ฉันกลายเป็นภรรยาของ พระเอก

เมื่อสาวเวอร์จิ้นยุคปัจจุบันที่ไม่รู้จักแม้แต่การตกหลุมรักใครสักคน หรือความรักในรูปแบบของคนรัก กลับถูกส่งตัวเข้าไปในนิยายเพื่อสอนเรื่องรัก ๆ ให้กับพระเอก งานนี้จะรุ่งหรือร่วงก็คงต้องวัดกันเสียแล้ว

ถ้าติดใจค่อยคบ #คลั่งไคล้ซินเซีย ฉันเคยคิดว่าการแอบชอบใครสักคนมันคงมีความสุขดีขอแค่ยังมีเขาอยู่เคียงข้างกันก็พอแต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เหมือนเดิมคนที่ฉันแอบชอบมานานเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เข้ามหาลัยแม้เราจะยังสนิทกันแต่ก็เหมือนยิ่งห่างไกลกันด้วยความน้อยใจวันนั้นฉันจึงเมาหัวราน้ำและดันมีอะไรกับผู้ชายที่มีรอยสักรูปเสือกลางอก เขาเร่าร้อน ดุดัน โดยเฉพาะสายตาคมกริบคู่นั้นที่จ้องมองฉันตลอดเวลาราวกับจะขย้ำกันให้จม เตียง และนั่นคือจุดเริ่มต้นของหายนะเมื่อเขาปรากฏตัวที่ลานเกียร์พร้อมกับบรรดาพี่ชายของฉัน!!!! "ฉิบหายแล้วซินเซีย!" -------------------------------------------------------------- เรื่องนี้เป็นเรื่องของ ซินเซีย x เสือ #แนววิศวะ ️Trigger Warning️ นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรงมีการใช้ภาษาคำพูดหยาบคาย มีบรรยายฉากอีโรติกมีการบรรยาฉากการทำร้ายร่างกาย Sexual harassment คุกคามทางเพศ (ไม่ใช่พระนาง)

“เธอ..เคยลองทำ..ในรถรึเปล่า” “คุณ..คุณพูดเรื่องอะไร” “หึ เธอไม่เข้าใจเหรอ? งั้น..ฉันพูดอีกครั้ง..ฉันอยากเล่นกับเธอในรถ” "!!" "อ้าส์~ มิลิน..ไม่มีใครตายจากการโดนกระแทกหรอกนะ เธอ..ไม่ต้องกลัว.." "กรี๊ดด!!" ✨ ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปทันที ที่ได้เจอกับมาเฟียหนุ่มอีกครั้ง 'เพราะเขาเพียงพร่ำบอกว่าเธอ.....เป็นของเขาเพียงคนเดียว✨ “วันนี้....ฉันมีเวลาไม่มาก” พูดจบมาเฟียหนุ่มก็ดูดเลียนิ้วมือที่เปอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำหวานของหญิงสาวอย่างหน้าไม่อาย “ระ..โรคจิต” “หึ ฉัน....มีเวลาชิมเธอแค่นี้ล่ะ” “ฮึก...ฮือออ” “ถ้าฉันว่าง..เดี๋ยวฉันจะมาหาใหม่” “!!”

📌เมื่อความสัมพันธ์ของเธอและเขาเปลี่ยนเพียงชั่วข้ามคืน..เธอจะทำยังไงให้ทุกอย่างมันเป็นเพียงแค่ความลับตลอดไป! 🎯“อยากให้ฉันย้ำอีกครั้งใช่ไหม?..เธอถึงจะได้จำใส่สมองเอาไว้..ว่าอย่าคิดที่จะปฏิเสธ..!!!”

จากเหตุเครื่องบินตกทำให้เธอและเขากลายเป็นเด็กกำพร้า พวกเขาร่วมประสบชะตากำเดียวกัน ความโชคร้ายทั้งหมดของเขานั้นเป็นเพราะพ่อของเธอกระทำทั้งสิ้น ตอนที่เธออายุได้เพียงแปดขวบ และเขาอายุได้เพียงสิบขวบ ผู้พาเธอไปที่คฤหาสน์เทรมอนต์ เธอคิดว่าท่าทางที่ดูใจและหวังดีของเขานั้นออกมาจากใจเขาจริงๆ เธอไม่รู้เลยว่านี่มันเป็นการแก้แค้น ในระยะเวลาสิบปี เธอคิดมาตลอดว่าเขานั้นเกลียดเธอ เขาช่างอ่อนโยนและมีเมตตากับโลกใบนี้เหลือเกิน แต่ไม่เคยมีให้กับเธอเลย เขาไม่ให้เธอเรียกเขาว่า “พี่ชาย” เธอจึงทำได้เพียงแค่เรียกชื่อของเขา-มาร์ค เทรมอนต์, มาร์ค เทรมอนต์ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนมันฝังลึกลงไปยังก้นบึ้งในจิตใจของเธอ

“อ๊ะ… ซี้ดดดดดด… ” ชมจันทร์เสียว… รู้สึกวาบหวามจนต้องขยับสะโพกเบาๆ กดกลีบสาวบดคลึงเข้าหารากไม้ดันดุนอยู่ด้านล่างของผืนเสื่อด้วยความลืมตัว แม้ว่าจะมีกางเกงและผืนเสื่อกันเอาไว้ตรงกลาง หากก็ไม่อาจกั้นความรู้สึกวาบหวามที่จู่โจมเข้ามาจนไม่อาจต้านทานเพราะในหัวของหล่อนกำลังนึกถึงแต่ท่อนเนื้อความเป็นชายของลุงโทน “อูยยย… ลุงโทนจ๋าดูสิลำตุงแน่นเชียวท่าทางจะใหญ่มากสินะ… ” หญิงสาวครางเบาๆ…