ร้อนรักประธานวอน

ร้อนรักประธานวอน

last updateDernière mise à jour : 2025-05-08
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
5Chapitres
532Vues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

"วอน วรงคกูร บุรุษรูปงามผู้สุขุมวัยยี่สิบหกปีเชื้อสายเกาหลี เขาเป็นบุตรชายคนเล็กแห่งตระกูลวรงคกูรซึ่งดำรงตำแหน่งประธานบริหารธุรกิจในเครือหงส์กรุปมานานถึงสามปี หลายคนอาจไม่เคยรู้ว่าเขาคือประธานบริหารที่อายุน้อยที่สุดที่ตระกูลมหาเศรษฐีนี้เคยมีมา" มีอาอ่านประวัติอันน่าทึ่งของผู้บริหารหนุ่มไฟแรงในกูเกิล ทำให้ดวงตากลมโตที่ประกายแวววับเต็มไปด้วยความสงสัย "พี่คะ หนูรู้สึกประหม่าจังเลยค่ะ งานนี้เป็นงานแรกในชีวิตของหนูเลยนะคะ แต่ถึงจะแค่ฝึกงานแต่หนูก็ไม่อยากทำพลาด ท่านประธานใจดีหรือเปล่าคะ?" หัวหน้าฝ่ายบุคคลยิ้มร่าเพราะเอ็นดูท่าทางตื่นตูมเหมือนกระต่ายแสนซนของนักศึกษาฝึกงานสาว "ถ้าพี่จะบอกว่าท่านใจดีก็เหมือนโกหก ท่านประธานเป็นคนเคร่งขรึม สุขุมไม่ค่อยพูด ชอบทำหน้าดุตลอดเวลา แล้วก็ไม่ค่อยมีใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงของท่านนักหรอก เพราะฉะนั้นก็ทำตัวดีๆ พยายามทำงานให้ได้ตามคำสั่ง แล้วก็อย่าไปสบตาท่านบ่อยนัก" หัวหน้าฝ่ายบุคคลแนะนำหญิงสาว มีอาได้แต่ถอนหายใจยาวๆ เมื่อได้ฟังเช่นนั้น

