Short
สิ้นสายใยรัก ตัดขาดสัมพันธ์สวาท

สิ้นสายใยรัก ตัดขาดสัมพันธ์สวาท

Par:  รวมเป็นหนึ่งComplété
Langue: Thai
goodnovel4goodnovel
7Chapitres
3.2KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เพื่อทดสอบความซื่อสัตย์ของคนรักตั้งแต่สมัยเด็ก น้องสาวต่างแม่ของฉันจึงวางยาเขา จากนั้นก็ผลักฉันเข้าไปในห้องของเขาแล้วปิดประตู เพราะทนเห็นกู้เหวยโจวต้องทุกข์ทรมานไม่ไหว ฉันจึงยอมเสียสละเป็นยารักษาให้เขาด้วยความเต็มใจ น้องสาวต่างแม่โกรธมากจึงประชดด้วยการทิ้งเขาไปแต่งงานกับเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียที่โหดเหี้ยม หลังจากฉันตั้งครรภ์ กู้เหวยโจวก็โดนบังคับให้แต่งงานกับฉัน ขณะเดียวกันเขาก็เริ่มเกลียดชังฉันขึ้นมา ตลอดระยะเวลาสิบปีอันแสนยาวนานที่แต่งงานกัน เขามักจะทำตัวเย็นชาไม่เหลียวแลฉันกับลูกชายอยู่เสมอ แต่วันที่ไปต่างประเทศแล้วเกิดเหตุน้ำท่วมฉับพลัน เขากลับเสี่ยงชีวิตของตัวเองเพื่อพาฉันกับลูกชายขึ้นไปบนฝั่ง ฉันคว้ามือเขาเอาไว้ไม่ทัน ก่อนเขาจะจมลงไปในน้ำ เขามองฉันด้วยสายตาลึกซึ้งเป็นครั้งสุดท้าย “ถ้าย้อนเวลากลับไปก่อนจะเกิดเรื่องทุกอย่างได้ อย่าเสียสละตัวเองช่วยฉันอีกเลย” ฉันเจ็บปวดเหมือนถูกมีดกรีดหัวใจ ก่อนจะสลบเหมือดไป ตอนที่ลืมตาตื่นอีกครั้ง ฉันก็ย้อนเวลากลับมาวันที่น้องสาวต่างแม่วางยาปลุกเซ็กที่ฤทธิ์รุนแรงให้กู้เหวยโจว แล้วขังพวกเราสองคนไว้ในห้องด้วยกัน

Voir plus

Chapitre 1

ตอนที่ 1

เพื่อทดสอบความซื่อสัตย์ของกู้เหวยโจว หลินหว่านเฉียวจึงวางยาเขา จากนั้นก็ผลักฉันเข้าไปในห้องของเขา

“อาเนี่ยน...” กู้เหวยโจวหอบหายใจถี่กระชั้น มองมาทางฉันด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

ฉันรู้ว่าเขาชอบหลินหว่านเฉียวมาโดยตลอด

แต่ก่อนจะแต่งงานกัน เขาไม่อยากจะแตะเนื้อต้องตัวหลินหว่านเฉียวให้เสียหาย

เพื่อเอาตัวรอด เขาจึงต้องยอมเลือกคนที่เป็นรอง ให้ฉันเป็นคนที่ต้องเสียสละแทน

ชาติที่แล้ว ฉันไม่อาจต้านทานความรักที่มีให้เขาตั้งแต่ยังเด็กได้ จึงปล่อยตัวปล่อยใจให้จมดิ่งไปกับเขาในค่ำคืนนั้น

รุ่งเช้าของวันต่อมา หลินหว่านเฉียวสังเกตเห็นรอยจูบบนคอของฉัน จึงร้องไห้อาละวาดจะหนีออกจากบ้าน

หลังจากถูกขัดขวาง เธอก็ประชดประชันด้วยการไปแต่งงานกับเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียของประเทศ H หลังจากนั้นไม่นานเธอก็โชคร้ายเสียชีวิตไป

กลายเป็นภรรยาผู้ล่วงลับคนที่สี่ของเจ้าพ่อมาเฟียคนนั้น

หลังจากฉันท้อง กู้เหวยโจวก็ยอมแต่งงานกับฉันเพื่อเป็นการรับผิดชอบ แต่กลับปฏิบัติต่อฉันและลูกเหมือนคนแปลกหน้า

ฉันรู้ว่าเขายังโกรธเคืองฉันอยู่ ที่ทำให้หลินหว่านเฉียวรู้เรื่องในค่ำคืนนั้น

ถ้าหากเธอไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น ก็คงไม่จากไปแบบนั้น

พอคิดได้แบบนี้ ฉันเลยหยิบยากับถุงน้ำแข็งไปหาเขา ป้อนยาให้กู้เหวยโจวแล้วช่วยเอาน้ำแข็งประคบให้เขา

เพราะว่าเมื่อชาติที่แล้ว เขาเคยเสียสละชีวิตตัวเองเพื่อช่วยฉันเอาไว้ ฉันควรจะตอบแทนเขาสักหน่อย

“เฉียวเฉียวล่ะ?”

ยารักษากับน้ำแข็งช่วยให้กู้เหวยโจวมีสติขึ้นมาเล็กน้อย

เขาไม่เอ่ยเรียกชื่อฉันด้วยเสียงแหบพร่าอีกแล้ว พอได้สติขึ้นมาก็ถามหาหลินหว่านเฉียวด้วยความห่วงใยทันที

“ไม่ต้องห่วง คนขับรถไปรับเธอกลับมาแล้ว”

“โอเค เรื่องในคืนนี้...”

“สบายใจได้ ฉันไม่ปริปากบอกใครหรอก อีกอย่าง ระหว่างพวกเราก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นสักหน่อย ใช่ไหมล่ะ?”

กู้เหวยโจวมองมาทางฉันด้วยสายตาประหลาดใจเล็กน้อย เพราะว่าที่ผ่านมาฉันไม่เคยทำตัวแบบนี้

เพราะฉันคือคนแอบรักข้างเดียวที่มักจะเดินตามหลังเขาต้อยๆ และตะโกนเรียกว่า ‘พี่เหวยโจว’ มาตั้งแต่เด็ก

แค่พริบตาเดียวยี่สิบปีก็ผ่านไป พวกเราทุกคนต่างเป็นผู้ใหญ่แล้ว

แต่ฉันไม่เคยปิดบังเรื่องที่ฉันชอบเขาเลยสักครั้ง

แต่การควบคุมตัวเองและความเฉยชาที่ฉันแสดงออกในวันนี้ คงจะเหนือความคาดหมายของเขาอย่างมาก

พอเห็นว่าฉันไม่มีท่าทีกระตือรือร้นและรุกเขาเหมือนแต่ก่อนแล้ว เขาก็หันหลังใส่ฉันด้วยท่าทางไม่พอใจเล็กน้อย

ฉันเดินออกมาจากห้อง บอกกับผู้ช่วยของกู้เหวยโจวให้ดูแลเขาต่อ

พอกลับมาถึงบ้าน หลินหว่านเฉียวก็กำลังเลือกชุดใหม่ประจำฤดูกาลอยู่พอดี

เธอหันมาเห็นฉันก็ยิ้มทักทายว่า “พี่เหวยโจวไม่ได้ชวนให้เธออยู่ต่อเหรอ พี่สาว”

“อย่ามาเรียกฉันแบบนี้” ฉันตอบอย่างเย็นชา

เหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าฉันต้องพูดแบบนี้ หลินหว่านเฉียวจึงเดินมาดักหน้าฉันแล้วกระซิบว่า “ที่เรียกว่าพี่เพราะฉันไว้หน้าเธอหรอกนะ เธอเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลหลินแล้วมันยังไงล่ะ? แม่เธอตายไปแล้ว พ่อเธอก็ไม่รักไม่สนใจ ฉันกับแม่ต่างหากที่เป็นเจ้านายตัวจริงของบ้าน”

“แล้วไหนจะกู้เหวยโจวอีก เธอชอบเขามากไม่ใช่เหรอ? คืนนี้เธอประเคนตัวเองให้เขาถึงที่แล้วแท้ๆ แต่ขนาดเป็นยารักษาให้เขาเธอยังไม่คู่ควรเลย”

“เธอจะเอาอะไรมาสู้ฉันได้?”

