Short
เกิดใหม่หนนี้ ขอหย่าสามีเจ้าพ่อ

เกิดใหม่หนนี้ ขอหย่าสามีเจ้าพ่อ

Von:  บุปผาร่วงโรยAbgeschlossen
Sprache: Thai
goodnovel4goodnovel
8.8
22 Bewertungen. 22 Rezensionen
15Kapitel
52.3KAufrufe
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen

Teilen:  

Melden
Übersicht
Katalog
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

Zusammenfassung

ไล่ล่าภรรยา

ความรักทรมาน

น้ำเน่า

ย้อนกลับ

มาเฟีย

ความลำเอียง/ความเห็นแก่ตัว

การเสียใจภายหลัง

เคาท์ดาวน์

หลังจากน้องสาวเดินทางไปต่างประเทศ ฉันก็แต่งงานกับเจ้าพ่อมาเฟียแทนเธอ ห้าปีหลังแต่งงาน เราต่างเป็นคนที่อีกฝ่ายเกลียดชังที่สุด เขาเกลียดที่ฉันบีบให้น้องสาวต้องจากไป และใช้เล่ห์เหลี่ยมจนได้มาเป็นภรรยาของเขา ฉันเกลียดที่เขาเห็นฉันเป็นเพียงตัวแทนมาโดยตลอด และไม่เคยเปิดเผยสถานะของฉันให้คนภายนอกรับรู้เลยแม้แต่น้อย และเป็นเพราะไม่ได้รับการยอมรับ พ่อแม่ที่รักความฟุ้งเฟ้อของฉันจึงต้องแบกรับคำดูถูกเหยียดหยามสารพัด จนพาลเกลียดฉันเข้ากระดูกดำไปด้วย ในวาระสุดท้ายของชาติที่แล้ว เขาและพ่อแม่ลืมฉันไว้บนภูเขาหิมะ เพียงเพื่อจะไปฉลองวันคริสต์มาสให้น้องสาว ท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ ฉันและลูกในท้องที่ยังไม่มีโอกาสได้ลืมตาดูโลกต้องจบชีวิตลงทั้งคู่ ในขณะที่น้องสาวของฉันกลับเสพสุขอยู่กับความโปรดปรานจากทุกคน และได้ใช้ช่วงเวลาคริสต์มาสที่มีความสุขที่สุดในชีวิต เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ได้ย้อนกลับมายังวันแรกที่น้องสาวเดินทางกลับประเทศ ชาตินี้ ฉันจะไม่ร้องขอความรักจากกู้สืออี้และพ่อแม่อีกต่อไปแล้ว

Mehr anzeigen

Kapitel 1

บทที่ 1

KARI'S POV

I was to be mated today.

But the silk of my bridal dress felt less like a garment and more like a shroud.

As I stood before the altar in the temple of the goddess of love, I couldn't shake off the heavy weight pressing down on my shoulders.

My breath hitched against the rigid constraints of my corset as I cast a slightly nervous look around. Today, I was to become Luna of the Wilder Pack.

Today, the years of my quiet devotion to my bethroted, Titan,would finally bear fruit.

“You look breathtaking, dear,” my sister Bianca whispered, though her smile didn't quite reach her eyes. “Everyone's thinking that, I bet he'll thinks so too.”

I swallowed hard, nodding. “I just feel as though I am walking toward a cliff's edge,” I admitted, smoothing the lace at my wrists.

“Do you think he is ready? Our bond... it has been quiet this morning. Surely that isn't normal? Perhaps he's as nervous as I…”

“Titan is an Alpha, sister,” Bianca interrupted gently.

“His mind is burdened by the weight of his pack,”  my sister added, though her hand trembled as she adjusted the purple veil over my face.

“Stay,” I whispered to her, unable to hold back any longer.

“Where are you going?”

“To stretch my legs a bit,” I answered briskly, already walking away.

The air was thick with the scent of damp stone and light perfume as I took the stairs, until I was staring down at the large expanse of the temple.

