ซีรี่ย์ไทย Gmm

อยากแนะนำให้เริ่มจาก '2gether' ถ้าต้องการทางเข้าที่ง่ายและมีความสดชื่นแบบเข้าถึงได้เลย

ฉันชอบวิธีที่เรื่องนี้บาลานซ์ระหว่างมุกตลกกับโมเมนต์อ่อนโยน ทำให้คนใหม่ที่ไม่คุ้นกับซีรีส์ไทยก็ยังติดได้เร็ว คาแรกเตอร์มีเสน่ห์และเคมีของคู่พระนางทำให้ฉากธรรมดากลายเป็นน่าจดจำ เช่นฉากที่ต้องแกล้งคบกันแล้วเริ่มรู้สึกจริงจัง ความคิดแบบนักดูครั้งแรกจะรู้สึกชอบจังหวะการเล่าเรื่องที่ไม่เร่งเกินไป

เพลงประกอบกับสไตล์การถ่ายทำก็เป็นอีกเหตุผลที่ทำให้ดูเพลิน จะได้ทั้งฮา หวาน และมีฉากน่าหยิบมาดูซ้ำ ถาต้องการซีรีส์ที่ใช้เวลาปรับตัวไม่นานและให้ความรู้สึกอบอุ่นหลังดูจบ '2gether' เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีมาก และถ้าอยากต่อกันหลังจากจบเรื่องนี้ ยังมีผลงานแนวคล้าย ๆ ให้ตามต่อได้เรื่อย ๆ

รายชื่อคนที่โดดเด่นที่สุดในสายตาของฉันตอนนี้คือคนที่เล่นด้วยความละเอียดอ่อน ทำให้ฉากธรรมดากลายเป็นโมเมนต์จดจำได้เลย

ผมชอบวิธีที่เขาใช้สายตาและจังหวะเงียบ ๆ ในการสื่ออารมณ์ — ไม่ต้องพูดมากก็ยังหนักแน่น ความสามารถในการปรับโทนจากคิวตี้ไปสู่ความจริงจังในฉากดราม่าทำให้ตัวละครมีมิติขึ้นมาก ฉากที่เขาต้องรับบทเป็นคนที่เก็บความเจ็บปวดไว้ภายในแล้วปล่อยให้รายละเอียดเล็ก ๆ บนใบหน้าเล่าเรื่องแทน ถือเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ซีรี่ย์เรื่องล่าสุดของค่ายกลายเป็นกระแส

สุดท้ายแล้วสิ่งที่ทำให้ผมประทับใจคือความคุมโทนในบทที่เขาได้รับ — ไม่ฉูดฉาด แต่คงเสน่ห์จนคนดูเอาใจช่วยจนจบตอน นี่แหละสไตล์การแสดงที่ทำให้ผมนั่งดูแล้วอยากติดตามผลงานถัดไป

พูดถึงซีรีส์ GMM ที่คนไทยตามกันมากที่สุด ชื่อนั้นต้องมี '2gether' อยู่ในโผเสมอ เพราะมันกลายเป็นปรากฏการณ์ทั้งในประเทศและต่างประเทศด้วยจังหวะคอมเมดี้ที่เข้าถึงง่ายรวมกับเคมีของนักแสดงที่ทำให้ฉากโรแมนติกดูจริงจังแต่ไม่หนักเกินไป, ฉากที่แฟนๆจดจำได้เร็วที่สุดคือการจีบแบบแกล้งๆที่เปลี่ยนเป็นความจริงจังของความสัมพันธ์ ซึ่งทำให้คนไทยหลายรุ่นพูดถึงกันทั้งออนไลน์และออฟไลน์

องค์ประกอบที่ดันให้เรื่องนี้ดังไม่ใช่แค่เนื้อเรื่องหลักเท่านั้น แต่มิวสิก พาร์ตของแฟนเพจ และการตัดต่อมุกในคลิปสั้นๆที่แฟนๆแชร์กันทำให้ความฮิตขยายวงเร็ว, บรรยากาศการดูแบบมาราธอนกับเพื่อนหรือการถูกมอบเป็นของขวัญให้คนรักก็ยิ่งเพิ่มความนิยม ในฐานะแฟนที่คอยส่องคอมเมนต์เห็นได้ว่าภาษาและท่าทางบางอย่างจากเรื่องถูกยกมาใช้ในชีวิตประจำวันของคนรุ่นใหม่