ฉันมองท่าทางหยิ่งผยองของหลินหว่านเฉียวแล้วยิ้มบางๆ

“ฉันไม่อยากเสียเวลาแข่งกับเธอเหรอ เพราะทุกอย่างที่เธอมีตอนนี้ ก็ได้ไปจากฉันทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ”

มีเสียงดังมาจากประตูบ้าน พ่อของพวกเรากลับมาแล้ว

หลินหว่านเฉียวรีบเก็บสีหน้าร้ายกาจของตัวเองอย่างว่องไว ก่อนจะตบหน้าตัวเองเต็มแรงหนึ่งทีแล้วลงไปนั่งกับพื้น

พ่อที่เดินเข้ามาเห็นฉากแบบนั้นพอดี ก็คิดไปเองว่าฉันกำลังรังแกหลินหว่านเฉียวอยู่

“หว่านเนี่ยน ลูกจะทำตัวดื้อด้านเอาแต่ใจไปถึงเมื่อไหร่กัน? ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว เมื่อไหร่จะเลิกทำตัวให้ฉันทุกข์ใจสักที!”

“ทุกข์ใจเหรอ ตั้งแต่วันที่เธอกับแม่ของเธอก้าวเข้ามาในบ้าน และบีบคั้นจนแม่ของฉันตาย บ้านหลังนี้ก็ไม่เหลือความสงบสุขอะไรให้พ่อแล้ว”

พ่อเมินเฉยฉันที่กำลังร้องไห้ หันไปประคองหลินหว่านเฉียวด้วยความห่วงใย

“การแต่งงานกับเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียประเทศ H ฉันจะไปเอง” ฉันยื่นหนังสือหมั้นหมายในมือให้พ่อ

“ฉันเขียนชื่อตัวเองลงไปเรียบร้อยแล้ว คุณไม่ต้องพยายามหาวิธีมาเกลี้ยกล่อมให้ฉันไปหรอก”

พ่อมองหน้าฉันด้วยท่าทางตกตะลึงระคนดีใจ

เจ้าพ่อแก๊งมาเฟียประเทศ H มีอิทธิพลยิ่งใหญ่มาก พ่อไม่กล้ายกเลิกสัญญาหมั้นหมายกับเขา แล้วก็ไม่อยากยกลูกสาวสุดที่รักของตัวเองให้ไปแต่งงานกับเจ้าพ่อมาเฟีย ที่ทำอดีตภรรยาตายไปแล้วถึงสามคน

หลินหว่านเฉียวหันมองฉันด้วยสายตาที่อิจฉาริษยามากกว่าเดิม

เธอมีนิสัยแบบนี้แหละ ละโมบโลภมากอยากมีทั้งเงินและอำนาจ แต่กลับไม่กล้าแบกรับความเสี่ยงใดใด

เธอเอ่ยปากพูดด้วยท่าทางน่าสงสาร “พ่อคะ พี่สาวไม่ได้เต็มใจอยากไปแต่งงานที่ประเทศ H หรอก เมื่อคืนฉันเห็นกับตาว่าเธอวางยาพี่เหวยโจว จากนั้นพวกเขาสองคนก็อยู่ในห้องเดียวกัน...”

ฉันกำลังจะเถียงกลับ แต่ฝ่ามือของพ่อกลับฟาดลงบนใบหน้าของฉันแล้ว

“ฉันกับกู้เหวยโจวไม่ได้มีอะไรกันทั้งนั้น”

“หลินหว่านเนี่ยน อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าในใจเธอคิดวางแผนอะไรอยู่ เรื่องที่เธอแต่งงานไปประเทศ H เป็นเรื่องที่ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว อย่าคิดว่าจะใช้เหวยโจวเป็นข้ออ้างกลับคำได้ อีกอย่างคนที่เหวยโจวชอบน่ะ ก็ไม่ใช่เธอตั้งแต่แรกแล้ว”

หลินหว่านเฉียวเหลือบมองฉันอย่างเหนือกว่า

“ในเมื่อแกไร้ยางอายขนาดนี้ ก็ไปลงโทษตัวเองตามกฎตระกูลซะ”

ฉันถือทะเบียนสมรส คุกเข่าอยู่หน้าประตูคฤหาสน์ ท่ามกลางแดดที่ร้อนแผดเผา

กฎของตระกูลหลิน หากยอมรับผิดก็คุกเข่าแค่สองชั่วโมง แต่ถ้าไม่ยอมรับก็ต้องคุกเข่าทั้งวัน

