Short
สิ้นสายใยรัก ตัดขาดสัมพันธ์สวาท

สิ้นสายใยรัก ตัดขาดสัมพันธ์สวาท

By:  รวมเป็นหนึ่งCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
7Chapters
2.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพื่อทดสอบความซื่อสัตย์ของคนรักตั้งแต่สมัยเด็ก น้องสาวต่างแม่ของฉันจึงวางยาเขา จากนั้นก็ผลักฉันเข้าไปในห้องของเขาแล้วปิดประตู เพราะทนเห็นกู้เหวยโจวต้องทุกข์ทรมานไม่ไหว ฉันจึงยอมเสียสละเป็นยารักษาให้เขาด้วยความเต็มใจ น้องสาวต่างแม่โกรธมากจึงประชดด้วยการทิ้งเขาไปแต่งงานกับเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียที่โหดเหี้ยม หลังจากฉันตั้งครรภ์ กู้เหวยโจวก็โดนบังคับให้แต่งงานกับฉัน ขณะเดียวกันเขาก็เริ่มเกลียดชังฉันขึ้นมา ตลอดระยะเวลาสิบปีอันแสนยาวนานที่แต่งงานกัน เขามักจะทำตัวเย็นชาไม่เหลียวแลฉันกับลูกชายอยู่เสมอ แต่วันที่ไปต่างประเทศแล้วเกิดเหตุน้ำท่วมฉับพลัน เขากลับเสี่ยงชีวิตของตัวเองเพื่อพาฉันกับลูกชายขึ้นไปบนฝั่ง ฉันคว้ามือเขาเอาไว้ไม่ทัน ก่อนเขาจะจมลงไปในน้ำ เขามองฉันด้วยสายตาลึกซึ้งเป็นครั้งสุดท้าย “ถ้าย้อนเวลากลับไปก่อนจะเกิดเรื่องทุกอย่างได้ อย่าเสียสละตัวเองช่วยฉันอีกเลย” ฉันเจ็บปวดเหมือนถูกมีดกรีดหัวใจ ก่อนจะสลบเหมือดไป ตอนที่ลืมตาตื่นอีกครั้ง ฉันก็ย้อนเวลากลับมาวันที่น้องสาวต่างแม่วางยาปลุกเซ็กที่ฤทธิ์รุนแรงให้กู้เหวยโจว แล้วขังพวกเราสองคนไว้ในห้องด้วยกัน

