Short
สิ้นสายใยรัก ตัดขาดสัมพันธ์สวาท

สิ้นสายใยรัก ตัดขาดสัมพันธ์สวาท

โดย:  รวมเป็นหนึ่งจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel4goodnovel
7บท
3.2Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เพื่อทดสอบความซื่อสัตย์ของคนรักตั้งแต่สมัยเด็ก น้องสาวต่างแม่ของฉันจึงวางยาเขา จากนั้นก็ผลักฉันเข้าไปในห้องของเขาแล้วปิดประตู เพราะทนเห็นกู้เหวยโจวต้องทุกข์ทรมานไม่ไหว ฉันจึงยอมเสียสละเป็นยารักษาให้เขาด้วยความเต็มใจ น้องสาวต่างแม่โกรธมากจึงประชดด้วยการทิ้งเขาไปแต่งงานกับเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียที่โหดเหี้ยม หลังจากฉันตั้งครรภ์ กู้เหวยโจวก็โดนบังคับให้แต่งงานกับฉัน ขณะเดียวกันเขาก็เริ่มเกลียดชังฉันขึ้นมา ตลอดระยะเวลาสิบปีอันแสนยาวนานที่แต่งงานกัน เขามักจะทำตัวเย็นชาไม่เหลียวแลฉันกับลูกชายอยู่เสมอ แต่วันที่ไปต่างประเทศแล้วเกิดเหตุน้ำท่วมฉับพลัน เขากลับเสี่ยงชีวิตของตัวเองเพื่อพาฉันกับลูกชายขึ้นไปบนฝั่ง ฉันคว้ามือเขาเอาไว้ไม่ทัน ก่อนเขาจะจมลงไปในน้ำ เขามองฉันด้วยสายตาลึกซึ้งเป็นครั้งสุดท้าย “ถ้าย้อนเวลากลับไปก่อนจะเกิดเรื่องทุกอย่างได้ อย่าเสียสละตัวเองช่วยฉันอีกเลย” ฉันเจ็บปวดเหมือนถูกมีดกรีดหัวใจ ก่อนจะสลบเหมือดไป ตอนที่ลืมตาตื่นอีกครั้ง ฉันก็ย้อนเวลากลับมาวันที่น้องสาวต่างแม่วางยาปลุกเซ็กที่ฤทธิ์รุนแรงให้กู้เหวยโจว แล้วขังพวกเราสองคนไว้ในห้องด้วยกัน

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
7
ตอนที่ 1
เพื่อทดสอบความซื่อสัตย์ของกู้เหวยโจว หลินหว่านเฉียวจึงวางยาเขา จากนั้นก็ผลักฉันเข้าไปในห้องของเขา“อาเนี่ยน...” กู้เหวยโจวหอบหายใจถี่กระชั้น มองมาทางฉันด้วยสายตาหยาดเยิ้มฉันรู้ว่าเขาชอบหลินหว่านเฉียวมาโดยตลอดแต่ก่อนจะแต่งงานกัน เขาไม่อยากจะแตะเนื้อต้องตัวหลินหว่านเฉียวให้เสียหายเพื่อเอาตัวรอด เขาจึงต้องยอมเลือกคนที่เป็นรอง ให้ฉันเป็นคนที่ต้องเสียสละแทนชาติที่แล้ว ฉันไม่อาจต้านทานความรักที่มีให้เขาตั้งแต่ยังเด็กได้ จึงปล่อยตัวปล่อยใจให้จมดิ่งไปกับเขาในค่ำคืนนั้นรุ่งเช้าของวันต่อมา หลินหว่านเฉียวสังเกตเห็นรอยจูบบนคอของฉัน จึงร้องไห้อาละวาดจะหนีออกจากบ้านหลังจากถูกขัดขวาง เธอก็ประชดประชันด้วยการไปแต่งงานกับเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียของประเทศ H หลังจากนั้นไม่นานเธอก็โชคร้ายเสียชีวิตไปกลายเป็นภรรยาผู้ล่วงลับคนที่สี่ของเจ้าพ่อมาเฟียคนนั้นหลังจากฉันท้อง กู้เหวยโจวก็ยอมแต่งงานกับฉันเพื่อเป็นการรับผิดชอบ แต่กลับปฏิบัติต่อฉันและลูกเหมือนคนแปลกหน้าฉันรู้ว่าเขายังโกรธเคืองฉันอยู่ ที่ทำให้หลินหว่านเฉียวรู้เรื่องในค่ำคืนนั้นถ้าหากเธอไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น ก็คงไม่จากไปแบบนั้นพอคิดได้แบ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2
“ฉันจะคุกเข่าอยู่ตรงนี้เพื่อขอร้องคุณอา ตระกูลกู้จะพยายามทำทุกหนทาง เพื่อแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ด้วยวิธีการอย่างอื่น”กู้เหวยโจวเห็นทะเบียนสมรสที่อยู่ตรงหน้าฉัน จึงแสยะยิ้มว่า “หลินหว่านเนี่ยน เธอคิดจะขอร้องคุณอาให้ได้แต่งงานกับฉันเหรอ? เขาคงจะหัวเสียน่าดูสินะถึงสั่งให้เธอมาคุกเข่าตรงนี้”“กลับไปเถอะ ถ้าฉันปกป้องเฉียวเฉียวได้แล้ว จะทำตามสัญญาหมั้นหมายที่มีกับเธอเอง”“นายไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้แล้วล่ะ”พอพูดแบบนั้นออกไป เขาก็หันมามองฉันด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนจะตบหลังมือของฉันเบาๆเหมือนครั้งสมัยยังเป็นเด็กบางทีช่วงเวลาหลายปีที่พวกเราโตมาด้วยกัน เขาอาจจะเคยรู้สึกชอบฉันบ้างก็ได้แต่ถ้าไม่เคยประสบเรื่องราวในชาติที่แล้วมาก่อน ฉันก็คงไม่รู้ว่าคนที่เขารักจริงๆ คือหลินหว่านเฉียวพวกเราสองคนเลยลงเอยด้วยการอยู่กันแบบทุกข์ใจทั้งสองฝ่าย และบทสรุปที่จบไม่สวย“แล้วก็ไม่ต้องมาห่วงเรื่องของฉันด้วย” ฉันขยับหนีจากมือของเขากู้เหวยโจวขมวดคิ้วหน้านิ่ว ก่อนจะหยิบทะเบียนสมรสตรงหน้าฉันไปและทำท่าจะเปิดดู“หลินหว่านเนี่ยน พูดอะไรของเธอน่ะ ตั้งแต่เด็กจนโต ฉันต้องเป็นห่วงเรื่องของเธอน้อยเสียที่ไหนล่ะ”
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3
ตอนที่ได้สติกลับมา ดวงตาของฉันถูกปิดเอาไว้ มองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากความมืดแขนขาทั้งสองข้างถูกมัดแน่นหนา แผ่นหลังยังมีความเจ็บปวดแล่นริ้วมาเป็นระยะๆปลายเชือกด้านหลังถูกยกขึ้นมา ปลายเท้าสองข้างของฉันสัมผัสโดนน้ำที่เย็นเฉียบน้ำเย็นจัดค่อยๆ สูงขึ้นมาถึงระดับหน้าอกของฉัน ก่อนจะจมมิดศีรษะ...ฉันหายใจไม่ออก แม้แต่จะเปล่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือยังทำไม่ได้หลังจากฉันพยายามดิ้นรนเอาตัวรอดอย่างสุดชีวิต เชือกก็ถูกยกสูงขึ้นจากน้ำฉันอ้าปากหอบหายใจเฮือกใหญ่ สำลักไอจนไม่มีเสียงออกมา คนที่อยู่บนฝั่งถึงได้พูดอย่างไม่รีบร้อนว่า“เธอไปหาเรื่องผิดคนเองนะ เพราะงั้นเขาถึงได้ส่งฉันมาทรมานเธอแบบนี้”ฉันยังไม่ทันจะได้พูดอะไร ก็ถูกพวกเขาโยนลงไปในน้ำอีกครั้งเป็นแบบนี้อยู่หลายครั้ง ทุกครั้งที่ฉันรู้สึกเหมือนจะจมน้ำตาย ก็จะถูกยกตัวขึ้นจากน้ำสุดท้ายฉันก็ถูกพวกเขาโยนไว้ข้างฝั่ง คนบนฝั่งกดโทรหาใครบางคน “บอส จัดการเรียบร้อยแล้วครับ”ฉันได้ยินเสียงของกู้เหวยโจวดังมาจากปลายสาย “พวกนายออกไปได้เลย ที่เหลือฉันจะจัดการเอง”ผ่านไปไม่นานนัก ฉันก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากไกลๆ จากนั้นฉันก็ได้รับการแก้มัด
