หลงสวน ณ ลับแล

"ความแค้นจากอดีตชาติที่ถูกกระทำอย่างเหี้ยมโหด จะถูกชำระด้วยความตายที่สยดสยองกว่าร้อยเท่า! เมื่อ ลำดวน วิญญาณอาฆาตที่เคยถูกทรมานจนตายกลับมาทวงคืนทุกหยาดเลือดจาก พิกุล ในร่างของ พิมพ์พลอย... ทุกฝีก้าวคือความหวาดผวา ทุกวินาทีคือความเจ็บปวดเกินจินตนาการ "เล่ห์ลำดวน" จะพาคุณดำดิ่งสู่ห้วงแห่งความมืดมิดที่คุณไม่เคยสัมผัส เตรียมตัวให้พร้อมรับความหลอนสุดขั้ว ความทรมานที่ไร้ขีดจำกัด และบทสรุปแห่งการล้างแค้นที่จะทำให้คุณขนหัวลุกไปถึงไขสันหลัง! จงระวัง... เพราะบางความแค้น ไม่ได้จบลงเพียงแค่ความตาย!"

ตำหนักหลิงหลานอันลึกลับไม่มีใครรู้ว่ามีสิ่งใดซุกซ่อนอยู่ เสี่ยวมี่ เสี่ยวอวี่ เสี่ยวเหม่ย หญิงสาวสามคนถูกส่งเข้าไปบูชายัญโดยไม่รู้ตัว ภายในตำหนักหลิงหลานอันเย็นเยียบนั้น กลิ่นหอมของดอกหลิงหลานปลุกเร้าความปรารถนาที่ไร้จุดสิ้นสุด ภาพฝันอันรัญจวนซ้อนทับกับความเป็นจริงอันเลือนราง หญิงสาวทั้งสามซึ่งหลงวนอยู่ในวังวนของความต้องการที่รอวันเติมเต็ม สัมผัสอันเร่าร้อน เรือนกายเย้ายวน บุรุษหล่อเหลาในความฝันที่ทำให้ไม่อยากลืมตาตื่นขึ้นมา... ********** อุบัติเหตุทำให้ดวงตาของ หลี่อวี๋ บอดทั้งสองข้าง กระทั่งเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้หญิงสาวตัดสินใจ รับตำแหน่งเจ้าบ้านเคหาสน์เยี่ยนเหยาต่อจากน้าสาว ที่เคหาสน์เยี่ยนเหยาภาพของหลี่เหยาผู้เป็นน้า กำลังกอดก่ายคลอเคลียกับบุรุษผู้มีเส้นผมสีเงินยวง ภาพที่เหมือนความฝันแต่ก็ไม่ใช่ความฝัน ทำให้หญิงสาวกระหายที่จะพิสูจน์ความจริง กระทั่งนำมาซึ่งการพบพานระหว่างเจ้าบ้านคนใหม่ กับจิตวิญญาณแห่งขุนเขาอย่าง ไป๋เทียน บุรุษผู้ซึ่งมีเส้นผมสีเงินยวง ความลับซึ่งซุกซ่อนอยู่เบื้องหลังกำแพงเคหาสน์เยี่ยนเหยา ผลักดันให้หญิงสาวก้าวออกมาเพื่อหาคำตอบ แท้ที่จริงแล้วเขาผู้นั้นคือใครกันแน่ เหตุใดจึงทำให้เธอสามารถมองเห็นทั้งที่ตามืดบอดทั้งสองข้าง และจำเพาะเจาะจงว่าต้องมองเห็นในช่วงที่เขาอยู่ข้างกายเท่านั้น

“อ่า… มันสุดๆ… ” คุณหลวงจ้องมองเต้าเนื้ออวบขาวของแย้มที่กำลังกระเพื่อมตามแรงกระเด้า ตั้งหน้าตั้งตาแทงลำเนื้อใหญ่ยาวเข้าใส่รูสวาทพร้อมกับก้มลงดูดเลียหัวนมสองข้างสลับไปมาอย่างเมามัน “ฮึ่ก… อ๊า… อ๊า… ” แย้มสะดุ้ง… เด้งง่ามขาร่อนขึ้นมารับลำเนื้อยาวใหญ่มหึมาของคุณหลวง กระแทกกระทั้นเข้าใส่รูสวาทของหล่อนเสียงดังซ่วบๆ คลอไปกับเสียงร้องครางครวญเสียวซ่านทรมาน “อ่า… มันเอ็นสุดๆ… เธอสู้ดีเหลือเกินฉันชอบ” คุณหลวงมีอารมณ์มาก… ตาเหลือบมองแขนสองข้างของแย้มที่โดนมัด ตรึงเอาไว้กับเสาหัวเตียง ภาพของการพันธนาการผูกมัดที่ได้เห็น ช่วยกระตุ้นอารมณ์ความต้องการทางเพศของคุณหลวงให้พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างประหลาด “มาตรงนี้ดีกว่าเดี๋ยวเธอจะเสียวมากกว่านี้… ” เข้าสู่เกมของคุณหลวง… ร่างกำยำขยับเอวถอนลำเอ็นออกจากรูสวาทของแย้มที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋ รีบแก้มัดเชือกที่ข้อมือทั้งสองข้างของหล่อน ก่อนจะอุ้มลงจากเตียง