ตอนที่เข่าเจ็บแสบเหมือนถูกไฟลวก กู้เหวยโจวก็ปรากฏตัวขึ้นด้วยท่าทางกระหืดกระหอบ เขาเหลือบมองฉันแวบเดียวแล้วเดินเข้าประตูไปเลย

ตอนที่กลับออกมา สีหน้าของเขาไม่หลงเหลือความกระวนกระวายอีก แต่กลับมาคุกเข่าอยู่ข้างๆ ฉัน

“หลินหว่านเนี่ยน ฉันรู้ว่าแม่ของเธอกับแม่ของฉันเคยตกลงให้พวกเราแต่งงานกันตั้งแต่ยังเด็ก”

“แต่ตอนนี้ เวลานี้ ฉันแต่งงานกับเธอไม่ได้ ฉันจะปล่อยให้เฉียวเฉียวไปแต่งงานที่ประเทศ H ไม่ได้”

ฉันแอบยิ้มขมขื่นในใจ ที่แท้เขาก็ยังไม่รู้นี่เอง ว่าคนที่ต้องไปแต่งงานต่างประเทศถูกเปลี่ยนเป็นฉันแทนแล้ว?

“ถ้าเธอไม่ยอมไป งั้นคนที่ต้องไปก็มีแค่ฉันแล้วล่ะ”

