ซัมเมอร์สยอง..ต้องหวีด

วันเมษาหน้าโง่ของทุกปี พี่ชายจะร่วมมือกับน้องสาวเล่นแผลง ๆ เพื่อกลั่นแกล้งฉันเสมอ ปีที่แล้วก็เป็นเพราะพวกเขาขังฉันไว้ในห้องเย็น ฉันถึงได้ป่วยเป็นโรคหอบหืดขั้นรุนแรง ปีนี้พี่ชายตั้งใจขอโทษฉัน โดยบอกว่าจะพาไปดำน้ำลึกในถ้ำเพื่อเป็นการชดเชย ฉันลงน้ำด้วยความคาดหวัง แต่เมื่อดำลงไปถึงระดับความลึกยี่สิบเมตร ความรู้สึกตีบตันราวกับขาดอากาศหายใจก็จู่โจมเข้ามาอย่างกะทันหัน วาล์วออกซิเจนของฉันถูกน้องสาวแอบปิดไปเสียแล้ว เสียงหัวเราะเยาะอย่างได้ใจของน้องสาวดังผ่านเครื่องมือสื่อสารใต้น้ำ "พี่คะดูสิ หนูบอกแล้วไงว่าพี่สาวต้องหลงกลแน่!" น้ำเสียงของเผยจิ่นจือมีแต่ความตามใจ "เธอนี่ฉลาดจริง ๆ คิดวิธีแกล้งพี่สาวแบบนี้ออกได้ยังไงกันนะ ยัยตัวแสบ" ฉันกลั้นหายใจจนหน้าเขียว ดิ้นรนอย่างสุดชีวิตเพื่อพยายามเปิดวาล์วสำรอง แต่กลับถูกน้องสาวที่ว่ายเข้ามาใกล้ปัดมือทิ้งไป เธอออดอ้อนผ่านเครื่องสื่อสาร "พี่คะ ดูสิว่าพี่สาวแสดงเก่งขนาดไหน แค่ไม่กี่วินาทีก็ทนไม่ไหวซะแล้ว" เสียงอันเย็นชาของพี่ชายดังก้องอยู่ในหูฟัง "ทนอีกหน่อยสิ ดูสิว่าเธอถูกตามใจจนเคยตัวขนาดไหน แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้ว" "น่าขายหน้าจริง ๆ เทียบกับเหมยเหมยไม่ได้สักครึ่งด้วยซ้ำ!" ใบหน้าของฉันกลายเป็นสีม่วงคล้ำ ฉันมองเขาด้วยความสิ้นหวัง พี่คะ พี่ลืมไปแล้วเหรอ? เป็นเพราะการเล่นแผลง ๆ ของทั้งสองคนในครั้งก่อน ปอดของฉันถึงได้รับความเสียหายอย่างถาวร ฉันหายใจลำบากขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็หน้ามืดจมดิ่งลงสู่ก้นทะเลอันมืดมิด พี่คะ การแกล้งกันครั้งนี้มันไม่ตลกเลยสักนิด ฉันกำลังจะตายจริง ๆ แล้วนะ

คุณหนูปลอมแค่จามเท่านั้น พี่ชายทั้งสามของฉันก็ราวกับฟ้าถล่ม คอยดูแลเธอไม่ห่างกาย ดังนั้น หลังจากคุณหนูปลอมใส่ร้ายว่าฉันผลักเธอตกน้ำอีกครั้ง พี่ชายทั้งสามจับฉันขังไว้ในห้องเย็นร้างอุณหภูมิติดลบสี่สิบองศา แถมยังตัดสวิตช์ช่วยชีวิตเพียงตัวเดียวที่อยู่ด้านใน ฉันร้องไห้ตะโกนขอความช่วยเหลือจากพี่ใหญ่ที่เป็นซีอีโอ แต่เขากลับว่าฉันใจร้าย คิดแต่จะแย่งความโปรดปราน ฉันขอร้องพี่รองที่เป็นหมอ แต่เขากลับบอกว่า ฉันสมควรได้รับผลกรรมนี้ ฉันเอ่ยขอโทษพี่สามที่เป็นทนายมือทอง แต่เขากลับแค่นหัวเราะ “ปกติเธออิจฉาเนี่ยนเนี่ยนก็ช่างเถอะ ทั้งที่รู้ว่าเนี่ยนเนี่ยนร่างกายอ่อนแอ ยังผลักเธอตกน้ำอีก ใจดำจริง ๆ!” “คนใจร้ายอย่างเธอ ก็ควรอยู่ในห้องเย็นให้สงบสติอารมณ์!” พูดจบ พวกเขาก็กอดคุณหนูปลอมที่กำลังจามไว้แน่น แล้วรีบพาเธอไปโรงพยาบาล ความอบอุ่นในร่างกายค่อย ๆ เลือนหายไป ฉันรู้สึกว่าเลือดในกายกำลังแข็งตัวทีละน้อย สามสิบหกชั่วโมงต่อมา ฉันก็หมดลมหายใจ สามวันต่อมา พี่ชายทั้งสามพาคุณหนูปลอมกลับจากโรงพยาบาล ถึงเพิ่งนึกถึงฉัน แต่พวกเขาไม่รู้ว่า ฉันหนาวจนแข็งตาย กลายเป็นศพน้ำแข็งแข็งทื่อไปนานแล้ว

คำโปรยฤดูร้อนซ่อนรัก ซัมเมอร์ไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะถูกหวย 54 ล้าน แต่ที่คิดไม่ถึงกว่านั้นคือเธอเป็นลูคีเมีย ถ้าไม่รักษาก็จะตาย แต่ถ้ารักษาก็ทรมาน ถึงขนาดที่ว่าความเจ็บปวดที่คืบคลานมาเพื่อแสดงว่าเข้าใกล้ประตูแห่งความหาย ที่สำคัญคนรักเก่าแสนน่ารักก็บังเอิญกลับเข้ามาในชีวิต แม้จะไม่ให้โอกาสเป็นครั้งที่สอง แต่ถึงอย่างนั้น สองเป้าหมายสุดท้ายที่ซัมเมอร์อยากทำ คือทำให้ตามดาวตกเป็นของเธอผู้เดียว และทำช่องฤดูร้อนซ่อนรักให้ปัง จนสะเทือนและเปลี่ยนแปลงสังคมได้ คนเจ้าเล่แบบเธอจะทำอินโทรเวิร์ตกลับมาอยู่ในกำมือได้ไหม แล้วช่องเธอจะประสบความสำเร็จได้ไหม พบกับไอเดียคอนเทนต์ ไอเดียสตรีมเกม แรงบันดาลใจให้สู้ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ และความรักที่ไม่จำกัดแค่หญิงชาย แต่เกิดจากที่เพราะพวกเธอแค่รักกัน ไม่ว่าจะเป็นเพศอะไรก็ตาม คนเจ้าแผนการแบบซัมเมอร์ จะวางแผนให้เธอได้ทุกอย่างมาตกอยู่ในกำมือให้ได้ กระทั่งมันจะแลกมาด้วยสิ่งที่เธอคิดไม่ถึง! แนะนำ อ่านแบบอีบุ๊คฟรี ได้ที่เมพเลยจ้า https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTE1MDg3MjYiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiI0MjAwMzIiO30

เรื่องรักๆเลิฟๆเกิดขึ้นในสวนหลังบ้าน...ระหว่างคุณหนูคนเล็กผู้ดื้อดึง กับคนสวนห่ามห้าวสุดเซ็กซี่ โอววว...คนสวนซึ่งเป็นคนงานของบ้าน กำลังทำให้เธอปั่นป่วนไม่หยุด ทั้งที่เขาไม่มีทางเป็นผู้ชายในความคิด...ในสเป๊ก...เขาแตกต่างจากไอดอลเกาหลีที่เธอเป็นติ่งราวฟ้ากับเหว

“อ้อมกอดท่านหนาวเหน็บดังเช่นเหมันต์ฤดู เมื่อรักแล้วต้องเจ็บปวดเจียนตาย ข้าขอจากไป อยู่อย่างเดียวดาย ปราศจากรักในทุกชาติภพ แม้พานพบ ก็ไม่ขอรักท่านอีก” “พานพบครานี้ ข้ายอมทำเพื่อเจ้า แม้ต้องสูญเสียทุกอย่าง แต่จะไม่ยอมสูญเสียเจ้าเด็ดขาด”

กะจะหนีความวุ่นวายมาพักใจที่บ้านนอก แต่ 'เมษา' กลับได้เจอกับ 'สวรรค์' ที่ร้อนแรงยิ่งกว่าไฟนรก! งานกลางวันน่ะไม่มีอะไร... แต่ไอ้งาน 'กลางคืน' ที่เขาให้ทำควบเนี่ยสิ! นี่แหละคือ 'รสชาติชีวิต' ที่เธอโหยหามานาน!