ของขวัญ ร

ชีวิตแต่งงานล่วงเลยเข้าสู่ปีที่เจ็ด เกิดความหวาดระแวงเกรงจะประสบปัญหาเหมือนที่ใครๆ ว่ากัน แผ่นดินเลยต้องหาของขวัญชิ้นพิเศษมามอบให้ภรรยาเพื่อเติมเต็มความหวานชื่นให้คงอยู่...สามีมอบของขวัญชิ้นพิเศษในวันครบรอบแต่งงานปีที่เจ็ดได้ถูกใจเจนสิตาเหลือเกิน เธอตั้งใจจะดูแลของขวัญชิ้นนี้ให้ดีที่สุด และที่สำคัญเธอจะตั้งใจตอบแทนความใจดีของสามีให้คุ้มค่าเลยทีเดียว

ปราชญ์ ตามหาเครื่องเพชรประจำตระกูล ที่ถูกขโมยไปโดยคนรักเก่าของแม่ เฝ้ารอ เพื่อให้ได้ของล้ำค่าชิ้นนั้นกลับสู่อ้อมกอด แต่ระหว่างการเดินทางของแผนการร้ายนั้น เขากลับได้พบของขวัญล้ำค่าของศัตรู ได้สัมผัส ได้แตะต้อง พระเจ้า!!! มันทำให้เขาลืมไม่ลง จนต้องหาทางนำของขวัญชิ้นนั้นมาเป็นตัวประกัน เพื่อแลกกับเครื่องเพชร เก็บของขวัญเอาไว้ในกรงกาม ให้เขาเชยชมจนกว่าจะเหนื่อย “ไอ้คนเลว ไอ้คนป่าเถื่อน ฉันจะกลับบ้าน กลับไปอดตายยังดีกว่า” “ฮ่าๆ เธอเป็นเมียฉัน! ภูมิใจเถอะได้ผัวแก่แต่แซ่บ” เขาตวาดลั่นพลางกระชากเธอตัวปลิว “ฉันไม่ใช่เมียแก ไอ้บ้า! ปล่อย”

ซีเมยพยายามยันตัวขึ้นนั่งบนเตียงไม้แข็งๆ ที่มีเพียงฟางรองไว้ใต้เสื่อขาดๆ เธอสำรวจไปรอบๆ ห้อง ผนังดินปั้นที่มีรอยร้าวร่องแหว่ง หลังคามุงหญ้าที่ดูเหมือนจะกันฝนไม่ได้ นี่มันยิ่งกว่าคำว่า "ยากจน" เสียอีกนะนี่ "น้ำ... ขอน้ำหน่อย" เธอส่งเสียงแหบพร่า หลี่เทียนรีบกุลีกุจอไปหยิบขันดินเผาใบเก่าที่มีรอยบิ่นมาประคองให้เธอค่อยๆ ดื่ม สายตาของเขามองเธอด้วยความห่วงใยอย่างปิดไม่มิด

ท่านพี่เจ้าคะ..บาร์โฮสต์เป็นเยี่ยงไรหรือเจ้าคะ กินได้ไหม แล้วมันอร่อยหรือเปล่า

“อื้ม!..อย่าค่ะ” เสียงร้องประท้องที่แผ่วเบาแต่สั่นสะท้านนั้นทำเอาเขาพอใจไม่น้อย ลิ้นสากตวัดเลียวนไปรอบๆยอดอกที่มันแข็งเป็นติ่งไตสู้ลิ้น แล้วดูดดื่มเน้นหนักสลับเบาจนคนใต้ร่างแอ่นหยัดและเผลอครางออกมาอย่างลืมตัว “อ้า!..ซีดด” เสียงร้องคราง กายบิดเร่า ทำเอาปริญ แทบครั่ง แกนกายแกร่งแข็งตึงเปรี๊ยะจนแทบจะระเบิด แต่ยังหรอก...ขายังไม่รุกล้ำเธอตอนนี้ แต่จะเล่นกับเหยื่อที่หลงทางเข้ามาในกับดักสวาทของเขาให้หนำใจเสียก่อน

เมื่อเธอดันเผลอไปมีเซ็กซ์กับคุณหมอหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาโดยหารู้ไม่ว่า…นั่นน่ะ คือ หมอประจำตระกูลของครอบครัว “ทำไมไม่เก่งเหมือนคืนนั้นที่ขย่มฉันหน่อยล่ะ” “คะ…คืนนั้นฉันไม่ได้ตั้งใจ” “แต่คืนนี้…ฉันตั้งใจ”