Short
สิ้นสายใยรัก ตัดขาดสัมพันธ์สวาท

สิ้นสายใยรัก ตัดขาดสัมพันธ์สวาท

작가:  รวมเป็นหนึ่ง완결
언어: Thai
goodnovel4goodnovel
7챕터
3.3K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เพื่อทดสอบความซื่อสัตย์ของคนรักตั้งแต่สมัยเด็ก น้องสาวต่างแม่ของฉันจึงวางยาเขา จากนั้นก็ผลักฉันเข้าไปในห้องของเขาแล้วปิดประตู เพราะทนเห็นกู้เหวยโจวต้องทุกข์ทรมานไม่ไหว ฉันจึงยอมเสียสละเป็นยารักษาให้เขาด้วยความเต็มใจ น้องสาวต่างแม่โกรธมากจึงประชดด้วยการทิ้งเขาไปแต่งงานกับเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียที่โหดเหี้ยม หลังจากฉันตั้งครรภ์ กู้เหวยโจวก็โดนบังคับให้แต่งงานกับฉัน ขณะเดียวกันเขาก็เริ่มเกลียดชังฉันขึ้นมา ตลอดระยะเวลาสิบปีอันแสนยาวนานที่แต่งงานกัน เขามักจะทำตัวเย็นชาไม่เหลียวแลฉันกับลูกชายอยู่เสมอ แต่วันที่ไปต่างประเทศแล้วเกิดเหตุน้ำท่วมฉับพลัน เขากลับเสี่ยงชีวิตของตัวเองเพื่อพาฉันกับลูกชายขึ้นไปบนฝั่ง ฉันคว้ามือเขาเอาไว้ไม่ทัน ก่อนเขาจะจมลงไปในน้ำ เขามองฉันด้วยสายตาลึกซึ้งเป็นครั้งสุดท้าย “ถ้าย้อนเวลากลับไปก่อนจะเกิดเรื่องทุกอย่างได้ อย่าเสียสละตัวเองช่วยฉันอีกเลย” ฉันเจ็บปวดเหมือนถูกมีดกรีดหัวใจ ก่อนจะสลบเหมือดไป ตอนที่ลืมตาตื่นอีกครั้ง ฉันก็ย้อนเวลากลับมาวันที่น้องสาวต่างแม่วางยาปลุกเซ็กที่ฤทธิ์รุนแรงให้กู้เหวยโจว แล้วขังพวกเราสองคนไว้ในห้องด้วยกัน