ผลลัพธ์คือ '2gether' ไม่ได้เป็นแค่ซีรีส์โรแมนติกเรื่องหนึ่ง แต่กลายเป็นวัฒนธรรมย่อยที่เชื่อมคนดูผ่านมีม เพลง และฉากสั้นๆที่ติดหู ทำให้เวลาพูดถึงซีรีส์ GMM ที่คนไทยนิยมที่สุด ชื่อเรื่องนี้มักจะถูกยกขึ้นมาเป็นตัวเลือกแรกๆ ซึ่งสำหรับฉันมันเป็นเรื่องสนุกที่ได้เห็นงานบันเทิงสร้างพื้นที่ให้คนมารวมตัวกันด้วยรอยยิ้ม

ปีนี้แนวซีรีส์ของ GMM ที่ฉันคิดว่าเด่นสุดต้องยกให้ 'Bad Buddy' เพราะมันลงตัวทั้งมุกตลกและโมเมนต์หวานแบบไม่ยัดเยียด

ฉันชอบวิธีที่เรื่องเล่าใช้ความสัมพันธ์แบบเพื่อนบ้านที่แย่งกัน(และแกล้งกัน)เป็นจุดเริ่มต้น แล้วค่อยๆ คลี่เป็นความรู้สึกจริงจัง ความสัมพันธ์ถูกพัฒนาแบบช้าพอดี ไม่รู้สึกรีบหรือยืดเกินไป ฉากที่แทรกมุกประจำวันทำให้ตัวละครมีมิติ และเมื่อเข้าฉากดราม่าจริงๆ น้ำหนักอารมณ์มากพอให้รู้สึกสะเทือนใจ

งานภาพและโทนสีไม่หวือหวาแต่จับโทนได้อบอุ่น เหมาะกับเรื่องเล่าแบบเงียบๆ ที่เน้นเคมีของนักแสดง ฉันชอบซาวด์แทร็กที่เข้ากับฉากคุยเงียบๆ บ่อยครั้งเพลงธรรมดากลับทำให้ซีนเล็กๆ มีพลังขึ้นมาได้ ทั้งยังมีตัวละครสมทบที่น่ารัก ช่วยเสริมมุขและเพิ่มมุมมองให้เรื่องไม่กลายเป็นคู่รักสองคนที่อยู่ในโลกของตัวเองเท่านั้น

ถ้ากำลังมองหาเรื่องที่ดูสบายๆ แต่ยังมีพล็อตและเคมีตัวละครที่ดี เรื่องนี้ตอบโจทย์มาก ดูได้ทั้งวันฝนตกหรือช่วงว่างระหว่างงาน ความรู้สึกหลังดูคือยิ้มและอิ่มเอมแบบพอดี ไม่ได้หวือหวาแต่เต็มไปด้วยรายละเอียดเล็กๆ ที่ทำให้กลับมาดูซ้ำได้

ยุคกลางทศวรรษ 2010 เป็นช่วงที่ฉันรู้สึกว่าซีรีส์จากค่าย GMMTV เริ่มมีเอกลักษณ์ของตัวเองและขยายจำนวนการผลิตอย่างรวดเร็ว

การไล่เรียงตามปีถ้าเน้นที่ผลงานเด่น ๆ จะเห็นแนวโน้มชัดเจน: ช่วงราวปี 2016 คือจุดเริ่มต้นของคลื่นลูกใหญ่ที่ทำให้คนรู้จักมากขึ้น เช่น 'SOTUS: The Series' และชุดเรื่องแนวรักวัยเรียนอย่าง 'Kiss: The Series' กับ 'U-Prince' ที่เริ่มได้รับความสนใจจากแฟนซีรีส์ทั้งไทยและต่างประเทศ ในปี 2018 เริ่มมีซีรีส์ที่เน้นเนื้อหา BL เข้าสู่กระแสหลักอย่าง 'Love By Chance' และเป็นปีที่ช่องเริ่มทดลองแนวเรื่องหลากหลายมากขึ้น

ต่อมาในปี 2019 – 2020 ถือเป็นช่วงบูมแบบเต็มตัวของผลงานที่ข้ามชาติไปได้จริง ๆ โดยมีทั้งความดราม่าและคอมเมดี้ผสมกัน เช่น 'Theory of Love' และ 'Dark Blue Kiss' ในปี 2019 แล้วมาถึงปี 2020 ที่เรียกได้ว่าเป็นปีทองของบางเรื่องที่สร้างฐานแฟนทั่วโลกอย่าง '2gether: The Series' และภาคต่อ 'Still 2gether' ซึ่งช่วยฉายภาพลักษณ์ของค่ายสู่เวทีนานาชาติอย่างชัดเจน

หลังปี 2020 ฉันเห็นว่าค่ายยังคงรักษาคุณภาพและทดลองรูปแบบเรื่องใหม่ ๆ ตลอด เช่น ในปี 2021 มีผลงานที่หลากหลายทั้งเรื่องโรแมนติกดราม่าและแนวบู๊เบา ๆ นอกจากนั้นบางปีจะมีการปล่อยซีรีส์พิเศษหรือสปินออฟที่เข้าถึงกลุ่มแฟนเฉพาะ ทำให้ตารางการออกอากาศแต่ละปีมีทั้งที่เป็นซีรีส์หลักและโปรเจกต์ย่อย ๆ ซึ่งถ้าจะรวบรวมแบบ 'ทั้งหมด' จะมีรายการยาวมาก แต่ถ้าจัดเรียงตามปีในเชิงไฮไลต์ ก็จะเห็นภาพการเติบโตจากยุคทดลองไปสู่ยุคที่ผลงานได้รับการยอมรับทั้งในและนอกประเทศ สิ่งนี้ทำให้การติดตามแต่ละปีมีความตื่นเต้นและรอคอยอยู่เสมอ

โดยรวมแล้วซีรีส์จากค่าย GMM มักไม่มีรูปแบบจำนวนตอนที่ตายตัว แต่ผมสังเกตแนวโน้มชัดเจนพอสมควร

ผมเป็นคนที่ตามดูผลงานของค่ายนี้มานาน เลยเริ่มจับทางได้ว่าแบบฟอร์มของซีรีส์แต่ละประเภทต่างกัน โดยซีรีส์หนุ่มสาวหรือซีรีส์แนววัยรุ่นแบบเว็บซีรีส์มักอยู่ในช่วง 10–13 ตอนต่อซีซัน ซึ่งเหมาะกับการเล่าเรื่องความสัมพันธ์ที่มีจังหวะเร็ว เช่น ตัวอย่างที่คนคุ้นเคยอย่าง '2gether' หรือ 'TharnType' จะมีซีซันหลักที่ไม่ยาวมากแต่มีสเปเชียลหรือตอนพิเศษเพิ่มเข้ามาให้แฟนๆ ได้ฟินต่อ

นอกจากนี้ ละครแนวยาวหรือซีรีส์ที่ออกอากาศทางทีวีแบบต่อเนื่อง มีแนวโน้มจะยาวขึ้นเป็น 15–20 ตอน หรือมากกว่านั้น ในขณะที่โปรเจกต์พิเศษหรือมินิซีรีส์บางเรื่องอาจมีเพียง 4–6 ตอนเท่านั้น ผมพบว่าสิ่งที่กำหนดจำนวนตอนมาจากความตั้งใจของผู้สร้างและช่องทางการออกอากาศ เช่น หากลงบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งหรือยูทูบ อาจเลือกจำนวนตอนที่กระชับ แต่ถ้าคาดหวังเรตติ้งทีวีจำนวนตอนจะยืดออกได้อีก