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4
“อ้อ กู้เหวยโจว นายยังไม่รู้เหรอ”“ก็วันนั้นหว่านเนี่ยนเป็นคนขอร้องฉันเอง บอกว่าตัวเองจะไปแต่งงานที่ต่างประเทศ ก็วันที่พวกเธอสองคนคุกเข่าอยู่หน้าบ้านไง คนหนุ่มสาวสมัยนี้ชอบใจร้อนวู่วามเหมือนกันไปหมดเลย”“ฉันคิดว่าหว่านเนี่ยนบอกนายแล้วเสียอีกนะ เพราะมันเป็นเรื่องสำคัญมากเลยนี่นา”ตอนที่พ่อหลินพูดถึงเรื่องนี้ เขาไม่แสดงท่าทีเสียใจที่ลูกสาวตัวเองจากไปเลยสักนิดจากนั้นเขายังเรียกหลินหว่านเฉียวออกมา “เหวยโจว ฉันรู้นะว่านายมีความรู้สึกดีๆ ให้กับเฉียวเฉียว คราวนี้ฉันจะเป็นคนจัดการผูกด้ายแดงให้นายกับเฉียวเฉียวเอง”กู้เหวยโจวเคยลองคิดเรื่องนี้อยู่หลายครั้งหลายครา ถ้าเขาไม่มีสัญญาหมั้นหมาย คนที่เขาอยากจะแต่งงานด้วยมากที่สุด ต้องเป็นหลินหว่านเฉียวแน่แต่ตอนนี้เขากลับทนฟังคำพูดพวกนั้นไม่ไหวอีกต่อไป และวิ่งออกจากคฤหาสน์ไปเลยตอนนี้ในหัวของเขาเต็มไปด้วยความคิดที่ว่า หลินหว่านเนี่ยนคิดจะไปจากเขาเขาชอบหลินหว่านเฉียวไม่ใช่เหรอ? เขากับหลินหว่านเนี่ยนก็แค่มีสัญญาหมั้นสมัยเด็กเท่านั้นเอง?ทว่าตอนนี้ ทำไมหัวใจของเขาถึงเจ็บปวดขนาดนี้ ราวกับเขาสูญเสียโลกทั้งใบไปอย่างไรอย่างนั้นไม่มีทาง เขาคิดเช่น
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5
“แต่ว่าพวกเราถูกความโลภบังตา! คุณหนูรองตระกูลหลินมาหาพวกเราและให้เงินก้อนใหญ่ สั่งให้พวกเรา...”“สั่งให้พวกแกทำอะไร?!” กู้เหวยโจวตะคอกด้วยสองตาแดงก่ำ“เธอบอกว่าตอนเด็กๆ คุณหนูใหญ่หลินเคยเกือบจมน้ำตาย ก็เลยกลัวน้ำลึกมากที่สุด เธอบอกให้พวกเราลักพาตัวคุณหนูใหญ่ไปโยนลงน้ำ ขอแค่อย่าทำให้เธอตายจริงก็พอ...”สายตาของกู้เหวยโจวเย็นชาจนแทบจะฆ่าคนได้ ผู้ช่วยค้นเจอเครื่องบันทึกจากผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังตัวสั่นเหมือนเจ้าเข้าเป็นวิดีโอที่บันทึกภาพการทรมานหลินหว่านเนี่ยนในคืนนั้นไว้ พวกเขาใช้มันเป็นหลักฐานในการส่งงานให้หลินหว่านเฉียวกู้เหวยโจวดูแล้วรู้สึกเหมือนหัวใจถูกสับเป็นชิ้นๆ“เธอให้เงินพวกแกเท่าไหร่?”“ยี่สิบห้าล้านบาท...”เขาน่าจะรู้ตัวตั้งแต่แรกแล้วพ่อหลินปฏิบัติกับลูกสาวสองคนแตกต่างกันแค่ไหนหลินหว่านเนี่ยนย้ายออกมาจากคฤหาสน์ กลับพักได้แค่คอนโดเล็กๆ ในเมืองขณะที่หลินหว่านเฉียว สามารถใช้เงินยี่สิบห้าล้านบาท จ้างคนไปทำร้ายพี่สาวของตัวเองจนเกือบตายได้อย่างหน้าตาเฉยมิน่าล่ะเธอถึงเลือกจากไปนี่เป็นครั้งแรกที่กู้เหวยโจวได้สัมผัสคำว่าหัวใจแหลกสลายและเป็นครั้งแรกที่เขาทำร้ายเธอหนัก