더 보기

1화

ตอนที่ 1

誰にも知られることなく続いてきた、六年の結婚生活。

その今夜、橘真澄(たちばな ますみ)は、初めて娘と「高い高い」をした。

五歳になる心羽(こはね)は無邪気に笑いながら、手を振って篠原柚希(しのはら ゆずき)に声をかけた。

「ママ、叔父さんがね、空に飛ばしてくれたよ!」

その光景を見つめながら、柚希の胸の奥には、やり場のない切なさが広がっていた。

それでも、母として微笑みを作る。せめて、この瞬間だけでも、娘の笑顔を壊したくなかった。

真澄は、酔っていた。何をしているのか、自分でもわかっていないのだろう。

彼は心羽を愛していない。柚希のことも。

今夜、彼が機嫌が良い理由はただ一つ―

彼の「本当に愛した人」水原玲奈(みずはら れいな)が、帰ってきたからだった。

六年前、真澄と玲奈は情熱的に愛し合っていた。

だが、ある日彼女は何の前触れもなく姿を消し、彼は彼女を追う途中事故に遭い、下半身不随となった。

柚希は彼の専属秘書として、昼夜を問わず彼の傍に付き添い、怒りも絶望も黙った受け止め、励まし続け、リハビリにも付き合っていた。

そして、ある日。

彼が奇跡のように立ち上がれたその夜、酒に酔った真澄は彼女を玲奈と勘違いし、狂おしいほど何度も求めた。

その夜、柚希は身ごもった。

真澄は責任を取るように、結婚に同意した。

だが、後になってすべてを知った。彼が結婚を決めたのは、責任感でもなく、愛情でもなかった。

彼はただ、海外で玲奈が海外で他の男と交際しているというニュースを見たから、柚希と結婚したのだった。

結婚後の彼は、まるで存在しないかのように、柚希と娘の生活には一切関わろうとしなかった。

心羽が生まれた日、彼はわざと出張を入れ、病院には現れなかった。

娘が言葉を覚え始めた頃、「パパ」と呼ぶことすら禁じた。

心羽がスケートボードでバランスを崩したとき、ただ一度「パパ」と呼んだだけで、彼は冷たい目を向け、彼女が頭を打って血を流す姿を、ただ、見ていた。

……

だが、今夜の彼は、まるで父親そのものだった。

娘を抱っこした後、ソファにそっと下ろし、柔らかな笑みを浮かべた。

「俺、いいパパになるよ」

「うん、心羽はパパを信じてる!」

彼はその言葉を聞いたのか聞いていないのか、微笑みを残したまま背を向け、口元からぽつりと名をこぼした。

「大翔……」

その名は、玲奈の息子だった。

そうか、彼は大翔の「いいパパ」になるつもりなんだ。

柚希の心が、氷のように冷たく凍りついた。

けれど、心羽はその名前には気づかず、満面の笑みで柚希のもとへ走り寄ってきた。

「ママ、パパって私のこと好きなんだよね?もう『パパ』って呼んでいい?

だってね、抱っこしてくれたし、『いいパパになる』って言ってくれたんだよ!」

その瞳には、希望と憧れが宿っていた。

他の子どもたちのように、パパの胸に飛び込んで、甘えたい。それが心羽の、ささやかだけれど、ずっと抱いてきた願いだった。

柚希は娘を抱き寄せ、込み上げる涙を必死に堪えた。

娘には、この一瞬の幸せが、他の「おばさん」とその息子のおかげだなんて、絶対に知られたくなかった。

「心羽……ママと一緒に、この家を出ようか?」

「え……なんで?」心羽の笑顔は一瞬にして消え、ぽろぽろと涙が溢れ始めた。

「だって……私たち、家族でしょ?パパと一緒にいたいのに……」

柚希は娘の涙をぬぐいながら、震える声で答えた。

「おじさんの本当に好きな人が、帰ってきたの。だから、もうここにはいられないの」

「でも……パパ、私のこと好きって言ってくれたのに……」その声はだんだん小さくなっていった。

きっと心羽自身も気づいているのだ。真澄が、自分を愛していないということに。

「ママ……お願い。誕生日までは待ってて。パパにあと数回だけ、チャンスをあげよう?パパが本当に私たちを好きになってくれるかもしれない。もし、そうなったら、この家に残ろう……」

