ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน

ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-08
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
114Bab
458Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

หากพรหมลิขิตทำให้เราพบกัน ได้โปรดทำให้ฉันรักเขาได้เต็มหัวใจ +++++ เพราะไม่แน่ใจในความเป็นชายของคู่หมั้น ‘ศิศิรา’ จึงต้องพิสูจน์ แต่นั่นกลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นแห่งความสูญเสีย ‘ปรมะ’ นักเขียนและจิตรกรหนุ่ม ปลีกวิเวกมาหาโลเคชันเขียนนิยายอยู่ชายทะเล แต่โชคดีที่สวรรค์ส่งนางฟ้าแสนบริสุทธิ์ผุดผ่องมาให้ ทว่า ‘นางฟ้าคืนเดียว’ กลับจากไปก่อนรุ่งสาง ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกผิดที่เกิดขึ้นในใจ ปรมะต้องหาเธอให้พบ เบาะแสเดียวมีเพียงชื่อ ‘น้ำค้าง’

Lihat lebih banyak

Bab 1

EP.01 พิสูจน์ให้รู้ไป

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
114 Bab
EP.01 พิสูจน์ให้รู้ไป
ดวงตาหวานจ้องจับหน้าประตูไม้สีขาวอย่างชั่งใจ แววหวานหวั่นไหวกับบางสิ่งบางอย่างที่ครุ่นคิดมาตลอดทั้งคืน ความกลัวที่จะทำมีมากก็จริงแต่ก็ไม่เท่าความใคร่รู้ที่ยิ่งเร่งเร้าให้เธอทำตามในสิ่งที่ตัดสินใจและวางแผนจนทำให้ร่างบางสมส่วนมาหยุดยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องนี้ ‘น้ำค้าง..แกต้องพิสูจน์ ถ้าแกอยากรู้ว่าที่พวกยายพัชรพูดกันมันจริงหรือเปล่า’ ‘แต่..ฉันไม่กล้าหรอกดา อยู่ๆ แกจะให้ฉันไปทำอะไรอย่างนั้นได้ไง ฉันเป็นผู้หญิงนะ’ ‘ฉันก็ไม่ได้ให้แกไปปล้ำพี่เขาเสียหน่อย แค่ใส่จริตเล็กๆ น้อยๆ มีมารยาหน่อยๆ ให้พี่เขาให้ปึ๋งปั๋งบ้างน่ะ แกทำเป็นไหม ให้พี่เขาแสดงความเป็นแมนๆ ให้แกเห็นน่ะ แค่เขาตื่นตัวหรือจุ๊บๆ แกนิดหน่อยก็โอแล้ว แกต้องสัมผัสได้แน่ว่าเขาโอหรือไม่โอ.. OK!..’ ‘จะทำอย่างนั้นได้ไงดา พี่ชัฎเขาจะหาว่าฉันเป็นผู้หญิงแบบไหนที่ เอ่อ..เอ่อ..ไปให้ท่าเขาน่ะ’ ‘อ้าว! แล้วแกจะเอายังไง มีอย่างที่ไหนคบกันมา 4 ปีไม่เคยแม้แต่จะจับมือถือแขน เป็นคนอื่นน่ะเขาไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว ไม่งั้นแกก็ถามพี่ชัฎเขาไปตรงๆ เลยว่า..เป็นหรือไม่เป็น ไอ้ที่สงสัยจะได้หายเสียที
Baca selengkapnya
EP.02 เมาดิบ
