หีอานีเมะ

เมื่อว่าที่เจ้าสาวเฮงซวยบังอาจหนีไปในวันก่อนแต่งงาน วูล์ฟ แอนเดอร์ตัน อภิมหาเศรษฐีรูปงาม ผู้แสนเย่อหยิ่ง ทระนงตน ดุดัน ถึงลูกถึงคน และเฉียบขาดสุดขั้ว จึงคลุ้มคลั่งประหนึ่งพญามัจจุราชที่หลุดออกมาจากขุมอเวจี เเละเลือกที่จะเเก้หน้าด้วยการคว้า ‘นางซินก้นครัว’ ผู้แสนอาภัพอย่าง มะลิร้อย สร้อยมาลา เด็กสาววัยกำดัดที่ดูท่าว่าจะทั้งหัวอ่อนเเละนุ่มนิ่ม ซึ่งลูกหนี้ของเขายัดเยียดให้มาเข้าพิธีวิวาห์เเทน เมื่อไม่รักเขาจึงปฏิบัติกับ ‘เจ้าสาวสำรอง’ เยี่ยงขยะไร้ค่า เเละจำกัดสถานะให้เธอเป็นเเค่เมียบำเรอ! ที่มีหน้าที่ดีดเด้ง ดิ้นพล่าน และร้องครวญครางรองรับการขยี้สวาทด้วยลีลารักอันเร่าร้อน ดุดัน เเละดิบเถื่อน ทุกที่! ทุกเวลา! หากเเต่พ่อหนุ่มจอมยโสกลับไม่ได้เตรียมรับมือกับความน่ารัก ความไร้เดียงสา เเละความพยศเหลือร้ายของ ‘เมียเด็ก’ ผู้ดื้อเงียบ ที่เขาคิดเสมอมาว่าเธอนั้นหน่อมเเน้มไม่ทันคน เเถมพอรู้ตัวอีกทีเขาก็เกิดอาการน้ำลายสอ 'อยากกินเด็ก’ ตลอดเวลาจนน่าโมโห! “จะมัวยืนกระมิดกระเมี้ยนอีกนานไหม แก้ผ้าแล้วมาขึ้นเตียง!” “อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำนะมะลิร้อย” “อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ ได้โปรดเถอะ” “แค่ผัวจะ ‘เอา’ ทำไมต้องทำท่าบีบน้ำตาด้วย”

เพล้ง !!! ภาพที่อลีนาออกมาเห็นเต็มสองตาทำสติของเธอแตกพล่านไปพร้อมกับแก้วน้ำในมือที่ร่วงหล่นกระแทกพื้น "แม่งเอ๊ย !" ทำเอาสองหนุ่มสาวที่กำลังนัวเนียกันบนโซฟากลางห้องถึงกับหันมามองเธอด้วยท่าทีหัวเสีย โดยเฉพาะภูภามว์... "ทำบ้าอะไรของเธอ ฮะ !" "คุณภามว์นั่นแหละ กำลังทำอะไร" "ฉันทำอะไร ?" "ก็ที่คุณเอาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในบ้าน แล้วทำแบบเมื่อกี้นี้ไง" "แล้วทำไมฉันจะทำแบบนี้ไม่ได้" นัยน์ตาของเขาเยือกเย็นลงขณะสืบเท้าเข้ามาใกล้เธอ "ก็เพราะอุ้มยังอยู่ที่นี่ อยู่ตรงนี้ต่อหน้าคุณ" อลีนากำฝ่ามือเข้าหากันแน่น ยามพรั่งพรูความอัดอั้นออกจากอก "อุ้มเป็นเมียคุณนะ" ทำไมต้องเป็นที่นี่ ในบ้านหลังนี้ ต่อหน้าเธอ... "เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า" หลังสิ้นประโยคที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของ ริมฝีปากหยักก็ปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยันให้เห็น "ที่นี่เป็นบ้านของฉัน ฉันจะทำอะไรกับใครก็ได้ ส่วนเธอเป็นแค่ปลิงที่ขอมาอยู่อาศัย" "..." "แล้วที่สำคัญนะ... เธอไม่ใช่เมียของฉัน"