柚希は涙をこぼしながら、静かに頷いた。

「うん。何回チャンスをあげるかは、心羽が決めていいよ」

そう、最後のチャンスをあげよう。

それでも彼が変わらなければ、きっと彼女たちは、永遠に彼の世界から姿を消すことになるだろう。

「うん、ありがとうママ!」

「そろそろ寝る時間よ」

娘を寝かしつけたあと、柚希は静かに自分の部屋へ戻った。

もうこの結婚に、形だけの意味すらない。繕うべき関係も、もう残っていない。

翌朝。真澄は目を覚まし、階下に降りてきた。

心羽は朝食中で、彼を見るなり、嬉しそうにパンを置いて駆け寄ってきた。

「パパ、おはよう!」

その瞬間、真澄の顔が冷たく曇る。

「今、なんて呼んだ?」

心羽の小さな腕が空中で止まり、表情が凍りついた。

「おじさん……ごめんなさい、おじさん……」

柚希は感情を押し殺して娘を抱き上げた。

「さ、朝ごはん食べようね。学校、遅れちゃうよ」

真澄の態度は何も変わっていなかった。

昨日の優しさは、玲奈が帰ってきた嬉しさと酒の勢いに任せた、ただの気まぐれ。

真澄は少し表情を和らげ、ダイニングでコーヒーを一口すすると、何の挨拶もなく家を出て行った。

「おじさん、いってらっしゃい!」

心羽はいつものように、背中に向かって声をかけた。

けれど、真澄は一度も振り返らなかった。

登校途中、心羽はずっとうつむいたままだった。

学校が近づく頃、彼女はふと顔を上げ、柚希を見つめながら小さく言った。

「ママ……これで、一回目だよね?あと三回だけ、チャンスあげようね……」

その瞳には、静かに涙が浮かんでいた。

柚希は、心が張り裂ける思いでその姿を見つめ、優しく微笑みながら答えた。

「うん。心羽の言うとおりにしようね」

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
7 챕터
ตอนที่ 1
เพื่อทดสอบความซื่อสัตย์ของกู้เหวยโจว หลินหว่านเฉียวจึงวางยาเขา จากนั้นก็ผลักฉันเข้าไปในห้องของเขา“อาเนี่ยน...” กู้เหวยโจวหอบหายใจถี่กระชั้น มองมาทางฉันด้วยสายตาหยาดเยิ้มฉันรู้ว่าเขาชอบหลินหว่านเฉียวมาโดยตลอดแต่ก่อนจะแต่งงานกัน เขาไม่อยากจะแตะเนื้อต้องตัวหลินหว่านเฉียวให้เสียหายเพื่อเอาตัวรอด เขาจึงต้องยอมเลือกคนที่เป็นรอง ให้ฉันเป็นคนที่ต้องเสียสละแทนชาติที่แล้ว ฉันไม่อาจต้านทานความรักที่มีให้เขาตั้งแต่ยังเด็กได้ จึงปล่อยตัวปล่อยใจให้จมดิ่งไปกับเขาในค่ำคืนนั้นรุ่งเช้าของวันต่อมา หลินหว่านเฉียวสังเกตเห็นรอยจูบบนคอของฉัน จึงร้องไห้อาละวาดจะหนีออกจากบ้านหลังจากถูกขัดขวาง เธอก็ประชดประชันด้วยการไปแต่งงานกับเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียของประเทศ H หลังจากนั้นไม่นานเธอก็โชคร้ายเสียชีวิตไปกลายเป็นภรรยาผู้ล่วงลับคนที่สี่ของเจ้าพ่อมาเฟียคนนั้นหลังจากฉันท้อง กู้เหวยโจวก็ยอมแต่งงานกับฉันเพื่อเป็นการรับผิดชอบ แต่กลับปฏิบัติต่อฉันและลูกเหมือนคนแปลกหน้าฉันรู้ว่าเขายังโกรธเคืองฉันอยู่ ที่ทำให้หลินหว่านเฉียวรู้เรื่องในค่ำคืนนั้นถ้าหากเธอไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น ก็คงไม่จากไปแบบนั้นพอคิดได้แบ
더 보기
ตอนที่ 2
