ดอกมู่ตานขี้เซา ผ่ามิติข้ามภพมาเพื่อนิทรา

ดอกมู่ตานขี้เซา ผ่ามิติข้ามภพมาเพื่อนิทรา

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-06
Oleh:  moonlight -miniOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
27Bab
2.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

สตรีนางอื่นคงจะข้ามภพมาเพื่อฝ่าฟันอุปสรรคมากมายจนกลายเป็นวีรสตรี กู้ชาติกู้แผ่นดิน แต่สำหรับข้านั้น “ความรักไม่แน่นอน แต่ความง่วงเป็นสิ่งที่ต้องนอนแน่ๆ”

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่1

画面の中、女の甘い声が聞こえる。「智也さん、すごい……」

スピーカーから聞こえる長谷川智也(はせがわ ともや)の押し殺した喘ぎ声は、ひどく生々しかった。

私はとっさに画面を消した。真っ暗になった画面には、涙に濡れた自分の顔が映っていた。

私と智也は、学生時代に出会って結婚した。もう15年になるけど、周りからはずっと「誰もが羨む理想の夫婦」だと言われてきた。

でも、智也の心が、もうとっくに自分から離れていたことに、私は分かっていた。彼は私が自分の手で選んだ秘書・小林楓(こばやし かえで)に恋をした。

智也が昔、私にささやいてくれた甘い言葉を、今は楓に言っていることも、私は知らないふりをしていた。

彼はすべてを完璧に隠せているつもりだったけど、まさか私がとっくに別れの準備をしていたなんて、夢にも思わなかったはず。

この時、私が智也に贈る誕生日プレゼントは、もう決まっていた。二度と会わないこと、それだけだった。

……

スマホの動画は再生され続けている。男の荒い息づかいと女の甘い声が絡み合い、部屋中に熱っぽい空気が満ちていくようだ。

画面の中で汗だくになっている智也の横顔をじっと見つめていると、私はふと笑いがこみあげてきた。

これが、私が15年間も愛した夫の姿。

私の誕生日に、ほかの女と体を重ねている。

スマホがまた通知音を鳴らす。開いてみると、メッセージはすべて楓からだった。

楓からのメッセージは、文字を読むだけで、彼女の挑発的な表情が目に浮かぶようだった。

【由理恵さん、驚いたでしょう?あなたをどんなに愛してる男でも、浮気くらいはしてしまうものですよ】

【見た目も学歴も、あなたにはかなわないかもしれません。でもね、ベッドでは私のほうがずっと上手ですよ】

楓からのメッセージはまだ立て続けに送られてきたけど、もう読む気はなかった。スクリーンショットだけ撮って、スマホの電源を落とした。

楓は、私が智也のために選んだ秘書だった。

1年前、智也を長年支えてきた秘書が辞めたので、新しい人を探すことになった。

書類選考を通った履歴書の束を、智也が私のところに持ってきた。そのときの彼は、幸せそうに目を細めて私を見つめていた。

「由理恵、これは人事部が選んでくれた候補者たちだよ。いいなって思う人がいたら、その人を採用しよう」

私は諦め顔で笑った。

「あなたの秘書でしょ?どうして私が決めるの?」

すると智也は、きっぱりとした口調で言った。

「秘書は俺と一番接する時間が長いんだ。君が気に入らない人なんて雇いたくないよ」

そう言って、彼は私を宝物みたいに大事に抱きしめた。

智也に押し切られて、私は楓の履歴書を手に取った。

「この人がいいかな。仕事がてきぱきできそうに見えるし」

まさか、それからたった1年で、私が自ら選んだ秘書が恋敵になるなんて思ってもみなかった。

テーブルの上のケーキは、暖房の熱で少し溶けてしまっている。「29」の数字のろうそくも、斜めに傾いていた。

智也にすっぽかされた、初めての誕生日。そして、これが二人にとって最後の誕生日。

時計の針がぐるぐると回っていくのを見ながら、私はまだ、ほんの少しだけ期待していた。

もしかしたら、彼が帰ってくるかもしれない、と。

あんなに私を愛してくれていた智也が、私の誕生日を忘れるわけがない。

でも、深夜3時になっても彼は現れなかった。メッセージも電話もなく、家にも帰ってこない。まるでこの世から消えてしまったみたいに。

少し迷ったあと、私は楓とのトーク画面を開いた。

一番新しいメッセージは写真だった。そこには、キスマークだらけの男の胸を枕にしている女が写っていた。

【あなたの旦那さん、すごいですね】

なるほど、そんなに激しかったんだ。

どうりで、連絡ひとつないわけだ。

私は深く息を吸い込んで、こみあげる悲しさを飲みこんだ。そして、心を込めて作った料理を、一口もつけていないケーキとともに、ゴミ箱へ捨てた。

すべてを片付け終わってから、私はある人に電話をかけた。

「菊地社長、前、SYグループのデザイナーにならないかと声をかけてくれたよね。考えがまとまった。F国行きの航空券を手配して」

電話の向こうの菊地悠斗(きくち ゆうと)の声は、驚きと喜びに満ちていた。

「やっと承諾してくれたんだね!君が引退すると言ったとき、俺は誰より反対した。君の才能が埋もれてしまうのはもったいないって!今考え直してくれてよかった。すぐチケット取るよ。出発は7日後で、いいな?」

