ใน 'X-Men: Dark Phoenix' หลักๆ ที่กลับมาจากภาคก่อนหน้าคือบรรดาตัวละครรุ่น Young/Professor ที่แฟนๆ คุ้นเคย: James McAvoy ในบท Charles Xavier กับ Michael Fassbender ในบท Erik / Magneto ทั้งคู่เดิมทีปรากฏตัวมาตั้งแต่ยุคที่ทีมภาคใหม่เริ่มต้นและยังคงเป็นแกนหลักของจักรวาลยุคนี้ ขณะที่ Jennifer Lawrence กลับมารับบท Mystique ต่อเนื่องจากภาคก่อนๆ เช่นกัน
อีกกลุ่มที่กลับมาจากภาคก่อนคือ Nicholas Hoult ในบท Beast, Sophie Turner ในบท Jean Grey, Tye Sheridan ที่เล่น Cyclops, Alexandra Shipp ในบท Storm และ Kodi Smit-McPhee ในบท Nightcrawler — คนเหล่านี้เข้ามาเติมสีสันให้เส้นเรื่องของทีมรุ่นใหม่มีต่อเนื่องจากภาคก่อนหน้า ไม่ได้เป็นแค่การยกทีมมาแบบโชว์หน้า แต่แต่ละคนมีบทบาทที่เชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ของตัวละครในหนัง ทำให้รู้สึกว่าการกลับมาครั้งนี้มีความหมายสำหรับทั้งแฟนเก่าและคนที่ตามมาจากภาคหลังๆ เหมือนกัน
หัวข้อที่ฉันชอบพูดถึงคือแฟนฟิคริมุรุแนวโรแมนติก เพราะความเป็นตัวละครที่ยืดหยุ่นของริมุรุทำให้เขาไปได้กับทุกเมทริกซ์ความรัก ตั้งแต่ความนุ่มนวลแบบ slice-of-life ไปจนถึงความเคลื่อนไหวของอารมณ์แบบ slow-burn ที่ซับซ้อน ในฐานะแฟนที่ตามอ่านทั้งฟิคและงานต้นฉบับ 'That Time I Got Reincarnated as a Slime' ฉันมักจะชอบพล็อตที่วางริมุรุไว้ในบริบทที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย เช่น AU โรงเรียน หรือ AU โลกสมัยใหม่ ที่ช่วยเปิดมุมมองให้เห็นด้านที่อ่อนโยนและเป็นมนุษย์ของเขามากขึ้น แฟนฟิคแนวโรแมนติกที่ดีสำหรับริมุรุควรเล่นกับความต่างของสเกลตัวละคร — เขาอาจเป็นผู้ปกครองมหาอาณาจักรที่อ่อนโยน หรือเป็นหนุ่มออฟฟิศที่สุภาพ แต่เมื่อรักแล้วก็แสดงออกอย่างจริงใจและมั่นคง