หญิงสาวที่ทะลุมิติมาอาศัยร่างผู้อื่น ไม่อาจหักห้ามความรู้สึกซาบซ่านใจได้อีกต่อไป ใช่...นางเป็นสตรีร่านราคะ เกี้ยวเจ้าสาวไม่ทันเข้าประตูคฤหาสน์สกุลมู่ นางกลับตกเป็นของผู้อื่นเสียแล้ว! ยามนั้น นิ้วแกร่งยาวใหญ่ ริมฝีปากชื้นๆ และสิ่งที่อยู่กลางกายของบุรุษ ล้วนขับเคลื่อนให้แรงปรารถนานางสมบูรณ์ เพื่อก้าวขึ้นเป็น ‘อนุสามคนโปรด’ ของเหล่าชายฉกรรจ์ในสกุลมู่ และยังมีเรื่องที่ชวนให้ครั่นคร้ามใจยิ่งกว่านั้น เพราะไม่ใช่เพียงแค่สี่คุณชายที่ปรารถนาในตัวนาง กลับยังมีสามบุคคลปริศนา ทั้ง วณิพก คนเลี้ยงม้า และนายพรานป่า ซึ่งพวกเขาล้วนต้องการครอบครองอนุสามผู้นี้ เช่นกัน ******************** นอกจากนี้ยังมีเหล่านางร้ายอีกหลายคนรอคุณสัมผัสแรงปรารถนาอันเร่าร้อนของพวกนาง ซึ่งซีรีย์ล่ามสวาทนางร้าย ประกอบด้วย อนุสามคมโปรด (ฮาเร็ม3-5P) บ้านนี้คุณชายกินเมียดุ กำราบรักฮูหยินสวมรอย วิวาห์ร่านราคะ วิวาห์นางพญางูเขียว เชลยสวาททาสรักอ๋องไร้ใจ ย้อนเวลามาชาตินี้ ข้าจะเป็นสตรีที่ฝ่าบาทคลั่งรัก

"ตัดไม่ขาดหรอก... มีแต่จะทำให้เธอนุ่มนิ่มขึ้นกว่าเดิมต่างหาก" "กลัวอะไรล่ะ? ผมก็แค่กำลังสั่งสอน ว่าต้องทำยังไงถึงจะเปิดข้อต่อในส่วนที่ลึกที่สุดของร่างกายออกได้ต่างหาก" ภายในห้องซ้อมเต้นไร้ผู้คนในยามดึกสงัด ฉันสวมชุดสำหรับฝึกซ้อมสีชมพูคู่กับกางเกงตัวจิ๋วบางเฉียบ ถูกเสิ่นจือเหยา มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งคลับหรูผู้มีท่าทางเคร่งขรึม กดร่างของฉันแนบลงกับแผ่นกระจกอันเย็นเยียบอย่างดุดัน ฉันถูกบังคับให้ทำท่วงท่าฉีกขาและแอ่นเอวลงต่ำในท่าสะพานโค้งอันแสนน่าอับอาย ทั่วทั้งตัวชโลมชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ ฝ่ามือใหญ่หนาคู่นั้นของเขา ครูดผ่านผิวเนื้ออันอ่อนนุ่มและบอบบางตรงต้นขาด้านในของฉันไล่ขึ้นไปด้านบนอย่างเชื่องช้า ก่อนจะบดขยี้และเค้นตรงจุดเสียวซ่านซ้ำ ๆ อย่างหยาบโลนและร้ายกาจ ทุก ๆ ท่วงท่าในการยืดเหยียดร่างกายจนสุดขีดจำกัด ต่างทำให้จุดซ่อนเร้นของฉันถูกเปิดเปลือยสะท้อนบนแผ่นกระจกตรงหน้า ความเสียวซ่านขั้นสุดยอดแล่นปราดจากปลายกระดูกสันหลังพุ่งตรงดิ่งขึ้นสู่สมอง เรียวขาทั้งสองข้างของฉันอ่อนเปลี้ยเพลียแรง หยาดน้ำหวานแห่งความกระสันรัญจวนหลั่งไหลจนเปียกชุ่มถุงน่อง ทว่ายังไม่ทันที่ฉันจะได้ส่งเสียงสะอื้นไห้วิงวอนขอความเห็นใจ ความเป็นชายอันใหญ่โตที่แข็งขึงและร้อนผ่าวภายใต้กางเกงสแลกตัวหรูของเขา ก็บดกระแทกเข้าใส่ร่องสะโพกอันอวบอิ่มของฉันอย่างแรง ก่อนจะโหมทะลวงแทรกเข้าใส่ร่างของฉันด้วยความกระหายจนทำให้ฉันแทบเป็นบ้า...

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม้จะถูกหลอกล่อด้วยของกินให้หลงลืม จนออกนอกทางไปบ้าง ทำเอาอคิณปรับโหมดตามเกือบไม่ทัน เด็กอะไรเปลี่ยนโหมดอารมณ์ไวชะมัด "พี่อยากคุยเรื่องของเราให้ชัดเจน แต่ถ้าจะให้ดีพี่ว่าเราเปลี่ยนสถานที่คุยกันดีกว่า"

"จูบหนู5,000ค่ะ" "อะไรนะ! แค่จูบ5,000เลยหรอ" "ค่ะ ถ้านัวเนีย7,000 มีอะไรด้วยกัน100,000นี่ยังไม่รวมค่าแทงเข้าแทงออกนะคะ" "โอ๊ย!!!นี่มันอะไรเนี่ย ฉันซื้อตัวเธอมาแล้วยังต้องเสียเงินกับเรื่องนี้อีกหรือไง" เรื่องนี้เป็นนิยาย set สามารถติดตามเรื่องในsetเดียวกันได้ 1. มาเฟียพลาดรัก [ฟิสซิส × เจ้าเอย] 2. มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [ซาจิ × บลูเบลล์] 3. มาเฟียไซด์ไลน์ [ไลบร้า × วีนัส] เรื่องนี้