My husband ของขวัญมีสามีขี้หึง

My husband ของขวัญมีสามีขี้หึง

last updateLast Updated : 2026-07-25
By:  ดาราดาUpdated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
99Chapters
191views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

[พระเอกขี้หึงมาก] [นางเอกเรียบร้อยอ่อนหวาน] ของขวัญถูกคนรักนอกใจ เธอเลยไม่คิดรักใครอีก แล้วทำไมผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นถึงมาขอเธอแต่งงานล่ะ?

View More

Chapter 1

คำทำนาย (1)

Weg aus der Stadt

Arianna war sich jetzt sicher, dass sie völlig betrunken war. Sie sah alles doppelt und ihre Augen waren schwindlig. Sie stieß auf und trank den letzten Tropfen des Alkohols.

Der Club war laut und die Tänzer hatten Spaß. Aber was für Arianna zählte, war etwas ganz anderes. Sie war nicht gekommen, um Spaß zu haben, sondern um ihr Elend und ihren Herzschmerz zu vergessen.

Am nächsten Morgen sollte sie eine Braut sein, die mit ihrem Schwarm und besten Freund seit fünf Jahren zum Altar geht. Sie hatten sich auf diesen Tag gefreut, aber in weniger als vierundzwanzig Stunden war die Hoffnung, diesen Tag wahr werden zu sehen, zunichte gemacht.

Die Erinnerung an das, was sie gesehen hatte, spielte sich wieder in ihrem Kopf ab: "...oh mein Gott!...fick mich härter, Ethan, Schatz... oh... gut... schneller... oh... ja... ich liebe dich, Ethan..."

Arianna schüttelte den Kopf, als ob die Erinnerung daran dadurch verschwinden würde. Sie wischte sich die Tränen aus dem Gesicht. Warum kann sie es nicht einfach vergessen, sie ist jetzt seit ein paar Stunden im Club und versucht, diese hässliche Szene, auf die sie gestoßen ist, zu vergessen.

Aber je mehr sie versuchte zu vergessen, desto schwieriger wurde es. Sie versuchte aufzustehen, sank aber wieder auf ihren Platz zurück. Sie nahm all ihre Kraft zusammen und stand auf.

Sie musste zur Toilette und danach einen Weg finden, sich aus dem Club zu helfen. Ihre Beine waren schwer und als sie ging, wankten ihre Knie.

Kurz bevor sie abbog, erblickte sie eine große Gestalt, die in einen der Räume ging, und sie folgte ihr. Sie ging hinein, kurz bevor er die Tür schloss, und lehnte sich mit dem Rücken an die Tür.

"Hey, gutaussehender Mann. Warum machst du mich nicht glücklich?" Sie grinste und warf sich in seine Arme. Sie begann ihn zu küssen, eine Handlung, zu der der Mann nur ungern bereit war.

Ein paar Stunden später öffnete Arianna die Augen mit einem pochenden Kopfschmerz. Sie blickte sich in dem dunklen Raum um und fragte sich, wie sie dorthin gekommen war.

Eine vage Erinnerung an den Verlauf des Abends tauchte in ihrem Kopf auf und sie keuchte. Sie drehte sich um, um auf ihre Seite zu blicken, und sah einen Mann friedlich schlafen.

Was zum Teufel hatte sie getan? Sie stand mit großer Mühe auf. Man muss ihr nicht sagen, dass sie ihr kostbarstes Gut verloren hat: ihre Jungfräulichkeit.

Der Schmerz, den sie zwischen ihren Oberschenkeln spürte, war Beweis genug, dass sie verletzt worden war. Sie ertrug den Schmerz, zog ihre Jeans und Bluse an und zog einen 100-Dollar-Schein heraus, den sie dem Mann in die Hand steckte.

Der Raum ist dunkel, Gott sei Dank hat sie nicht gesehen, wie der Mann aussieht. Er ist ein guter Gigolo, aber sie konnte ihn für seine Dienste nicht gut bezahlen.

