มหา ภาร ตะ ตอนที่ 111

โชคชะตานำพา มีนา สาวน้อยผู้บริสุทธิ์และอ่อนโยน ให้มาพบกับเสือใหญ่ พ่อพรายรพี ชายหนุ่มผู้ดิบเถื่อนและน่าเกรงขามแห่งป่าลึก เมื่อเธอต้องเผชิญหน้ากับอันตรายจากเงื้อมมือเสือใหญ่ เธอจะรอดพ้นไปได้หรือไม่?

“ออกมาได้แล้วครับ มีคนมาประกันตัวแล้ว” เสียงพูดของตำรวจทำให้ชายหนุ่มที่นั่งพิงผนังอยู่ในห้องขังหันมามองแล้วถอนหายใจ ก่อนจะดันตัวลุกขึ้น เมื่อตำรวจไขกุญแจ ภาคินทร์ ก็ก้าวเท้าเดินออกมาด้วยสีหน้าที่นิ่งเรียบ ใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ “สวัสดีครับคุณหนู นายท่านรออยู่ข้างล่างครับ” ภาคินทร์เหลือบมองลูกน้องของคนเป็นพ่อเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไป ชายหนุ่มสาวเท้าเดินตรงไปที่รถของคนเป็นพ่อ ท่านขจรจ้องมองลูกชายเพียงคนเดียวด้วยสายตาแข็งกร้าว เพี้ยะ!! เสียงฝ่ามือของท่านขจร กระทบลงบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยช้ำอย่างแรงทันที ที่คนเป็นลูกเดินเข้ามาถึงตัว ทำให้หน้าของภาคินทร์หันไปตามแรงตบ ชายหนุ่มยกมือขึ้นมาเช็ดมุมปากที่มีเลือดซิบ ก่อนจะหันหน้ากลับมามองคนเป็นพ่อด้วยแววตาเย็นชาและดูว่างเปล่า

ปฐพี (ดิน) อายุ 41 ปี หล่อ นิ่ง เนียบ สุขุม ซึน สถานะโสดแต่อยู่ในโหมดคุณพ่อลูกหนึ่ง ไม่คิดหาแม่ใหม่ให้ลูกและไม่คิดมีเมียอีก (เป็นคนนิ่ง ๆ ซึน ๆ แต่ ดุ มาก) ปรีชญา (น้ำผึ้ง) อายุ 22 ปี น่ารัก ตัวขาว สดใส ขี้อ้อน สถานะโสดและเกิดมาไม่เคยมีแฟน แต่อยากมีแฟนก่อนเรียนจบ (เป็นวีเจไลฟ์สดที่ไม่เปิดเผยตัวตนในแอปแอปหนึ่ง) ----------------------- นิยายที่เกี่ยวข้อง (อ่านแยกได้) ❀ นางร้ายกลายเป็นคนใหม่แล้ว (รดาลูกสาวปฐพี) ❀ อาจารย์ปฐพี (ปฐพีพ่อของรดา) ------------------------

ความเข้าใจผิดทำให้เขาและเธอต้องมาเจอกันอีกครั้ง “รถของผม คนอะไรใส่ชุดก็แปลกยังทำตัวแปลก ๆ ถ้าจะมารำแก้บน ศาลอยู่ทางโน่นไม่ใช่มายืนทำเนียนแบบนี้” พาริชใช้สายตาคมมองคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าด้วยความดูถูก พร้อมกับชี้ไปที่ศาลพระภูมิ คำพูดของเขาทำให้คนที่ได้ยินถึงกับไม่พอใจ “ฉันไม่ได้มารำแก้บน!! รูปร่างหน้าตาก็ดี การแต่งตัวก็น่าจะเป็นผู้ดี แต่คำพูดคำจาน่าเกลียด ฉันใส่ชุดแบบนี้แล้วมันแปลกหรือไปหนักหัวคุณตรงไหนไม่ทราบ หลบไปฉันรีบไม่มีเวลามาเถียงกับคนบ้าอย่างคุณหรอก” “หึ! หน้าตาก็ดีนะแต่หน้าด้านฉิบหาย ก็บอกแล้วไงว่ารถคันนี้ของผม” “รถฉัน!! แต่งตัวดีก็คิดว่าตัวเองจะขับรถหรู ๆ แบบนี้เหรอ คุณรู้ไหมว่ารถคันนี้มันราคาเท่าไหร่ แต่ช่างเถอะคุณคงไม่รู้หรอกหลบไป!!” “เอามือสกปรกของคุณออกไปจะตัวฉันเดี๋ยวนี้นะ” “แหกตาดู!!ใช่รถคุณหรือเปล่า” “หึ! เงียบทำไม? ไม่เถียงต่อ” พาริชเอ่ยออกมาอย่างผู้ชนะเมื่อคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าเงียบไป