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1

「お祖父様、私、決めました。やはり留学します」

電話の向こう側から、黒瀬宗厳(くろせ むねよし)の沈んだ声が聞こえた。

「では、玲司(れいじ)との結婚式は……」

「取りやめることにしました」

白石紬(しらいし つむぎ)はきっぱりと答えた。

電話の向こうで宗厳は無念そうにため息をついた。

「黒瀬の家として、君には本当に済まないことをした。この数年、君の貴重な時間を縛り付けてしまった……玲司から改めて埋め合わせをさせよう」

今となっては、埋め合わせなどどうでもよかった。これで、黒瀬家に対する紬の役目は終わったはずだ。

一番良い終わり方は、お互いに何の貸し借りもない、白紙に戻ることだ。

「いいえ、お気持ちだけで十分です」

紬は言った。

「このことは、まだ彼には内密にお願いします」

宗厳は静かにうなずいた。

かつてのように、耳が聞こえないことで卑屈になっていた紬はもういない。聴力を取り戻した彼女には、もっと明るい未来が待っているはずだ。

彼女は目を閉じ、数日前の出来事を思い出していた。

……

数日前、紬は宗厳にこう告げていた。

「私、鼓室形成術を受けようと決めました」

怖くないわけではなかったが、その声には揺るぎない決意が宿っていた。

医師の警告が、今も耳にこだまする。

「手術が万が一失敗すれば、顔面神経に麻痺が残ったり、最悪の場合、聴力を完全に失ったりする可能性もあります。白石さん、それでも受ける覚悟はありますか?」

紬が手術を決意したのは、黒瀬玲司(くろせ れいじ)が二人きりになるたび、苛立たしげに彼女の補聴器を外すからだった。

そして、彼の友人たちが「まさか聴覚障害のある女性と結婚するのか」と彼をからかっているのを知ってしまったから。

もし自分の耳が普通に聞こえるようになったら、玲司も喜んでくれるはず。

そう信じて、彼女は大きなリスクを冒して手術に臨んだ。

手術室に運ばれる直前、最後に見たスマートフォンの画面に、彼からのメッセージはなかった。とはいえ、玲司の気まぐれな態度には慣れていた。

幸いにも、運命は彼女に味方した。

手術を終えた紬は、玲司の帰りを心待ちにしていた。聴力を取り戻し、もう健常者と何も変わらない自分を、一刻も早く彼に伝えたかった。

彼を驚かせようと、紬はあえて補聴器をつけたまま、彼が自分の手で外してくれるのを待った。

しかし、帰ってきたのは泥酔した玲司だった。

玄関を開けるなり、彼は彼女を壁に押し付けた。

強く肩を掴まれ、有無を言わさず唇を塞がれる。

こんなに性急で、強引な玲司は初めてだった。

ソファに押し倒されると、キスは首筋から耳元へと執拗に落ちてくる。

そして彼は、いつもの癖で補聴器を外した。

きっと邪魔なのだろうと、紬はずっとそう思っていた。

自分を組み敷く男を見つめながら、聴力が戻ったと知った時の彼の反応を期待して口を開こうとした、その瞬間。

彼の吐息が、ある名前を囁いた。

「むつみ……むつみ……」

回復したばかりの聴覚は、どんな些細な音も拾ってしまう。その囁きに、紬の全身は凍りついた。だが、欲望に我を忘れた玲司が、彼女の変化に気づくはずもなかった。

彼が呼んでいたのは、紬ではない。橘睦(たちばな むつみ)だったのだ。

結局、彼は睦のことを忘れられずにいた。

二人きりになるたびに補聴器を外したのは、邪魔だったからじゃない。彼女の名前を、心置きなく呼ぶためだったのだ。

睦は彼の心身をずたずたにし、破滅寸前にまで追い込んだというのに。それでもなお、彼は彼女を心の底から求めている。

なんて滑稽なのだろう。じゃあ、自分はいったい何? 都合のいい時にそばに置いて、飽きたら捨てられる愛玩動物?

彼の気まぐれ一つで愛玩され、そして用済みとばかりに捨てられる。自分は彼の心に届いたのだと、本気で信じていたのに。

すべては、最初から自分の思い上がりに過ぎなかった。

隣で眠りこける玲司を見つめる。

その時、枕元で光ったスマートフォンの通知が、紬の目に留まった。

「兄さん、睦ちゃんが海外で離婚して帰国したらしいぞ!このチャンス、絶対にものにしろよ!」

なるほど。彼が待ち焦がれていた人が帰ってきたのだ。今日の彼が、あれほど荒れていた理由がわかった。

そして、紬は宗厳にあの電話をかけたのだ。

黒瀬家には恩があった。もともと当主である宗厳から学費を援助してもらっていたし、失恋した玲司の世話を頼まれた時も、断る理由などなかった。

ましてや、ずっと前から玲司に想いを寄せていた彼女にとって、それは願ってもない申し出だったのだから。

当時、睦に一方的に別れを告げられて海外に去られ、玲司は自暴自棄になっていた。

だが彼の堕落は、酒や煙草ではなかった。スキー、深海ダイビング、スカイダイビング、カーレース、ロッククライミング。命知らずの極限スポーツに次々とのめり込んでいったのだ。

