ของขวัญวันจากลา

ชีวิตแต่งงานล่วงเลยเข้าสู่ปีที่เจ็ด เกิดความหวาดระแวงเกรงจะประสบปัญหาเหมือนที่ใครๆ ว่ากัน แผ่นดินเลยต้องหาของขวัญชิ้นพิเศษมามอบให้ภรรยาเพื่อเติมเต็มความหวานชื่นให้คงอยู่...สามีมอบของขวัญชิ้นพิเศษในวันครบรอบแต่งงานปีที่เจ็ดได้ถูกใจเจนสิตาเหลือเกิน เธอตั้งใจจะดูแลของขวัญชิ้นนี้ให้ดีที่สุด และที่สำคัญเธอจะตั้งใจตอบแทนความใจดีของสามีให้คุ้มค่าเลยทีเดียว

ปราชญ์ ตามหาเครื่องเพชรประจำตระกูล ที่ถูกขโมยไปโดยคนรักเก่าของแม่ เฝ้ารอ เพื่อให้ได้ของล้ำค่าชิ้นนั้นกลับสู่อ้อมกอด แต่ระหว่างการเดินทางของแผนการร้ายนั้น เขากลับได้พบของขวัญล้ำค่าของศัตรู ได้สัมผัส ได้แตะต้อง พระเจ้า!!! มันทำให้เขาลืมไม่ลง จนต้องหาทางนำของขวัญชิ้นนั้นมาเป็นตัวประกัน เพื่อแลกกับเครื่องเพชร เก็บของขวัญเอาไว้ในกรงกาม ให้เขาเชยชมจนกว่าจะเหนื่อย “ไอ้คนเลว ไอ้คนป่าเถื่อน ฉันจะกลับบ้าน กลับไปอดตายยังดีกว่า” “ฮ่าๆ เธอเป็นเมียฉัน! ภูมิใจเถอะได้ผัวแก่แต่แซ่บ” เขาตวาดลั่นพลางกระชากเธอตัวปลิว “ฉันไม่ใช่เมียแก ไอ้บ้า! ปล่อย”

เธอรู้ว่าเขา ไม่ได้ต้องการความสัมพันธ์ยืนยาว เธอจึงตั้งใจจะเป็นเพียงของเล่นเท่านั้น แต่เธอ ไม่รู้ว่า เขาอยากเล่นสนุก และหวงของเล่นส่วนตัว แบบไม่ให้ใครหน้าไหน มายุ่งกับ ของเล่นของเขา

นางมองเขาทั้งรักและโหยหา ในใจมีแต่ภาพยามที่พวกเราพบหน้าสนทนาอย่างหวานชื่น ทว่า...บัดนี้มิอาจทำแบบเดิมได้อีก "จำไว้ พบแล้วพรากในวันวานไม่เป็นไร แต่จากกันวันนี้ย่อมได้เจอกันใหม่ ข้าพร้อมเฝ้ารออย่างเชื่อใจ" นี่อาจเป็นพลังแห่งศรัทธา