7日後。

私はその言葉を心の中で繰り返して、ふっと笑った。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

MY1536
MY1536
อ่านได้เรื่อยๆ แต่พิมพ์ผิดเยอะมาก
2025-06-14 20:44:28
0
0
27 Bab
บทที่1
บทนำไพริน สัตว์แพทย์หญิง ทำงานหามรุ่งหามค่ำ เพื่อรักษาสัตว์เลี้ยงจนไม่มีเวลาให้แฟนหนุ่ม วันแต่งงานของทั้งคู่ที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แต่ไพรินก็ยังปลีกตัวมาลองแม้กระทั่งชุดแต่งงานกับว่าที่เจ้าบ่าวไม่ได้ อีกฝ่ายเป็นแพทย์อายุรกรรมเขาก็มีเวลาน้อยไม่ต่างจากเธอ ไพรินขอบคุณแฟนหนุ่มอยู่เสมอที่เขาเข้าใจว่างานของเธอนั้นสำคัญไม่ต่างจากงานของเขาแต่ความเข้าใจในวันนั้นกลับกลายเป็นช่องว่างให้อีกฝ่ายทรยศและหักหลังเธอกว่าไพรินจะรู้ก็สายไปเสียแล้ว เธอร่อนการ์ดแต่งงานแจกญาติมิตรเพื่อนฝูงไปจนหมดพี่โอ๋แฟนหนุ่มว่าที่เจ้าบ่าวของเธอทำเพื่อนรักตั้งแต่เสมอเรียนมหาวิทยาลัยของเธอท้อง ไม่ใช่ว่าไพรินจับได้เอง แต่เป็นนิดที่ส่งรูปภาพโป๊เปลือยของทั้งคู่บนเตียงและแนบผลการตั้งครรภ์มาให้ดูครั้งสุดท้ายที่เจอนิดคือร้านอาหารริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่เธอและนิดมักจะไปฉลองในโอกาสสำคัญๆตื่นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองผ่าทะลุมิติมาอยู่ในยุคจีนโบราณเสียแล้ว มาอยู่ในร่างของคุณหนูใหญ่สกุลอู่ ต้องเข้ามาอยู่ในวังวนรักสามเศ้า เราสามคนอีกแล้วเหรอ อู่เหมยตาฮวยคนเดิมอาจจะทนได้ แต่ไพรินคนนี้ไม่ทนจ้า สตรีนางอื่นคงจะข้ามภพมาเพื่อฝ่าฟันอุปสรรคมากมายจ
Baca selengkapnya
ขทที่2
บทที่2“พลอยโทรไปแคนเซิลออแกไนช์มาเหรอ”หลังจากยกหูโทรศัพท์เสียงทุ้มก็รีบพูดแทรกขึ้นมาทันที ไพรินบล๊อกเบอร์และทุกช่องทางการติดต่อกับว่าที่เจ้าบ่าว เขาก็ยังจะโทรมาก่อกวนเบอร์ที่ทำงานอีก“ก็ไม่มีงานแต่งแล้วนิคะ พลอยก็ต้องโทรไปแคลเซิลเค้าจะได้ไม่เสียเวลา”“จะยกเลิกได้ยังไงกันพลอย การ์ดแต่งงานก็แจกไปหมดแล้ว”“แล้วพี่จะให้พลอยทำยังไง พี่โอ๋ทำนิดท้องสี่เดือนแล้ว พลอยมีผัวคนเดียวกับเพื่อนไม่ได้หรอกค่ะ” หลักฐานอยู่ในท้องสี่เดือน แล้วก่อนหน้านี่อีกล่ะ แฟนหนุ่มของเธอและเพื่อนรักของเธอนั้นแอบไปกินกันหลับหลังเธอมานานแค่ไหนแล้ว“เรื่องของนิดมันเป็นความผิดพลาด เพราะพลอยทำแต่งานๆๆ ไม่เคยมีเวลาให้พี่เลย นิดเค้าคอยอยู่เป็นเพื่อนพี่เวลาพลอยไม่ว่าง