I knew there were five hundred guests here, High Alphas, Betas, and their kin, two-hundred and fifty from each side. And they all seemed to be getting along already, in preparation of the alliance that would be formed between our packs after my marriage to Titan.

“Look at her face,” I heard someone murmured behind me. “She hasn't a clue.”

My ears twitched and strained as I leaned a bit backwards.

“Poor thing,” another voice hissed. “To be discarded so publicly.”

My heart hammered against my ribs like a trapped bird. Discarded publicly? By who?

Where was Tifan?

I shot a panicked look at the altar, but it stood empty.

With a tight chest, I made my way back to the main temple.

I'd just turned towards Bianca's direction when the heavy oak doors at the rear of the cathedral swung open with a violence that echoed off the walls and ceiling.

Titan strode in.

My heart dropped.

Not because he was not dressed in his wedding clothes that were supposed to match mine, but because of the look on his face.

His expression was made even scarier by the way his cape was billowing behind him as he stomped closer and closer…

“Titan?” I breathed as he stopped beforee me. I reached for his hand, my fingers trembling. “My love, you are late. I was starting to fear…”

He pulled his hand away as if my touch had scalded him. His eyes, usually a piercing brown, were flat and cold as funeral coins.

“Cease your prattling, Kari,” he growled, his voice carrying to every corner of the silent hall.

“Milord?”  I faltered, my face already starting to burn with embarrassment. “The ceremony... the guests are already waiting.”

“There shall be no ceremony…for you,” Titan stated. He turned his back to me, facing the assembly as he raised his voice.

“I have realized that a True Alpha requires a mate of equal fire. One who does not merely occupy a throne, but commands it.”

The side door opened and my other sister, Indira stepped out. She was draped in crimson silk, her dark hair falling over her shoulders like a waterfall of ink.

Our eyes met as she glided to my Titan's side, and he, the man who had not touched my hand in months, wrapped a possessive arm around her waist.

My whole world tilted upside down, I felt a rush of dizziness. My throat felt tight and dry, and my eyes started to burn.

“Titan, what is this madness?” I cried, my voice cracking.

“Is this a joke? I don't find it particularly hilarious.”

He scoffed, “what a fool you are, Kari. Thinking I could ever chose a lukewarm mouse over a fiery goddess,” he glanced lovingly at Indira at the last part.

Pain exploded in my chest.

Perhaps it was young naivety but I had wholeheartedly believed that he loved me, and wanted me the way I wanted him.

“You can't mean this,” I murmured in stock, shaking my head repeatedly. “I do not believe it.”

“You better believe it,” Indira sneered condescendingly.

“This isn't happening.”

“But it is,” Titan replied. “Honestly, I don't think anyone here is surprised at my decision.”

He gave a nonchalant shrug, “I admit, this might be a little inconvenient in timing but Kari,” he sighed, “you're every great alpha's nightmare when it comes to marriage. You're far too weak, emotional, talkative, naive…”

“You said you love me,” I murmured, taking in the stunned faces of the ton. “You told me you wanted me!”

He scoffed, “well obviously I lied,” he looked around, “If anyone here has never told a lie before, let him or her raise their hand!”

There was a brief wave of murmurs but no hand went up, Titan turned towards me again, a gloating smile on his face, “see?”

“I gave up my birthright for you! My pack…I am your bonded mate!”

“A bond of convenience,” Titan sneered,staring deep into my eyes. The hatred in his gaze was like a physical blow. “I’ve had the bond destroyed. It was a tether I found suffocating increasing.”

His voice was dry and bored, “you are painfully dull…a grey moth, even in looks. Indira is a phoenix.”

“You cannot do this,” I pleaded, the tears finally spilling down my face. “Please don't humiliate me like this, my love.”

“I am the Alpha of Wilder Pack,” Titan growled, his wolf surfacing in the bright-green flash of his eyes. “I do exactly as I please.”

