การถูกกล่าวหาอย่างเปิดเผยหรือการกระทำที่ถูกตีความว่าเป็นเรื่องทุจริต เป็นเสมือนแผลลึกที่คนภายนอกหยิบขึ้นมาพูดวนไปมา ในกรณีของ 'The Count of Monte Cristo' ภาพความอัปยศไม่ได้แค่ทำร้ายผู้หนึ่งคน แต่นำมาซึ่งการสูญเสียสิทธิและทรัพย์สินต่อเนื่อง ครอบครัวถูกมองว่าสัมพันธ์กับความผิดนั้นด้วย และเมื่อเวลาผ่านไปสามปีโดยไม่มีการชดเชยหรือการแก้ตัว ความอดทนของทั้งชุมชนและตระกูลมักจะสิ้นสุด
อ่านแล้วความโกรธกับความอับอายที่ตัวเอกต้องแบกรับมันชัดเจนจนรู้สึกได้ นั่นทำให้ฉันนึกถึงงานคลาสสิกที่เล่นกับแนวทางการตัดขาดตระกูลและการแก้แค้นได้อย่างเยือกเย็นอย่าง 'The Count of Monte Cristo' ซึ่งไม่ใช่แค่เรื่องล้างแค้นธรรมดา แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงตัวตนทั้งมวลหลังถูกสังคมและคนใกล้ตัดขาด
หนังอย่าง 'Grave of the Fireflies' ทำให้เห็นว่าการสูญเสียความเชื่อมั่นในคนใกล้ตัวสามารถทำร้ายจิตใจได้ยิ่งกว่าความหิวโหย การจากกันจึงไม่ใช่แค่การลงโทษ แต่เป็นการปกป้องตัวเองและสร้างพื้นที่ให้การโศกเศร้าได้บำบัด จบด้วยความสงบก็ไม่จำเป็นเสมอไป แต่การเลือกอุปการะตัวเองให้ปลอดภัยกลับเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด