ฉันชอบหยิบแผ่นเสียงเก่าๆ ของการเรียนภาษามาเปิดดู แล้วนั่งอธิบายตัวอักษรฮิรางานะให้เพื่อนฟังแบบช้าๆ จนเข้าใจตรงกัน: ฮิรางานะพื้นฐานมีทั้งหมด 46 ตัว ซึ่งเรียกกันว่า 'ごじゅうおん' (gojūon) และเรียงตามแถวเสียงคือ a i u e o, ka ki ku ke ko, sa shi su se so, ta chi tsu te to, na ni nu ne no, ha hi fu he ho, ma mi mu me mo, ya yu yo, ra ri ru re ro, wa (และบางครั้งรวม 'を' และ 'ん' เข้ามาในชุดนี้) ตัวอักษรพวกนี้คือหน่วยเสียงพื้นฐานของภาษาญี่ปุ่นที่ใช้อ่านคำพื้นๆ ได้แทบทั้งหมด