ปีที่แปดของการแต่งงาน ในที่สุดฉันก็ตั้งท้องลูกของคลาวด์ได้เสียที นี่คือการทำเด็กหลอดแก้วครั้งที่หกของฉัน และเป็นโอกาสครั้งสุดท้ายแล้ว หมอบอกว่า ร่างกายฉันจะทรมานไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว ฉันดีใจจนแทบเก็บไว้ไม่อยู่ เตรียมจะเอาข่าวนี้ไปบอกเขา แต่หนึ่งสัปดาห์ก่อนวันครบรอบแต่งงาน ฉันกลับได้รับรูปถ่ายนิรนามใบหนึ่งทางไปรษณีย์— ในรูปนั้น เขากำลังก้มลงจูบท้องของผู้หญิงอีกคนอย่างอ่อนโยน ผู้หญิงคนนั้นคือเพื่อนสมัยเด็กที่โตมาด้วยกันกับเขา เป็นเด็กสาวที่ครอบครัวเขาเฝ้ามองมาตั้งแต่เล็ก อ่อนโยน เรียบร้อย เอาอกเอาใจผู้ใหญ่เก่ง เป็นลูกสะใภ้ในอุดมคติของบ้านนั้น ที่น่าขันที่สุดก็คือทุกคนในครอบครัวเขารู้เรื่องเด็กคนนั้นกันหมด มีแค่ฉันคนเดียว ที่ถูกทำให้กลายเป็นตัวตลก ที่แท้ ชีวิตแต่งงานที่ฉันพยายามประคับประคองทั้งน้ำตาและบาดแผลมาตลอด ก็เป็นเพียงแค่คำโกหกแสนอ่อนโยนที่พวกเขาร่วมกันถักทอขึ้นมาอย่างตั้งใจ ช่างมันเถอะ ผู้ชายอย่างคลาวด์น่ะ ฉันไม่เอาแล้ว ส่วนลูกของฉัน จะไม่มีวันเกิดมาในคำลวงพวกนั้นเด็ดขาด ฉันจองตั๋วเครื่องบินเพื่อจากไป ในวันครบรอบแปดปีของพวกเรา วันนั้น เดิมทีเขาควรจะพาฉันไปดูทุ่งกุหลาบ นั่นคือคำสัญญาที่เขาให้ไว้ก่อนแต่งงาน ว่าจะมอบทะเลดอกไม้ที่เป็นของฉันคนเดียวให้ฉันสักครั้ง แต่ฉันไม่คิดเลยว่า สิ่งที่ได้เห็นกลับเป็นภาพที่เขากำลังกอดจูบเพื่อนสมัยเด็กที่กำลังตั้งครรภ์อยู่หน้าสวนกุหลาบ หลังจากฉันจากไป เขากลับเริ่มออกตามหาฉันไปทั่วโลก “อย่าไปได้ไหม” เขาพูด “ผมผิดไปแล้ว คุณอย่าไปเลย” เขาปลูกกุหลาบที่สวยที่สุดในโลกเอาไว้เต็มสวนกุหลาบแห่งนั้น ในที่สุด เขาก็นึกถึงคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับฉัน แต่ตอนนี้ ฉันไม่ต้องการมันอีกแล้ว

ใครๆ ในแวดวงไฮโซฮ่องกงต่างก็รู้ดีว่า คุณชายตระกูลไป๋ผู้แสนเย็นชา ยอมสละได้แม้กระทั่งวงศ์ตระกูลและชีวิตของตัวเอง เพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง ต่อมาเขาก็ได้แต่งงานกับหญิงในดวงใจสมปรารถนา เรื่องราวความรักอันงดงามของพวกเขาถูกเล่าขานไปทั่วทั้งวงการ และผู้หญิงคนนั้นก็คือฉันเอง ฉันเคยคิดว่าเราจะมีความสุขด้วยกันตลอดไป จนกระทั่งวันหนึ่ง จู่ๆ ก็มีคลิปวิดีโอหนึ่งส่งเข้ามาในมือถือ เป็นภาพชายหญิงคู่หนึ่งกำลังนัวเนียกันอย่างเร่าร้อน เสียงหายใจหอบถี่ของไป๋เหิงที่พยายามข่มกลั้นดังลอดผ่านลำโพงออกมา “ที่รัก คุณหอมจัง” ฝ่ายหญิงมีท่าทีขัดขืนพองาม พลางส่งเสียงครางออดอ้อนไม่ขาดปาก ฉันกดดับหน้าจอทันที หน้าจอดำสนิทสะท้อนใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาของฉัน ฉันกับไป๋เหิงคบกันตั้งแต่สมัยเรียนจนเข้าสู่ประตูวิวาห์ สิบห้าปีที่ผ่านมาเรารักกันหวานชื่นเหมือนวันแรก จนกลายเป็นคู่สามีภรรยาต้นแบบที่ใครๆ ต่างก็ยกย่อง แต่มีเพียงฉันเท่านั้นที่รู้ว่า หัวใจของไป๋เหิงได้เปลี่ยนไปตั้งนานแล้ว เขาไปตกหลุมรักผู้ช่วยที่ฉันคัดมาให้เขากับมือ ในเมื่อความรักของฉันไม่อาจทนให้มีรอยด่างพร้อยได้แม้แต่นิดเดียว ดังนั้น ในวันเกิดของเขา ของขวัญที่ฉันมอบให้เขาก็คือการจากลาและไม่ขอพบเจอกันอีกตลอดกาล