‘พี่นาเขาจำคนผิดหรือเปล่าพัชร ก็วันที่เธอบอกน่ะ พี่ชัฎเขาไปภูเก็ตกับฉัน แล้วพี่ชัฎเขาจะไปโผล่อยู่ที่ฮ่องกงได้ยังไง’‘เฮ้ย! แต่พี่นาบอกว่าเป็นคุณชัฎจริงๆ นะ พี่นาจะจำคนผิดได้ไง หน้าแบบพี่ชัฎนี่..โหยเธอ เห็น 500 เมตรยังจำได้เลย’‘แต่ก็ฝากขอบคุณพี่นากับเธอด้วยนะที่เป็นห่วง ยังไงฉันก็จะระวังไว้ ถ้าพี่ชัฎเขามีพฤติกรรมอย่างว่าจริง ฉันก็คงไม่กล้าหรอก’ศิศิรายิ้มรับพลางเอ่ยขอบคุณทั้งพัชราและฝากขอบคุณไปถึงพี่สาวของพัชราที่เปิดร้านอาหารไทยอยู่ที่ฮ่องกง แม้สมัยเรียนเธอจะเป็นไม้เบื่อไม้เมากับพัชราที่ตอนนี้ผันตัวเองไปเป็นแอร์โอสเตสประจำสายการบินไทย-ฮ่องกงก็ตามแต่เมื่อเรียนจบและโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ความไม่ลงรอยก็กลายกลับเป็นสนิทสนมกันไปอย่างไม่รู้ตัว ศิศิรามองเพื่อนสาวสวยที่เขี่ยปลายเส้นผมตัวเองไปมาอย่างสับสน รอยยิ้มสดใสส่งไปถึงเพื่อนแต่ทว่าภายในใจนั้นอยากจะร้องไห้โฮ ข่าวร้ายที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้ว่าไม่มีมูล..อย่างเช่นตอนนี้ไงโต๊ะสีขาวเข้าชุดกับเก้าอี้ไม้และตัวบ้านตัดกับแสงสีส้มนวลในยามพระอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า ลำแสงอุ่นๆ ริมทะเลประกอบกับเสียงคลื่นกระทบฝั่งขับขาน สร้างบรรยากาศโรแมนติครายล้อมรอบกาย
Baca selengkapnya
EP.03 กราดเกรี้ยว
ศิศิราเหมือนจะเห็นแวววาบประหลาดปรากฏในดวงตาคมเฉี่ยวคู่นั้น รอยวาบที่ปรากฏมันเจือไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงข้างใน “ก็ทั้งเรื่อง..คอนโด และก็เรื่องที่คุณหญิงป้า..จะจัดงานแต่งงานให้เรายังไงค่ะ น้ำ..ค้าง ดีใจม๊ากมาก.. พี่นพก็คงจะดีใจไปกับน้ำค้างและก็พี่ชัฎ เอิ๊ก!..” “ระ..เหรอจ๊ะ นพเขาบอกน้ำค้างแบบนั้นเหรอ” แววกราดเกรี้ยวปรากฏพร้อมกับรอยแสยะยิ้มที่มุมปากดั่งคนเจ็บช้ำอะไรบางอย่างในใจ “ก็..ช่าย..สิคะ ก็น้ำค้างน่ะ เป็นนางฟ้าของพี่นพ..นี่ค่ะ อะไรที่น้ำค้าง..มี..ฟาม..สุข พี่นพก็มี..ฟาม..สุขไปด้วยเสมอ พี่ชัฎว่าไหมคะ” “เอ่อ..จ้ะ ตามนั้น” ใบหน้าคมเชิดขึ้นอย่างไม่รู้ตัวในขณะที่ในใจประหวัดถึงคนที่จะตามมาในวันรุ่งขึ้นร่างบางประคองตัวไต่เดินมาตามโต๊ะก่อนจะค่อยๆ หย่อนตัวลงใกล้ๆ คู่หมั้น ชัฎพงษ์กระเถิบตัวหนีอย่างอัตโนมัติแต่ก็ยังคงสงวนท่าทีไม่ให้ดูน่าเกลียดจนเกินไป ดวงตาคมวาวขึ้นด้วยความไม่พอใจในกิริยาที่หญิงสาวเป็นและกับความขุ่นมัวในใจที่ต้องรอให้คนต้นเรื่องมาแก้ไข ผิดกับดวงตาที่ช้อนขึ้นสบคู่หมั้นหนุ่มหวานหยาดเยิ้ม มือบางเอื้อมไปข้า
Baca selengkapnya
EP.04 ร่าน!
