เดอะฟาส7

คนส่วนใหญ่จะนึกถึงหน้าตาของโดมินิก เทร็ตโต้ทันทีเมื่อพูดถึง 'Fast & Furious 7' และสำหรับฉันแล้ว นั่นคือเหตุผลที่มองว่า วิน ดีเซล คือแกนกลางของหนังเรื่องนี้ในฐานะตัวนำหลัก

ฉันมีมุมมองแบบแฟนยุคยาวที่เติบโตมากับซีรีส์นี้ เลยเห็นได้ชัดว่าบทของโดมินิก เทร็ตโต้ (วิน ดีเซล) ถูกวางให้เป็นจุดศูนย์กลางทั้งเรื่องราวและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร แต่จริงๆ แล้วหนังเรื่องนี้เป็นงานของกลุ่มนักแสดงชุดใหญ่: พอล วอล์คเกอร์ ทำหน้าที่เป็นโค-ลีดที่สัมพันธ์ใกล้ชิดกับเทร็ตโต้ในบท ไบรอัน โอคอนเนอร์ ทำให้ความดราม่าของเรื่องมีน้ำหนักเพิ่มขึ้น อย่างที่หลายคนรู้ พอลจากไปก่อนหนังจบ การถ่ายทอดฉากสุดท้ายจึงเต็มไปด้วยความรู้สึกและการจัดการงานสร้างที่ละเอียดอ่อน โดยทีมงานใช้พี่ชายของพอลเป็นสแตนด์อินร่วมกับเทคนิคคอมพิวเตอร์เพื่อเก็บฉากให้เสร็จ หนังยังมีนักแสดงเด่นคนอื่นๆ เช่น ดเวย์น จอห์นสัน ที่เข้ามาเติมความดุดันเป็นตัวละครสนับสนุน รวมทั้งเจสัน สเตแธมในบทวายร้ายที่ทำให้โทนของเรื่องเข้มข้นขึ้น

ในเชิงบทบาท วิน ดีเซลทำหน้าที่เป็นจุดยึดทางอารมณ์และคอนเซปต์ของครอบครัวซึ่งเป็นธีมหลักของแฟรนไชส์ ส่วนพอล วอล์คเกอร์ถูกมองเป็นหัวใจที่เชื่อมโยงความเป็นมนุษย์ของเรื่อง การร่วมกันของทั้งสองคนและนักแสดงสมทบทำให้ 'Fast & Furious 7' เป็นทั้งหนังแอ็กชันและหนังที่เต็มไปด้วยความทรงจำ การที่หนังถูกอุทิศให้พอล และมีฉากจบที่เป็นการส่งจูบอำลา (รวมถึงเพลงประกอบที่ฝังอยู่ในความทรงจำของแฟนๆ) ทำให้ภาพจำของตัวแสดงนำคงอยู่ในใจฉันนาน ฉันได้มองเห็นทั้งความยิ่งใหญ่ของฉากแอ็กชันและความเปราะบางในฉากอำลา เหมือนหนังเรื่องหนึ่งที่ต้องแบกรับทั้งความมันส์และความเศร้า พร้อมกันไป ซึ่งสำหรับฉันมันเป็นประสบการณ์ที่ทั้งหนักแน่นและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน

ชอบทีมตัวละครใน 'Furious 7' ที่นำมารวมกันจนรู้สึกว่าเป็นครอบครัวเดียวกันจริง ๆ, และรายชื่อคนสำคัญที่ชวนให้จำได้ง่ายมีดังนี้: วิน ดีเซล รับบทเป็นโดมินิค โตเรตโต้ ตัวหัวหน้าทีมที่ยึดถือคำว่าเกียรติและครอบครัวเป็นหลัก ส่วนพอล วอล์คเกอร์ เล่นเป็นไบรอัน โอคอนเนอร์ อดีตตำรวจที่กลายเป็นเพื่อนและพันธมิตรของโดมินิค ทั้งคู่มีความสัมพันธ์ที่เป็นแกนกลางของเรื่องและฉากสุดท้ายของไบรอันก็ยิ่งทำให้หนังหนักแน่นทางอารมณ์ขึ้นมาก