わずか数ヶ月で、彼は命を落としかけていた。

急遽、玲司の世話を任された紬に、何ができるというのか。彼女が選んだのは、一番愚直な方法だった。彼がすることに、ただひたすらついて行く。

最初、玲司は紬をまるでいないかのように扱った。あの深海ダイビングの事故が起きるまでは。

玲司が海中で酸素ボンベをサンゴに引っかけて破損させてしまった時、死の淵にいた彼に、紬は迷わず自分の酸素を分け与えた。

その代償に、彼女は水圧による損傷で聴神経を傷つけ、聴力を失った。

命の危機から生還した玲司は正気を取り戻し、仕事に打ち込むようになった。そして彼を救った紬は、彼のそばにいることを許された。

玲司は宗厳の言いつけ通りに彼女と婚約し、こう約束してくれた。

「これからは君を大切にする。愛せるように、努力するから」

あの時の彼女は、幸福の頂点にいた。

けれど、人の心は欲深い。かつては彼のそばにいられるだけで幸せだったのに、いつからか、彼の心の中で特別な場所が欲しいと願うようになっていた。

睦の帰国は、その淡い夢を打ち砕き、紬に現実を突きつけた。ここを去る時が来たのだ。

悲しみに暮れる暇さえなく、紬は冷静にスマートフォンを開いた。画面に映るのは、未完了のレッスンが山積みになった語学アプリ。

紬は涙を拭いもせず、単語を覚えていた。

ただ、その耳に、もう補聴器は必要なかった。
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
7 Chapters
ตอนที่ 1
เพื่อทดสอบความซื่อสัตย์ของกู้เหวยโจว หลินหว่านเฉียวจึงวางยาเขา จากนั้นก็ผลักฉันเข้าไปในห้องของเขา“อาเนี่ยน...” กู้เหวยโจวหอบหายใจถี่กระชั้น มองมาทางฉันด้วยสายตาหยาดเยิ้มฉันรู้ว่าเขาชอบหลินหว่านเฉียวมาโดยตลอดแต่ก่อนจะแต่งงานกัน เขาไม่อยากจะแตะเนื้อต้องตัวหลินหว่านเฉียวให้เสียหายเพื่อเอาตัวรอด เขาจึงต้องยอมเลือกคนที่เป็นรอง ให้ฉันเป็นคนที่ต้องเสียสละแทนชาติที่แล้ว ฉันไม่อาจต้านทานความรักที่มีให้เขาตั้งแต่ยังเด็กได้ จึงปล่อยตัวปล่อยใจให้จมดิ่งไปกับเขาในค่ำคืนนั้นรุ่งเช้าของวันต่อมา หลินหว่านเฉียวสังเกตเห็นรอยจูบบนคอของฉัน จึงร้องไห้อาละวาดจะหนีออกจากบ้านหลังจากถูกขัดขวาง เธอก็ประชดประชันด้วยการไปแต่งงานกับเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียของประเทศ H หลังจากนั้นไม่นานเธอก็โชคร้ายเสียชีวิตไปกลายเป็นภรรยาผู้ล่วงลับคนที่สี่ของเจ้าพ่อมาเฟียคนนั้นหลังจากฉันท้อง กู้เหวยโจวก็ยอมแต่งงานกับฉันเพื่อเป็นการรับผิดชอบ แต่กลับปฏิบัติต่อฉันและลูกเหมือนคนแปลกหน้าฉันรู้ว่าเขายังโกรธเคืองฉันอยู่ ที่ทำให้หลินหว่านเฉียวรู้เรื่องในค่ำคืนนั้นถ้าหากเธอไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น ก็คงไม่จากไปแบบนั้นพอคิดได้แบ
Read more
ตอนที่ 2