“ฉันจะคุกเข่าอยู่ตรงนี้เพื่อขอร้องคุณอา ตระกูลกู้จะพยายามทำทุกหนทาง เพื่อแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ด้วยวิธีการอย่างอื่น”กู้เหวยโจวเห็นทะเบียนสมรสที่อยู่ตรงหน้าฉัน จึงแสยะยิ้มว่า “หลินหว่านเนี่ยน เธอคิดจะขอร้องคุณอาให้ได้แต่งงานกับฉันเหรอ? เขาคงจะหัวเสียน่าดูสินะถึงสั่งให้เธอมาคุกเข่าตรงนี้”“กลับไปเถอะ ถ้าฉันปกป้องเฉียวเฉียวได้แล้ว จะทำตามสัญญาหมั้นหมายที่มีกับเธอเอง”“นายไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้แล้วล่ะ”พอพูดแบบนั้นออกไป เขาก็หันมามองฉันด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนจะตบหลังมือของฉันเบาๆเหมือนครั้งสมัยยังเป็นเด็กบางทีช่วงเวลาหลายปีที่พวกเราโตมาด้วยกัน เขาอาจจะเคยรู้สึกชอบฉันบ้างก็ได้แต่ถ้าไม่เคยประสบเรื่องราวในชาติที่แล้วมาก่อน ฉันก็คงไม่รู้ว่าคนที่เขารักจริงๆ คือหลินหว่านเฉียวพวกเราสองคนเลยลงเอยด้วยการอยู่กันแบบทุกข์ใจทั้งสองฝ่าย และบทสรุปที่จบไม่สวย“แล้วก็ไม่ต้องมาห่วงเรื่องของฉันด้วย” ฉันขยับหนีจากมือของเขากู้เหวยโจวขมวดคิ้วหน้านิ่ว ก่อนจะหยิบทะเบียนสมรสตรงหน้าฉันไปและทำท่าจะเปิดดู“หลินหว่านเนี่ยน พูดอะไรของเธอน่ะ ตั้งแต่เด็กจนโต ฉันต้องเป็นห่วงเรื่องของเธอน้อยเสียที่ไหนล่ะ”
더 보기
ตอนที่ 3
ตอนที่ได้สติกลับมา ดวงตาของฉันถูกปิดเอาไว้ มองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากความมืดแขนขาทั้งสองข้างถูกมัดแน่นหนา แผ่นหลังยังมีความเจ็บปวดแล่นริ้วมาเป็นระยะๆปลายเชือกด้านหลังถูกยกขึ้นมา ปลายเท้าสองข้างของฉันสัมผัสโดนน้ำที่เย็นเฉียบน้ำเย็นจัดค่อยๆ สูงขึ้นมาถึงระดับหน้าอกของฉัน ก่อนจะจมมิดศีรษะ...ฉันหายใจไม่ออก แม้แต่จะเปล่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือยังทำไม่ได้หลังจากฉันพยายามดิ้นรนเอาตัวรอดอย่างสุดชีวิต เชือกก็ถูกยกสูงขึ้นจากน้ำฉันอ้าปากหอบหายใจเฮือกใหญ่ สำลักไอจนไม่มีเสียงออกมา คนที่อยู่บนฝั่งถึงได้พูดอย่างไม่รีบร้อนว่า“เธอไปหาเรื่องผิดคนเองนะ เพราะงั้นเขาถึงได้ส่งฉันมาทรมานเธอแบบนี้”ฉันยังไม่ทันจะได้พูดอะไร ก็ถูกพวกเขาโยนลงไปในน้ำอีกครั้งเป็นแบบนี้อยู่หลายครั้ง ทุกครั้งที่ฉันรู้สึกเหมือนจะจมน้ำตาย ก็จะถูกยกตัวขึ้นจากน้ำสุดท้ายฉันก็ถูกพวกเขาโยนไว้ข้างฝั่ง คนบนฝั่งกดโทรหาใครบางคน “บอส จัดการเรียบร้อยแล้วครับ”ฉันได้ยินเสียงของกู้เหวยโจวดังมาจากปลายสาย “พวกนายออกไปได้เลย ที่เหลือฉันจะจัดการเอง”ผ่านไปไม่นานนัก ฉันก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากไกลๆ จากนั้นฉันก็ได้รับการแก้มัด
더 보기
ตอนที่ 4