ความเข้มข้นด้านแอ็กชันมาจากดเวย์น จอห์นสัน ในบทลุค ฮ็อบส์ เจ้าหน้าที่สายบังคับใช้กฎหมายที่บู๊ไม่ยั้ง ขณะที่เจสัน สแตแธม เล่นเป็นเดการ์ด ชอว์ ตัวร้ายฝ่ายตรงข้ามที่มีฝีมือในการต่อสู้และเป็นตัวเร่งให้ทีมต้องรวมพลัง นาตาลี เอ็มมานูเอล รับบทแรมซีย์ ผู้เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์ที่กลายเป็นสมาชิกร่วมทีมที่มีประโยชน์มาก

สมาชิกคนอื่น ๆ ก็เด่นไม่น้อย: มิเชลล์ โรดริเกซ เป็นเลตตี้ แฟนของโดมินิคที่มีอดีตซับซ้อน, จอร์ดานา บรูสเตอร์ ในบทเมีย โตเรตโต้ที่ผูกโยงความสัมพันธ์ในครอบครัว, ไทรีส กิบสัน เล่นโรแมน เพียร์ซ เพื่อนเก่าที่มาพร้อมมุกตลก และลูดาคริส (คริส บริดเจส) เป็นเทจ ผู้ชำนาญด้านเทคโนโลยีและการขับรถ ทีมยังมีเคิร์ต รัสเซลในบทมิสเตอร์ โนบอดี้ และเอลซา ปาทากีเป็นเอเลน่า นีฟส์ ซึ่งต่างมีบทบาทเสริมที่ช่วยให้เรื่องเดินหน้าได้ราบรื่น สรุปแล้วรายชื่อนักแสดงนำของ 'Furious 7' ประกอบด้วยกลุ่มตัวละครที่หลากหลายทั้งแอ็กชัน อารมณ์ และมิตรภาพ ซึ่งเป็นเหตุผลที่หนังเรื่องนี้ตราตรึงใจคนดูหลายคน

ฉากปิดท้ายของ 'ฟาส 7' ให้ความรู้สึกเหมือนบทส่งท้ายมากกว่าการจบแค่เรื่องราวแอ็กชั่น — มันคือการบอกลา ตัวละคร และการเลือกทางเดินที่ต่างกันของคนในแก๊งเดียวกัน ฉากแอ็กชันหลักจบลงเมื่อศัตรูตัวฉกาจถูกจัดการและคนที่ต้องปกป้องทั้งหมดปลอดภัย แต่สิ่งที่ติดตาผมจริง ๆ คือฉากหลังจากนั้นที่เปลี่ยนโทนเป็นความเงียบและอบอุ่นมากกว่าเสียงระเบิด

หลังจากเหตุการณ์สุดท้าย Brian ตัดสินใจถอนตัวจากการใช้ชีวิตเสี่ยงเพื่อลงไปเลี้ยงครอบครัวของเขา ขณะที่ Dom ยังคงทางเดินของคนที่เลือกความผจญภัยและพันธะผูกพันกับแก๊ง รอยแยกเล็ก ๆ ระหว่างสองคนที่เคยเป็นเพื่อนร่วมทางยาวนานกลายเป็นโมเมนต์สำคัญ: พวกเขาแล่นแข่งกันบนถนนภูเขา แล้วแยกเส้นทางกันอย่างเป็นธรรมชาติ นั่นคือสัญลักษณ์ของความเปลี่ยนแปลง — บางคนต้องไปต่อในหน้าที่ บางคนต้องหยุดลงเพื่อคนที่รัก