Sie schlich sich aus dem Raum und ging weg. Sie ging direkt zu ihrer kleinen Wohnung, um ein paar Dinge zu holen und die Stadt Z zu verlassen, war aber fassungslos, als das Schloss ihrer Wohnung ausgetauscht worden war.

Es war kaum Morgendämmerung und sie konnte ihre Nachbarn nicht fragen, was oder wer ihr Schloss ausgetauscht hat. Aber dann beschloss sie, ihr Telefon zu holen und den Makler anzurufen, der ihre Wohnung verwaltete.

Als sie ihr Telefon holte, sah sie eine Textnachricht. Sie war von Ethan. Sie blickte hin und las den Inhalt: "Frag nicht, warum das Schloss ausgetauscht wurde, ich habe es getan."

Arianna drehte sich einfach um und verließ ihre Wohnung und alles, was sie darin hatte, und ging in eine andere Stadt.

Zwei Monate später wachte Arianna auf und fühlte sich zu faul, um aus dem Bett zu kommen. Sie fragte sich, warum sie so schnell Fieber bekam, nur weil sie in einer neuen Stadt angekommen war.

Sie beschloss, das Krankenhaus aufzusuchen und traf einen jungen Arzt, der im Dienst war. Nachdem er Arianna untersucht hatte, schickte er sie für einen Test ins Labor.

Als das Ergebnis gebracht wurde, gab der Arzt es ihr und sie blickte darauf. Ihre Hände zitterten, als sie das Testergebnis sah.

Schwangerschaftstest - positiv!

Was!

Vier Jahre später

Arianna kam von der Arbeit zurück und ihr Sohn rannte, um sie zu umarmen. Sie hob ihn hoch und küsste seine süße Schläfe.

"Willkommen, Mami", jubelte der kleine Junge, aufgeregt beim Anblick seiner Mutter. "Ich habe dich vermisst, Eli", jubelte Arianna, hielt ihn fest und setzte sich auf das Sofa.

"Danke, Frau Brook, dass Sie immer auf ihn aufpassen", sagte Arianna und schätzte Elis Kindermädchen.

Frau Brook hatte sich um Eli gekümmert, seit er ein Baby war. Sie wird am besten als seine zweite Mutter bezeichnet. Arianna war seine leibliche Mutter, aber Frau Brook hat ihn großgezogen.

"Gern geschehen", antwortete Frau Brook. Sie verabschiedete sich bald von Arianna und ging nach Hause. Sie ist mit der Tagesarbeit fertig, sobald Arianna zurückkommt.

Arianna bekam einen Job in einem Unternehmen und wurde als Junior-Schmuckdesignerin eingestellt. Sie hatte dort gearbeitet, nachdem Eli geboren war, aber dann schien ihre Zeit in der Firma zu Ende zu sein.

Das Unternehmen wurde an einen neuen Eigentümer verkauft und alle Mitarbeiter wurden entlassen. Sie wurde das Dreifache ihres Gehalts bezahlt und ihre Anstellung wurde beendet.

"Wie war die Schule heute, Eli?" fragte Arianna. Der kleine Junge stand von ihren Oberschenkeln auf und rannte los, um seine Bücher zu holen. Arianna sah, wie geschickt er wegrannte, und lächelte.

Er ist ihr Trost und der Grund, warum sie nach dem, was vor ein paar Jahren passiert ist, nicht wieder verletzt wurde. Jedes Mal, wenn sie ihren Sohn ansieht, ist sie froh und glücklich, dass sie mit einem so erstaunlichen Sohn gesegnet wurde.

"Mami, ich habe alle Punkte in der Klassenübung bekommen. Mein Lehrer sagte, ich bin der Beste", jubelte Eli, lehrte seine Tasche und holte sein Arbeitsbuch heraus.