Voir plus

Chapitre 1

บทที่ 1 ประธานวอน

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
5
บทที่ 1 ประธานวอน
บริษัทในเครือหงส์กรุ๊ป'ก๊อกๆๆ'"เชิญ!" วอนขานรับเสียงแข็ง เพียงแค่คำพูดที่แสนดุดันคำเดียวของประธานหนุ่ม ก็ทำให้มีอาแทบหัวหดเข้ากระดอง เธอนึกอยากเปลี่ยนที่ฝึกงานเสียตอนนี้"ขออนุญาตค่ะท่านประธาน ดิฉันพาเด็กฝึกงานมาส่งค่ะ" คำพูดของหัวหน้าฝ่ายบุคคลทำให้ประธานหนุ่มแหงนหน้าขึ้นมาเพื่อมองเด็กสาวในชุดนักศึกษารัดรูปตรงหน้า ร่างเล็กกะทัดรัดทว่าทรวดทรงองค์เอวชัดเจนทุกสัดส่วน ทำให้วอนละสายตาจากหญิงสาวไปเสียไม่ได้ ใบหน้าจิ้มลิ้มทว่าแลดูงดงาม ความละมุนละไมสบายตาทำให้ประธานหนุ่มยังคงจ้องมองหญิงสาวอยู่เช่นนั้น"ขอบใจ เธอออกไปได้แล้ว" วอนหันมาบอกหัวหน้าฝ่ายบุคคล"มานั่งตรงนี้!" ประธานหนุ่มออกคำสั่ง มีอาหันซ้ายหันขวาด้วยท่าทางประหม่าก่อนจะเดินเข้าไปนั่งลงตรงเก้าอี้ตัวใหญ่ซึ่งอยู่ตรงหน้าประธานบริหาร"หนูชื่อมีอาค่ะ จะมาฝึกงานที่นี่สามเดือน""รู้แล้ว! ปีนี้เป็นปีแรกที่ฉันรับนักศึกษาฝึกงาน และฉันก็คิดว่าน่าจะเป็นปีเดียวที่ฉันจะทำโครงการนี้ บริษัทของฉันมีมูลค่าหลายหมื่นล้าน จริงๆ ไม่ควรมาเสียเวลากับพวกนักศึกษาฝึกงานที่ยังทำอะไรไม่เป็นอย่างเธอหรอกนะ" คำพูดของวอนทำให้มีอาแหงนหน้าขึ้นมาสบตากับเขาด้วยความรู้
Read More
บทที่ 2 ขัดขืน NC18+
วอนสืบเท้ายาวตามหญิงสาวเข้ามาและแทรกกายเข้าไปในลิฟต์ทันก่อนที่ลิฟต์จะปิดลง มีอาทำท่าเมินเฉยและเบือนหน้าหนีไปทางอื่นราวกับไม่รู้จักกันกับเขา ประธานหนุ่มจำใจยืนมองหน้าคนตัวเล็กแน่นิ่งเพราะเกรงใจคนอื่นที่กำลังใช้ลิฟต์เช่นเดียวกันข้อมือเล็กของมีอาถูกวอนรั้งไว้ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก"มานี่!""ไม่ค่ะ ปล่อยนะคะ!""ส่งโทรศัพท์ของเธอมานี่!""ไม่ค่ะ!""จะส่งดีๆ หรือจะให้ฉันทำให้คนอื่นหันมามองเธอกันทั้งโรงแรม ฮะ? " วอนขู่เสียงดุดัน"ดูคุณจะห่วงชื่อเสียงของตัวเองเหลือเกินนะคะ แต่ทำไมถึงไม่เคยคิดว่าคนอื่นเขาก็หวงศักดิ์ศรีของเขาเหมือนกัน!""อย่ามายอกย้อน!""ฉันไม่ได้ยอกย้อน ฉันพูดความจริง ถ้าคุณคิดว่าฉันเป็นคนใจง่ายแล้วยอมนอนกับคุณง่ายๆ คุณก็คิดผิด!""ฉันคิดไม่ผิดหรอก" ร่างบางถูกวอนช้อนขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน"กรี๊ดดด! ปล่อยนะ!" มีอากรีดร้องด้วยความตกใจกับการกระทำอันป่าเถื่อนของเขา"หุบปาก! เรียกร้องความสนใจให้คนอื่นมองหรือยังไง?" เขาเดินกลับเข้าไปในลิฟต์และกดปุ่มไปยังชั้นที่ตนจองห้องโรงแรมไว้ก่อนหน้านี้ วอนจองโรงแรมไว้เพราะต้องการเข้าพักที่นี่หลังจากทำข้อตกลงกับมีอาเรียบร้อย คิดไม่ถึงว่าหญิงสาวจะพย
Read More
บทที่ 3 ค่าตัว
"กล้าไล่ฉันเหรอ?" วอนแหงนหน้าขึ้นมาเพื่อจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้ม มือหนาเชยคางมนให้หันกลับมาสบตา"ฉันเกลียดคุณ เกลียด! ไม่เคยเกลียดใครมากเท่าคุณมาก่อนในชีวิต! ถอยออกไปแล้วก็อย่ามายุ่งกับชีวิตของฉันอีก ฉันไม่ฝึกงานแล้ว และฉันก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น!" วอนไม่ได้โต้ตอบอะไร เขาแสดงสีหน้าเมินเฉยต่อคำพูดของเธอผิดจากที่เขาครวญครางตอนร่วมรักกับเธอโดยสิ้นเชิง"ก็ตามใจเธอ แต่ถ้าคลิปเสียงของฉันหลุดออกไป คลิปเรามีเซ็กซ์กันก็จะหลุดออกไปเหมือนกัน" วอนถอดแก่นกายของตนเองออก และเดินไปหยิบกล้องบันทึกที่ซ่อนไว้อยู่ตรงเสาปลายเตียงนอนขึ้นมา มีอาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่คิดว่าธาตุแท้ของวอนจะเลวร้ายและเห็นแก่ตัวถึงขนาดนี้"คุณตั้งกล้องถ่ายคลิปฉันอย่างนั้นเหรอ?""