สิ่งที่ทำให้ฉากสุดท้ายทรงพลังยิ่งขึ้นคือการใช้เพลงและมอนทาจเพื่อเป็นคำอำลาให้กับ Paul Walker — เพลงและภาพสื่อสารความคิดถึงได้ลึกกว่าคำพูด ฉากสุดท้ายเป็นการขับรถไปพร้อมครอบครัวของ Brian แล้วค่อย ๆ แยกออกไปกับ Dom จบด้วยมอนทาจของ Paul จากหลาย ๆ เรื่องที่ทำให้คนดูน้ำตามาก ๆ การผสมระหว่างบทสรุปเรื่องเล่าและการอำลาอย่างจริงใจทำให้ 'ฟาส 7' จบลงด้วยความอบอุ่น ปนเศร้า และรู้สึกเหมือนได้ปิดหน้าหนึ่งของยุคหนึ่งในแฟรนไชส์ไปอย่างสมเกียรติ

นึกไม่ถึงเลยว่าภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์แบบนี้จะทิ้งรอยไว้อย่างลึก: 'ฟาส 7' ทำรายได้รวมทั่วโลกประมาณ 1,516,045,911 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 1.5 พันล้าน) ซึ่งสถิตินี้ทำให้มันกลายเป็นหนึ่งในหนังทำเงินสูงสุดของยุค และเป็นหนังที่ทำรายได้สูงที่สุดในแฟรนไชส์ตอนนั้นด้วย

ฉันเพิ่งกลับมาดูตัวเลขแล้วก็ยิ่งประทับใจ เพราะในสหรัฐฯ หนังทำเงินรวมราว 353 ล้านดอลลาร์ ส่วนต่างประเทศกว่าพันล้านอยู่ที่ประมาณ 1,163 ล้านดอลลาร์ การออกฉายในสหรัฐฯ เริ่มรอบกว้างวันที่ 3 เมษายน 2015 และในสุดสัปดาห์เปิดตัวหนังทำรายได้ในสหรัฐฯ ประมาณ 147.2 ล้านดอลลาร์ ซึ่งเป็นตัวเลขเปิดตัวที่มหาศาลสำหรับหนังชุดที่ต่อเนื่อง ทั้งยังมีการฉายรอบพรีวิวและการฉายแบบพิเศษที่ช่วยดันตัวเลขให้สูงขึ้น

เหตุผลที่ทำให้มันระเบิดอย่างนี้มีหลายอย่างผสมกัน ไม่ใช่แค่ฉากแอ็กชันตระการตาแต่เพียงอย่างเดียว ความตื้นตันจากเหตุการณ์จริงที่เกี่ยวกับการจากไปของพอล วอล์คเกอร์ ช่วยสร้างพลังทางอารมณ์ให้แฟน ๆ อยากเป็นส่วนหนึ่งของการส่งท้าย การตลาดก็จับจุดนี้ได้ดี พร้อมกับการโปรโมตในตลาดต่างประเทศ โดยเฉพาะในประเทศจีนซึ่งตอบรับรุนแรง ฉากแข่งรถไล่ล่าบนน้ำตก ถนนในตึกระฟ้า และฉากจบที่เป็นมอนทาจอารมณ์ ทำให้คนกลับไปดูซ้ำและบอกต่อ นอกจากนี้การเปิดตัวแบบกระจายตามประเทศต่าง ๆ ก่อนจะมาฉายกว้างในสหรัฐฯ ก็ช่วยเก็บรายได้ตั้งแต่ช่วงแรก

โดยส่วนตัว ฉันรู้สึกว่าความสำเร็จเชิงตัวเลขของ 'ฟาส 7' ไม่ได้มาจากความยิ่งใหญ่ด้านโปรดั๊กชันเพียงอย่างเดียว แต่มาจากการที่หนังทำให้ผู้ชมรู้สึกเชื่อมโยงกับตัวละครและเรื่องราว การที่หลายคนอยากดูฉากส่งท้ายและร่วมเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำร่วมกัน ทำให้ตัวเลขดูสมเหตุสมผลและยังคงเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่พูดถึงได้ไม่รู้จบเมื่อคิดถึงหนังแอ็กชันในทศวรรษนั้น

แฟนซิ่งคนหนึ่งอยากบอกว่า ถ้าจะดู 'Furious 7' ให้เข้าใจเรื่องราวและอารมณ์ของตัวละครครบที่สุด ควรเริ่มจากการดู 'Fast & Furious 6' ก่อนเป็นอันดับแรก

