ฉันชอบแอบฮัมท่อนคอรัสของ 'it's you' เวลาได้ยินมันในเพลย์ลิสต์ยามดึก — โทนคีย์ต้นฉบับของเพลงคือ F# เล็ก (F# minor) ซึ่งให้ความรู้สึกเศร้าแต่อบอุ่นแบบพอดี ตัวคอร์ดหลักที่ถูกใช้บ่อยสุดคือ F#m - D - A - E (วนซ้ำทั้งในเวิร์สและคอรัส) ซึ่งเป็นวงจร vi - IV - I - V ในระบบของ A เมเจอร์ ทำให้เมโลดี้เข้ากับฮาร์โมนีได้อย่างเป็นธรรมชาติ
การเล่นกีตาร์แบบง่ายๆ ที่หลายคนใช้คือใส่แคโปที่เฟรต 2 แล้วใช้คอร์ดรูป Em - C - G - D ซึ่งจะออกมาเป็นเสียงเดียวกับต้นฉบับ (Em ขึ้นเสียงเป็น F#m เมื่อใส่แคโป 2 เป็นต้น) โครงสร้างเพลงค่อนข้างตรงไปตรงมา: อินโทร/เวิร์สใช้โปรเกรสชั่นเดียวกับคอรัส ส่วนบลิดจ์มักเพิ่มคอร์ดอย่าง Bm เพื่อให้เกิดความตึงและกลับมาให้คอรัสลงตัว หากอยากเล่นบนเปียโน ให้ใช้ซับบาส F#m เป็นฐาน แล้ววาง D, A, E เป็นคอร์ดคอยเติมสีสัน เพลงนี้ทำหน้าที่เหมือนชิ้นเรียบง่ายที่พอมีการเปลี่ยนคอร์ดนิดหน่อยก็สร้างอารมณ์ได้ดี — นับว่าเป็นบทเพลงที่เล่นง่ายและร้องตามได้สบาย ๆ
บทนำกีตาร์ของ 'คนนั้นต้องเป็นเธอ' มักเริ่มจากคอร์ดเปิดโทนอบอุ่นที่เล่นได้ง่ายและฟังแล้วคุ้นหู ฉันชอบนำเสนอเวอร์ชันง่ายๆ ที่ใช้คีย์ G เพราะกดไม่ยากและน้ำเสียงจะออกหวานพอดี
โครงคอร์ดพื้นฐานที่ใช้บ่อยคือ เวิร์ส: G Em C D คอรัส: C D G Em C D G สะพาน (bridge): Em C G D
ถ้าอยากให้เสียงใสขึ้นลองติดคาปโค่ที่ช่อง 2 แล้วเล่นคอร์ดเดิม ช่วยให้ร้องง่ายขึ้นสำหรับคนที่ชอบโทนสูง รูปแบบการตี (strumming) ที่เข้ากับเพลงแนวนี้คือ Down Down Up Up Down Up ซึ่งให้ความเคลื่อนไหวพอดี ไม่หนาเกินไป ส่วนถ้าต้องการความละมุน ลองปิ๊กกิ้งนิ้วแบบ arpeggio: ท่อนเบส-สายกลาง-สายสูง-สายกลาง ซ้ำไป จะได้บรรยากาศซึ้งกว่า
เทคนิคที่ช่วยให้ออกมาเหมือนต้นฉบับคือการเล่น arpeggio แบบช้าๆ ในอินโทรและเวิร์ส แล้วค่อยขยับเป็นสตรัมเต็มในคอรัส รูปแบบสไตรมิงที่ผมชอบคือ ลง-ลง-ขึ้น-ขึ้น-ลง-ขึ้น (D D U U D U) เพราะมันเก็บไดนามิกไว้ดี อีกอย่างที่ช่วยได้มากคือการใส่เสียงเบสเดินสั้นๆ ระหว่างคอร์ดเพื่อให้เชื่อมโยงเหมือนออร์เคสตราเล็กๆ เหมือนที่ได้ยินใน 'Someone Like You' เวอร์ชันนุ่มๆ
ส่วนตัวชอบจังหวะลงคอร์ดในช่วงท่อนพรีโคร่ที่เปลี่ยนจาก G ไป Am แล้วกลับมา F มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเล่าเรื่องราว ความเรียบง่ายของเพลงนี้ทำให้เรารู้สึกเชื่อมโยงได้ไม่ยาก แค่ฝึกซักสองสามรอบก็เล่นเป็นเพลงได้แล้ว