ฉันทำแบบนี้เสมอ เพื่อป้องกันพวกผู้หญิงที่เห็นแก่เงิน" เขาดึงถุงยางอนามัยออก ก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อของตนเองและเดินเข้าไปชำระล้างร่างกายในห้องน้ำ มีอาทำอะไรไม่ถูก จึงร้องห่มร้องไห้อยู่บนเตียงเพราะความเจ็บใจหลายนาทีต่อมา วอนเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับกล้องที่เขาถือเข้าไปด้วย ชายหนุ่มแต่งตัวเรียบร้อย และล้วงเอากระเป๋าเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกง จากนั้นจึง
Read More
บทที่ 4 จูบ
มีอาเดินตามหลังท่านประธานวอนเข้าบ้าน หญิงสาวยังคงมีสีหน้าบึ้งตึงในขณะที่ชายหนุ่มทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่"ลบคลิปวิดีโอทิ้งซะ""ไร้สาระ" วอนพูดกวนโมโห แต่ตอนนี้เขาแปลกใจที่ตนรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างรวดเร็ว"คุณมันโรคจิต ถ่ายคลิปวิดีโอตอนที่กำลังข่มขืนฉันเนี่ยนะ คนปกติที่ไหนเขาทำเป็นแบบนี้!" เธอตะคอกใส่เขาเสียงดัง"มีอา! ฉันเป็นเจ้านายของเธอนะ อย่ามาขึ้นเสียงแบบนี้" วอนดุคนตรงหน้า"ก็ฉันจำเป็นต้องปกป้องตัวเอง คลิปของคุณเป็นแค่คลิปเสียง แต่คลิปที่คุณแอบถ่ายตอนข่มขืนฉันถ้ามันหลุดออกไปชีวิตฉันต้องพังแน่ๆ เลยนะ ลบออกเถอะนะ""ถ้ากลัวชีวิตพังนะมากนัก งั้นก็ทำตัวดีๆ กับฉัน อย่ามีปากมีเสียงแล้วมันจะไม่หลุดออกไป""คุณขู่ฉันเหรอ?" ดวงตากลมโตเอ่อล้นด้วยน้ำใสๆ เต็มเบ้าตา เพราะว่ายิ่งเถียงกับเขาก็เหมือนยิ่งตอกย้ำความเจ็บปวดให้ตัวเอง"ก๊อก ๆ ๆ" ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น"เชิญ" วอนขานรับเสียงดัง"ประทานโทษค่ะท่านประธาน มีเอกสารเซ็นอนุมัติด่วนค่ะ" วีณาเดินถือแฟ้มเอกสารเดินเข้ามาหาประธานหนุ่ม หล่อนปรายตามองมีอาเล็กน้อย จึงเห็นว่าหญิงสาวกำลังยืนร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่"ท่าน
Read More
บทที่ 5 ผู้หญิงคนแรก
รถซูเปอร์คาร์คันหรูขับเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์หลังงามในเวลาหกโมงเย็นกับอีกสิบนาที ร่างเล็กกะทัดรัดก้าวลงจากรถด้วยสีหน้าบึ้งตึง ทว่าต้องตกใจมากกว่าเมื่อหลังจากที่ก้าวลงจากรถแล้วเธอต้องพบเจอกับผู้ชายและผู้หญิงที่แต่งตัวในแบบฟอร์มเดียวกันยืนเรียงรายอยู่ถึงสี่คน"เอากุญแจรถประธานวอนมาคืน กลับแล้วนะ" มีอาเดินเข้าไปและยื่นกุญแจรถให้ชรินทร์ ชายหนุ่มที่เธอจำได้ดีว่าเป็นคนขับรถของวอนนั่นเอง"คุณวอนสั่งให้คุณมีอาเอากุญแจไปคืนท่านในบ้านด้วยตัวเองครับ" ชรินทร์พูดพลางอมยิ้มเล็กน้อย"ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของฉันที่ต้องเข้าไป เอาวางไว้ตรงนี้ก็แล้วกัน" มีอาวางกุญแจรถลงบนโต๊ะซึ่งตั้งอยู่ข้างๆ ชรินทร์ ร่างบางหมุนตัวกำลังจะเดินออกไป"ฉันยังไม่อนุญาตให้เธอกลับ!" เสียงดุดันของวอนดังขึ้น คนตัวเล็กหันขวับกลับมาหาต้นเสียงนั้น"เรื่องมาก" มีอาตะโกนมาว่าให้เจ้าของบ้านเสียงดัง สร้างความตกตะลึงให้กับพ่อบ้านแม่บ้านที่ยืนอยู่บริเวณนั้น พวกเธอก้มหน้าก้มตาด้วยความหวาดกลัวเพราะรู้ดีว่าพายุความโกรธกำลังจะพัดกระหน่ำเข้ามา"ใครกันแน่ที่เรื่องมาก ฉันก็แค่บอกให้เธอเข้าบ้าน""ถ้ามีธุระอะไรก็พูดตรงนี้ แต่ถ้าเรื่องงานค่อยพูดกันพรุ่
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status