"Wow, du bist der Beste, Eli", lobte Arianna ihn. Der kleine Junge war glücklich, dass seine Mutter genauso aufgeregt war wie er über seine Klassenarbeit.

"Eli, wir fahren morgen in die Stadt Z", verkündete Arianna ihm die Neuigkeit. Der Junge hielt inne und sprang dann aufgeregt auf.

"Das bedeutet, dass ich meinen Papa kennenlernen werde." fragte er rhetorisch.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
99 Chapters
คำทำนาย (1)
แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้า ส่องกระทบมาที่ร่างบางขณะที่กำลังถวายสังฆทานอย่างตั้งอกตั้งใจ วันนี้เป็นวันครบรอบวันที่แม่ของเธอจากไป แม้ท่านจะไม่อยู่แล้วแต่ในใจดวงน้อยก็ยังคงมีท่านอยู่เสมอ“ชีวิตเจ้าลำบากมามากแล้ว อีกไม่นานมันจะดีขึ้นนะ”“คะ? หลวงตา”หญิงสาวกะพริบตา มองหลวงตาที่เธอเคารพนับถืออย่างไม่เข้าใจ“อีกไม่นาน บุญจะนำพาให้เจ้าทั้งสองได้มาเจอกัน คนที่จะช่วยให้ใจของเจ้าไม่ต้องโดดเดี่ยวอีกต่อไป”“ขวัญไม่เชื่อเรื่องความรักหรอกค่ะ”เธอส่ายหน้าแววตาหม่นหมอง“แต่คู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกันหรอกนะ”“...”ห้างสรรพสินค้า MJ“บุญจะนำพาให้มาพบกัน กรี๊ด ๆ เนื้อคู่แกแน่ ๆ เห็นไหมบอกแล้วว่าไอ้เลวอย่างอัทมันไม่เหมาะกับแก”“น้อย ๆ หน่อยยัยเล็ก” ของขวัญมองหนูเล็กอย่างเอือมระอา พอเล่าเรื่องที่วันนี้ไปทำบุญแล้วถูกพระท่านทักให้อีกฝ่ายฟังเธอชื่อของขวัญส่วนคนที่กำลังตื่นเต้นชื่อหนูเล็ก หนูเล็กเป็นเพื่อนกับของขวัญมาตั้งแต่เด็ก เพราะบ้านอยู่ใกล้กัน เรียนโรงเรียนเดียวกัน ตั้งแต่เตรียมอนุบาล จนถึงมหา’ลัยแม้จะคนละคณะ“เอาเถอะ ๆ ฉันไม่พูดถึงผู้ชายคนนั้นแล้ว”“ก็ดี”“ว่าแต่งานหมั้นของพวกมัน แกจะไปไหม”“ไหนบอกว่าจะไม่พูด
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more
คำทำนาย (2)
“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”รปภ. คนหนึ่งวิ่งตามคนร้ายไป อีกคนก็วิ่งมาหาของขวัญกับหญิงชราที่โดนทำร้าย“ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ” เธอส่ายหน้าแล้วหันกลับมาถามคุณยายที่ยังดูหวาดกลัว “คุณยายเป็นอะไรไหมคะ” ท่านไม่ตอบ ยังคงตัวสั่นงันงกร้องไห้ไม่หยุด ท่าทางขวัญเสีย ของขวัญที่ไม่รู้จะทำยังไงดีจึงดึงคุณยายเข้ามากอดเพื่อปลอบประโลมให้ใจเย็น“ไม่เป็นอะไรแล้วนะคะ ไม่มีใครทำอะไรคุณยายได้แล้ว ปลอดภัยแล้ว”“ผมเรียกรถโรงพยาบาลแล้วนะครับ อีกสักพักคงมาถึง” รปภ. บอกกับของขวัญส่วนคุณยายยังคงไม่พูดจา“ถ้ายังไงช่วยตามหาญาติของคุณยายด้วยนะคะ”“ครับ ผมขอให้ประชาสัมพันธ์ช่วยประกาศให้แล้ว...”