My response died on my tongue as he took Indira’s hand and raised it high. “Behold!” he shouted to the gasping crowd. “Your true Luna! Indira of the Wilder Pack!”

Erweitern
Nächstes Kapitel
Herunterladen

Aktuellstes Kapitel

Weitere Kapitel

Bewertungen

10
82%(18)
9
0%(0)
8
5%(1)
7
0%(0)
6
0%(0)
5
0%(0)
4
5%(1)
3
0%(0)
2
0%(0)
1
9%(2)
8.8 / 10.0
22 Bewertungen · 22 Rezensionen
Rezension schreiben

RezensionenMehr

Boom Boom
Boom Boom
เติมเหรียญแต่ปลดอ่านไม่ได้...มันเป็นยังไง....จะให้สมัครสมาชิกอย่างเดียวเลย....
2026-02-27 14:46:39
2
1
นิลกาญจน์ นางาม
นิลกาญจน์ นางาม
ทำไมเติมเหรียญแล้วแต่อ่านนิยายไม่ได้คะ
2026-02-24 10:26:44
1
0
drphoom
drphoom
Very good application
2026-02-23 16:45:27
0
0
Phan Bud
Phan Bud
นี่มันบังคับให้สมัครชัดๆ
2026-02-20 20:26:42
10
0
DawDao
DawDao
สนุกมากๆ รออ่านทุกวัน
2026-02-20 03:48:08
0
0
15 Kapitel
บทที่ 1
“คุณฉิน ยินดีด้วยนะครับ คุณตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้ว”ฉันนั่งอยู่ตรงข้ามแพทย์ประจำตระกูล สีหน้าเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่น ดูไม่ออกเลยสักนิดว่ากำลังดีใจหมอตื่นเต้นจนอยากจะโทรหากู้สืออี้ แต่กลับถูกฉันแย่งโทรศัพท์มือถือมาดื้อๆ“ไม่จำเป็น”เหล่าพยาบาลมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่เข้าใจความหมายของฉันพวกเขาไม่เข้าใจ ในฐานะที่ฉันเป็นภรรยาของเจ้าพ่อมาเฟียผู้มีอำนาจล้นฟ้า เด็กคนนี้คือเกียรติยศของทั้งตระกูล แต่ทำไมฉันถึงอยากจะซ่อนเขาเอาไว้แต่พวกเขาก็ไม่รู้เช่นกันว่า หากฉันพูดออกไป เด็กคนนี้จะต้องตายไปพร้อมกับฉันในฤดูหนาวนั้นวันคริสต์มาสในชาติที่แล้ว กู้สืออี้และทุกคนในครอบครัวพาน้องสาวที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศไปฉลองเทศกาลที่ภูเขาหิมะ ส่วนฉันได้แต่เดินตามหลังพวกเขา เฝ้ามองพวกเขาเฉลิมฉลองกันอย่างเงียบๆสุดท้ายเพราะสภาพอากาศเลวร้าย กู้สืออี้จึงเรียกเฮลิคอปเตอร์เพื่อเดินทางกลับ แต่จนกระทั่งเครื่องลงจอด ก็ไม่มีใครนึกถึงฉันเลยฉัน รวมถึงลูกในท้องที่ยังไม่ทันได้ลืมตาดูโลก จึงต้องหนาวตายอยู่ท่ามกลางพายุหิมะทั้งอย่างนั้นโชคดีที่ฉันได้เกิดใหม่ ย้อนกลับมาในวันที่รู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ ซึ่งก็เป็นวันแรกท