มันเป็นความผิดพลาดจริงๆ พลอยเชื่อพี่เถอะ พี่เมาแล้วนิดก็เป็นฝ่ายมายั่วพี่”ไพรินอ้างปากค้างที่ถูกโยนความผิดทั้งหมดมาให้เธอ ต่อให้เพื่อนเธอนั้นจะยั่วหรืออ้าขาให้ก่อน แต่ตบมือข้างเดียวมันไม่ดัง ถ้านิดไม่ส่งรูปกับผลการตั้งครรภ์มาให้เธอคงโง่แต่งงานกับผู้ชายแบบนี้ พี่โอ๋รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยคบกันมาจนทุกวันนี้ จนคุยเรื่องแต่งงาน ในชีวิตของไพรินมีแต่เรียนๆ จบมาก็ทุ
Baca selengkapnya
บทที่3
บทที่3เมื่อสอบถามข้อมูลของเจ้าของร่าง สุดท้ายก็ยอมรับความเป็นจริงทั้งหมดและยอมรับที่จะอยู่ในร่างนี้ต่อไป ในวันที่เธอตกแม่น้ำเจ้าพระยาเธอได้ทะลุมิติมายังโลกนี้ในช่วงเวลาที่อู่เหมยนาฮวยตกสระบัว ชิงชิงเล่าว่าตอนที่ช่วยนำร่างขึ้นมานั้น เหมยตาฮวยไม่หายใจแล้ว กว่าจะดึงลมหายใจกลับมาได้ก็ช่วยกันอยู่นานร่างของไพรินจมอยู่ในแม่น้ำเจ้าพระยา ส่วนวิญญาณที่แท้จริงของอู่เหมยตาฮวยป่านนี้คงเดินทางไปยังภพปรโลกแล้ว“เฮ้อ!” ร่างบางลุกจากเตียงเดินมาทิ้งตัวที่หน้าคันฉ่องเหลืองบานใหญ่ สตรีที่อยู่เบื้องหน้าอายุเพียงยี่สิบ เท่านั้นกลับต้องมาจบชีวิตลง เธอเองก็อายุสามสิบห้า ก็ต้องตายไปทั้งแบบนั้น ช่างน่าอนาถ แต่ในเมื่อเธอได้มีโอกาสมีชีวิตกลับมาอีกครั้ง ไม่ว่าจะในอีกมิติหนึ่งที่ไม่คุ้นเคย เธอก็จะขออยู่ต่อไป เพื่อตนเองและเพื่อเจ้าของร่างเดิม“ถอนหายใจแบบนี้ไม่งามเลยเจ้าคะ” ชิงชิงที่ยืนใช้หยกสีขาวล้ำค่าสางผมให้สตรีเลอโฉมที่ส่องกระจกอยู่“ข้าขอบคุณเจ้าที่ยอมตอบคำถามของข้าโดยที่ไม่อารมณ์เสียใส่” เธอถามชิงชิงเยอะมากๆ ความทรงจำเดิมของเจ้าของร่างไม่มีเหลือมาให้เธอเลยแม้แต่นิดเดียว อยากได้ยาดมขวดเขียวดมทีสดชื่นไปถึงก้า
Baca selengkapnya
บทที่4
บทที่4อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่นสุภาษิตไทยว่าแบบนั้น ในเมื่อจะกลับจวนสกุลอู่ เหมยตาฮวยจึงคิดว่าควรลาผู้หลักผู้ใหญ่ของบ้าน ไปลามาไหว้ไม่เกินจริง“คาราวะท่านป้าจาง” เหมยตาฮวยยอบกายลงเล็กน้อยอย่างที่ชิงชิงพร่ำสอนก่อนมาจางฮูหยินถึงกับหางคิ้วกระตุก อู่เหมยตาฮวยไม่เคยเคารพนับถือนางเลยสักครั้ง มาอาศัยอยู่จวนนี้ด้วยบารมีของฮองเฮาถือตนว่าตัวเองเป็นถึงท่านหญิง หากไม่ใช่ว่านางเป็นมารดาของจางซานฟง เชื่อว่าอู่เหมยตาฮวยคงให้นางเป็นฝ่ายทำความเคารพเสียเอง“เข้ามานั่งก่อน