โดยสรุป ผมมองว่าถ้าต้องบอกเลขกลางๆ ให้เข้าใจง่าย ก็คือ 10–13 ตอนสำหรับซีรีส์แนววัยรุ่น/เว็บซีรีส์ และ 15–20 ตอนสำหรับซีรีส์แนวยาว แต่ต้องเตรียมใจว่าแต่ละเรื่องมีข้อยกเว้นและมักมีสเปเชียลหรือซีซันต่อมาให้ติดตามได้เรื่อยๆ

แนะนำให้เริ่มจาก 'Bad Buddy' ถ้าชอบจังหวะคอเมดี้โรแมนติกที่มีเคมีระหว่างตัวละครเด่นชัดและคาแรกเตอร์ที่โตขึ้นจากการประทะกันไปเป็นความเข้าใจ

พอเปิดเรื่องมาก็จะได้เห็นการปะทะแบบคู่แข่งที่กลายเป็นความสนใจอย่างช้า ๆ ฉากที่สองครอบครัวของพระเอกกับนางเอกทะเลาะกันในงานแข่งรถเล็ก ๆ ทำให้ฉากต่อมาที่ทั้งคู่ต้องร่วมมือกันมีน้ำหนักและตลกในเวลาเดียวกัน ในฐานะคนดูที่ชอบซีนเคมี ฉากท่ามกลางความอึดอัดแล้วระเบิดเป็นความจริงใจทำให้ยิ้มตามได้ตลอด

นอกจากความสัมพันธ์แล้ว งานภาพ เพลงประกอบ และการเดินเรื่องก็จัดจังหวะดี พอจบแล้วรู้สึกว่าได้ทั้งความฟินและความอบอุ่น เหมาะมากถ้าอยากเริ่มด้วยเรื่องที่ไม่หนักมากแต่ให้ความพอใจทั้งอารมณ์และสไตล์การเล่าเรื่อง

แนะนำให้เริ่มจาก 'SOTUS: The Series' เป็นประตูบานแรกที่ทำให้ผมเข้าใจพื้นฐานของซีรีส์วัยรุ่นแนวมหาวิทยาลัยของค่ายนี้ได้ชัดเจน เรื่องราวกำลังดี ไม่เร็วหรือช้าเกินไป ทำให้เห็นวิวัฒนาการของความสัมพันธ์จากการ์ดเกมอำนาจในรั้วมหาวิทยาลัยไปสู่ความเข้าใจกันจริง ๆ ฉากบรรยากาศและมุมกล้องมีความใส่ใจ จังหวะการตัดต่อช่วยให้ความตึงเครียดและความละมุนสลับกันอย่างลงตัว

จุดที่ผมชอบเป็นพิเศษคือการพัฒนาตัวละครแบบค่อยเป็นค่อยไป ไม่ได้รีบทันทีว่าคนสองคนจะรักกัน แต่ให้เวลาให้ความสัมพันธ์เติบโต ผ่านเหตุการณ์เล็ก ๆ อย่างการสอบ การฝึกงาน หรือการทะเลาะที่ทำให้เราเห็นมิติของแต่ละคนมากขึ้น ดนตรีประกอบและซาวด์แทร็กช่วยเพิ่มอารมณ์ได้ดี ทำให้ฉากบางฉากรู้สึกกินใจอย่างแท้จริง

ถ้าต้องการเริ่มดูเป็นชุดเพื่อเข้าใจบริบทของผลงานอื่น ๆ ของค่ายนี้ด้วย 'SOTUS' เป็นพื้นฐานที่ดีมาก เพราะมันแสดงทั้งความเป็นมหาวิทยาลัย วัฒนธรรมการรับน้อง และการจัดการความสัมพันธ์แบบค่อยเป็นค่อยไป จบเรื่องแล้วผมมักแนะนำต่อด้วยเรื่องที่มีโทนคล้ายกันหรือพัฒนาการความสัมพันธ์ที่ต่างออกไป เพราะมันช่วยให้เห็นภาพรวมของรสนิยมการเล่าเรื่องของค่ายได้ชัดขึ้น