Mehr lesen
บทที่ 2
ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเดินลงมาข้างล่าง แขกเหรื่อต่างพากันรุมล้อมฉินเจียวเจียวจนแน่นขนัดเธอสวมชุดกระโปรงสีขาวรุ่นลิมิเต็ด ยืนอยู่ท่ามกลางเหล่ามาเฟียราวกับดอกไม้สีขาวที่แสนบริสุทธิ์กู้สืออี้แกว่งแก้วไวน์แดงในมือ พิงหน้าต่างมองดูเธอด้วยสายตาอ่อนโยนฉันเองก็ไม่ได้ใส่ใจ ยืนลิ้มรสอาหารเลิศรสอยู่ที่มุมหนึ่ง“คุณผู้หญิงท่านนี้คือ?” ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาหาฉัน “คุณสวยมากครับ พอจะให้เกียรติเต้นรำกับผมสักเพลงได้ไหม”ยังไม่ทันที่ฉันจะตอบ ฉินเจียวเจียวก็แทรกตัวเข้ามาตรงกลางระหว่างเรา “เธอเป็นพี่สาวของฉันเองค่ะ ฉินหยวนเยว่”ชายหนุ่มพยักหน้า ยื่นมือมาทางฉัน “สวัสดีครับ ผมเสิ่นเจ๋อรุ่ย”พอได้ยินชื่อนี้ สีหน้าของฉินเจียวเจียวก็เจื่อนลงทันทีเสิ่นเจ๋อรุ่ยเป็นชนชั้นสูงที่มีชื่อเสียง บารมีไม่ได้ด้อยไปกว่ากู้สืออี้เลยแม้แต่น้อยแววตาของเธอฉายแววริษยาแวบหนึ่ง ก่อนจะจงใจหันไปพูดกับทางกู้สืออี้ว่า “ตายจริง พี่สาวนี่โชคดีจังเลยนะคะ เพิ่งมาถึงแป๊บเดียวก็ตกผู้ชายโปรไฟล์ดีขนาดนี้ได้แล้ว เจียวเจียวล่ะอิจฉาจริงๆ”กู้สืออี้หันมามองฉัน ขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง“ที่นี่คืองา
Mehr lesen
บทที่ 3
“พูดอะไรออกมา?” แม่เช็ดน้ำตา มองฉันด้วยสายตาดูแคลน “แกเห็นสืออี้ดีกับเจียวเจียว แกก็เลยอิจฉาแล้วจงใจแก้แค้นน้องไม่ใช่หรือไง”“แกเคยคิดบ้างไหมว่านั่นคือน้องสาวแท้ๆ พ่อแม่เดียวกับแกนะ!”พ่อเองก็ผสมโรงด้วย “เรามีลูกสาวแบบแกได้ยังไง! จิตใจอำมหิตสิ้นดี!”กู้สืออี้สะบัดมือออกอย่างแรง “ขังเธอไว้ในคุกใต้ดินซะ ก่อนที่เจียวเจียวจะฟื้น เธอจงไปสำนึกผิดอยู่ในนั้นให้พอ”“ฉันเปล่า… ฉันป่วยจริงๆ… ฉันไม่ได้แอบนัดพบชู้รัก…” เสียงของฉันสั่นเครืออย่างควบคุมไม่อยู่“ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอไม่ได้ทำ” กู้สืออี้มองลงมาที่ฉันด้วยสายตาของผู้ที่อยู่เหนือกว่า “ฉินหยวนเยว่ คุณเป็นผู้หญิงที่ยอมตายเพื่อฉันได้ จะไปนอกใจได้ยังไง?”เขาหันไปมองเสิ่นเจ๋อรุ่ย แววตาดูถูกเหยียดหยามยิ่งรุนแรงขึ้น “ที่เธอเข้าหาเขา ก็แค่เพื่อยั่วโมโหฉันเท่านั้น เธอจะวางแผนเรียกร้องความสนใจจากฉันก็ช่างเถอะ แต่เธอไม่ควรอย่างยิ่ง… ที่จะหลอกลวงเจียวเจียว”พอได้ยินแบบนั้น พ่อกับแม่ก็ร้องไห้เสียงดังกว่าเดิม ราวกับว่าฉินเจียวเจียวใกล้จะตายแล้วจริงๆกู้สืออี้กำหมัดแน่นขึ้น หันไปสั่งลูกน้อง “ยังยืนบื้ออยู่ทำไม จับตัวไปขัง!”ลูกน้องรับคำสั่งแล้วเดิ