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6
“ดูนั่นสิ เธอคือลูกสาวคนโตของตระกูลหลิน หลินหว่านเนี่ยนไม่ใช่เหรอ?”“เธอโดนลักพาตัวอย่างนั้นเหรอ? ถูกจับไปโยนถ่วงน้ำแบบนั้น! มิน่าล่ะวันนี้ถึงเจอแค่คุณหนูรอง”“โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว ดูจากภาพเหตุการณ์ในวิดีโอ คุณหนูใหญ่กำลังจะขาดอากาศหายใจอยู่แล้ว!”สีหน้าของพ่อหลินซีดเผือด ขณะที่ดวงตาของหลินหว่านเฉียวปรากฏความอาฆาตแวบหนึ่ง“แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน เรื่องนี้เป็นการเข้าใจผิดกันอย่างแน่นอน มีคนประสงค์ร้ายอยากใส่ความผมคนนี้”“ลูกสาวคนโตของผม ตอนนี้อยู่ที่ต่างประเทศ ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอทั้งนั้น!”แต่เพียงไม่นานนัก เขาก็ถูกคำพูดของตัวเองตบหน้าเข้าอย่างจังเพราะคลิปเสียงที่หลินหว่านเฉียวจ้างวานพวกโจรลักพาตัว ถูกเปิดให้ได้ยินอย่างชัดเจน“ช่วยฉันเล่นงานหลินหว่านเนี่ยนให้ปางตายเลย จัดการเธอให้อาการสาหัสก่อน อย่าให้เธอมีโอกาสกลับเข้าประเทศได้”“กล้ามาแย่งของของฉัน ไม่ดูสภาพตัวเองบ้างเลยว่าเป็นใครมาจากไหน”“สุดท้ายเธอก็เหมือนกับแม่ของเธอนั่นแหละ โดนบีบจนสิ้นหวังต้องฆ่าตัวตาย”ความเงียบปกคลุมทั้งงาน แก้วไวน์ในมือของพ่อหลินหล่นลงพื้นแตกกระจาย หลินหว่านเฉียวทรุดลงไปนั่งกับพื้นเธอค
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7
“เพราะคุณไม่เคยทำร้ายฉันนี่คะ”หลายวันมานี้ฉันเอาแต่ถามตัวเองซ้ำๆ ว่าทำไมต้องช่วยชีวิตคู่หมั้นที่เพิ่งจะรู้จักกันไม่ถึงเดือนบางทีอาจเป็นเพราะเขาทำให้ฉันนอนหลับได้อย่างสบายใจ ขณะที่ร่างกายและหัวใจเต็มไปด้วยบาดแผลหรืออาจเป็นเพราะทุกครั้งที่เขาส่งยิ้มมาให้ มันค่อยๆ ทำให้หัวใจของฉันอบอุ่นช่วงเวลาหลังจากนั้น ทำให้ลูกน้องของเฮ่อเซินได้แต่ยืนงงเจ้าพ่อที่เคยแสนจะเลือดเย็นคนนี้ ปฏิเสธงานเลี้ยงทั้งหมดและเฝ้าดูแลอยู่ในห้องผู้ป่วยทุกวันเขาอ่านบทกลอนให้ฉันฟัง หัดปอกเปลือกแอปเปิลด้วยท่าทางเงอะงะอาการหนักถึงขั้นยกเข็มกลัดดอกไอริสที่เป็นสัญลักษณ์ของตระกูลให้ฉันวันที่ออกจากโรงพยาบาล เฮ่อเซินพาฉันไปที่ชายหาดแห่งหนึ่งอาทิตย์ยามอัสดงย้อมน้ำทะเลจนกลายเป็นสีแดงทองระเรื่อ จู่ๆ เขาก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง ในมือถือแหวนประจะตระกูลที่แสนล้ำค่า“เนี่ยน ก่อนหน้านี้ผมแต่งงานกับคุณเพราะทำตามหน้าที่ แต่ตอนนี้ผมอยากแต่งงานกับคุณจากใจจริง”“ผมรู้ว่าคุณโดนบังคับให้มาที่นี่เพื่อแต่งงานกับผม”“แต่ผมสาบานว่าหลังจากนี้เป็นต้นไป ปากกระบอกปืนของตระกูลเฮ่อจะไม่มีวันหันเข้าหาคุณเด็ดขาด ชีวิตของผมก็เป็นของคุณด้วย
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status