‘หอมดอกซ่อนชู้’ หญิงสาวที่มีเพียงความสวยเป็นเสบียงติดตัว เมื่อความเหงาเปล่าเปลี่ยวเพราะสามีไม่อยู่ บวกกับความเร่าร้อนของหญิงชายที่บังเอิญเห็น เธอจึงถลำเข้าไปในดงดอกซ่อนชู้ จนไม่อาจถอนความต้องการอย่างมากล้นออกมาได้ ดอกไม้กลีบบอบบางจึงกลายเป็นดอกไม้ประจำบ้าน ให้ชายทุกคนเชยชม ‘ชู้! ใครล่ะอยากมี หรือคุณอยาก? แต่เชื่อเหอะถ้าคุณได้กลิ่นแล้วจะติดใจ ‘ดอกซ่อนชู้’ น่ะ มันหอมแรง!!’ ‘โลดแล่นไปในห้วงแห่งกลิ่นหอมรัญจวน’

‘กุหลาบซ่อนพิษ’ เป็นเครื่องเงินขึ้นรูปกุหลาบปลุกเสกด้วยอาคม มันคือสิ่งชั่วร้ายที่เอาไว้ใช้ทำร้ายคนอื่นให้ทุกข์ทรมานถึงแก่ความตาย มิลิน หรือมีน หญิงสาวผู้ครอบครอง‘กุหลาบซ่อนพิษ’ ความงดงามของกุหลาบซ่อนพิษเปรียบเสมือนตัวเธอที่มีหน้าตาสะสวยแต่ซ่อนความอันตรายไว้ข้างใน เธอเลือดเย็น มองโลกในแง่ร้าย ไม่คิดว่ามาร์ตินจะมาช่วยเธอเพราะเขาหวังดี แต่เขาหวังผลประโยชน์ราคาแพง นั่นคือร่างกายเธอ และเธอยังคิดว่าต้นเหตุของเรื่องเลวร้ายทั้งหมด มันน่าจะมาจากการมีอะไรกับเขาคืนนั้น มาร์ติน มาเฟียหนุ่มผู้ชอบท้าทายคนอย่างมิลิน หวังกำจัดพิษร้ายของเธอ

“นมคุณลิลล์ทั้งใหญ่ทั้งสวย… ผิวก็ขาวสุดๆ” คำรณไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน กะซวกดูดจนหัวนมปูดพองแดงเรื่อ “สะ... เสียว... ฮึ่ก… นายดูดแรงจัง” ลิลลี่ร้องคราง คำรณกระตุกยิ้มย่ามใจ รีบกดริมฝีปากให้แพหนวดดกหนาถากครูดโนมเนื้อนุ่มอ่อน ขณะดูดเลียสองเต้าเมามันเหมือนจะกลืนกินหัวนมลงคอ ทำเอาสาวน้อยแสนสวยพริ้มตาเคลิบเคลิ้ม หัวนมแข็งตั้ง ร่างอ่อนระทวย เคลิบเคลิ้มไปกับการเล้าโลมสุดเร่าร้อนของควาญช้างสุดหื่น “เสียวมาก… ไม่ไหวแล้ว” ลิลลี่เอามือผลักศีรษะของคำรณ เขารีบจูบไซ้ ไล้เลื่อนริมฝีปากจูบต่ำลงมาที่หน้าท้องแบนราบของลิลลี่ ก่อนจะวนลิ้นกับหลุมสะดือสวยที่มีลายสักรูปผีเสื้ออยู่ใกล้ๆ “อ๊อย… อูย… ” หญิงสาวร้องคราง ความเสียวสยิวทำให้ท้องของลิลลี่แขม่วเกร็ง ความปั่นป่วนแล่นวาบเข้ามาในช่องท้องเพราะหนวดเคราแข็งทิ่มแทงลงมาไม่ยั้ง “ซี้ด... อูย... ”