“ฉันจะคุกเข่าอยู่ตรงนี้เพื่อขอร้องคุณอา ตระกูลกู้จะพยายามทำทุกหนทาง เพื่อแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ด้วยวิธีการอย่างอื่น”กู้เหวยโจวเห็นทะเบียนสมรสที่อยู่ตรงหน้าฉัน จึงแสยะยิ้มว่า “หลินหว่านเนี่ยน เธอคิดจะขอร้องคุณอาให้ได้แต่งงานกับฉันเหรอ? เขาคงจะหัวเสียน่าดูสินะถึงสั่งให้เธอมาคุกเข่าตรงนี้”“กลับไปเถอะ ถ้าฉันปกป้องเฉียวเฉียวได้แล้ว จะทำตามสัญญาหมั้นหมายที่มีกับเธอเอง”“นายไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้แล้วล่ะ”พอพูดแบบนั้นออกไป เขาก็หันมามองฉันด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนจะตบหลังมือของฉันเบาๆเหมือนครั้งสมัยยังเป็นเด็กบางทีช่วงเวลาหลายปีที่พวกเราโตมาด้วยกัน เขาอาจจะเคยรู้สึกชอบฉันบ้างก็ได้แต่ถ้าไม่เคยประสบเรื่องราวในชาติที่แล้วมาก่อน ฉันก็คงไม่รู้ว่าคนที่เขารักจริงๆ คือหลินหว่านเฉียวพวกเราสองคนเลยลงเอยด้วยการอยู่กันแบบทุกข์ใจทั้งสองฝ่าย และบทสรุปที่จบไม่สวย“แล้วก็ไม่ต้องมาห่วงเรื่องของฉันด้วย” ฉันขยับหนีจากมือของเขากู้เหวยโจวขมวดคิ้วหน้านิ่ว ก่อนจะหยิบทะเบียนสมรสตรงหน้าฉันไปและทำท่าจะเปิดดู“หลินหว่านเนี่ยน พูดอะไรของเธอน่ะ ตั้งแต่เด็กจนโต ฉันต้องเป็นห่วงเรื่องของเธอน้อยเสียที่ไหนล่ะ”
Read more
ตอนที่ 3
ตอนที่ได้สติกลับมา ดวงตาของฉันถูกปิดเอาไว้ มองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากความมืดแขนขาทั้งสองข้างถูกมัดแน่นหนา แผ่นหลังยังมีความเจ็บปวดแล่นริ้วมาเป็นระยะๆปลายเชือกด้านหลังถูกยกขึ้นมา ปลายเท้าสองข้างของฉันสัมผัสโดนน้ำที่เย็นเฉียบน้ำเย็นจัดค่อยๆ สูงขึ้นมาถึงระดับหน้าอกของฉัน ก่อนจะจมมิดศีรษะ...ฉันหายใจไม่ออก แม้แต่จะเปล่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือยังทำไม่ได้หลังจากฉันพยายามดิ้นรนเอาตัวรอดอย่างสุดชีวิต เชือกก็ถูกยกสูงขึ้นจากน้ำฉันอ้าปากหอบหายใจเฮือกใหญ่ สำลักไอจนไม่มีเสียงออกมา คนที่อยู่บนฝั่งถึงได้พูดอย่างไม่รีบร้อนว่า“เธอไปหาเรื่องผิดคนเองนะ เพราะงั้นเขาถึงได้ส่งฉันมาทรมานเธอแบบนี้”ฉันยังไม่ทันจะได้พูดอะไร ก็ถูกพวกเขาโยนลงไปในน้ำอีกครั้งเป็นแบบนี้อยู่หลายครั้ง ทุกครั้งที่ฉันรู้สึกเหมือนจะจมน้ำตาย ก็จะถูกยกตัวขึ้นจากน้ำสุดท้ายฉันก็ถูกพวกเขาโยนไว้ข้างฝั่ง คนบนฝั่งกดโทรหาใครบางคน “บอส จัดการเรียบร้อยแล้วครับ”ฉันได้ยินเสียงของกู้เหวยโจวดังมาจากปลายสาย “พวกนายออกไปได้เลย ที่เหลือฉันจะจัดการเอง”ผ่านไปไม่นานนัก ฉันก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากไกลๆ จากนั้นฉันก็ได้รับการแก้มัด
Read more
ตอนที่ 4
