สิ้นสายใยรัก ตัดขาดสัมพันธ์สวาท

“ฉันจะคุกเข่าอยู่ตรงนี้เพื่อขอร้องคุณอา ตระกูลกู้จะพยายามทำทุกหนทาง เพื่อแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ด้วยวิธีการอย่างอื่น”กู้เหวยโจวเห็นทะเบียนสมรสที่อยู่ตรงหน้าฉัน จึงแสยะยิ้มว่า “หลินหว่านเนี่ยน เธอคิดจะขอร้องคุณอาให้ได้แต่งงานกับฉันเหรอ? เขาคงจะหัวเสียน่าดูสินะถึงสั่งให้เธอมาคุกเข่าตรงนี้”“กลับไปเถอะ ถ้าฉันปกป้องเฉียวเฉียวได้แล้ว จะทำตามสัญญาหมั้นหมายที่มีกับเธอเอง”“นายไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้แล้วล่ะ”พอพูดแบบนั้นออกไป เขาก็หันมามองฉันด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนจะตบหลังมือของฉันเบาๆเหมือนครั้งสมัยยังเป็นเด็กบางทีช่วงเวลาหลายปีที่พวกเราโตมาด้วยกัน เขาอาจจะเคยรู้สึกชอบฉันบ้างก็ได้แต่ถ้าไม่เคยประสบเรื่องราวในชาติที่แล้วมาก่อน ฉันก็คงไม่รู้ว่าคนที่เขารักจริงๆ คือหลินหว่านเฉียวพวกเราสองคนเลยลงเอยด้วยการอยู่กันแบบทุกข์ใจทั้งสองฝ่าย และบทสรุปที่จบไม่สวย“แล้วก็ไม่ต้องมาห่วงเรื่องของฉันด้วย” ฉันขยับหนีจากมือของเขากู้เหวยโจวขมวดคิ้วหน้านิ่ว ก่อนจะหยิบทะเบียนสมรสตรงหน้าฉันไปและทำท่าจะเปิดดู“หลินหว่านเนี่ยน พูดอะไรของเธอน่ะ ตั้งแต่เด็กจนโต ฉันต้องเป็นห่วงเรื่องของเธอน้อยเสียที่ไหนล่ะ”

“อ้อ กู้เหวยโจว นายยังไม่รู้เหรอ”“ก็วันนั้นหว่านเนี่ยนเป็นคนขอร้องฉันเอง บอกว่าตัวเองจะไปแต่งงานที่ต่างประเทศ ก็วันที่พวกเธอสองคนคุกเข่าอยู่หน้าบ้านไง คนหนุ่มสาวสมัยนี้ชอบใจร้อนวู่วามเหมือนกันไปหมดเลย”“ฉันคิดว่าหว่านเนี่ยนบอกนายแล้วเสียอีกนะ เพราะมันเป็นเรื่องสำคัญมากเลยนี่นา”ตอนที่พ่อหลินพูดถึงเรื่องนี้ เขาไม่แสดงท่าทีเสียใจที่ลูกสาวตัวเองจากไปเลยสักนิดจากนั้นเขายังเรียกหลินหว่านเฉียวออกมา “เหวยโจว ฉันรู้นะว่านายมีความรู้สึกดีๆ ให้กับเฉียวเฉียว คราวนี้ฉันจะเป็นคนจัดการผูกด้ายแดงให้นายกับเฉียวเฉียวเอง”กู้เหวยโจวเคยลองคิดเรื่องนี้อยู่หลายครั้งหลายครา ถ้าเขาไม่มีสัญญาหมั้นหมาย คนที่เขาอยากจะแต่งงานด้วยมากที่สุด ต้องเป็นหลินหว่านเฉียวแน่แต่ตอนนี้เขากลับทนฟังคำพูดพวกนั้นไม่ไหวอีกต่อไป และวิ่งออกจากคฤหาสน์ไปเลยตอนนี้ในหัวของเขาเต็มไปด้วยความคิดที่ว่า หลินหว่านเนี่ยนคิดจะไปจากเขาเขาชอบหลินหว่านเฉียวไม่ใช่เหรอ? เขากับหลินหว่านเนี่ยนก็แค่มีสัญญาหมั้นสมัยเด็กเท่านั้นเอง?ทว่าตอนนี้ ทำไมหัวใจของเขาถึงเจ็บปวดขนาดนี้ ราวกับเขาสูญเสียโลกทั้งใบไปอย่างไรอย่างนั้นไม่มีทาง เขาคิดเช่น

“ดูนั่นสิ เธอคือลูกสาวคนโตของตระกูลหลิน หลินหว่านเนี่ยนไม่ใช่เหรอ?”“เธอโดนลักพาตัวอย่างนั้นเหรอ? ถูกจับไปโยนถ่วงน้ำแบบนั้น! มิน่าล่ะวันนี้ถึงเจอแค่คุณหนูรอง”“โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว ดูจากภาพเหตุการณ์ในวิดีโอ คุณหนูใหญ่กำลังจะขาดอากาศหายใจอยู่แล้ว!”สีหน้าของพ่อหลินซีดเผือด ขณะที่ดวงตาของหลินหว่านเฉียวปรากฏความอาฆาตแวบหนึ่ง“แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน เรื่องนี้เป็นการเข้าใจผิดกันอย่างแน่นอน มีคนประสงค์ร้ายอยากใส่ความผมคนนี้”“ลูกสาวคนโตของผม ตอนนี้อยู่ที่ต่างประเทศ ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอทั้งนั้น!”แต่เพียงไม่นานนัก เขาก็ถูกคำพูดของตัวเองตบหน้าเข้าอย่างจังเพราะคลิปเสียงที่หลินหว่านเฉียวจ้างวานพวกโจรลักพาตัว ถูกเปิดให้ได้ยินอย่างชัดเจน“ช่วยฉันเล่นงานหลินหว่านเนี่ยนให้ปางตายเลย จัดการเธอให้อาการสาหัสก่อน อย่าให้เธอมีโอกาสกลับเข้าประเทศได้”“กล้ามาแย่งของของฉัน ไม่ดูสภาพตัวเองบ้างเลยว่าเป็นใครมาจากไหน”“สุดท้ายเธอก็เหมือนกับแม่ของเธอนั่นแหละ โดนบีบจนสิ้นหวังต้องฆ่าตัวตาย”ความเงียบปกคลุมทั้งงาน แก้วไวน์ในมือของพ่อหลินหล่นลงพื้นแตกกระจาย หลินหว่านเฉียวทรุดลงไปนั่งกับพื้นเธอค