แฟรี่เทล 176

เราไม่เคยเบื่อเวลานั่งไล่อ่านเนื้อหาพลอตยาว ๆ ของ 'แฟรี่เทล' จนกระทั่งมาถึงบทที่ 176 ซึ่งเป็นช่วงที่เรื่องเริ่มมีการขยับโฟกัสไปยังความสัมพันธ์ของตัวละครและการวางบล็อกสำหรับเหตุการณ์สำคัญต่อไป บทนี้เดิมลงตีพิมพ์ในนิตยสารรายสัปดาห์ของญี่ปุ่น ก่อนจะถูกรวมเป็นเล่มรวมเล่ม พูดให้ชัดคือบทที่ 176 ถูกจัดเก็บเข้าไปในเล่มรวมเล่มในชุดปกติของมังงะ ทำให้ง่ายต่อการตามหาในรูปแบบรวมเล่มมากกว่าตามนิตยสารฉบับเก่าๆ ที่จะหายากหรือหมดสภาพได้เร็ว ในเชิงเวลา บทที่อยู่ราวๆ ปลายทศวรรษต้นของซีรีส์ซึ่งเป็นช่วงที่งานของผู้เขียนเริ่มมีเสน่ห์ทั้งด้านฉากแอ็กชันและการพัฒนาตัวละครมากขึ้น จึงเป็นช่วงที่แฟน ๆ หลายคนจดจำได้ดีว่าเนื้อเรื่องเริ่มพุ่งขึ้นไปอีกระดับ

ผมมักแนะนำคนที่อยากอ่านแบบแปลไทยว่าจะสะดวกที่สุดถ้าหาซื้อเป็นฉบับรวมเล่มจากสำนักพิมพ์ที่ได้รับลิขสิทธิ์ในประเทศไทย เพราะจะได้คุณภาพการพิมพ์ที่ดีและแปลที่ถูกต้องตามต้นฉบับ หนังสือเล่มที่มีบท 176 อยู่จะเป็นหนึ่งในเล่มที่วางจำหน่ายในซีรีส์รวมเล่มของ 'แฟรี่เทล' ซึ่งเมื่อออกเป็นเล่มไทยแล้วก็มีวางขายตามร้านหนังสือใหญ่ ๆ และร้านออนไลน์ทั่วไป ถ้าใครสะสมจะหาเจอได้ทั้งตามชั้นวางที่ร้านหนังสือเครือใหญ่ และในแคตตาล็อกของร้านหนังสือออนไลน์ที่จำหน่ายนิยายและมังงะ โดยมากจะมีทั้งสต็อกใหม่และสต็อกมือสองสำหรับคนที่ต้องการราคาประหยัด

มุมมองของผมคือการอ่านฉบับแปลไทยที่ถูกลิขสิทธิ์ให้ความรู้สึกครบกว่าเพราะนอกจากแปลภาษาแล้วก็ยังรักษาการเรียงหน้านิยายภาพและบับเบิลคำพูดไว้อย่างถูกต้อง ทำให้การติดตามบรรยากาศคงอยู่เหมือนต้นฉบับ สำหรับคนที่หาเล่มใหม่ไม่เจอ การมองหาเล่มรวมเล่มของชุดนั้นในร้านออนไลน์หรือชุมชนคนสะสมจะช่วยได้มาก ส่วนคนที่สะสมเล่มจริงแล้วจะพบว่าบท 176 เป็นบทที่น่าสะสมเพราะผสมฉากสำคัญเข้ากับมู้ดของเรื่องในช่วงข้ามเนื้อเรื่องใหญ่ ทำให้เป็นเล่มที่กลับมาอ่านซ้ำได้บ่อย ๆ

สรุปแบบที่ผมรู้สึกตามประสบการณ์คือ ถ้าต้องการอ่านบทที่ 176 ของ 'แฟรี่เทล' ให้มองหาในรวมเล่มของซีรีส์นั้น (เล่มที่ครอบคลุมช่วงบทที่ 172–180 ประมาณนั้น) และเลือกซื้อจากสำนักพิมพ์ไทยที่มีลิขสิทธิ์หรือร้านหนังสือออนไลน์ที่เป็นตัวแทนจำหน่ายอย่างเป็นทางการ จะได้ทั้งความคมชัดของภาพและการแปลที่น่าเชื่อถือ พอพูดถึงบทนี้ทีไรก็ยิ้มได้ทุกครั้งที่นึกถึงการผสมผสานความฮา ความดราม่า และฉากต่อสู้เล็กๆ ที่ลงตัว — เป็นบทที่ทำให้ผมรู้สึกว่าอยากหยิบเล่มเก่ามาอ่านใหม่บ่อย ๆ

นี่คือบทหนึ่งที่ทำให้ฉันนิ่งไปนานหลังจากอ่านจบ — บทนี้ของ 'Fairy Tail' ขึ้นมาเป็นจุดเปลี่ยนเล็ก ๆ ที่กลับมีผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของสมาชิกกิลด์อย่างไม่ทันตั้งตัว