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
7
ตอนที่ 1
เพื่อทดสอบความซื่อสัตย์ของกู้เหวยโจว หลินหว่านเฉียวจึงวางยาเขา จากนั้นก็ผลักฉันเข้าไปในห้องของเขา“อาเนี่ยน...” กู้เหวยโจวหอบหายใจถี่กระชั้น มองมาทางฉันด้วยสายตาหยาดเยิ้มฉันรู้ว่าเขาชอบหลินหว่านเฉียวมาโดยตลอดแต่ก่อนจะแต่งงานกัน เขาไม่อยากจะแตะเนื้อต้องตัวหลินหว่านเฉียวให้เสียหายเพื่อเอาตัวรอด เขาจึงต้องยอมเลือกคนที่เป็นรอง ให้ฉันเป็นคนที่ต้องเสียสละแทนชาติที่แล้ว ฉันไม่อาจต้านทานความรักที่มีให้เขาตั้งแต่ยังเด็กได้ จึงปล่อยตัวปล่อยใจให้จมดิ่งไปกับเขาในค่ำคืนนั้นรุ่งเช้าของวันต่อมา หลินหว่านเฉียวสังเกตเห็นรอยจูบบนคอของฉัน จึงร้องไห้อาละวาดจะหนีออกจากบ้านหลังจากถูกขัดขวาง เธอก็ประชดประชันด้วยการไปแต่งงานกับเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียของประเทศ H หลังจากนั้นไม่นานเธอก็โชคร้ายเสียชีวิตไปกลายเป็นภรรยาผู้ล่วงลับคนที่สี่ของเจ้าพ่อมาเฟียคนนั้นหลังจากฉันท้อง กู้เหวยโจวก็ยอมแต่งงานกับฉันเพื่อเป็นการรับผิดชอบ แต่กลับปฏิบัติต่อฉันและลูกเหมือนคนแปลกหน้าฉันรู้ว่าเขายังโกรธเคืองฉันอยู่ ที่ทำให้หลินหว่านเฉียวรู้เรื่องในค่ำคืนนั้นถ้าหากเธอไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น ก็คงไม่จากไปแบบนั้นพอคิดได้แบ
Read More
ตอนที่ 2
“ฉันจะคุกเข่าอยู่ตรงนี้เพื่อขอร้องคุณอา ตระกูลกู้จะพยายามทำทุกหนทาง เพื่อแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ด้วยวิธีการอย่างอื่น”กู้เหวยโจวเห็นทะเบียนสมรสที่อยู่ตรงหน้าฉัน จึงแสยะยิ้มว่า “หลินหว่านเนี่ยน เธอคิดจะขอร้องคุณอาให้ได้แต่งงานกับฉันเหรอ? เขาคงจะหัวเสียน่าดูสินะถึงสั่งให้เธอมาคุกเข่าตรงนี้”“กลับไปเถอะ ถ้าฉันปกป้องเฉียวเฉียวได้แล้ว จะทำตามสัญญาหมั้นหมายที่มีกับเธอเอง”“นายไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้แล้วล่ะ”พอพูดแบบนั้นออกไป เขาก็หันมามองฉันด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนจะตบหลังมือของฉันเบาๆเหมือนครั้งสมัยยังเป็นเด็กบางทีช่วงเวลาหลายปีที่พวกเราโตมาด้วยกัน เขาอาจจะเคยรู้สึกชอบฉันบ้างก็ได้แต่ถ้าไม่เคยประสบเรื่องราวในชาติที่แล้วมาก่อน ฉันก็คงไม่รู้ว่าคนที่เขารักจริงๆ คือหลินหว่านเฉียวพวกเราสองคนเลยลงเอยด้วยการอยู่กันแบบทุกข์ใจทั้งสองฝ่าย และบทสรุปที่จบไม่สวย“แล้วก็ไม่ต้องมาห่วงเรื่องของฉันด้วย” ฉันขยับหนีจากมือของเขากู้เหวยโจวขมวดคิ้วหน้านิ่ว ก่อนจะหยิบทะเบียนสมรสตรงหน้าฉันไปและทำท่าจะเปิดดู“หลินหว่านเนี่ยน พูดอะไรของเธอน่ะ ตั้งแต่เด็กจนโต ฉันต้องเป็นห่วงเรื่องของเธอน้อยเสียที่ไหนล่ะ”
Read More
ตอนที่ 3