“คุณท่าน!”พูดยังไม่ทันจบก็มีชายหญิงสองคนวิ่งมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“เกิดอะไรขึ้นคะ”พวกเขารีบร้อนถามพร้อมมองมาอย่างแปลกใจที่เห็นว่าของขวัญกำลังกอดคุณท่านเอาไว้ และพอหญิงสาวผละออกคุณท่านก็ยังคงจับมือเธอเอาไว้แน่น“เจอโจรค่ะ ผู้ชายสองคนพยายามแย่งกระเป๋าของคุณยาย” หญิงสาวอธิบาย“ห้างใหญ่โตแบบนี้ ปล่อยให้มีโจรได้ยังไงคะ!”ก่อนที่ญาติของคุณยายจะได้ต่อว่าใคร ก็ได้ยินเสียงของรถฉุกเฉินที่ใกล้เข้ามา ไม่นานพวกเขาก็มาถึง“คุณท่าน ไปตรวจร่างกายห
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more
ผู้ชายคนนั้น (1)
โรงพยาบาลสวัสดิ์เทวา“คุณท่านมีแผลฟกช้ำเล็กน้อยครับ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง”“เฮ้อ” ทั้งคุณป้าและพี่คนขับรถต่างถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจพร้อมกัน หลังจากที่ได้รู้ว่าคุณยายหรือคุณท่านผู้เป็นเจ้านายไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมากตอนแรกของขวัญก็สงสัยที่ทั้งสองคนดูจะกังวลมากเกินเหตุ แต่พอรถฉุกเฉินขับเข้ามาในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังอย่างโรงพยาบาลสวัสดิ์เทวาและได้เห็นคุณหมอหลายท่านกรูเข้ามาตรวจดูอาการของคุณยายท่านนี้ทำให้รู้ได้ทันทีว่าคุณยายคงจะไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอนและคุณป้าไม่ใช่ญาติแต่เป็นคนดูแล“คุณป้าคะ”“ค่ะ คุณของขวัญ”“พอดีว่าขวัญถ่ายรูปโจรเอาไว้ได้ เดี๋ยวส่งให้คุณป้านะคะ เผื่อใช้เป็นหลักฐานตามจับคนร้ายได้”“ขอบคุณ คุณของขวัญมากนะคะ”“ถ้าไม่มีอะไรแล้วงั้นขวัญกลับก่อนนะคะ” หญิงสาวบอกลาอย่างสุภาพเมื่อหมดหน้าที่แล้ว เพราะตัวเองก็มีธุระที่ต้องไปจัดการเหมือนกันแต่กลับถูกรั้งเอาไว้“คุณของขวัญอย่าพึ่งไปได้ไหมคะ”“ทำไมเหรอคะ หรือจะให้ขวัญอยู่ให้ปากคำกับตำรวจ”ให้ปากคำกับตำรวจยังง่ายกว่าตอบคำถามคุณชายเสียอีก คุณป้าแม่บ้านคร่ำครวญในใจ แต่ใบหน้ายังคงยิ้มแย้มอธิบาย“ไม่ใช่ค่ะ แต่ป้าคิดว่าคุณท่านชอบคุณของขวั