Mehr lesen
บทที่ 4
ทันทีที่วางสาย เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากที่ไกลๆ“เธอทำอะไรอยู่?”ฉันรีบซ่อนมือถือไว้ใต้ตัวอย่างรวดเร็ว กู้สืออี้เดินเข้ามาหาฉันพร้อมรอยยิ้มเย็นเยือก“ร้อนรนอะไรขนาดนั้น? นึกว่าฉันจะยึดมือถือเธอหรือไง?”เขาเปิดประตูห้องขัง ย่อตัวลงนั่ง แล้วพิจารณาใบหน้าที่ซูบผอมอิดโรยของฉันอย่างละเอียด“ฉินหยวนเยว่ ฉันรู้ว่าเธออยากหนี แต่ที่นี่ถ้าฉันไม่อนุญาต แม้แต่แมลงวันสักตัวก็บินเข้ามาไม่ได้หรอก ฉันแนะนำให้เธอตั้งใจกินข้าวจะดีกว่า”ในแววตาของกู้สืออี้เต็มไปด้วยความมั่นใจ เหมือนกับความโอหังอวดดีตามประสาเจ้าพ่อที่เขาเป็นอยู่เสมอฉันมองแววตาอันเย็นชานี้ แล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกแปลกหน้าเหลือเกิน“กู้สืออี้ ทำไมคุณถึงต้องทำกับฉันขนาดนี้?”อาจจะเป็นเพราะเสียงสะอื้นของฉัน กู้สืออี้จึงชะงักไปครู่หนึ่งหลังจากนั้นในแววตาก็ฉายแววโกรธเกรี้ยว “ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนั้นเธอบีบให้เจียวเจียวต้องไปเมืองนอก เธอจะทิ้งฉันไปเหรอ? แล้วถ้าไม่ใช่เพราะเธอจากไป เธอจะมีโอกาสฉวยโอกาสแทรกตัวเข้ามาได้ยังไง! ฉินหยวนเยว่ เธอหลอกฉันมาตั้งแต่ต้นจนจบ”เขาลงแรงที่มือเพิ่มขึ้นอีก แทบอยากจะบีบคางฉันให้แหลกคามือ“บนโลกใบนี้ ใครที่บังอาจห
Mehr lesen
บทที่ 5
ความหวังสุดท้ายในใจฉันมอดดับลงกู้สืออี้มองฉันด้วยสายตาเย็นชา “ฉินหยวนเยว่ เธอเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ”จากนั้นเขาก็เดินเข้ามาหาฉัน ยกเท้าขึ้นเหยียบลงบนท่อนแขนของฉัน แล้วถามว่า “ใช้มือข้างไหนแทง?”ฉันไม่ได้ตอบกลับ แม้แต่เรี่ยวแรงจะอ้าปากก็ยังไม่มี ร่างกายขยับเขยื้อนไม่ได้ราวกับศพ“ไม่พูด? งั้นดี”เขาชักปืนพกสีเงินออกมา แล้วเหนี่ยวไกอย่างไม่ลังเลปัง! ปัง!สิ้นเสียงปืนสองนัดมือซ้ายและมือขวาถูกเจาะด้วยกระสุนข้างละหนึ่งนัด“กรี๊ดดดด”ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปถึงขั้วหัวใจ น้ำตาของฉันไหลทะลักออกมากู้สืออี้กลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เขาเก็บปืนเข้าซองอย่างเลือดเย็น“ฉินหยวนเยว่ กระสุนสองนัดนี้คือคำเตือนสุดท้าย”“ถ้าเธอกล้าทำร้ายเจียวเจียวอีก เราได้หย่ากันจริงๆ แน่”พอได้ยินประโยคสุดท้าย รอยยิ้มที่มุมปากของพ่อกับแม่ก็หุบลงทันที พวกเขารีบพูดขึ้นว่า “ผู้หญิงจิตใจอำมหิตพรรค์นี้ต้องก่อเรื่องชั่วๆ อีกแน่ ท่านเจ้าพ่อรีบไล่มันไปเถอะครับ! ไม่งั้นในฐานะพ่อแม่ของเจียวเจียว พวกเราวางใจไม่ได้จริงๆ”พ่อกับแม่ผลัดกันพูดใส่ไฟ ในปากของพวกเขา ฉันเป็นแค่ขยะ เป็นตัวถ่วง เป็นคนที่สมควรตายที่สุดทั้งที่ความจริ
Mehr lesen
บทที่ 6
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปกี่วัน จำได้แค่ว่ายามเฝ้าประตูเอาข้าวมาส่งสองครั้ง ดวงอาทิตย์ที่หน้าต่างบานเล็กตกลับฟ้าไปสองหนวันนี้ กล่องข้าวถูกโยนเข้ามาอีกครั้งฉันไม่ได้หันไปมอง เพราะสองมื้อก่อนหน้านี้ล้วนเป็นขนมปังแห้งๆ ที่กลืนแทบไม่ลง แม้แต่น้ำที่ส่งมาให้ก็ยังขุ่นคลั่กของพวกนี้ขืนกินเข้าไป ฉันคงมีชีวิตอยู่ไม่ถึงวันที่สาม“รีบๆ เอาไปสิ!”ยามตะคอกใส่อย่างไม่สบอารมณ์“วันนี้เพิ่มกับข้าวให้ด้วยนะ”ฉันถึงได้หันกลับไปมอง เห็นว่าในกล่องข้าวมีเนื้อปลาเพิ่มเข้ามาจริงๆสัญชาตญาณร่างกายทำให้ฉันอดไม่ได้ที่จะพุ่งเข้าไปกินอย่างตะกละตะกลาม ยามเห็นท่าทางรีบร้อนของฉันก็อดหัวเราะเยาะไม่ได้“เชอะ ยังมีหน้ามาเรียกคุณนายกู้ สภาพตอนนี้ยังแย่กว่าคนรับใช้อย่างฉันซะอีก”ฉันไม่สนใจคำเยาะเย้ยของเขา ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวต่อไปฉันต้องรอด รอดไปให้ถึงวินาทีที่เสิ่นเจ๋อรุ่ยมาช่วยฉัน ส่วนเรื่องอื่นนั้นไม่สำคัญเลยทันใดนั้น ฉันก็เจอกระดาษแผ่นหนึ่งที่ก้นกล่องข้าว[พี่คะ ฉันกับพี่สืออี้กำลังจะแต่งงานกันแล้วนะ]อาหารมื้อหยาบๆ พวกนี้มาจากฝีมือใคร คงไม่ต้องเดาให้ยากฉันจ้องมองประโยคนั้นอยู่นาน สุดท้ายก็โยนมันทิ้งไป
Mehr lesen
บทที่ 7
(มุมมองบุคคลที่สาม)“เจ้าบ่าวครับ?”“คุณยินดีรับคุณผู้หญิงตรงหน้าเป็นภรรยาหรือไม่?”บาทหลวงถามซ้ำอีกรอบกู้สืออี้เพิ่งจะได้สติกลับมา เขาตอบรับแบบขอไปทีว่า “อืม ยินดี”ฉินเจียวเจียวชะงักไป เห็นได้ชัดว่าจับสังเกตได้ว่ากู้สืออี้ใจลอยแต่ตอนนี้แขกเหรื่อมีมากมาย เธอจึงไม่สะดวกจะถามมากความ ทำได้เพียงฉีกยิ้มเจื่อนๆ ออกมาสุดท้ายมาถึงช่วงจูบสาบาน กู้สืออี้ก็ยังคงเหม่อลอย จูบไปได้แค่สองวินาทีก็ผละออกฉินเจียวเจียวทนไม่ไหวอีกต่อไป ตะคอกใส่กู้สืออี้เสียงดังลั่น “พี่กู้ พี่ไม่อยากแต่งงานกับฉันใช่ไหมคะ!”