โมเน่หญิงสาวที่ผิดหวังในความรักจึงประชดชีวิ ตด้วยการไปนั่งดื่มที่บาร์หรูคนเดียวจึงได้เจอกับดราก้อนมาเฟียหนุ่มที่ทำงานอยู่ที่นั้นในคืนนั้น
"รู้จักไหม one night stand ?"
"....ทนให้ได้แล้วกันเพราะฉันจะไม่หยุด!"
นึกถึงความสามารถของ Nico Robin จาก 'One Piece' แล้วต้องยอมรับว่าเธอเป็นตัวละครที่ออกแบบมาได้น่าสนใจมากๆ แขนดอกไม้ (Hana Hana no Mi) ของเธอไม่ใช่แค่สร้างแขนเพิ่มได้ แต่ยังใช้สืบข้อมูลหรือต่อสู้แบบคาดไม่ถึงเลย
หลายครั้งฉันชอบเปรียบเทียบกับงานที่เล่นกับบทบาทตัวร้ายแบบใน 'My Next Life as a Villainess' เพราะที่นั่นการพลิกบทบาทกลายเป็นการเรียนรู้ตัวเอง ใน 'วอนรักฉบับวายร้าย' ตอนจบจึงเป็นการประกาศว่าอดีตไม่ได้กำหนดอนาคตเสมอไป แต่มันก็ไม่ใช่การลบความผิดทุกอย่างด้วยการจูบหรือคำสัญญา มันอบอุ่นและขมปะแล่มในคราวเดียว ซึ่งทำให้ฉันยิ้มได้ทั้งที่คอแห้งเล็กน้อยตอนปิดหน้าจอ
การตีความใหม่ที่ฉันเห็นใน 'พยัคฆ์ร้ายโรบินฮู้ด' กล้าพอที่จะฉีกกรอบตำนานดั้งเดิมและใส่โทนสีสมัยใหม่เข้าไป ความแตกต่างชัดเจนตั้งแต่ภาพลักษณ์ของตัวละครหลัก: ไม่ใช่กวีผู้กล้าหาญที่ยิงธนูบนเนินเขาเพียงอย่างเดียว แต่ถูกวางเป็นตัวละครที่มีบาดแผลทางจิตใจและแรงจูงใจเชิงการเมือง ซึ่งทำให้เราเห็นความขัดแย้งภายในมากขึ้นกว่าแค่การปล้นคนรวยให้คนยากจน เหมือนฉันเคยชอบเวอร์ชันคลาสสิกอย่าง 'The Adventures of Robin Hood' ที่เน้นฮีโร่โรแมนติกและอุดมคติ แต่งานชิ้นนี้เลือกจะลดความไทม์ไลน์เทพนิยายและเพิ่มความซับซ้อนที่ดูสมจริงกว่า