ริมฝีปากแตะต้องสัมผัสกันโดยความตั้งใจของศิศิราแต่เป็นความตกใจของอีกฝ่าย ริมฝีปากบางพยายามบดเบียดริมฝีปากอ่อนนุ่มเกินบุรุษของอีกฝ่ายตามที่เคยพบเห็นในละครทีวี โดยไม่สนใจแรงดิ้นหนีของชัฎพงษ์ที่พยายามแกะมือที่โอบกอดรอบต้นคออย่างสติแตก“ปล่อย!!!! นังบ้า! แกมันบ้า! ไปแล้ว อีนังบ้า! นังร่าน! อดยากปากแห้งนักนะแก อีนางฟ้าจอมปลอม อีนางมารของจริง แหว๊ะ!.. อ๊วก!.. อีบ้า! อีเลว! แก..ฉันหมดความอดทนกับแกแล้ว อีบ้า! อี..อี..อีเรยา ฉันไม่รู้จะด่าจะเปรียบเปรยแกกับอะไรดี แค่ฉันลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับแกก็มากพอแล้ว ยังจะมาทำทุเรศให้ฉันสมเพชความบ้าความปัญญาอ่อนของแกมากเข้าไปอีก อีร่าน! รู้ไว้ด้วยว่าฉันอยากจะอาเจียนทุกครั้งที่เรียกแก..นางฟ้า อยากจะเรียกว่า..นางมาร ซะมากกว่า ฉันจะกลับกรุงเทพฯ แกอยากจะร่านอยู่ต่อ หรือจะไปร่านระริกกับใครก็เรื่องของแก อีบ้า!”เสียงเดินลงส้นด้วยความโมโหจากออกไปจนไม่ได้ยินอะไรอีก แต่ก็ไม่ทำให้ร่างบอบบางที่นั่งนิ่งอยู่บนเตียงมีปฏิกิริยาอะไร ท้องฟ้าข้างหน้าที่มืดมนไม่เท่ากับใจที่มองไม่เห็นแสงสว่างใดหลงเหลือ น้ำตาที่ไหลลงอาบสองแก้มยังคงไหลต่อดังก๊อกรั่วแต่ไม่มีแม้เสียงสะอื้นเพียงนิด
Baca selengkapnya
EP.05 ละลายทุกข์
เสียงตะโกนออกมาจากกระท่อมริมทะเลทำให้ดวงตาคมเข้มต้องชะงักนิ่งเหมือนจะรู้ว่าเจ้าของกระท่อมคงจะรีบไปธุระที่ไหนแน่ ก็พี่หมึกเจ้าของเรือและเป็นลูกของลุงหมายคนเก่าแก่ของบิดานั้นที่เห็นอยู่ทุกวันก็มีเพียงกางเกงเลเพียงตัวเดียวเพราะทุกครั้งที่เขาแวะมาหาโลเคชั่นหรือสร้างบรรยากาศในงานเขียนที่นี่ พี่หมึกก็มักจะมาอยู่เป็นเพื่อนที่กระท่อมหลังนี้เสมอ และหากถ้าบอกว่ากำลังแต่งตัวก็คงหมายถึงไม่ได้อยู่ที่กระท่อมแน่“โธ่! พี่หมึกผมก็รึจะมาชวนก๊ง”ชายหนุ่มชูถุงหลายใบในมือให้คนที่ก้าวออกมาจากกระท่อมดู ชายร่างสูงใหญ่ตรงหน้าที่เหมือนหมึกสมชื่อ เพราะดูจะกลืนกินไปกับความมืดสลัวของบรรยากาศรายรอบเสียหมด รอยยิ้มเด่นที่ให้สีขาวเพียงจุดเดียวบนใบหน้าทำให้ชายหนุ่มต้องหัวเราะพลางส่ายศีรษะไปมา“หึหึหึ.. เออ..จะไปก็ไปเหอะ แล้วอย่าล่อซะจนฟ้าเหลืองก็แล้วกัน เก็บแรงไว้ออกเรือบ้าง ก็เห็นใจนะ แต่ไม่เห็นด้วยว่ะ ถุงก๊อบแก๊บอ่ะหัดพกไปบ้างนะ อย่างพี่หมึกนี่เสื้อกันฝนคงจะเอาไม่อยู่ สงสัยต้องใช้ร่มชูชีพแล้วมั้ง”“คุณปอนด์ก็พูดไป.. งั้นผมไม่ไปดีกว่า เปรี้ยวปากอยากเหล้าอยู่เหมือนกัน” ชายร่างหมึกหันกลับเข้ากระท่อมทำทีจะไปเปลี่ยนเสื้
