My husband ของขวัญมีสามีขี้หึง

แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้า ส่องกระทบมาที่ร่างบางขณะที่กำลังถวายสังฆทานอย่างตั้งอกตั้งใจ วันนี้เป็นวันครบรอบวันที่แม่ของเธอจากไป แม้ท่านจะไม่อยู่แล้วแต่ในใจดวงน้อยก็ยังคงมีท่านอยู่เสมอ

“ชีวิตเจ้าลำบากมามากแล้ว อีกไม่นานมันจะดีขึ้นนะ”

“คะ? หลวงตา”

หญิงสาวกะพริบตา มองหลวงตาที่เธอเคารพนับถืออย่างไม่เข้าใจ

“อีกไม่นาน บุญจะนำพาให้เจ้าทั้งสองได้มาเจอกัน คนที่จะช่วยให้ใจของเจ้าไม่ต้องโดดเดี่ยวอีกต่อไป”

“ขวัญไม่เชื่อเรื่องความรักหรอกค่ะ”

เธอส่ายหน้าแววตาหม่นหมอง

“แต่คู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกันหรอกนะ”

“...”

ห้างสรรพสินค้า MJ

“บุญจะนำพาให้มาพบกัน กรี๊ด ๆ เนื้อคู่แกแน่ ๆ เห็นไหมบอกแล้วว่าไอ้เลวอย่างอัทมันไม่เหมาะกับแก”

“น้อย ๆ หน่อยยัยเล็ก” ของขวัญมองหนูเล็กอย่างเอือมระอา พอเล่าเรื่องที่วันนี้ไปทำบุญแล้วถูกพระท่านทักให้อีกฝ่ายฟัง

เธอชื่อของขวัญส่วนคนที่กำลังตื่นเต้นชื่อหนูเล็ก หนูเล็กเป็นเพื่อนกับของขวัญมาตั้งแต่เด็ก เพราะบ้านอยู่ใกล้กัน เรียนโรงเรียนเดียวกัน ตั้งแต่เตรียมอนุบาล จนถึงมหา’ลัยแม้จะคนละคณะ

“เอาเถอะ ๆ ฉันไม่พูดถึงผู้ชายคนนั้นแล้ว”

“ก็ดี”

“ว่าแต่งานหมั้นของพวกมัน แกจะไปไหม”

“ไหนบอกว่าจะไม่พูดถึงแล้วไง”

“โอ๊ย ก็ฉันอยากรู้”

เห็นสีหน้าอึดอัดของเพื่อนสนิท ของขวัญเลยตอบไปตามตรง

“คงต้องไปพ่อโทรมาสั่งแล้ว”

“มันใช่เรื่องที่จะมาบังคับกันหรือไง อีกอย่างน้องสาวแย่งแฟนพี่สาวตัวเอง พ่อแกไม่ละอายใจบ้างเลยเหรอ แกก็ลูกเขาไหม”

“ช่างเถอะ ฉันมีธุระไปก่อนนะ”

ของขวัญตัดบทหนูเล็ก ก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วแยกตัวออกมา

มันเจ็บปวดที่ต้องพูดถึงเรื่องนี้ แม่ของเธอแต่งงานกับพ่อได้ไม่ทันไรพ่อก็มีเมียน้อย หลังจากแม่จากไป พ่อก็รับผู้หญิงคนนั้นเข้ามาอยู่ในบ้าน นั่นทำให้ของขวัญได้รู้ว่าตัวเองมีน้องชายและน้องสาวที่อายุห่างกันไม่มาก

พ่อรักพวกเขามาก แน่นอนว่าของขวัญเป็นแค่ส่วนเกิน

ไม่ว่าจะโดนรังแกหรือโดนกลั่นแกล้งยังไง ก็ไม่เคยมีใครเข้าข้าง แม้แต่ผู้เป็นพ่อ

ไม่เคยเลยสักครั้ง

ของขวัญเหมือนตัวคนเดียวบนโลกนี้  

หญิงสาวสลัดความคิดแล้วเดินมาที่ลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าระหว่างนั้นกลับได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้น พอหันไปมองก็เจอเข้ากับผู้หญิงสูงอายุคนหนึ่งที่กำลังถูกชายร่างผอมสูงสองคนฉุดกระชากลากถูพยายามยื้อแย่งกระเป๋า

“หยุดนะ! ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย!” เธอรีบตะโกนเสียงดัง พร้อมทั้งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปพวกนั้นเอาไว้อย่างไม่เกรงกลัวอะไรชั่วขณะ

ทั้ง ๆ ที่เป็นคนขี้ขลาดตาขาวมาก

“อีนี่! มาแส่อะไรด้วยวะ!”

“ร่างกายก็ปกติแต่รังแกคนที่อ่อนแอกว่า นิสัยไม่ดี!” คนตัวเล็กตอบโต้แล้วเดินมาปกป้องหญิงชราด้วยความใจกล้าที่ไม่รู้ว่าเอามาจากไหน

“มึง!”

“เกิดอะไรขึ้นครับ!”

ก่อนที่คนพวกนั้นจะปรี่เข้ามาทำร้ายเธออีกคน พนักงานรักษาความปลอดภัยก็มาได้ถูกจังหวะพอดี เขารีบมาดูเหตุการณ์

พอเห็นท่าไม่ดี คนร้ายทั้งสองเลยวิ่งหนีไป