“อ้อ กู้เหวยโจว นายยังไม่รู้เหรอ”“ก็วันนั้นหว่านเนี่ยนเป็นคนขอร้องฉันเอง บอกว่าตัวเองจะไปแต่งงานที่ต่างประเทศ ก็วันที่พวกเธอสองคนคุกเข่าอยู่หน้าบ้านไง คนหนุ่มสาวสมัยนี้ชอบใจร้อนวู่วามเหมือนกันไปหมดเลย”“ฉันคิดว่าหว่านเนี่ยนบอกนายแล้วเสียอีกนะ เพราะมันเป็นเรื่องสำคัญมากเลยนี่นา”ตอนที่พ่อหลินพูดถึงเรื่องนี้ เขาไม่แสดงท่าทีเสียใจที่ลูกสาวตัวเองจากไปเลยสักนิดจากนั้นเขายังเรียกหลินหว่านเฉียวออกมา “เหวยโจว ฉันรู้นะว่านายมีความรู้สึกดีๆ ให้กับเฉียวเฉียว คราวนี้ฉันจะเป็นคนจัดการผูกด้ายแดงให้นายกับเฉียวเฉียวเอง”กู้เหวยโจวเคยลองคิดเรื่องนี้อยู่หลายครั้งหลายครา ถ้าเขาไม่มีสัญญาหมั้นหมาย คนที่เขาอยากจะแต่งงานด้วยมากที่สุด ต้องเป็นหลินหว่านเฉียวแน่แต่ตอนนี้เขากลับทนฟังคำพูดพวกนั้นไม่ไหวอีกต่อไป และวิ่งออกจากคฤหาสน์ไปเลยตอนนี้ในหัวของเขาเต็มไปด้วยความคิดที่ว่า หลินหว่านเนี่ยนคิดจะไปจากเขาเขาชอบหลินหว่านเฉียวไม่ใช่เหรอ? เขากับหลินหว่านเนี่ยนก็แค่มีสัญญาหมั้นสมัยเด็กเท่านั้นเอง?ทว่าตอนนี้ ทำไมหัวใจของเขาถึงเจ็บปวดขนาดนี้ ราวกับเขาสูญเสียโลกทั้งใบไปอย่างไรอย่างนั้นไม่มีทาง เขาคิดเช่น
Read more
ตอนที่ 5
“แต่ว่าพวกเราถูกความโลภบังตา! คุณหนูรองตระกูลหลินมาหาพวกเราและให้เงินก้อนใหญ่ สั่งให้พวกเรา...”“สั่งให้พวกแกทำอะไร?!” กู้เหวยโจวตะคอกด้วยสองตาแดงก่ำ“เธอบอกว่าตอนเด็กๆ คุณหนูใหญ่หลินเคยเกือบจมน้ำตาย ก็เลยกลัวน้ำลึกมากที่สุด เธอบอกให้พวกเราลักพาตัวคุณหนูใหญ่ไปโยนลงน้ำ ขอแค่อย่าทำให้เธอตายจริงก็พอ...”สายตาของกู้เหวยโจวเย็นชาจนแทบจะฆ่าคนได้ ผู้ช่วยค้นเจอเครื่องบันทึกจากผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังตัวสั่นเหมือนเจ้าเข้าเป็นวิดีโอที่บันทึกภาพการทรมานหลินหว่านเนี่ยนในคืนนั้นไว้ พวกเขาใช้มันเป็นหลักฐานในการส่งงานให้หลินหว่านเฉียวกู้เหวยโจวดูแล้วรู้สึกเหมือนหัวใจถูกสับเป็นชิ้นๆ“เธอให้เงินพวกแกเท่าไหร่?”“ยี่สิบห้าล้านบาท...”เขาน่าจะรู้ตัวตั้งแต่แรกแล้วพ่อหลินปฏิบัติกับลูกสาวสองคนแตกต่างกันแค่ไหนหลินหว่านเนี่ยนย้ายออกมาจากคฤหาสน์ กลับพักได้แค่คอนโดเล็กๆ ในเมืองขณะที่หลินหว่านเฉียว สามารถใช้เงินยี่สิบห้าล้านบาท จ้างคนไปทำร้ายพี่สาวของตัวเองจนเกือบตายได้อย่างหน้าตาเฉยมิน่าล่ะเธอถึงเลือกจากไปนี่เป็นครั้งแรกที่กู้เหวยโจวได้สัมผัสคำว่าหัวใจแหลกสลายและเป็นครั้งแรกที่เขาทำร้ายเธอหนัก
Read more
ตอนที่ 6