ข้ากำลังคุยกับไป๋ซานอยู่พอดี นางบอกว่าเจ้าดีขึ้นแล้ว” สตรีวัยกลางคนกวักมือเรียกให้ผู้มาใหม่เข้ามานั่งร่วมโต๊ะเหมยตาฮวยเดินเข้ามาทรุดตัวลงนั่งเคียงข้างไป๋ซาน ดูจากกริยาอาการที่จางฮูหยินแสดงกับไป๋ซาน คงจะเอ็นดูคนรักของบุตรชายไม่น้อย ต่างจากนางที่เป็นคู่หมั้น จางฮูหยินดูเกรงอกเกรงใจมากกว่า“ขอบคุณท่านป้าเจ้าค่ะ”“เป็นอย่างไรบ้างพักผ่อนจนหายสนิทแล้วใช่ไหม ข้าไม่ได้ไปเยี่ยมเยียนเจ้าที่เรือนแต่ก็ฟังข่าวคราวจากหมอหลวงตลอด เพราะช่วงนี้ปวดขาเดินไกลๆ ไม่ค่อยจะไหว ดีมีไป๋ซานมานั่งคุยเป็นเพื่อนช่วยคลายเหงาได้บ้าง”
Baca selengkapnya
บทที่5
บทที่5 “น้องหญิง” อู่ไท่จงรีบวิ่งมาประคองน้องสาวลงจากรถม้าเหมยตาฮวยยกยิ้มรับ พี่ชายนางแสดงออกอย่างเปิดเผยว่ารักน้องสาวขนาดนี้ ไม่มีที่ใดอยู่แล้วสุขใจเท่าที่บ้านอีกแล้ว“คนสกุลจางดูแลเจ้าไม่ดีหรือเจ้าถึงอยากกลับ แล้วอาการป่วยเป็นอย่างไรบ้าง หายแล้วใช่หรือไม”“ทีละคำถาม” เหมยตาฮวยรีบยกมือห้ามก่อนจะมีคำถามเพิ่ม“ตอนรู้ว่าเจ้าพลัดตกน้ำ ข้ากับท่านพ่อร้อนใจแวะไปเยี่ยมเจ้าวันแรก แต่ท่านป้าจางก็บอกวว่าเจ้าไม่เป็นไร หมอหลวงดูอาการอย่างใกล้ชิด ข้ากับท่านพ่อเลยรอฟังข่าวอยู่ที่จวน”ร่างบางเดินเข้าไปในเรือนรับรอง ส่งยิ้มกว้างอย่างสดใสให้พี่ชาย ในอีกภพนางไม่มีพี่น้อง เป็นลูกสาวคนเดียว พอมีพี่ชายเดินตามประกบเป็นห่วงเป็นใย นางรู้สึกดีอย่างประหลาด“หมอหลวงที่เสด็จป้าส่งไปจัดเทียบยาให้ข้าทุกวัน จนข้าทนไม่ไหวเลยต้องหนีกลับบ้านนี่ไงเล่า”อู่ไท่จงมองรอยยิ้มของเหมยตาฮวยจนตาค้าง น้องสาวของเขานางไม่ยิ้มแบบนี้มานานเท่าไรแล้ว “เจ้าเป็นใคร คนสกุลจางทำอะไรเจ้า” หาเพิ่งมาถึงพี่ชายอู่เหมยตาฮวยก็จับได้แล้วเหรอว่านางไม่ใช่ตัวจริง เหมยตาฮวยถึงกับหยุดซะงัก“ขะ..ข้า” “เจ้ายิ้ม” อู่ไท่จงเห็นสีหน้าอึกอักของนางจึงรีบ
Baca selengkapnya
บทที่6
บทที่6เมื่อเดินเข้ามาในเรือนนอนของตน เหมยตาฮวยเบิกตาโพล่ง ตะลึงพรึงเพริดกับกองหนังสือมากมาย เจ้าของร่างเดิมนอกจากจะชอบเข้าครัวทำอาหารแล้วนางเป็นหนอนหนังสือด้วยเหรอ“เจ้าจะถอนหมั้นจริงๆ เหรอน้องหญิง” คุณชายอู่ที่เดินตามไม่ห่าง พอไม่มีบ่าวรับใช้ในบริเวณนี้มีเพียงสาวใช้คนสนิท จึงรีบเอ่ยถามน้องสาว“จริงสิ เรื่องแบบนี้ล้อเล่นได้ที่ไหนกัน” ร่างบางเดินไปทรุดตัวลงนั่งบนตั่งไม้ข้างหน้าต่าง นิ้วเรียวยาวลองคีบหนังสือขึ้นดูเนื้อหาภายในว่าเกี่ยวกับอะไรที่เหมยตาฮวยคนเก่าศึกษา“เจ้าทุ่มเทอ่านหนังสือมากมาย ฝึกกาพย์โครงกลอน ฝึกดนตรีทุกแขนงจนเชี่ยวชาญ เพื่อที่จะได้ยืนเคียงข้างจางซานฟงสามารถเชิดหน้าชูตาได้ในฐานะฮูหยินของแม่ทัพ แล้วอยู่ๆ จะมาบอกว่าอยากถอนหมั้น ข้าไม่เชื่อเจ้าหรอก” อู่ไท่จง ทรุดร่างหนาของตนนั่งลงตรงข้าม เหมยตาฮวยหลงรักจางซานฟงมาตั้งแต่เด็ก ทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อบุรุษผู้นั้นไปเท่าใด เขาคนนี้รู้ดีเหมยตาฮวยกวาดสายตามองไปรอบๆ เรือนนอนของตนเอง ที่นี่ราวกับห้องสมุดขนาดย่อม ต้องทุ่มเทเพื่อบุรุษผู้หนึ่งถึงเพียงนี้เชี่ยวเหรอ แล้วเขาล่ะ เคยเห็นคุณค่าความมานะของเหมยตาฮวยหรือไม่ “ท่านพี่ ไม่ว่าใน
Baca selengkapnya
บทที่7 
บทที่7     “คุณหนู ตื่นเถิดเจ้าค่ะ” ชิงชิงตัดสินใจเขย่าสตรีที่หลับไม่ยอมตื่น  “เช้าแล้วเหรอ” เหมยตาฮวยงัวเงียลุกขึ้น เดินตามแรงประคองจากสาวใช้คนสนิทมานั่งที่โต๊ะ  “สายแล้วต่างหากเจ้าค่ะ ข้าเข้ามาดูคุณหนูสองสามหนแล้ว แต่ท่านก็ยังนอนอยู่” สาวใช้คนสนิทยกอ่างล้างหน้าใบใหญ่มาวางตรงหน้า พร้อมผ้าขาวบางหนึ่งผืน เพื่อให้คุณหนูของนางซับน้ำออกจากดวงหน้าหลังจากล้างหน้าเรียบร้อยแล้ว เหมยตาฮวยทำทุกอย่างที่ชิงชิงจับมือให้ทำไม่ว่าจะล้างหน้า เช็ดหน้า เดินตามแรงประคองมานั่งริมหน้าต่าง ดวงหน้ากระจ่างใส่ยังคงงัวเงียราวกับคนนอนไม่เต็มอิ่ม ทั้งๆที่เมื่อวานก็นอนกลางวัน จ
Baca selengkapnya
บทที่10
บทที่10   การสู้รบที่ชายแดนอยู่ๆก็สงบลง หลังจากยึดแคว้นซีเป่ยได้ รัชทายาทยาทแคว้นจ้าวก็สั่งถอนทัพออกจากเมืองหน้าด่านแคว้นซ่ง แม่ทัพจางที่เดินทางไปเฝ้าระวังข้าศึกที่หัวเมืองถึงห้าปี ในที่สุดก็ได้กลับบ้านเสียที  หัวคิ้วหนาขมวดจนเป็นปมใหญ่ พอท่านแม่ส่งจดหมายไปตามที่พักอยู่นอกเมืองหลวง เขาก็เดินทางกลับจวนทันที ไม่คาดคิดว่าจะมีจดหมายถอนหมั้นจากอู่เหมยตาฮวยทันทีที่เขาขี่ม้าเข้าประตูจวน “ไม่ดีใจหรือ” จางฮูหยินถามบุตรชายที่นั่งทำหน้าเครียดหลังจากที่อ่านหนังสือถอนหมั้น ที่ฮองเฮาให้ขันขีนำมาส่ง “ท่านแม่ไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ”  
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status