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more
ผู้ชายคนนั้น (2)
“ย่าไม่เป็นอะไรแล้ว”“คุณย่าต้องไปรักษานะครับ เกิดอาการกำเริบเหมือนวันนี้อีกมันจะยิ่งอันตราย”หันกลับมามองทั้งสองคน รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องส่วนตัวแล้ว ก็เลยกระซิบบอกคุณป้าแม่บ้าน“งั้นขวัญกลับก่อนนะคะ”“ค่ะ คุณของขวัญ”คุณป้าพยักหน้าให้ เห็นว่าไม่มีอะไรแล้วคนตัวเล็กก็ค่อย ๆ เฟดตัวเองออกจากห้องผู้ป่วย“หนูของขวัญจะไปไหน?”กึกยังไม่ทันพ้น คุณท่านก็หันมาเห็นพอดีทำให้ตอนนี้ทุกสายตาหันมามองเธอเป็นตาเดียว รวมถึงสายตาติดเย็นชาของผู้ชายที่น่าจะเป็นหลานชายของคุณท่านด้วยเขาเอ่ยทวนชื่อของเธอ “หนูของขวัญ?”“สวัสดีค่ะ ของขวัญค่ะ” ด้วยกลัวเสียมารยาท ก็เลยรีบแนะนำตัวเองอย่างสุภาพ“หนูของขวัญเป็นคนช่วยย่าเอง”“อย่างนั้นเหรอครับ” เขารับคำ พอคุณย่าอธิบายแต่ไม่ได้หันมาขอบคุณอะไร“พอดีขวัญมีธุระ ขอตัวก่อนนะคะ” ถึงอีกฝ่ายไม่ขอบคุณของขวัญก็ไม่ได้ติดใจ ตอนนี้แค่อยากกลับเท่านั้นก็เลยบอกลาอีกรอบ“หนูของขวัญ อย่าเพิ่งไป”ร่างบางอึกอัก รู้สึกกดดันเพราะสายตาของผู้ชายตรงหน้า เขาอาจจะแค่มองมาเฉย ๆ แต่ไม่รู้ทำไมสายตาของเขากลับให้ความรู้สึกว่าต้องเกรงใจ“คุณย่าพักผ่อนดีกว่าครับ เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”“ย่าไม่ง่วง”
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more
จูบในลิฟต์ (1)
ของขวัญนั่งอยู่จนคุณท่านหลับไป ก่อนจะดึงมือกลับคืนช้า ๆ แล้วลุกขึ้นยืน“ฉันกลับก่อนนะคะ” พยายามพูดเสียงเบา แล้วเดินออกมาจากห้องด้วยท่าทางสุภาพที่สุด จะเรียกว่ารีบหนีก็ได้เพราะตอนที่อยู่ในห้อง เธอรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก“ผมให้คุณหนึ่งล้าน”“อะไรนะคะ”“มาเป็นพยาบาลพิเศษให้คุณย่าของผม”ร่างเล็กหันกลับไปมองหลานชายของคุณท่านที่เดินตามหลังออกมาและพูดอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย“ขอโทษนะคะ แต่ฉันทำไม่ได้”ของขวัญปฏิเสธไป“คุณกำลังปฏิเสธ?”