อาจารย์ปฐพี (พ่อหม้าย)

มหาลัย"งืออ เรียนเสร็จสักที อยากพักผ่อนจะแย่แล้ว"น้ำผึ้ง หญิงสาววัย 22 ปี หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักอ่อนหวานหันไปคุยกับเพื่อนหลังจากที่เดินออกมาจากคลาสเรียน"แหม่พูดแบบนี้แสดงว่าจะรีบกลับห้องเหมือนทุกครั้งใช่ไหม"ขนม พูดอย่างรู้ทันเพราะน้ำผึ้งติดห้องมาก"ก็เราชอบอยู่ที่ห้องนี่หน่า ขนมน่าจะชินกับเราได้แล้ว""จ้า ๆ เราชินกับเธอแล้วล่ะผึ้งน้อย"เพราะเพื่อนตัวน้อยอย่างน้ำผึ้งเป็นแบบนี้มาตลอดตั้งแต่ปีหนึ่ง ทว่าขนมก็ไม่คิดเล็กคิดน้อย เพราะถ้ามีอะไรที่จำเป็นหรือมีเรื่องสำคัญที่ต้องออกน้ำผึ้งก็ให้ความสำคัญเสมอ แต่ถ้าไม่มีอะไรเป็นพิเศษน้ำผึ้งก็เลือกที่จะกลับ ส่วนขนมเธอก็ไปต่อกับแฟนหนุ่มอยู่ดี"ผู้ชายมองใหญ่แล้วน้ำผึ้ง"ขนมสะกิดน้ำผึ้งให้ดูผู้ชายที่มองมา ซึ่งสายตาพวกนั้นบ่งบอกได้ว่าอยากได้อยากรู้จักน้ำผึ้งมากแค่ไหน เพราะน้ำผึ้งนั้นทั้งน่ารักและดูนุ่มนิ่มไปหมด ใบหน้าที่จิ้มลิ้ม แก้มป่องอมชมพู ตัวขาวจั๊ว ดูอ่อนนุ่มอ่อนหวาน ดูใสซื่อบริสุทธิ์ ผู้ชายก็อยากได้อยากครอบครองเป็นธรรมดา"มองขนมหรือเปล่า ขนมสวยเซ็กซี่จะตาย"น้ำผึ้งพูดออกไปตามความจริง เพราะน้ำผึ้งกับขนมเป็นเพื่อนกันแต่ต่างกันสุดขั้ว บุคลิกและกา

"ส่งรูปไปให้แด๊ดดูดีกว่า"เมื่ออยู่ในห้องตามลำพังน้ำผึ้งจะเปิดเผยตัวตนอีกด้านหนึ่งออกมาพรึ่บน้ำผึ้งเปลี่ยนกระโปรงนักศึกษาตัวใหม่ กลายเป็นกระโปรงทรงเอสั้นผ่าหน้าที่ต่างจากตัวเดิมมาก พร้อมปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกสองเม็ดแล้วถ่ายรูปตัวเองสะท้อนกระจก จากนั้นก็เช็กความเรียบร้อยเธอจะไม่ให้เห็นสัญลักษณ์หรือตรามหาลัยเพื่อความปลอดภัยของตัวเองและถึงแม้เธอจะส่งรูปนักศึกษาไปให้อีกฝ่ายแต่เขาก็ไม่เคยซักไซ้ว่าเรียนที่ไหนอายุเท่าไหร่ หรือเขาอาจจะคิดว่าเธอแค่แต่งตัวเพื่อส่งยั่วให้เขาแค่นั้น"ไม่รู้ว่าแด๊ดจะชอบหรือเปล่านะ"น้ำผึ้งดูรูปตัวเองพร้อมเข้าแชทในแอปไลฟ์เพื่อส่งข้อความหาใครบางคน ซึ่งตัวตนในโลกที่ไม่มีใครรู้จักนี้ทั้งคำพูดและตัวตนทุกอย่างของน้ำผึ้งจะเปลี่ยนไปกลายเป็นผู้หญิงดูกร้านโลกยั่วเพศถึงที่สุดHoney : ส่งรูปภาพHoney : ส่งรูปภาพHoney : การเงินมีปัญหาใส่ชุดนักศึกษาไปหาใครได้บ้างคะเมื่อกดส่งเสร็จน้ำผึ้งก็กัดปากตัวเอง รอดูว่าอีกฝ่ายจะอ่านตอนไหนและมีปฏิกิริยายังไง เพราะเขาค่อนข้างประหยัดคำพูดแต่เวลาตอบกลับมาแต่ละทีก็ทำให้เธอแทบจะตายได้เลยทีเดียวแม้ประโยคที่อีกฝ่ายตอบกลับมามักจะสั้น ๆ ก็ตา

มหาลัยวันนี้น้ำผึ้งมีเรียนตั้งแต่เช้าซึ่งเธอมาก่อนเวลาเข้าเรียนครึ่งชั่วโมงเธอตั้งใจจะไปนั่งรอที่คลาสเรียนเมื่อมาถึงหน้าลิฟต์น้ำผึ้งก็ยืนเช็กโทรศัพท์มือถือระหว่างที่รอลิฟต์ติ๊งเมื่อประตูลิฟต์เปิดออก น้ำผึ้งก็รีบที่จะเดินเข้าลิฟต์ทันทีปึก!ตุบ!"อ๊ะ"ทว่าเธอกลับสะดุดขาตัวเองจนเกือบจะล้มทำให้ของที่ถืออยู่ในมือร่วงหล่นกระเด็นไปหาคนที่เดินออกมาจากลิฟต์พอดี ซึ่งน้ำผึ้งก็ไม่ได้สังเกตว่าคนที่เดินออกมาจากลิฟต์ช่วยเก็บของให้เธอเพราะเธอก็รีบก้มเก็บของอยู่เหมือนกันจนหนังสือถูกยื่นมาให้เธอทำให้น้ำผึ้งรีบเงยหน้าขึ้นเพื่อจะขอบคุณกึกหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเมื่อได้เห็นใบหน้าของคนที่ยื่นหนังสือให้"ขะ ขอบคุณค่ะ"น้ำผึ้งรับของจากคนที่เธอไม่คุ้นหน้า ซึ่งเขาก็ทำเพียงพยักหน้านิ่ง ๆ แล้วรีบเดินออกไป ส่วนน้ำผึ้งก็ยังมองตามแผ่นหลังนั้นด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำอย่างไม่มีสาเหตุ จนต้องหายใจเข้าออกลึก ๆความรู้สึกอุ่นวาบก่อเกิดขึ้นมาในใจ"ใครกัน..."น้ำผึ้งยังคงพึมพำและตั้งคำถามตั้งแต่เรียนที่นี่มายังไม่เคยเห็นหน้าคร่าตาบุคคลที่เธอเดินชนเมื่อครู่เลย การแต่งกายของเขาดูเนียบและดูภูมิฐาน ใบหน้าของเขาสามารถทำให