เราเคยดูทั้งชุดแบบไม่เป็นระเบียบแล้วกลับมาดูใหม่แบบเรียงเหตุการณ์ และพบว่าเหตุการณ์ใน 'Fast & Furious 6' คือจุดเชื่อมสำคัญที่โยงไปสู่ปมของภาคเจ็ด: มิตรภาพที่ถูกทดสอบ ศัตรูคนใหม่ที่เกิดจากเงาตัดสินใจของภาคก่อน ๆ และการหวนคืนของตัวละครบางคนที่มีผลต่ออารมณ์ของทีม ฉากท้ายเรื่องของภาคหกแนะนำตัวบุคคลที่ตั้งใจตามแก้แค้น ซึ่งถ้าไม่ดูภาคหกมาก่อน จะรู้สึกงงกับแรงจูงใจของศัตรูใน 'Furious 7' และพลังการแก้แค้นที่ดูจริงจังเกินควร

นอกจากนี้ แม้จะไม่ใช่ภาคที่ต้องดูเป็นอันดับหนึ่ง แต่การกลับไปทบทวน 'Fast Five' กับ 'The Fast and the Furious: Tokyo Drift' จะช่วยเติมเต็มบริบทให้ชัดขึ้น 'Fast Five' อธิบายว่าทำไมทีมนี้ถึงแน่นแฟ้นขนาดนี้และทำให้ความเสี่ยงในภาคเจ็ดมีน้ำหนัก ส่วน 'Tokyo Drift' ให้ความหมายกับการสูญเสียที่มีผลต่อความสัมพันธ์ของตัวละครหลายคน ฉะนั้นสำหรับประสบการณ์เต็มที่: เรียงดูประมาณนี้จะได้อรรถรสเต็ม — เริ่มที่ 'Fast Five' ข้ามไป 'Fast & Furious 6' แล้วค่อยมาที่ 'Furious 7' แต่ถ้าต้องเลือกเพียงเรื่องเดียวจริง ๆ ให้เลือก 'Fast & Furious 6' เป็นอันดับแรก เพราะมันคือสะพานที่ทำให้ภาคเจ็ดสมเหตุผลและสะเทือนใจมากขึ้น

อยากบอกว่าการหาดู 'Fast & Furious 7' แบบพากย์ไทยตอนนี้มีหลายทางเลือกที่สะดวกและปลอดภัย ถ้าตั้งใจจะดูพากย์ไทยจริง ๆ ให้เริ่มจากแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งหลักก่อน—บริการอย่าง Netflix, Apple TV (iTunes), Google Play Movies, และ YouTube Movies บ่อยครั้งจะมีทั้งตัวเลือกพากย์และซับให้เลือก แต่จะต่างกันตามสัญญาลิขสิทธิ์ในแต่ละประเทศ ดังนั้นต้องตรวจดูที่รายละเอียดของหนังก่อนกดเล่นว่ามีแทร็กภาษา 'ไทย' หรือไม่

อีกวิธีที่มักได้คุณภาพเสียงพากย์ดีคือการซื้อหรือเช่าแบบดิจิทัล (ซื้อขาดบนร้านออนไลน์หรือเช่าแบบดิจิทัล) และถ้าชอบของจริงมาก ๆ การหาซื้อดีวีดีหรือบลูเรย์ก็เป็นทางเลือกที่มั่นใจเรื่องเสียงพากย์และคุณภาพภาพ โดยมักมีขายในร้านหนังหรือร้านค้าออนไลน์ในไทย เช่น ในตลาดออนไลน์หรือร้านขายสื่อที่เชื่อถือได้ ส่วนช่องเคเบิลหรือฟรีทีวีบางครั้งก็จัดโปรแกรมหนังฮอลลีวูดและฉายเป็นพากย์ไทยเช่นกัน ถ้าตรงกับช่วงที่ช่องนั้นได้รับสิทธิ์ฉาย