สีหน้าเขาดูแปลกใจ ราวกับไม่เคยถูกใครปฏิเสธมาก่อน“ขอโทษจริง ๆ ค่ะ ที่ต้องปฏิเสธ แต่ฉันมีงานทำแล้วและไม่ใช่พยาบาลมืออาชีพ คงดูแลคุณท่านได้ไม่ดีพอ” เธอบอกถึงเหตุผล ที่เข้าใจได้แต่อีกฝ่ายไม่รับฟัง“ผมไม่สนใจงานของคุณ” เขาค่อนข้างจะเอาแต่ใจตัวเอง“ฉันเข้าใจที่คุณเป็นห่วงคุณย่าของคุณนะคะ แต่ฉันไม่สะดวกจริง ๆ”“ผมว่าคุณกำลังพูดไม่รู้เรื่องนะ”อธิบายอย่างใจเย็นก็แล้ว กลับถูกบอกว่าพูดไม่รู้เรื่อง ของขวัญค่อนข้างสับสน“ฉัน? คุณต่างหากที่พูดไม่รู้เรื่อง”“งั้นผมให้สองล้าน”“ฉันไม่ได้อยากได้เงินค่ะ”หลานชายคุณท่านมองหน้าเธออย่างไม่พอใจที่ปฏิเสธเขาอย่างหนักแน่น ไม่แม้จะเสี
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more
จูบในลิฟต์ (2)
!อะไรนะของขวัญอึ้ง“ผมให้เวลาคุณคิดสองวัน แล้วผมจะไปเอาคำตอบ”พูดจบประตูลิฟต์ก็เปิดออกพอดีอย่างได้จังหวะ ของขวัญรีบหนีออกมาจากสถานการณ์ที่น่าอึดอัดตรงนั้นอีกฝ่ายเป็นผู้ชายอันตรายเธอไม่ควรจะไปที่นั่น ยิ่งไม่ควรจะไปเจอคนพวกนั้นอีกหลังออกจากโรงพยาบาลมาได้ คนตัวเล็กก็นั่งรถกลับมาที่ห้างสรรพสินค้ารีบจัดการกับธุระแล้วขับรถกลับมาที่หอพักครูของขวัญเป็นคุณครูสอนอยู่ที่โรงเรียนนานาชาติแอล ที่นี่เป็นโรงเรียนอินเตอร์ที่มีค่าเทอมเหยียบล้าน เด็กนักเรียนส่วนมากล้วนมีฐานะ เวลาจะสั่งสอนหรือจะทำอะไรก็ต้องคิดให้มาก ตอนแรกของขวัญก็อยากจะสอนที่โรงเรียนเอกชนธรรมดา แต่เพราะค่าจ้างที่นี่บวกกับมีที่พักให้ด้วย มันคุ้มค่ามากจริง ๆ สำหรับคนที่ตอนนี้ไม่มีอะไรเลยอย่างเธอ“อาจารย์ขวัญพึ่งกลับเหรอครับ”“อ้าว อาจารย์ชิน?” ร่างบางกำลังจะเข้าห้อง ส่วนอาจารย์หนุ่มที่อยู่ห้องข้าง ๆ เปิดประตูออกมาพอดี“ค่ะ พอดีขวัญติดธุระนิดหน่อย แล้วนี่กำลังจะไปยิมอีกแล้วเหรอคะ”“ครับ ใกล้ ๆ โรงเรียนมียิมมาเปิดใหม่ เป็นของเพื่อนผมเอง ถ้าวันไหนอาจารย์ขวัญอยากออกกำลังกาย ก็บอกผมได้นะครับ เดี๋ยวผมพาคุณไป”“ได้เลยค่ะ ขอบคุณที่ชวนนะคะ”“
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more
ขอคำตอบ (1)
สองวันผ่านไปงานที่โรงเรียนค่อนข้างยุ่งเพราะเป็นช่วงเปิดเทอมพอดี ของขวัญยุ่งกับการสอนจนไม่มีเวลานึกถึงเรื่องอื่น จนกระทั่งเลิกเรียนวันนี้เธอต้องมาทำธุระที่ธนาคาร ก็เลยถือโอกาสมาซื้อของใช้ส่วนตัวที่ซูเปอร์มาร์เก็ตหญิงสาวเชื่อนะว่าเรื่องบังเอิญมีอยู่จริง แล้วยิ่งถ้าเราไม่อยากจะเจอใครมาก ๆ ก็ยิ่งต้องเจอ“พี่ขวัญ?”