นั่งอ่านนิทานอีสปเล่มเก่าๆ ที่ซื้อจากร้านหนังสือมือสองเมื่อปีก่อน จู่ๆ ก็สะดุดตากับเรื่อง 'The Ant and the Grasshopper' ที่คุ้นเคย มันคือเวอร์ชันภาษาอังกฤษของ 'มดกับตั๊กแตน' นั่นเอง
ตัวอย่างที่ชัดเจนคือในเวอร์ชันของดิสนีย์ที่ชื่อ 'The Grasshopper and the Ants' จากปี 1934 ที่ตั๊กแตนสุดท้ายก็ได้เรียนรู้บทเรียน แต่ยังมีเวลาแสดงความสามารถด้านดนตรีด้วย สิ่งนี้สะท้อนแนวคิดที่เปลี่ยนไปจากเดิมที่มักจะลงเอยด้วยการลงโทษตั๊กแตนอย่างเดียว กลายเป็นการยอมรับความแตกต่างและมองหาจุดสมดุลระหว่างงานกับชีวิตมากขึ้น