ตอนที่ได้สติกลับมา ดวงตาของฉันถูกปิดเอาไว้ มองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากความมืดแขนขาทั้งสองข้างถูกมัดแน่นหนา แผ่นหลังยังมีความเจ็บปวดแล่นริ้วมาเป็นระยะๆปลายเชือกด้านหลังถูกยกขึ้นมา ปลายเท้าสองข้างของฉันสัมผัสโดนน้ำที่เย็นเฉียบน้ำเย็นจัดค่อยๆ สูงขึ้นมาถึงระดับหน้าอกของฉัน ก่อนจะจมมิดศีรษะ...ฉันหายใจไม่ออก แม้แต่จะเปล่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือยังทำไม่ได้หลังจากฉันพยายามดิ้นรนเอาตัวรอดอย่างสุดชีวิต เชือกก็ถูกยกสูงขึ้นจากน้ำฉันอ้าปากหอบหายใจเฮือกใหญ่ สำลักไอจนไม่มีเสียงออกมา คนที่อยู่บนฝั่งถึงได้พูดอย่างไม่รีบร้อนว่า“เธอไปหาเรื่องผิดคนเองนะ เพราะงั้นเขาถึงได้ส่งฉันมาทรมานเธอแบบนี้”ฉันยังไม่ทันจะได้พูดอะไร ก็ถูกพวกเขาโยนลงไปในน้ำอีกครั้งเป็นแบบนี้อยู่หลายครั้ง ทุกครั้งที่ฉันรู้สึกเหมือนจะจมน้ำตาย ก็จะถูกยกตัวขึ้นจากน้ำสุดท้ายฉันก็ถูกพวกเขาโยนไว้ข้างฝั่ง คนบนฝั่งกดโทรหาใครบางคน “บอส จัดการเรียบร้อยแล้วครับ”ฉันได้ยินเสียงของกู้เหวยโจวดังมาจากปลายสาย “พวกนายออกไปได้เลย ที่เหลือฉันจะจัดการเอง”ผ่านไปไม่นานนัก ฉันก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากไกลๆ จากนั้นฉันก็ได้รับการแก้มัด
Read More
ตอนที่ 4
“อ้อ กู้เหวยโจว นายยังไม่รู้เหรอ”“ก็วันนั้นหว่านเนี่ยนเป็นคนขอร้องฉันเอง บอกว่าตัวเองจะไปแต่งงานที่ต่างประเทศ ก็วันที่พวกเธอสองคนคุกเข่าอยู่หน้าบ้านไง คนหนุ่มสาวสมัยนี้ชอบใจร้อนวู่วามเหมือนกันไปหมดเลย”“ฉันคิดว่าหว่านเนี่ยนบอกนายแล้วเสียอีกนะ เพราะมันเป็นเรื่องสำคัญมากเลยนี่นา”ตอนที่พ่อหลินพูดถึงเรื่องนี้ เขาไม่แสดงท่าทีเสียใจที่ลูกสาวตัวเองจากไปเลยสักนิดจากนั้นเขายังเรียกหลินหว่านเฉียวออกมา “เหวยโจว ฉันรู้นะว่านายมีความรู้สึกดีๆ ให้กับเฉียวเฉียว คราวนี้ฉันจะเป็นคนจัดการผูกด้ายแดงให้นายกับเฉียวเฉียวเอง”กู้เหวยโจวเคยลองคิดเรื่องนี้อยู่หลายครั้งหลายครา ถ้าเขาไม่มีสัญญาหมั้นหมาย คนที่เขาอยากจะแต่งงานด้วยมากที่สุด ต้องเป็นหลินหว่านเฉียวแน่แต่ตอนนี้เขากลับทนฟังคำพูดพวกนั้นไม่ไหวอีกต่อไป และวิ่งออกจากคฤหาสน์ไปเลยตอนนี้ในหัวของเขาเต็มไปด้วยความคิดที่ว่า หลินหว่านเนี่ยนคิดจะไปจากเขาเขาชอบหลินหว่านเฉียวไม่ใช่เหรอ? เขากับหลินหว่านเนี่ยนก็แค่มีสัญญาหมั้นสมัยเด็กเท่านั้นเอง?ทว่าตอนนี้ ทำไมหัวใจของเขาถึงเจ็บปวดขนาดนี้ ราวกับเขาสูญเสียโลกทั้งใบไปอย่างไรอย่างนั้นไม่มีทาง เขาคิดเช่น
Read More
ตอนที่ 5
“แต่ว่าพวกเราถูกความโลภบังตา! คุณหนูรองตระกูลหลินมาหาพวกเราและให้เงินก้อนใหญ่ สั่งให้พวกเรา...”“สั่งให้พวกแกทำอะไร?!” กู้เหวยโจวตะคอกด้วยสองตาแดงก่ำ“เธอบอกว่าตอนเด็กๆ คุณหนูใหญ่หลินเคยเกือบจมน้ำตาย ก็เลยกลัวน้ำลึกมากที่สุด เธอบอกให้พวกเราลักพาตัวคุณหนูใหญ่ไปโยนลงน้ำ ขอแค่อย่าทำให้เธอตายจริงก็พอ...”สายตาของกู้เหวยโจวเย็นชาจนแทบจะฆ่าคนได้ ผู้ช่วยค้นเจอเครื่องบันทึกจากผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังตัวสั่นเหมือนเจ้าเข้าเป็นวิดีโอที่บันทึกภาพการทรมานหลินหว่านเนี่ยนในคืนนั้นไว้ พวกเขาใช้มันเป็นหลักฐานในการส่งงานให้หลินหว่านเฉียวกู้เหวยโจวดูแล้วรู้สึกเหมือนหัวใจถูกสับเป็นชิ้นๆ“เธอให้เงินพวกแกเท่าไหร่?”“ยี่สิบห้าล้านบาท...”เขาน่าจะรู้ตัวตั้งแต่แรกแล้วพ่อหลินปฏิบัติกับลูกสาวสองคนแตกต่างกันแค่ไหนหลินหว่านเนี่ยนย้ายออกมาจากคฤหาสน์ กลับพักได้แค่คอนโดเล็กๆ ในเมืองขณะที่หลินหว่านเฉียว สามารถใช้เงินยี่สิบห้าล้านบาท จ้างคนไปทำร้ายพี่สาวของตัวเองจนเกือบตายได้อย่างหน้าตาเฉยมิน่าล่ะเธอถึงเลือกจากไปนี่เป็นครั้งแรกที่กู้เหวยโจวได้สัมผัสคำว่าหัวใจแหลกสลายและเป็นครั้งแรกที่เขาทำร้ายเธอหนัก