อยากเตือนด้วยความเป็นแฟนว่าหลีกเลี่ยงลิงก์หรือไฟล์ที่ไม่มีแหล่งที่มาชัดเจน เพราะนอกจากจะเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์แล้วคุณภาพเสียงพากย์และภาพอาจแย่ อีกอย่างที่ช่วยได้คืออ่านรีวิวหรือคอมเมนต์ของผู้ชมก่อนซื้อ/เช่า เพราะจะบอกว่ามีแทร็กพากย์ไทยจริงหรือเป็นซับไทยเท่านั้น สุดท้ายนี้ ถ้าได้ดูฉากที่โศกสะเทือนจาก 'Fast & Furious 7' ในเวอร์ชันพากย์ไทย มันก็มีมิติอีกแบบที่ทำให้ฉากนักแสดงสื่อสารกับคนดูบ้านเราได้ใกล้ชิดขึ้น—เป็นความรู้สึกที่อยากให้คนดูลองสัมผัสกันดู

การเลือกระหว่างพากย์ไทยกับซับไทยสำหรับ 'Fast & Furious 7' จริง ๆ แล้วขึ้นกับว่าอยากได้ประสบการณ์แบบไหนมากกว่า — ปล่อยตัวปล่อยใจกับความมันหรืออยากซึมซับอารมณ์และน้ำเสียงต้นฉบับ

ผมชอบบรรยากาศการดูแบบเต็มอิ่มบนจอใหญ่ ดังนั้นเวลาดูฉากแอ็กชันใหญ่ ๆ อย่างการไล่ล่าบนมอเตอร์เวย์หรือฉากคอนโวยตอนท้าย เสียงพากย์ไทยทำให้บทพูดฟังชัด ทำน้ำเสียงเข้ากับซาวด์เอฟเฟกต์ได้ดี โดยเฉพาะเมื่อมีเสียงเครื่องยนต์กับเบรกกระแทกต่อเนื่อง เสียงพากย์จะช่วยให้ไม่ต้องละสายตาจากจอเพื่ออ่านซับ

อีกด้านหนึ่ง ถาเป็นฉากอ่อนโยนหรือฉากที่พลังอารมณ์ต้องใช้น้ำเสียงต้นฉบับ เช่น ช่วงส่งท้ายและบทพูดของตัวละครที่มีความหมาย การดูซับไทยแล้วฟังเสียงจริงของนักแสดงทำให้ความรู้สึกนั้นชัดกว่า เพราะได้เจอการเว้นจังหวะน้ำเสียงและสำเนียงที่แปลออกมาไม่ได้เต็มร้อย ถ้าต้องเลือกระหว่างความบันเทิงทันทีหรือความสมบูรณ์ของบท เลือกได้ตามอารมณ์วันนั้น แต่ส่วนตัวถ้าวันไหนอยากซับซ้อนอารมณ์ ผมจะเอนมาทางซับไทยมากกว่า

เพลงที่คนพูดถึงมากที่สุดจาก 'เดอะฟาส7' คงหนีไม่พ้น 'See You Again' เลยจริง ๆ เรื่องนี้มันกลายเป็นมากกว่าแค่เพลงประกอบ — มันเป็นบทสรุปอารมณ์ให้กับการจากไปของตัวละครและการอำลานักแสดงผู้จากไปไปอย่างไม่คาดคิด

พอเพลงขึ้นในฉากมอนทาจของหนัง ทุกอย่างมันเชื่อมกันได้อย่างลงตัว: เปียโนเรียบง่าย ท่วงทำนองฮุคที่จำง่าย และท่อนแร็ปที่เป็นเส้นเรื่องสั้น ๆ ทำให้ผู้ฟังอยู่ในอารมณ์ร่วมทันที เพลงนี้ไม่ได้แค่ดึงน้ำตาคนดู แต่ยังทำหน้าที่เป็นพื้นที่ระบายความรู้สึกแทนตัวละครและคนดูด้วยกัน ความเป็นสากลของทำนองกับเนื้อเพลงที่พูดถึงการจากลา ทำให้ไม่จำกัดแค่วงการหนัง — คนเอาไปใช้เป็นเพลงรำลึกในงานต่าง ๆ มากมาย