เห็นไหม“มาซื้อของเหรอคะ”“อืม”ของขวัญตอบกลับสั้น ๆ แล้วมองหน้าลูกปัดเงียบงันปัทมาเป็นน้องสาวต่างแม่ที่อายุห่างจากเธอแค่ไม่กี่เดือน เป็นลูกของผู้หญิงที่เป็นเมียน้อยของพ่อ เป็นคนที่แย่งทุกอย่างไปจากเธอ ไม่ว่าจะเป็นพ่อ ครอบครัว หรือแม้กระทั่งแฟนหนุ่มที่มีแพลนจะแต่งงานกันทันทีหลังเรียนจบและเป็นคนที่เธอเกลียดมากที่สุด “งานหมั้นของลูกปัดกับอัท พี่ขวัญจะมาใช่ไหมคะ”“ฉันจำเป็นต้องไปด้วยเหรอ”“แหม ก็ลูกปัดอยากให้พี่ขวัญมานี่คะ จะได้เห็นว่าเราสองคนรักกันมากแค่ไหน” ลูกปัดยังคงยิ้มให้ใครมองมาก็คงจะคิดว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงที่เรียบร้อยน่ารักคนหนึ่ง คงไม่มีใครคิดว่าอีกฝ่ายจะร้ายกาจถึงขั้นแย่งแฟนพี่สาวตัวเอง“รักแค่ไหนก็ไม่สำคัญหรอก”“แล้วอะไรสำคัญคะ เอ๊ะ หรือหมายถึงลูกของเรา”ลูกปัดพูดพ
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more
ขอคำตอบ (2)
“จริงสิ ห้องของพี่ คุณพ่อให้คนมาทุบแล้วเปลี่ยนเป็นห้องของลูกลูกปัดกับอัทแล้วนะคะ ถ้าคิดอยากจะกลับไป คงมีแต่ห้องคนใช้ที่จะให้พี่อยู่”“ฉันไม่คิดจะกลับไปอยู่แล้ว”“ก็ดีค่ะ ครอบครัวเราจะได้มีความสุขสักที”“คนอย่างเธอไม่มีวันมีความสุขหรอกลูกปัด”“คนอย่างลูกปัด? เดี๋ยวนะคะ พี่ขวัญคิดนิดหนึ่ง ตอนนี้ลูกปัดมีพ่อมีแม่ มีสามี มีลูก มีเงิน มีบ้าน มีรถ มีหุ้นในเครือของเจริญทรัพย์ มีทุก ๆ อย่าง แล้วพี่ขวัญล่ะคะมีอะไร? แม้แต่พ่อแม่ก็ยังไม่มีเลย”“ลูกปัด!”“จุ๊ ๆ อย่าโมโหสิคะ เคยอยู่แบบคนขี้แพ้ ก็อยู่อย่างนั้นต่อไปเถอะ อยู่ไปจนตายเลยยิ่งดี”ลูกปัดเน้นเสียงอย่างน่ารังเกียจ ก่อนจะเดินผ่านหน้าเข้าไปในร้านเพชรแห่งหนึ่งที่เธอไม่มีโอกาสจะได้เข้าไปที่น่าโมโหคือของขวัญไม่มีอะไรเลยจริง ๆ ไม่มีอะไรจะไปสู้ลูกปัดสักอย่าง ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็เป็นคนของตระกูลเจริญทรัพย์ และยังเป็นหลานสาวคนแรกของตระกูล แต่พวกเขากลับไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตาเลยสักนิดไม่เคยเลยตลอดเวลาไม่ว่าจะเด็กหรือโต ของขวัญอยู่อย่างคนอ่อนแอ ไม่เคยสู้คนพวกนั้นได้ เธอเคยหวังว่าจะหลุดพ้นและหวังว่าจะมีใครสักคนเห็นค่าแต่ก็ไม่มีเลยสุดท้ายแล้ว ของขวัญก
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more
สวมแหวน (1)