Read More
ตอนที่ 6
“ดูนั่นสิ เธอคือลูกสาวคนโตของตระกูลหลิน หลินหว่านเนี่ยนไม่ใช่เหรอ?”“เธอโดนลักพาตัวอย่างนั้นเหรอ? ถูกจับไปโยนถ่วงน้ำแบบนั้น! มิน่าล่ะวันนี้ถึงเจอแค่คุณหนูรอง”“โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว ดูจากภาพเหตุการณ์ในวิดีโอ คุณหนูใหญ่กำลังจะขาดอากาศหายใจอยู่แล้ว!”สีหน้าของพ่อหลินซีดเผือด ขณะที่ดวงตาของหลินหว่านเฉียวปรากฏความอาฆาตแวบหนึ่ง“แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน เรื่องนี้เป็นการเข้าใจผิดกันอย่างแน่นอน มีคนประสงค์ร้ายอยากใส่ความผมคนนี้”“ลูกสาวคนโตของผม ตอนนี้อยู่ที่ต่างประเทศ ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอทั้งนั้น!”แต่เพียงไม่นานนัก เขาก็ถูกคำพูดของตัวเองตบหน้าเข้าอย่างจังเพราะคลิปเสียงที่หลินหว่านเฉียวจ้างวานพวกโจรลักพาตัว ถูกเปิดให้ได้ยินอย่างชัดเจน“ช่วยฉันเล่นงานหลินหว่านเนี่ยนให้ปางตายเลย จัดการเธอให้อาการสาหัสก่อน อย่าให้เธอมีโอกาสกลับเข้าประเทศได้”“กล้ามาแย่งของของฉัน ไม่ดูสภาพตัวเองบ้างเลยว่าเป็นใครมาจากไหน”“สุดท้ายเธอก็เหมือนกับแม่ของเธอนั่นแหละ โดนบีบจนสิ้นหวังต้องฆ่าตัวตาย”ความเงียบปกคลุมทั้งงาน แก้วไวน์ในมือของพ่อหลินหล่นลงพื้นแตกกระจาย หลินหว่านเฉียวทรุดลงไปนั่งกับพื้นเธอค
Read More
ตอนที่ 7
“เพราะคุณไม่เคยทำร้ายฉันนี่คะ”หลายวันมานี้ฉันเอาแต่ถามตัวเองซ้ำๆ ว่าทำไมต้องช่วยชีวิตคู่หมั้นที่เพิ่งจะรู้จักกันไม่ถึงเดือนบางทีอาจเป็นเพราะเขาทำให้ฉันนอนหลับได้อย่างสบายใจ ขณะที่ร่างกายและหัวใจเต็มไปด้วยบาดแผลหรืออาจเป็นเพราะทุกครั้งที่เขาส่งยิ้มมาให้ มันค่อยๆ ทำให้หัวใจของฉันอบอุ่นช่วงเวลาหลังจากนั้น ทำให้ลูกน้องของเฮ่อเซินได้แต่ยืนงงเจ้าพ่อที่เคยแสนจะเลือดเย็นคนนี้ ปฏิเสธงานเลี้ยงทั้งหมดและเฝ้าดูแลอยู่ในห้องผู้ป่วยทุกวันเขาอ่านบทกลอนให้ฉันฟัง หัดปอกเปลือกแอปเปิลด้วยท่าทางเงอะงะอาการหนักถึงขั้นยกเข็มกลัดดอกไอริสที่เป็นสัญลักษณ์ของตระกูลให้ฉันวันที่ออกจากโรงพยาบาล เฮ่อเซินพาฉันไปที่ชายหาดแห่งหนึ่งอาทิตย์ยามอัสดงย้อมน้ำทะเลจนกลายเป็นสีแดงทองระเรื่อ จู่ๆ เขาก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง ในมือถือแหวนประจะตระกูลที่แสนล้ำค่า“เนี่ยน ก่อนหน้านี้ผมแต่งงานกับคุณเพราะทำตามหน้าที่ แต่ตอนนี้ผมอยากแต่งงานกับคุณจากใจจริง”“ผมรู้ว่าคุณโดนบังคับให้มาที่นี่เพื่อแต่งงานกับผม”“แต่ผมสาบานว่าหลังจากนี้เป็นต้นไป ปากกระบอกปืนของตระกูลเฮ่อจะไม่มีวันหันเข้าหาคุณเด็ดขาด ชีวิตของผมก็เป็นของคุณด้วย
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status