แพต ชญานิษฐ์ แฟน

ตามประวัติศาสตร์... นางคือหญิงแพศยาฉาวโลกีย์ ด้วยพรสังวาสนำพานางให้เป็นฮองเฮาสองครั้งฮูหยินห้าครั้ง บุรุษผู้มีสัมพันธ์สวาทกับนางล้วนต้อง ตาย ผู้คนต่างเรียกขานนางว่าหญิงยั่วโลกีย์ แต่ใครจะขบคิดบ้างเล่า... โฉมงามที่กลายร่างเป็นหญิงแพศยา ก็เพราะผู้ชายมันเลว **คำเตือน** -นิยายนามปากกา ศศิชา เป็นนิยาย PWP สำนวนอีโรติก -ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี -เรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องแต่ง ไม่มีตัวละครอยู่จริงและแสดงถึงความกระหายด้านมืดของตัวละคร โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

“รู้ไหมว่าคุณแพรรัมภา เธอควบสามีถึงสองคน” เสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าคุณแพรรัมภา ลูกสาวทายาทเจ้าสัวหมื่นล้านมีสามีถึงสองคน ข่าวฉาวไม่ต่างจากคาวปลาเหม็นคละคลุ้งไปทั่ว ถึงถูกติฉินนินทาว่าร้าย แต่แพรรัมภาผู้เหย่อหยิ่งก็เชิดหน้าชูคออย่างไม่เดือดเนื้อร้อนใจอะไร ภายนอกชายหนุ่มทั้งสองเป็นเพียงบอดีการ์ดคอยคุ้มกันความปลอดภัย แต่เมื่อนายหญิงสั่งให้พลิกบทบาทเมื่อไหร่ก็กลายเป็นสามีบนเตียงให้ทันที จะให้เลือกระหว่างแอสตันหรือมาร์ตินได้ยังไง ในเมื่อมีของใหญ่และเอวดีทั้งคู่ขนาดนี้...

เมยรักของภีมภัทร โปรย การแก้ปัญหามีมากมาย ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีการแต่งงานก็ได้ ไม่ใช่หรือ เขาบอกเธอด้วยรอยยิ้มเอื้อเอ็นดู และนั่นคือคำตอบของเหตุผลทั้งหมดที่เขาแต่งงานกับเธอ เมียรักของภัทรศักดิื โปรย เขาทิ้งเธอไป ในวันที่เธอมีลูกให้เขา อีกหลายปีต่อมาเธอก็กลับมาในชีวิตเธออีกครั้ง พร้อมกับความจริงที่ได้ถูกเปิดเผย ตัวอย่างบางช่วงบางตอน... “ที่ฉันไม่อยากยุ่งกับคุณไม่ใช่อะไรหรอก แต่เพราะฉัน... รังเกียจ!!!” ประโยคนั้นของอดีตแฟนเก่าที่เขาไม่เอาแล้วทำให้ภัทรศักดิ์ใบหน้ากระตุก เขากระชากเธอมาหาเต็มแรง ก่อนจะบดจูบอย่างดุเดือด เนตรดาวไม่ทันได้ตั้งตัว เธอเจ็บริมฝีปากไปหมด เบิกตากว้าง ได้สติก็รัวกำปั้นใส่เขาไม่ยั้ง “นี่คุณปล่อยนะ” เธอแหวใส่ เขาก็ผลักเธอออก เช็ดปากอย่างรังเกียจ “คนเลว” “อย่ามาปากดีกับฉันอีก” ประโยคของเขาไม่ได้ทำให้เธอกลัวเท่ากับไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย เธอถอยหนีวิ่งเข้าบ้านไป

‘พัชราวลัย’ อกหักรักคุดจากแฟนหนุ่มที่คบกันมา 5 ปี เพื่อนจึงพาไปนัดบอดกับหนุ่มต่าง ม. ทำให้เธอได้เจอกับ ‘พีรวิชญ์’ หนุ่มหล่อ อัธยาศัยดี เฟรนด์ลี่ เขาทำให้เธอยิ้มได้และนับวันยิ่งทำให้หัวใจคันนุบนิบราวมีมดไต่ “เราอยากจูบพรีมทั้งตัวเลย” พลันนั้น ปากร้อนประกบยอดอกกดคลึงด้วยริมฝีปากและลิ้นประสานกับมือตรงส่วนล่าง ปลุกปั่นอารมณ์ให้โหมกระพือ พรีมไร้แรงกำลังต้านด้วยว่าเธอเองก็มีใจให้เขา สัมผัสจับต้องร้อนแรงจึงยิ่งทำให้มีอารมณ์ร่วม ทว่า เมื่อมือแกร่งตลบชายกระโปรง เธอตะปบยึดมือนั้นไว้อย่างสับสน “ไม่เอา...” โซ่บอกย้ำข้างหู งับใบหูเล็กขบคลึงไล้เลีย “ไม่สอด” หน้าคมเคลื่อนจูบมาตามนวลแก้ม ปาดตวัดกลีบปากนุ่ม “แค่ภายนอก” “ไม่ถอด” เสียงสั่นเรียกรอยยิ้มประดับปากได้รูป “โอเค...ไม่ถอด” โซ่ยกกายนุ่มขึ้นมานั่งคร่อมตัก หลังบางเอนพิงแผงอก สอดมือใต้กระโปรงเข้ากอบกุมเนินนูนสาว ปากอุ่นประกบจูบปากนุ่มบดตะโบมโรมรันเสียงชื้นฉ่ำของการแลกลิ้นดังเบา ๆ เคล้าเสียงหวานที่เริ่มครางแผ่วสอดเสียงหอบหายใจหนักขึ้นทุกวินาที