“ขอโทษค่ะ แต่ฉันแต่งงานกับคุณไม่ได้จริง ๆ” ของขวัญยังคงเลือกปฏิเสธอย่างจริงจัง แม้ตอนนี้จะรู้แล้วว่าเขาเป็นใครก็ตาม แต่เพราะว่ารู้นี่แหละ ถึงได้รู้สึกว่าเธอไม่ควรจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคนอย่างเขา“เพราะอะไร” พิธานถามเสียงนิ่ง“เพราะว่าฉันไม่ได้รักคุณ”“ไม่ต้องห่วง ผมก็ยังไม่ได้รักคุณเหมือนกัน”“แล้วคุณอยากจะแต่งงานกับฉันทำไมคะ”อย่าพูดว่ารักแรกพบนะ เธอไม่เชื่อของขวัญถามเขาด้วยสีหน้าที่ไม่เข้าใจ เธอไม่ใช่คนสวยไม่ได้ร่ำรวยมีฐานะ แม้จะนามสกุลเจริญทรัพย์ แต่ก็อย่างที่เห็น ถูกตัดหางปล่อยวัดแล้ว“คุณย่าผมชอบคุณ”“แค่นี้?”“ผมคิดว่าเราน่าจะเข้ากันได้ดี”เข้ากันได้ดีอะไรล่ะ“คุณคะ เหตุผลเท่านี้ ไม่ได้ทำให้คนสองคนแต่งงานกันได้นะ ยังมีปัจจัยอีกหลายอย่างเลย”“ผมไม่สน ถ้าผมพูดว่าจะแต่งยังไงผมก็จะแต่ง”“เอ๊ะ ทำไมคุณเอาแต่ใจอย่างนี้ล่ะ”“แล้วแต่งงานกับผมมันไม่ดีตรงไหน ทำไมคุณถึงได้ตั้งแง่จะปฏิเสธท่าเดียว”“เพราะฉันไม่มั่นใจว่าจะใช้ชีวิตอยู่กับคุณได้” คนอันตรายแบบนี้“คุณยังไม่ได้ลองเลย”แล้วเธอต้องลองอะไร ใบหน้าหวานเห่อร้อน แค่ความต่างของฐานะก็รู้แล้วว่าเข้ากันไม่ได้ ที่สำคัญคนปกติที่ไหนจะยอมแต่งงา
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more
สวมแหวน (2)
“ผมให้เวลาคุณคิดพอแล้ว พรุ่งนี้ตอนเช้าผมจะให้คนไปรับคุณ”“รับฉัน? ไปไหนคะ”“ไปเขต”“ไปทำไมคะ”“จดทะเบียนสมรสไง”“ฉันบอกว่าไม่แต่ง”“ผมรู้แล้ว”“แล้วทำไมคุณไม่ฟังฉันเลยล่ะ”ของขวัญสับสน ปฏิเสธไปเท่าไรอีกฝ่ายก็ไม่รับฟัง “คุณพิธาน”“จะแต่งงานกันแล้ว ไม่ต้องเรียกผมเต็มยศขนาดนั้นก็ได้”“ก็ฉันบอกแล้วไงคะ ว่าไม่แต่ง”หญิงสาวเริ่มไม่พอใจที่เขาพูดไม่รู้เรื่อง แต่ก็ไม่กล้าโวยวายใหญ่โต ตอนนั้นเองคนตรงหน้าก็เดินเข้ามาใกล้ก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือของเธอเอาไว้“จะทำอะไรคะ” ของขวัญถามด้วยสีหน้าตื่นตระหนก รีบดึงมือตัวเองออกมาจากการเกาะกุมของเขา แน่นอนว่ามันไม่ได้ผล พิธานยังคงจับมือของเธอแน่นไม่ยอมปล่อย“ผมจะพาคุณไปซื้อแหวนแต่งงาน”ขณะที่กำลังมึนงง คนตัวสูงก็ลากจูงมือเล็กตรงมาที่ร้านเพชรสุดหรูไม่ใช่ร้านที่ลูกปัดเดินเข้าไปก่อนหน้า แต่หรูกว่า ทันทีที่พนักงานเห็นเขาต่างก้มหัวค้อมศีรษะทักทาย บ้างก็เกรงกลัวบ้างก็เคารพนับถือ“ยินดีต้อนรับค่ะคุณพิธาน”“ขอดูแหวนหน่อย”“ไม่ทราบว่า...”“เอาแหวนที่ดีที่สุดให้ภรรยาผมเลือก”“!”ให้ตายสิของขวัญปวดหัวพนักงานมองหน้าเธอก่อนจะรีบกุลีกุจอนำแหวนทั้งหมดมาวางเรียงลงตรงหน้า
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status