มนทิพย์ฝันถึงหนุ่มสาวคู่หนึ่ง “คุณนพ” เด็กหนุ่มในความฝันทำให้หัวใจของเธอหวั่นไหว โดยเฉพาะดวงตาคมเข้มของเขาที่ฉายแววความรักอย่างเปี่ยมล้มในทุกครั้งที่มองสบมา สิ่งที่เด็กสาวมองเห็น รู้สึก รับรู้ จนแม้กระทั่งนามที่เขาเอ่ยเรียก “ปาริชาต” มนต์ทิพย์กลับรู้สึกว่าทั้งหมดนั้นคือ.. ตัวเธอเอง “ปาริชาต” เจ้าช่อดอกสีแดงเพลิง.. ดอกไม้แห่งการระลึกชาติ กลิ่นหอมแรง.. ทว่ามนุษย์เดินดินหาได้กลิ่นไม่ ด้วยกรุ่นกลิ่นนั้นจรุงใจอยู่ในเพียงเทวโลก แล้วหากมีเจ้าช่อดอกสีแดงเพลิงเป็นสื่อเล่า.. สิ่งนั้นจะเกิดขึ้นได้ไหม

เกาฟางเฟย ถูกอำนาจพลังของคันฉ่องทองแดงและเทพเจ้าดวงดาวซื่อเว่ยต้าตี้ พาข้ามห้วงเวลามายังแดนสวรรค์ ซื่อเว่ยต้าตี้ผู้มีหน้าที่ดูแลทายาทผู้ถือคันฉ่องทองแดง มอบปิ่นเมฆาสวรรค์ที่มีเพียงเขาผู้เดียว เพื่อเป็นการตีตราจองหญิงสาวเอาไว้กับตนเอง และด้วยเกาฟางเฟยเป็นเพียงหญิงสาวจากแดนมนุษย์ การทำภารกิจเสี่ยงตายเพื่อแทนคุณสวรรค์ จึงไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องทำให้เกาจางจิ้งนายน้อยสกุลเกา ผู้สืบทอดดาบปัญจธาตุ พี่ชายต่างบิดามารดาแต่แซ่เดียวกัน กลายเป็นเทพผู้พิทักษ์ปัญจธาตุที่สาบสูญ ปรากฏตัวขึ้นบนแดนสวรรค์ เพื่อร่วมกับซื่อเว่ยต้าตี้ พาเกาฟางเฟยเผชิญห้วงฝันทั้งห้า ด้วยความสามารถและจิตใจที่ดีงาม ทำให้เกาฟางเฟยได้รับพลังจากผลท้อวิเศษ และด้วยข้อแลกเปลี่ยนของซื่อเว้ยต้าตี้ ทำให้เกาฟางเฟยได้อาจารย์เป็นถึงสี่สัตว์เทพแห่งสวรรค์ เพื่อให้หญิงสาวทำภารกิจในห้วงฝันอย่างปลอดภัย ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของคนทั้งสกุลเกาตอบแทนคุณสวรรค์ หญิงสาวจะรอดพ้นห้วงฝันทั้งห้า ที่มีความเป็นความตาย ความรักความทุกข์ ไปได้หรือไม่ ข้อแลกเปลี่ยนของซื่อเว้ยต้าตี้คืออะไร ทำไมสี่สัตว์เทพแห่งสวรรค์ ผู้มีความแปลกประหลาดถึงยอมรับ หญิงสาวมนุษย์เป็นศิษย์ เกาฟางเฟยจะนำพาเทพเจ้าทั้งห้าธาตุ ให้ฟื้นตื่นมาประจำธาตุแห่งตนได้หรือไม่ มาร่วมติดตามไปพร้อมกัน กับห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