ชิงชิง

“คุณหลินครับ นี่คือเอกสารยินยอมบริจาคร่างกาย คุณแน่ใจใช่ไหมครับว่าหลังจากเสียชีวิตแล้ว จะบริจาคร่างกายให้เราเพื่อเป็นอาจารย์ใหญ่” หลินลู่พยักหน้า ก่อนจะจรดปากกาเซ็นชื่อของตัวเองลงไปอย่างไม่ลังเล “ใช่ค่ะ” “อย่างมากอีกแค่หนึ่งเดือนฉันก็จะตาย ก่อนตายฉันจะติดต่อให้พวกคุณมาจัดการร่างของฉัน รบกวนด้วยนะคะ” พูดจบ เธอก็หยิบเอกสารบริจาคร่างกายขึ้นมา แล้วค่อย ๆ เดินออกจากคณะแพทยศาสตร์ไป เบื้องหลังของเธอ กลุ่มแพทย์ในชุดกาวน์สีขาวต่างขอบตาร้อนผ่าว พวกเขาค้อมตัวลงคำนับส่งเธอด้วยความเคารพอย่างสูงสุด เมื่อกลับถึงบ้านตระกูลเฉิง ทันทีที่หลินลู่ก้าวเท้าเข้าบ้าน เธอก็ได้ยินเสียงครางกระเส่าชวนวาบหวามดังแว่วมาจากด้านใน บนโซฟา เฉิงอวี่เซินกำลังทาบทับร่างของหญิงสาวหุ่นอ้อนแอ้นคนหนึ่งไว้ใต้ร่าง พลางซุกไซ้จุมพิตที่ซอกคอของหล่อน หญิงสาวถูกจูบจนส่งเสียงครางออกมาไม่ขาดสาย หญิงสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าว่า: “ประธานเฉิงคะ ที่นี่มันเรือนหอของคุณกับคุณนายเฉิงไม่ใช่เหรอคะ? คุณพาฉันมาที่นี่ เพราะอยากจะบีบให้เธอหย่าหรือเปล่า?” เฉิงอวี่เซินในท่าทางเกียจคร้านหัวเราะเสียงต่ำ: “บีบให้เธอหย่าเหรอ? เป็นไปไม่ได้หรอก ไม่มีใครบอกเธอหรือไงว่าเธอคือแสงจันทร์ขาวของผม ผมรักเธอมาก... มากเสียจนยอมตายแทนได้เลยละ” หญิงสาวหลุดหัวเราะพรืดออกมา โดยคิดเพียงว่าเขาแค่จงใจพูดประชดประชัน จึงยิ่งโอบรอบคอเขาแน่นขึ้นกว่าเดิม

"ของที่เป็นของฉัน ใครหน้าไหนกล้าแตะ...มันตาย! เธอเองก็เหมือนกัน ถ้าระริกระรี้ลับหลังฉัน ระวังจะได้ตายคาเตียง!"

แม่ทัพหยางเหวินเย่ทิ้งภรรยาหลังแรกวิวาห์ ปล่อยให้นางรอนานกว่าห้าปีจึงยอมพบหน้า ทว่าเถียนเถียนน้อยกลับมิได้อัปลักษณ์ดั่งที่จำได้ ดวงตาสีน้ำผึ้งนั่นก็อันตราย ล่อลวงหัวใจไร้รักให้กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง...

(พระเอกนางเอกเก่ง + การต่อสู้ในวังหลวง + แก้แค้น + แต่งแทน + แต่งก่อนแล้วค่อยรัก) น้องสาวฝาแฝดได้รับความอัปยศจนเสียชีวิตก่อนแต่งงาน เฟิ่งจิ่วเหยียนได้รับคำสั่งในยามคับขัน ถอดเครื่องแบบทหารไปแต่งงานแทน กลายเป็นฮองเฮาแห่งแว่นแคว้น ฮ่องเต้ทรราชผู้นี้มีนางในดวงใจที่ตายไปแล้วคนหนึ่ง เหล่าสนมในวังล้วนแต่เป็น ‘ตัวแทน’ ของนางในดวงใจผู้นั้นทั้งสิ้น มิหนำซ้ำยังโปรดปรานหวงกุ้ยเฟยแต่เพียงผู้เดียว ขณะที่เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่มีความคล้ายคลึงกับนางในดวงใจผู้นั้นเลยสักนิด คิดว่านางคงจะถูกฮ่องเต้ทรราชรังเกียจเดียดฉันท์ และคงจะถูกปลดจากตำแหน่งฮองเฮาไม่ช้าก็เร็ว หลังอภิเษกสมรสได้สองปี ฮ่องเต้กับฮองเฮาก็จะหย่ากันดังคาด ทว่ามิใช่ฮองเฮาที่ถูกหย่า แต่เป็นฮองเฮาที่ต้องการหย่าสามีต่างหาก คืนนั้น ฮ่องเต้ทรราชจับชายอาภรณ์ฮองเฮาไว้แน่น “ถ้าจะไปก็ต้องข้ามศพเราไป!” เหล่าสนมร่ำไห้รำพัน ขวางฮ่องเต้ทรราชเอาไว้ “ฮองเฮา อย่าทิ้งพวกหม่อมฉันไปเลยเพคะ ถ้าจะต้องไปก็ต้องพาพวกหม่อมฉันไปด้วย!”

[พระชายาแพทย์ + ทารกแสนน่ารัก + ผู้หญิงที่แข็งแกร่ง + รักอันแสนหวาน] แพทย์อัจฉริยะยุคใหม่ทะลุมิติไปเป็นพระชายาที่ถูกทอดทิ้ง พ่อของนางไม่เหลียวแล แถมแม่เลี้ยงยังดุด่าว่าร้ายอีก นอกจากนี้ยังมีน้องสาวลูกอนุแสนแพศยาคอยหาเรื่องนางอยู่เสมอ และที่น่าเจ็บแค้นที่สุดคือท่านอ๋องตาบอดนั่น แม้ว่าเขาจะมีฐานะเป็นถึงเทพเจ้าแห่งสงคราม แต่สมองของเขาใช้การได้ไม่ดีนัก ซูเนี่ยนส่ายหัว ไม่เป็นไร นางมีทักษะทางการแพทย์ในมือ และยังสามารถเรียกฝูงสัตว์ร้ายออกมาได้ คอยดูว่านางจะจัดการพวกผีปีศาจอสูรประหลาดเหล่านี้จนเมืองหลวงต้องพลิกคว่ำอย่างไร แต่ซูเนี่ยนมีชื่อเสียงอันเลื่องลือ ข้างกายนางมักมีชายรูปงามอยู่เสมอ อ๋องบางองค์จึงเกิดความหึงหวงขึ้นมา ซูเนี่ยนรู้สึกหมั่นไส้ ในตอนแรกทำเป็นไม่แยแสตอนนี้เจ้ากลับเอื้อมไม่ถึง ซูเนี่ยนจากไปพร้อมกับทารกน้อยแสนน่ารัก อ๋องบางองค์จึงกล่าวว่า “ออกคำสั่งของข้า ทั้งเมืองเตรียมตัวให้พร้อม จับตัวพระชายาหลี!”

หนึ่งหญิงสาวที่ถูกหักหลัง หนึ่งสตรีที่ถูกกำจัด เพื่อมิให้เป็นขวากหนามแห่งอำนาจ เมื่อหญิงสาวจากต่างโลก ต้องมาอยู่ในร่างที่อ่อนแอ นางจึงเปลี่ยนจากผู้ถูกล่า เป็นผู้ล่าในคราบของเหยื่อตัวน้อย