เสียงตะโกนนั้นทำให้แขกทั้งงานเงียบกริบลงทันที พ่อแม่ที่เดิมทียิ้มแย้มก็เริ่มหน้าเสียใบหน้าของกู้สืออี้ทะมึนลง เพราะทุกคนที่อยู่ที่นี่ ไม่มีใครกล้าพูดกับเขาแบบนี้ยิ่งไปกว่านั้น คือการหักหน้าเขาต่อหน้าธารกำนัลดูเหมือนจะรู้ตัวว่าบรรยากาศไม่ดี ฉินเจียวเจียวจึงลดเสียงให้อ่อนลง พูดเสียงสะอื้นว่า “ฉันแค่รู้สึกว่าพี่ทำแบบขอไปที… ก็เลยเผลอตะคอกไป… ขอโทษค่ะ…”เสียงของเธอเบาลงเรื่อย ๆ แต่กู้สืออี้กลับไม่ได้เอาอกเอาใจเธอเหมือนอย่างเคยเขาโยนแหวนที่เตรียมไว้ให้รองหัวหน้าหลิว แล้วเดินจ้ำอ้าวจากไ
Mehr lesen
บทที่ 8
ยามก้มหน้าพูดจาอึกอัก กู้สืออี้จึงชักปืนออกมาทันที “พูด!”เขาตกใจจนเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น “คุณหนูรองฉินพาตัวคุณนายออกไปครับ พวกผมพยายามขวางแล้ว แต่ขวางไม่อยู่จริงๆ”พอได้ยินชื่อฉินเจียวเจียว กู้สืออี้ก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกแม้ในใจจะรู้สึกตะขิดตะขวงว่าเธอทำเกินหน้าที่ไปหน่อย แต่อย่างน้อยฉินหยวนเยว่ก็ยังอยู่ที่นี่“พาฉันไปหาเธอ”กู้สืออี้สั่งเสียงเย็นเขาเดินออกมาจากคุกใต้ดิน แต่กลับเห็นคนกลุ่มหนึ่งวิ่งลงมาอย่างรีบร้อนแต่ไกลกู้สืออี้ชะงักฝีเท้า ขมวดคิ้วมุ่นเพราะคนที่นำหน้ามาคือ… ฉินเฟิง พ่อของฉินหยวนเยว่แววตาของกู้สืออี้ฉายแววซับซ้อน ริมฝีปากบางขยับเอ่ย “ตามพวกเขาไป”เขาแอบตามฉินเฟิงไปตลอดทาง ทันทีที่เข้าใกล้ก็ได้ยินเสียงตะโกนเกรี้ยวกราดของฉินเจียวเจียว“อะไรนะ?! คนหายไปเหรอ?!”ฝีเท้าของกู้สืออี้หยุดชะงักทันที“พวกแกเฝ้าคนกันยังไง? ผู้ชายอกสามศอกตั้งสิบกว่าคน เฝ้าผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียวไม่อยู่เนี่ยนะ?! ไอพวกเศษสวะไร้ประโยชน์!”กู้สืออี้ขยับเข้าไปใกล้ห้อง พอเห็นสภาพของฉินเจียวเจียวก็ต้องอึ้งไปริมฝีปากของเธอซีดขาว ดูอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง แต่แววตากลับเต็มไปด้วยรังสีอำมหิ
Mehr lesen
บทที่ 9