Baca selengkapnya
EP.06 หญิงแปลกหน้าชายทะเล
“คู๊ณ!.. ได้ยินข้าเจ้าบ่ ได้ยินแล้วตอบด้วยยยยย...”น้ำเสียงเมาได้ที่ที่ได้ยินเรียกรอยวาบขึ้นในดวงตาคมเข้ม“ผู้หญิงอย่างว่า เฮอะ!” ปรมะสะบัดเสียงอย่างสมเพช“นางแมวออกมาหาเหยื่อถึงที่ เมืองไทยนี่บริการดีจริงจริ๊ง.. อยู่ไกลขนาดนี้ยังตามมาบริการได้ ให้มันได้อย่างนี้สิโว้ย! ไม่ต้องเก็บต้องกดมันแล้ว ไหนๆ ก็มีน้องนางมาให้บริการถึงที่ ฟ้าได้เหลืองกันบ้างล่ะว่ะ” กระแสเลือดสูบฉีดไปทั่วร่างยามนึกถึงความรู้สึกที่ต้องเก็บกดของตัวเองกำลังจะได้รับการปลดปล่อย“คุณ..จ๋า.. ได้ยินเสียงน้ำค้างร้องเรียกไหมจ๊ะ ฮู้! ได้ยินแล้วตอบด้วย เอิ๊ก!..”ดวงตาคมเข้มทอดมองร่างบอบบางที่เดินโซเซเข้าใกล้อย่างตื่นตะลึง ผู้หญิงอย่างว่าที่คิด..สวยขนาดนี้เชียวหรือ ร่างบอบบางในชุดเดรสสีอ่อนเข้ารูปแต่ทว่าช่วงคอกลับปาดเฉียงต่ำลึกเสียจนเผยให้เห็นไหล่นวลเนียนที่เหมือนจะมีออร่าล้อแสงจันทร์เล่นร่างขาวนวลเนียนที่ยิ่งเดินเข้าใกล้นั้นเหมือนจะมีสปอร์ตไลท์อยู่ในตัว เพราะในบรรยากาศที่มีแสงสลัวจากกองฟืนกลับสามารถมองเห็นเธอได้อย่างชัดเจน เรือนผมซอยไล่ระดับตั้งแต่กรอบหน้างดงามยาวจรดแผ่นหลังรับกับเอวคอดกิ่วที่มีสะโพกผายทิ้งตัวเชิญชวน ช่วงขาย
Baca selengkapnya
EP.07 ข้อแม้ต้องรักน้ำค้าง
“ข้อแม้..พี่จ๋า..ต้องรักน้ำค้าง พี่จ๋า..ทำได้ไหม รักน้ำค้าง..ได้ไหม ได้โปรด..น้ำค้างอยากให้พี่จ๋า..รัก..อุ๊บ!..อึม..”ข้อแม้ที่เอื้อนเอ่ยพร้อมลมหายใจหอมแอลกอฮอล์อ่อนๆ ขาดห้วงไปเพราะรสสัมผัสอุ่นวาบที่จาบจ้วงล่วงเกิน ความอุ่นวาบทาบทับริมฝีปากบอบบางช่างจำนรรจา เรียวลิ้นสากชื้นตวัดไล่ลิ้นเรียวเล็กหยอกเย้า ความหอมหวานที่สัมผัสให้ความรู้สึกซ่านเสียวไปทั้งกายกายแกร่งรู้สึกสั่นสะท้านไปกับรสสัมผัสปลุกเร้า อาจเป็นเพราะความต้องการที่ถูกเก็บกดไว้ถูกปลุกให้ตื่นอีกครั้ง ครั้งนี้จึงรู้สึกได้รุนแรงกว่าครั้งไหนๆ ที่ได้แนบชิดข้อมือเรียวคล้องอยู่ที่ต้นคอแกร่งพลางลูบไล้สะเปะสะปะไปมาตามเรือนกายสมส่วนแห่งบุรุษเพศ ในยามนี้เธอไม่รู้ว่าทำไมถึงอยากให้เขาสัมผัส อยากให้เขากอด อยากให้เขารักเธอ ผู้ชายคนนี้เท่านั้นที่เธอต้องการ คนที่สัมผัสเธอด้วยความหวานปนความร้อนแรงไม่ใช่ผลักไสอย่างรังเกียจเหมือนเธอเป็นตัวประหลาดเรียวลิ้นเล็กตวัดตอบรับความอุ่นสากอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่ธรรมชาติที่นำพาก็ทำให้เธอเรียนรู้ที่จะตอบโต้ ความร้อนวูบวาบตามเนื้อกายในทุกที่ที่ฝ่ามือสากลากไล้ให้ความรู้สึกครั่นเนื้อครั้นตัวเสียจนอยากจะทึ้งเสื้อ
Baca selengkapnya
EP.08 Please
ปรมะรับรู้ได้ถึงน้ำหวานแห่งรักที่ซึมแทรกผ่านลูกไม้ตัวจิ๋ว ความหวานที่รับรู้ได้เพียงปลายลิ้นกับกลิ่นหอมรัญจวนเร้าอารมณ์อย่างประหลาด มันทำให้กายแกร่งถึงกับสั่นไปทั้งตัว แอลกอฮอล์ที่ได้รับมันอาจจะมากแต่ก็ไม่มากพอที่จะทำให้เขาทิ้งสัญชาตญาณแห่งสัตว์เพศผู้ไปได้ กลิ่นที่กระตุ้นความตื่นตัวของเขาให้พร้อมสำหรับกลไกทางธรรมชาติที่เรียกร้องประท้วงอยู่ช่วงกึ่งกลางกายริมฝีปากและเรียวลิ้นไต่ไปตามขอบบิกินี่ตัวจิ๋วอย่างย่ามใจก่อนจะใช้ไรฟันขบกัดและดึงรั้งเจ้าตัวจิ๋วให้หลุดออก ดอกไม้งามภายใต้กลุ่มแพรไหมบางเบาเชิญชวนยั่วเย้าให้ชายหนุ่มเด็ดดมเรียวลิ้นสากลากไล้หยอกเย้าเจ้าดอกไม้งามลิ้มรสหวานซ่านลิ้นส่งผลให้เจ้าของดอกไม้บอบบางนั้นสั่นไหวบิดเร้าเรือนกายไปมาอย่างไม่สามารถระงับความรู้สึกรุกเร้าที่เจ้าตัวไม่อาจรู้ได้ว่าคืออะไร ยิ่งเจ้าของร่างบางบิดกายไปมาเขายิ่งย่ามใจว่าสามารถนำพาให้เธอไปแตะขอบสวรรค์รำไรได้เพียงปลายลิ้น“อา...อืมมม...ทำอะไร..ทำอะไร...อืม...”ใบหน้าคมเข้มละออกจากดอกไม้งามในทันทีที่ได้ยินเสียงกระเส่าร้องถาม ‘ทำอะไร เธอถามเขาว่า..ทำอะไร’ ดวงตาคมเข้มชะงักเพียงครู่ก่อนจะตัดสินใจอย่างแน่แน
Baca selengkapnya
EP.09 อดีตเจ็บปวด