เมื่อเทียบกับเพลงประกอบหนังที่เป็นไอคอนอย่าง 'My Heart Will Go On' ของ 'Titanic' ก็จะเห็นว่าทั้งสองเพลงต่างมีบทบาทเหมือนกันคือเป็นตัวแทนความทรงจำของภาพยนตร์ แต่โทนและบริบทต่างกัน: เพลงของ 'เดอะฟาส7' ทำงานในฐานะเพลงระลึกและส่งต่อความอาลัย ในขณะที่เพลงจาก 'Titanic' เป็นเสียงประพันธ์ที่ผูกกับโศกนาฏกรรมความรัก กล่าวโดยรวมแล้ว 'See You Again' ทำให้ฉันรู้สึกว่าบทเพลงประกอบบางเพลงสามารถกลายเป็นพาหนะของความทรงจำได้จริง ๆ

พูดถึงเวอร์ชันโรงกับแผ่น DVD ของ 'เดอะฟาส7' ความต่างไม่ใช่แค่เรื่องเวลาแต่เป็นประสบการณ์การดูทั้งชุดเลย

ผมมักจะเริ่มจากภาพและเสียงก่อน — โรงหนังให้ความรู้สึกแบบเต็มสเกล: ความคมชัดของภาพในจอใหญ่ สีที่ดูเด่นกว่า และระบบเสียงรอบทิศทางที่กดอารมณ์ฉากไล่ล่าหนักๆ ได้ชัดเจน ในขณะที่แผ่น DVD จะมีข้อจำกัดด้านความละเอียด (โดยเฉพาะถ้าเป็นแผ่น DVD ปกติ ไม่ใช่ Blu-ray) ทำให้รายละเอียดภาพหายไปบ้าง เสียงมักเป็นมิกซ์แบบ Dolby Digital 5.1 แทนที่จะเป็น Atmos/ระบบเสียงโรงหนัง ผลคือฉากระเบิดหรือเพลงประกอบจะให้พลังไม่เท่าเมื่อดูในโรง

อีกด้านที่มองข้ามไม่ได้คือเนื้อหาเสริมและตัวเลือกการชม — บางครั้งแผ่น Blu-ray/แผ่นดีวีดีที่ออกตามมาจะมีฉากที่ตัดออกหรือฉากเพิ่มเติมเป็นส่วนของฉบับพิเศษ รวมถึงคอมเมนทารี เบื้องหลังการถ่ายทำ และคลิปนักแสดง ซึ่งช่วยให้เข้าใจการตัดต่อหรือเหตุผลที่ฉากบางฉากถูกตัดออกไป นอกจากนี้การจัดอัตราส่วนภาพบนแผ่นอาจถูกปรับให้พอดีกับทีวี (letterbox/pan & scan) ทำให้มุมมองบางอย่างเปลี่ยนไปจากที่เห็นในโรง อีกประเด็นคือเวอร์ชันในแต่ละประเทศอาจถูกเซนเซอร์ต่างกัน ฉะนั้นถ้าเป็นฉบับที่ซื้อจากต่างประเทศ อาจพบความแตกต่างของฉากรุนแรงหรือคำพูด

เมื่อคิดถึงการเลือกดู ผมมักจะแนะนำให้ไปดูในโรงถ้าอยากได้ความสะใจแบบเต็มๆ แต่ถาต้องการซาวด์แทร็กพิเศษ ดูเบื้องหลัง หรือเก็บสะสม แผ่น DVD/Blu-ray ก็มีค่าตรงที่ให้เวลาค้นหาเบื้องหลังและรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของการสร้างหนัง ซึ่งในกรณีของ 'เดอะฟาส7' เรื่องราวเบื้องหลังการถ่ายทำและการจัดการกับการจากไปของนักแสดงหลักเองก็เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เวอร์ชันแผ่นมีคุณค่ายิ่งขึ้น