“อ้อ กู้เหวยโจว นายยังไม่รู้เหรอ”“ก็วันนั้นหว่านเนี่ยนเป็นคนขอร้องฉันเอง บอกว่าตัวเองจะไปแต่งงานที่ต่างประเทศ ก็วันที่พวกเธอสองคนคุกเข่าอยู่หน้าบ้านไง คนหนุ่มสาวสมัยนี้ชอบใจร้อนวู่วามเหมือนกันไปหมดเลย”“ฉันคิดว่าหว่านเนี่ยนบอกนายแล้วเสียอีกนะ เพราะมันเป็นเรื่องสำคัญมากเลยนี่นา”ตอนที่พ่อหลินพูดถึงเรื่องนี้ เขาไม่แสดงท่าทีเสียใจที่ลูกสาวตัวเองจากไปเลยสักนิดจากนั้นเขายังเรียกหลินหว่านเฉียวออกมา “เหวยโจว ฉันรู้นะว่านายมีความรู้สึกดีๆ ให้กับเฉียวเฉียว คราวนี้ฉันจะเป็นคนจัดการผูกด้ายแดงให้นายกับเฉียวเฉียวเอง”กู้เหวยโจวเคยลองคิดเรื่องนี้อยู่หลายครั้งหลายครา ถ้าเขาไม่มีสัญญาหมั้นหมาย คนที่เขาอยากจะแต่งงานด้วยมากที่สุด ต้องเป็นหลินหว่านเฉียวแน่แต่ตอนนี้เขากลับทนฟังคำพูดพวกนั้นไม่ไหวอีกต่อไป และวิ่งออกจากคฤหาสน์ไปเลยตอนนี้ในหัวของเขาเต็มไปด้วยความคิดที่ว่า หลินหว่านเนี่ยนคิดจะไปจากเขาเขาชอบหลินหว่านเฉียวไม่ใช่เหรอ? เขากับหลินหว่านเนี่ยนก็แค่มีสัญญาหมั้นสมัยเด็กเท่านั้นเอง?ทว่าตอนนี้ ทำไมหัวใจของเขาถึงเจ็บปวดขนาดนี้ ราวกับเขาสูญเสียโลกทั้งใบไปอย่างไรอย่างนั้นไม่มีทาง เขาคิดเช่น
더 보기
ตอนที่ 5
“แต่ว่าพวกเราถูกความโลภบังตา! คุณหนูรองตระกูลหลินมาหาพวกเราและให้เงินก้อนใหญ่ สั่งให้พวกเรา...”“สั่งให้พวกแกทำอะไร?!” กู้เหวยโจวตะคอกด้วยสองตาแดงก่ำ“เธอบอกว่าตอนเด็กๆ คุณหนูใหญ่หลินเคยเกือบจมน้ำตาย ก็เลยกลัวน้ำลึกมากที่สุด เธอบอกให้พวกเราลักพาตัวคุณหนูใหญ่ไปโยนลงน้ำ ขอแค่อย่าทำให้เธอตายจริงก็พอ...”สายตาของกู้เหวยโจวเย็นชาจนแทบจะฆ่าคนได้ ผู้ช่วยค้นเจอเครื่องบันทึกจากผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังตัวสั่นเหมือนเจ้าเข้าเป็นวิดีโอที่บันทึกภาพการทรมานหลินหว่านเนี่ยนในคืนนั้นไว้ พวกเขาใช้มันเป็นหลักฐานในการส่งงานให้หลินหว่านเฉียวกู้เหวยโจวดูแล้วรู้สึกเหมือนหัวใจถูกสับเป็นชิ้นๆ“เธอให้เงินพวกแกเท่าไหร่?”“ยี่สิบห้าล้านบาท...”เขาน่าจะรู้ตัวตั้งแต่แรกแล้วพ่อหลินปฏิบัติกับลูกสาวสองคนแตกต่างกันแค่ไหนหลินหว่านเนี่ยนย้ายออกมาจากคฤหาสน์ กลับพักได้แค่คอนโดเล็กๆ ในเมืองขณะที่หลินหว่านเฉียว สามารถใช้เงินยี่สิบห้าล้านบาท จ้างคนไปทำร้ายพี่สาวของตัวเองจนเกือบตายได้อย่างหน้าตาเฉยมิน่าล่ะเธอถึงเลือกจากไปนี่เป็นครั้งแรกที่กู้เหวยโจวได้สัมผัสคำว่าหัวใจแหลกสลายและเป็นครั้งแรกที่เขาทำร้ายเธอหนัก
더 보기
ตอนที่ 6
