isang tila simpleng panimula ay nagdadala sa atin sa mas malalim na pagsisiyasat ng kwento at karakter. Sa huli, ang simula ay pundasyon; ito ang nagtatakda sa tono at direksyon ng fanfiction, kaya ito’y dapat pagtuunan ng pansin ng sinumang gustong lumikha ng masining na kwento na tunay na umaantig.
Isang halimbawa ng magandang simula ay ang kwento kung paano nagkikita ang dalawang tauhan sa isang di-inaasahang pagkakataon; ito’y nagdadala ng bagong damdamin at rivalry. Kaya’t talagang mahalaga ang bawat detalye sa simula ng kwento upang mapanatili ang interes ng mambabasa mula simula hanggang dulo.