“เจ้าพ่อครับ ภาพจากกล้องวงจรปิดเกี่ยวกับคุณนายอยู่ที่นี่ทั้งหมดแล้วครับ”กู้สืออี้เสียบชิปเข้ากับคอมพิวเตอร์ หน้าจอเด้งภาพใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความชั่วร้ายของฉินเจียวเจียวขึ้นมาทันทีเธอลากฉินหยวนเยว่ที่ร่างกายอ่อนแอออกมาจากคุกใต้ดิน“ฉันจะให้พี่ดูความสุขของฉันด้วยตาตัวเอง! แล้วก็อกแตกตายเพราะความอิจฉาไปซะ!”เขาขมวดคิ้วปรับเลื่อนช่วงเวลาของวิดีโอ ในที่สุดก็ได้เห็นวินาทีที่ฉินเจียวเจียวหลุดปากพูดความจริงออกมา“งั้นฉันบอกความลับให้ฟังอีกเรื่องก็แล้วกัน จริงๆ แล้วเด็กที่แท้งไปวันนั้นไม่ใช่ลูกของกู้สืออี้หรอก”“ตระกูลของพวกเขาเข้มงวดเรื่องทายาทมาก แทนที่จะโดนจับได้ทีหลัง สู้ให้มันหายไปตอนนี้เลยจะดีกว่า”“ต้องขอบคุณพี่มากเลยนะ พี่สาวที่แสนดีของฉัน”……กู้สืออี้เบิกตากว้าง กวาดข้าวของบนโต๊ะลงพื้นจนหมดเกลี้ยง“นังสารเลว!”ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ ที่แท้คนที่หลอกลวงเขามาตลอดคือคนอื่น!วิดีโอเล่นมาถึงฉากในงานแต่งงานเสียงในวิดีโอดังขึ้น เป็นเสียงเขาที่แนะนำกับทุกคนว่า “นี่คือภรรยาของผม ฉินเจียวเจียว”หัวใจของกู้สืออี้บีบรัดแน่น เขาขยายภาพหน้าจอโดยสัญชาตญาณ พยายามเพ่งมองสีหน้าของฉินหยวน
Mehr lesen
บทที่ 10
(มุมมองนางเอก)ในที่สุดฉันก็มาถึงประเทศ Dตอนแรกที่เลือกที่นี่ ไม่ใช่แค่เพราะที่นี่ไม่มีอิทธิพลของกู้สืออี้แต่เพราะนี่คือความฝันในอดีตของฉัน ฉันอยากเป็นหมอภาคสนามหลังจากแต่งงานกับกู้สืออี้ เขาก็ไม่ยอมให้ฉันออกไปทำงาน เพราะกลัวคนอื่นจะเข้าหาฉันแล้วใช้เป็นเครื่องมือข่มขู่เขาถึงฉันจะไม่ได้จบจากคณะแพทยศาสตร์ แต่การติดตามกู้สืออี้ไปในสมรภูมิรบตลอดหลายปีนี้ เพื่อปกป้องเขา และเพื่อปกป้องตัวเอง ฉันจึงได้เรียนรู้วิชาการแพทย์พื้นฐานมามากมายหลายปีมานี้ ฉันเห็นคนตายต่อหน้าต่อตามานับไม่ถ้วนมีทั้งพ่อค้ายาที่ชั่วช้าสามานย์ และประชาชนผู้บริสุทธิ์ที่โดนลูกหลงทุกครั้งที่เห็นพวกเขาล้มลงต่อหน้า ในใจฉันเจ็บปวดเหลือเกินและนี่ก็คือจุดที่ฉันกับกู้สืออี้แตกต่างกันที่สุดเขาไม่รู้สึกอะไรกับเรื่องพวกนี้ เพราะการเป็นเจ้าพ่อจะใจอ่อนไม่ได้ เขาต้องเลือดเย็นไร้ความปรานี ถึงจะปกป้องลูกน้องได้พอนึกถึงใบหน้าอันเย็นชาของเขา หัวใจฉันก็ยังปวดแปลบๆเหมือนกับแผลที่มือที่ยังไม่หายดีแต่ฉันเชื่อว่า เมื่อเวลาผ่านไป ฉันจะก้าวผ่านมันไปได้อย่างแน่นอนอีกอย่างที่ประเทศ D ฉันได้เพื่อนดีๆ และยังมีเสิ่นเจ๋อรุ่ยอย
Mehr lesen
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status