กลอนพระอภัยมณี

สตรีนางอื่นคงจะข้ามภพมาเพื่อฝ่าฟันอุปสรรคมากมายจนกลายเป็นวีรสตรี กู้ชาติกู้แผ่นดิน แต่สำหรับข้านั้น “ความรักไม่แน่นอน แต่ความง่วงเป็นสิ่งที่ต้องนอนแน่ๆ”

ครั้งหนึ่งนางเคยถูกเหยียบย่ำเพราะความรัก ครั้งนี้นางจะไม่ขอความเมตตาจากผู้ใดอีก ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งพระชายา อำนาจในวัง หรือหัวใจของบุรุษผู้เคยทอดทิ้งนาง ทุกสิ่งที่ควรเป็นของนาง นางจะใช้สองมือของตนเองทวงคืน และเมื่อพระชายาเอกกลับมายืนเหนือทุกคน ผู้ใดไม่ยอมหลีกทาง ก็เตรียมถูกนางเหยียบให้จมดิน

เกาฟางเฟย ถูกอำนาจพลังของคันฉ่องทองแดงและเทพเจ้าดวงดาวซื่อเว่ยต้าตี้ พาข้ามห้วงเวลามายังแดนสวรรค์ ซื่อเว่ยต้าตี้ผู้มีหน้าที่ดูแลทายาทผู้ถือคันฉ่องทองแดง มอบปิ่นเมฆาสวรรค์ที่มีเพียงเขาผู้เดียว เพื่อเป็นการตีตราจองหญิงสาวเอาไว้กับตนเอง และด้วยเกาฟางเฟยเป็นเพียงหญิงสาวจากแดนมนุษย์ การทำภารกิจเสี่ยงตายเพื่อแทนคุณสวรรค์ จึงไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องทำให้เกาจางจิ้งนายน้อยสกุลเกา ผู้สืบทอดดาบปัญจธาตุ พี่ชายต่างบิดามารดาแต่แซ่เดียวกัน กลายเป็นเทพผู้พิทักษ์ปัญจธาตุที่สาบสูญ ปรากฏตัวขึ้นบนแดนสวรรค์ เพื่อร่วมกับซื่อเว่ยต้าตี้ พาเกาฟางเฟยเผชิญห้วงฝันทั้งห้า ด้วยความสามารถและจิตใจที่ดีงาม ทำให้เกาฟางเฟยได้รับพลังจากผลท้อวิเศษ และด้วยข้อแลกเปลี่ยนของซื่อเว้ยต้าตี้ ทำให้เกาฟางเฟยได้อาจารย์เป็นถึงสี่สัตว์เทพแห่งสวรรค์ เพื่อให้หญิงสาวทำภารกิจในห้วงฝันอย่างปลอดภัย ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของคนทั้งสกุลเกาตอบแทนคุณสวรรค์ หญิงสาวจะรอดพ้นห้วงฝันทั้งห้า ที่มีความเป็นความตาย ความรักความทุกข์ ไปได้หรือไม่ ข้อแลกเปลี่ยนของซื่อเว้ยต้าตี้คืออะไร ทำไมสี่สัตว์เทพแห่งสวรรค์ ผู้มีความแปลกประหลาดถึงยอมรับ หญิงสาวมนุษย์เป็นศิษย์ เกาฟางเฟยจะนำพาเทพเจ้าทั้งห้าธาตุ ให้ฟื้นตื่นมาประจำธาตุแห่งตนได้หรือไม่ มาร่วมติดตามไปพร้อมกัน กับห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ

ปรายลดา หญิงสาวธรรมดาๆคนหนึ่ง เป็นตัวของตัวเอง รักแรกของเธอ ก็เจอคนเห็นแก่ตัวเสียแล้ว เอายังไงกับรักแรกดี ให้อภัยดีไหม? แต่เขาก็ร้ายเหลือเกิน

หากพรหมลิขิตทำให้เราพบกัน ได้โปรดทำให้ฉันรักเขาได้เต็มหัวใจ +++++ เพราะไม่แน่ใจในความเป็นชายของคู่หมั้น ‘ศิศิรา’ จึงต้องพิสูจน์ แต่นั่นกลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นแห่งความสูญเสีย ‘ปรมะ’ นักเขียนและจิตรกรหนุ่ม ปลีกวิเวกมาหาโลเคชันเขียนนิยายอยู่ชายทะเล แต่โชคดีที่สวรรค์ส่งนางฟ้าแสนบริสุทธิ์ผุดผ่องมาให้ ทว่า ‘นางฟ้าคืนเดียว’ กลับจากไปก่อนรุ่งสาง ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกผิดที่เกิดขึ้นในใจ ปรมะต้องหาเธอให้พบ เบาะแสเดียวมีเพียงชื่อ ‘น้ำค้าง’

ราชครูพยากรณ์ว่าจวนอัครเสนาบดีจะต้องมีบุตรสาวคนหนึ่งถือกำเนิดออกมา สามารถล่วงรู้อนาคตได้ ข้าปกปิดดอกบัวกลีบซ้อนที่ติดตัวมาแต่กำเนิดตรงกลางหน้าผาก แต่น้องสาวกลับวาดขนนกหงส์แดงเพลิงกลางหน้าผากทุกวัน พระราชโองการฉบับหนึ่งแต่งตั้งนางเป็นชายาองค์รัชทายาท ข้าสมดั่งปรารถนาได้อภิเษกกับอ๋องรุ่ย ห้าปีหลังจากนั้น ข้าใช้ความสามารถในการล่วงรู้อนาคตของตนเองช่วยเหลือเจียงจิ่งเหิงก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ ในคืนนั้นที่เขาขึ้นครองบัลลังก์ ข้าเช็ดแป้งผัดหน้าอันหนาเตอะออก บอกความลับกับเจียงจิ่งเหิง แต่เขากลับโกรธเกรี้ยวสุดขีด ควักเลือดเนื้อตรงกลางหน้าผากข้า ลงโทษด้วยการใช้ม้าฉีกร่างข้า "เซี่ยฉางหนิง นี่เจ้ากล้าเลียนแบบฮวาเตี้ยนตรงกลางหน้าผากเหมือนจื่ออวิ๋นหรือ?" "หากมิใช่เพราะเจ้าเลือกข้าก่อน นางจะถูกพระราชทานให้อภิเษกกับเจียงหลินยวนได้อย่างไร! นางต่างหากควรเป็นฮองเฮาที่แท้จริงของข้า!" "ตลอดห้าปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ต้องใกล้ชิดเจ้า ข้ารู้สึกขยะแขยงเจ้ายิ่งนัก เจ้าไปชดใช้ชีวิตให้นางซะ!" เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เจียงจิ่งเหิงก็บุกเข้ามาขัดคำพูดของราชครู "ฮวาเตี้ยนเพียงอันเดียว จะบอกได้อย่างไรว่าจื่ออวิ๋นคือสตรีที่สวรรค์ลิขิต?" ''ลูกยอมใช้พระราชโองการเปล่าที่เสด็จพ่อทรงประทานให้ในปีนั้น ขออภิเษกกับบุตรสาวอนุของอัครเสนาบดี เซี่ยจื่ออวิ๋นพ่ะย่ะค่ะ!"