“ดูนั่นสิ เธอคือลูกสาวคนโตของตระกูลหลิน หลินหว่านเนี่ยนไม่ใช่เหรอ?”“เธอโดนลักพาตัวอย่างนั้นเหรอ? ถูกจับไปโยนถ่วงน้ำแบบนั้น! มิน่าล่ะวันนี้ถึงเจอแค่คุณหนูรอง”“โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว ดูจากภาพเหตุการณ์ในวิดีโอ คุณหนูใหญ่กำลังจะขาดอากาศหายใจอยู่แล้ว!”สีหน้าของพ่อหลินซีดเผือด ขณะที่ดวงตาของหลินหว่านเฉียวปรากฏความอาฆาตแวบหนึ่ง“แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน เรื่องนี้เป็นการเข้าใจผิดกันอย่างแน่นอน มีคนประสงค์ร้ายอยากใส่ความผมคนนี้”“ลูกสาวคนโตของผม ตอนนี้อยู่ที่ต่างประเทศ ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอทั้งนั้น!”แต่เพียงไม่นานนัก เขาก็ถูกคำพูดของตัวเองตบหน้าเข้าอย่างจังเพราะคลิปเสียงที่หลินหว่านเฉียวจ้างวานพวกโจรลักพาตัว ถูกเปิดให้ได้ยินอย่างชัดเจน“ช่วยฉันเล่นงานหลินหว่านเนี่ยนให้ปางตายเลย จัดการเธอให้อาการสาหัสก่อน อย่าให้เธอมีโอกาสกลับเข้าประเทศได้”“กล้ามาแย่งของของฉัน ไม่ดูสภาพตัวเองบ้างเลยว่าเป็นใครมาจากไหน”“สุดท้ายเธอก็เหมือนกับแม่ของเธอนั่นแหละ โดนบีบจนสิ้นหวังต้องฆ่าตัวตาย”ความเงียบปกคลุมทั้งงาน แก้วไวน์ในมือของพ่อหลินหล่นลงพื้นแตกกระจาย หลินหว่านเฉียวทรุดลงไปนั่งกับพื้นเธอค
더 보기
ตอนที่ 7
“เพราะคุณไม่เคยทำร้ายฉันนี่คะ”หลายวันมานี้ฉันเอาแต่ถามตัวเองซ้ำๆ ว่าทำไมต้องช่วยชีวิตคู่หมั้นที่เพิ่งจะรู้จักกันไม่ถึงเดือนบางทีอาจเป็นเพราะเขาทำให้ฉันนอนหลับได้อย่างสบายใจ ขณะที่ร่างกายและหัวใจเต็มไปด้วยบาดแผลหรืออาจเป็นเพราะทุกครั้งที่เขาส่งยิ้มมาให้ มันค่อยๆ ทำให้หัวใจของฉันอบอุ่นช่วงเวลาหลังจากนั้น ทำให้ลูกน้องของเฮ่อเซินได้แต่ยืนงงเจ้าพ่อที่เคยแสนจะเลือดเย็นคนนี้ ปฏิเสธงานเลี้ยงทั้งหมดและเฝ้าดูแลอยู่ในห้องผู้ป่วยทุกวันเขาอ่านบทกลอนให้ฉันฟัง หัดปอกเปลือกแอปเปิลด้วยท่าทางเงอะงะอาการหนักถึงขั้นยกเข็มกลัดดอกไอริสที่เป็นสัญลักษณ์ของตระกูลให้ฉันวันที่ออกจากโรงพยาบาล เฮ่อเซินพาฉันไปที่ชายหาดแห่งหนึ่งอาทิตย์ยามอัสดงย้อมน้ำทะเลจนกลายเป็นสีแดงทองระเรื่อ จู่ๆ เขาก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง ในมือถือแหวนประจะตระกูลที่แสนล้ำค่า“เนี่ยน ก่อนหน้านี้ผมแต่งงานกับคุณเพราะทำตามหน้าที่ แต่ตอนนี้ผมอยากแต่งงานกับคุณจากใจจริง”“ผมรู้ว่าคุณโดนบังคับให้มาที่นี่เพื่อแต่งงานกับผม”“แต่ผมสาบานว่าหลังจากนี้เป็นต้นไป ปากกระบอกปืนของตระกูลเฮ่อจะไม่มีวันหันเข้าหาคุณเด็ดขาด ชีวิตของผมก็เป็นของคุณด้วย
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status