“คุณชัฎ..พอเถอะ..ดะ..เดี๋ยว ยายน้ำค้างกลับมาเห็นจะยุ่งเอา”เสียงสั่นๆ ของใครบางคนที่อยู่ด้านในห้องเป็นคำตอบของรองเท้าอีกคู่ที่วางแนบชิดกันอยู่ คำเรียกขานชื่อเธอกับน้ำเสียงทุ้มๆ ที่มักจะเจือไปด้วยความเอ็นดูในตัวเธอเสมอนั้น ต่อให้ตาบอดเธอก็จำได้ไม่มีวันลืมดวงตาหวานบอบช้ำเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักกะพริบถี่เพื่อขับไล่น้ำตาที่เหมือนจะหลั่งไหลออกมาอีกครั้ง แค่เขา ‘ชัฎพงษ์’ ด่าว่าเธออย่างเสียๆ หายๆ มันก็เกินพอแล้วที่จะบ่งบอกถึงตัวตนที่แท้จริงของเขา แต่นี่..ยังตามกันมา ศิศิราพยายามอย่างยิ่งที่จะบังคับตัวเองให้เดินไปตามเสียงที่ได้ยินโดยไม่สั่นไหวหรือเป็นลมอ่อนแรงไปเสียก่อน “ยุ่งเอาที่ไหนล่ะ นพเอาต่างหาก.. นะ..อย่าขัดใจชัฎ” เสียงทุ้มหวานขึ้นอย่างมีจริตช่างแตกต่างกันเหลือเกินกับในยามที่เขาขานเรียกเธอว่า ‘นางฟ้า’ “คุณชัฎครับ..พอเถอะครับ..ผม..ผมจะทนไม่ไหว” “ทนไม่ไหวก็ไม่ต้องทน ปล่อยมันออกมาสิจ๊ะ ปล่อยมันออกมา ชัฎรองรับได้เสมอ.. นะจ๊ะ ปล่อยมันออกมาที่ชัฎ..คนเดียว” “คุณชัฎครับ..ปะ..ปล่อยผมเถอะนะครับ ถ้าหากยายน้ำค้างย้อนกลับมา ถ้าหาก..อะ..ถ้าแกไม่ได้กลับกร
Baca selengkapnya
EP.10 นางฟ้าคืนเดียว
“คุณแม่คร๊าบ..คุณแม่คร๊าบ”“อ่ะ..จ้ะลูก ว่าไงจ๊ะ”“ปีโป้ว่าคุณแม่ต้องไม่สบายแน่ๆ งั้นเดี๋ยวปีโป้โทรบอกคุณพ่อก่อนว่าคุณแม่ไม่สบาย”เจ้าตัวเล็กพยายามดิ้นรนจะลงจากตักของผู้เป็นแม่แต่ศิศิรากลับยิ่งกอดกระชับร่างน้อยไว้แน่นอย่างเกรงกลัวอะไรบางอย่างที่จะมาถึง“ไม่ต้องลูก แม่ไม่เป็นอะไร มา..งั้นเราไปซุปเปอร์มาเก็ตกันดีกว่า เดี๋ยวน้องปีโป้ต้องช่วยแม่คิดด้วยนะจ๊ะว่าเราจะทำอะไรให้คุณพ่อกับคุณลุงทานดี”“ครับผ๊ม!”ฝ่ามือน้อยๆ ยกขึ้นตะเบ๊ะ เรียกร้อยยิ้มได้จากใบหน้างามพลางโอบกอดลูกน้อยไว้ด้วยความรัก ‘ลูกน้อยที่เธอจะต้องรักษาเขาไว้ให้ได้ และจะไม่ยอมให้ใครมาพรากจาก จะไม่มีวันยอม’..“ยังไงครับคุณปอนด์ นี่มันก็ตั้ง 4 ปีแล้ว ถ้าเธอจะมาน่ะ เธอก็คงมานานแล้วล่ะครับ คงไม่ปล่อยเวลาให้ผ่านไปตั้ง 4-5 ปีหรอก ผมว่าคุณปอนด์เลิกรอเหอะ”เสียงห้าวที่เอ่ยมาจากทางด้านหลังมีผลเพียงทำให้ดวงตาคมเข้มละจากภาพสเกตในมือเพียงครู่ แต่แล้วก็กลับมาจ้องมองภาพในมืออย่างต้องการค้นหาอะไรบางอย่างในนั้น‘นางฟ้าคืนเดียว’ เส้นสายหวัดๆ ที่เขียนไว้ใต้ภาพบ่งบอกถึงเรื่องราวในภาพได้เป็นอย่างดี ภาพสเกตดินสอเป็นรูปหญิงสาวในสรีระที่งดงามสมส่วน
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status