“ดูนั่นสิ เธอคือลูกสาวคนโตของตระกูลหลิน หลินหว่านเนี่ยนไม่ใช่เหรอ?”“เธอโดนลักพาตัวอย่างนั้นเหรอ? ถูกจับไปโยนถ่วงน้ำแบบนั้น! มิน่าล่ะวันนี้ถึงเจอแค่คุณหนูรอง”“โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว ดูจากภาพเหตุการณ์ในวิดีโอ คุณหนูใหญ่กำลังจะขาดอากาศหายใจอยู่แล้ว!”สีหน้าของพ่อหลินซีดเผือด ขณะที่ดวงตาของหลินหว่านเฉียวปรากฏความอาฆาตแวบหนึ่ง“แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน เรื่องนี้เป็นการเข้าใจผิดกันอย่างแน่นอน มีคนประสงค์ร้ายอยากใส่ความผมคนนี้”“ลูกสาวคนโตของผม ตอนนี้อยู่ที่ต่างประเทศ ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอทั้งนั้น!”แต่เพียงไม่นานนัก เขาก็ถูกคำพูดของตัวเองตบหน้าเข้าอย่างจังเพราะคลิปเสียงที่หลินหว่านเฉียวจ้างวานพวกโจรลักพาตัว ถูกเปิดให้ได้ยินอย่างชัดเจน“ช่วยฉันเล่นงานหลินหว่านเนี่ยนให้ปางตายเลย จัดการเธอให้อาการสาหัสก่อน อย่าให้เธอมีโอกาสกลับเข้าประเทศได้”“กล้ามาแย่งของของฉัน ไม่ดูสภาพตัวเองบ้างเลยว่าเป็นใครมาจากไหน”“สุดท้ายเธอก็เหมือนกับแม่ของเธอนั่นแหละ โดนบีบจนสิ้นหวังต้องฆ่าตัวตาย”ความเงียบปกคลุมทั้งงาน แก้วไวน์ในมือของพ่อหลินหล่นลงพื้นแตกกระจาย หลินหว่านเฉียวทรุดลงไปนั่งกับพื้นเธอค
Read more
ตอนที่ 7
“เพราะคุณไม่เคยทำร้ายฉันนี่คะ”หลายวันมานี้ฉันเอาแต่ถามตัวเองซ้ำๆ ว่าทำไมต้องช่วยชีวิตคู่หมั้นที่เพิ่งจะรู้จักกันไม่ถึงเดือนบางทีอาจเป็นเพราะเขาทำให้ฉันนอนหลับได้อย่างสบายใจ ขณะที่ร่างกายและหัวใจเต็มไปด้วยบาดแผลหรืออาจเป็นเพราะทุกครั้งที่เขาส่งยิ้มมาให้ มันค่อยๆ ทำให้หัวใจของฉันอบอุ่นช่วงเวลาหลังจากนั้น ทำให้ลูกน้องของเฮ่อเซินได้แต่ยืนงงเจ้าพ่อที่เคยแสนจะเลือดเย็นคนนี้ ปฏิเสธงานเลี้ยงทั้งหมดและเฝ้าดูแลอยู่ในห้องผู้ป่วยทุกวันเขาอ่านบทกลอนให้ฉันฟัง หัดปอกเปลือกแอปเปิลด้วยท่าทางเงอะงะอาการหนักถึงขั้นยกเข็มกลัดดอกไอริสที่เป็นสัญลักษณ์ของตระกูลให้ฉันวันที่ออกจากโรงพยาบาล เฮ่อเซินพาฉันไปที่ชายหาดแห่งหนึ่งอาทิตย์ยามอัสดงย้อมน้ำทะเลจนกลายเป็นสีแดงทองระเรื่อ จู่ๆ เขาก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง ในมือถือแหวนประจะตระกูลที่แสนล้ำค่า“เนี่ยน ก่อนหน้านี้ผมแต่งงานกับคุณเพราะทำตามหน้าที่ แต่ตอนนี้ผมอยากแต่งงานกับคุณจากใจจริง”“ผมรู้ว่าคุณโดนบังคับให้มาที่นี่เพื่อแต่งงานกับผม”“แต่ผมสาบานว่าหลังจากนี้เป็นต้นไป ปากกระบอกปืนของตระกูลเฮ่อจะไม่มีวันหันเข้าหาคุณเด็ดขาด ชีวิตของผมก็เป็นของคุณด้วย
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status