เรื่องราวของแพรวพราวผู้หญิงที่ทำงานอยู่ที่ร้านเหล้าของเจ๊พิมล สถานที่ตรงนั้นมีบริการอย่างอื่นนอกเหนือจากการเป็นคนนั่งดริ๊ง มันอาจจะไม่ผิดเลยถ้าต้องไปยุ่งกับผู้ชายที่เข้ามาทำงานในร้านแต่ทว่าแพรวพราวเธอมีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้วและสามีเป็นผู้ชายที่ดีมากแต่เธอกลับไม่รู้จักพอแอบนอกใจสามีไปคบกับชายอื่นนอกใจอย่างเดียวไม่พอมีแอบนอกกายอีกต่างหาก..แถมผู้ชายทุกคนที่เข้ามาหาเธอต่างก็รู้ว่าเธอเองก็มีสามีแล้วแต่ก็ยังอยากที่จะสานสัมพันธ์กับเธอแต่ทว่าไปแล้วเธอเองก็ไม่เคยปฎิเสธผู้ชายพวกนั้น ยังไม่หมดนะยังมีคู่ของกายและสารวัตรธาม กายเรียนจบจากกรุงเทพฯเพื่อมาหาพี่สาวที่ชื่อพิมแต่พอมาถึงกลับต้องเสียใจเพราะพิมเธอได้จากไปแล้วแล้วกายได้หลักฐานบางอย่างเพื่อไปพิสูจน์ว่าของชิ้นนั้นพอจะจับคนที่ทำร้ายพิมได้ไหม กายไปที่โรงพักได้เจอกับสารวัตรหนุ่มหล่อ หน้าตาดีประจำการอยู่ตรงนั้น เจอกันครั้งแรกทำเอากายหัวเสียนิดหน่อยแต่ไปๆมาๆสารวัตรหนุ่มหล่อกลับชอบกายซะงั้น เอาแล้วไงทีนี้!! ฝากติดตามด้วยน๊าา.. เรื่องราวในนิยายนักเขียนอยากจะบอกนักอ่านทุกคนว่ามันมีหลากหลายของความรักชายรักชาย ความรักที่มีทั้งผิดหวังและอาจสมหวังบ้าง มีคดีที่ต้องสืบกันเล็กน้อยแต่ไม่ได้หวือหวาอะไรมาก

ในโลกเบื้องหลังที่อาบด้วยแสงสีนีออนและกลิ่นคาวเลือด กุหลาบสีดำ คือนามกรที่ปลุกความหวาดผวาให้แก่เหล่าทรชน นางคือเครื่องจักรสังหารที่สมบูรณ์แบบไร้หัวใจและไร้ซึ่งพันธะ จนกระทั่งลมหายใจสุดท้ายถูกพรากไป ทว่าความตายกลับเป็นเพียงจุดเริ่มต้น เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งวิญญาณเพชฌฆาตสาวกลับต้องมาอยู่ในร่างของ    หรงเชียนเสวี่ย บุตรสาวของแม่ทัพใหญ่ผู้เกรียงไกร สตรีที่มีรูปโฉมงดงามปานหยาดฟ้า แต่กลับมีชื่อเสียงเน่าเฟะประหนึ่งเศษขยะ นางคือ นางแพศยาแห่งเมืองหลวง ผู้ลุ่มหลงในตัณหาและชื่นชอบการทารุณบ่าวไพร่เป็นนิจ ภายใต้จวนที่ดูสูงศักดิ์กลับซ่อนไว้ด้วยความวิปริตเกินทน บิดาคือจอมทัพอำมหิตที่มองชีวิตคนเป็นผักปลา มารดาคืออดีตนางคณิกาที่หมกมุ่นในการชิงดีชิงเด่น และพี่ชายเสเพลที่วันๆ เอาแต่ซุกหัวอยู่ในไหน้ำจัณฑ์