พอเริ่มเปิดหน้าแรกฉันถูกพาเข้าสู่บรรยากาศที่ตึงเครียดเต็มไปด้วยการปะทะทั้งทางกายและทางอารมณ์ เหตุการณ์หลักในบทนี้เน้นไปที่การเผชิญหน้าระหว่างสองฝ่ายที่ไม่ใช่แค่การแลกหมัด แต่ยังแฝงด้วยความรู้สึกผิดชอบชั่วดีและความไม่พอใจส่วนตัว การเขียนภาพของผู้วาดทำให้ฉากแอ็กชันมีจังหวะที่ชัด ทั้งการใช้สกรีนโทนและเฟรมกว้างฉันรู้สึกได้ถึงแรงเหวี่ยงของการต่อสู้

ส่วนที่ทำให้ฉันสะดุดใจจริง ๆ คือช่วงสั้น ๆ ของบทที่เปิดเผยมุมมองภายในของตัวละครรอง ซึ่งเติมเต็มความหมายของการต่อสู้ไม่ใช่แค่ว่าใครชนะ ใครแพ้ แต่คือเหตุผลที่พวกเขายอมเสี่ยงและยืนหยัด ความคลิฟแฮงเกอร์ท้ายบททำให้ฉันอยากพุ่งไปยังตอนถัดไปทันที มันเป็นบทที่เรียบง่ายแต่หนักแน่นในทางอารมณ์ เหมือนฉากเล็ก ๆ ที่ทิ้งเศษเสี้ยวความหมายไว้ให้คิดต่อ

เราเข้าใจดีว่าการเปรียบเทียบระหว่างฉบับมังงะกับอนิเมะของ 'Fairy Tail' โดยเฉพาะตอนที่ 176 มักทำให้คนอ่านและคนดูถกเถียงกันเรื่องจังหวะและรายละเอียดที่เปลี่ยนไป ในมังงะตอนเดียวผู้เขียนสามารถกะจังหวะได้แน่นอนด้วยเฟรมและจัดวางภาพ แต่พอเป็นอนิเมะฉากเดียวกันมักถูกยืดออกหรือเติมฉากเชื่อมเพื่อให้เหมาะกับเวลารับชม ผลลัพธ์คือเนื้อหาเดิมที่เราอ่านไว ๆ กลายเป็นการเล่าเรื่องที่มีการผ่อนจังหวะหรือเน้นอารมณ์เพิ่มขึ้นด้วยดนตรีและเสียงพากย์

เราเห็นความต่างชัดเจนตรงการเติมฉากและการขยายบรรยากาศ อนิมะมักเพิ่มฉากรองที่ไม่อยู่ในมังงะเพื่อให้การเปลี่ยนฉากดูราบรื่นขึ้นหรือเพื่อเชื่อมไทม์ไลน์ ทำให้ฉากต่อสู้ยาวขึ้น มีการโชว์ท่าต่อสู้แบบช็อตต่อช็อต เพลงประกอบช่วยยกระดับความตึงเครียด ขณะที่มังงะจะเน้นคอมโพสภาพนิ่งที่ให้น้ำหนักกับเส้นสายและการวางคำพูดของตัวละคร การเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ อย่างการเพิ่มมุมกล้องในอนิเมะหรือการตัดคำพูดออกบางประโยคก็มีผลต่อโทนโดยรวม เช่นฉากที่อารมณ์เฉียบคมในมังงะอาจถูกอนิเมะขยายให้ดูคลุกเคล้ากับความรู้สึกมากขึ้นด้วยเสียงพากย์และเอฟเฟกต์เสียง

เราอยากพูดถึงเรื่องการเซตซีนและฉากเสริมด้วย เพราะสิ่งนี้ทำให้แฟนหลายคนรู้สึกทั้งชอบและไม่ชอบพร้อมกัน อนิเมะมักใส่ฉากออริจินัล (filler) หรือขยายแฟลชแบ็กเพื่อให้ตัวละครมีพื้นที่แสดงอารมณ์ เช่นการขยายช่วงความสัมพันธ์ระหว่างตัวประกอบกับตัวเอก ทำให้ตัวละครดูละมุนขึ้น แต่ข้อเสียคือบางครั้งจังหวะการเล่าอาจไม่กระชับเท่ามังงะ นอกจากนี้การเซ็นเซอร์หรือการปรับภาพบางส่วนให้เข้ากับมาตรฐานการออกอากาศก็อาจทำให้รายละเอียดบางจุดในมังงะหายไป ส่วนสีสันและการเคลื่อนไหวในอนิเมะกลับเป็นข้อดีชัดเจน เพราะช่วยสร้างบรรยากาศและทำให้ฉากต่อสู้หรือฉากดราม่าเข้มข้นกว่าบนหน้ากระดาษ

เราเองมักจะสลับกันอ่านกับดู ขณะที่มังงะให้ความรู้สึกต้นฉบับและความรวดเร็วในการก้าวผ่านพล็อต อนิเมะให้ความรู้สึกมีชีวิต เห็นสี เสียง และการเคลื่อนไหว ถาตอน 176 ถ้าอยากได้ความเข้มข้นตามต้นฉบับอ่านมังงะจะฟินกว่า แต่ถ้าอยากอินกับบรรยากาศและพลังของฉากเดียวกันลองดูอนิเมะควบคู่ไปด้วยก็เป็นประสบการณ์ที่เติมเต็มกันได้ เราชอบทั้งสองแบบ เพราะแต่ละสื่อมีข้อดีของตัวเองและช่วยให้โลกของ 'Fairy Tail' มีมิติแตกต่างกันไปตามวิธีเล่าเรื่อง

อ่านบทที่ 176 ของ 'แฟร์รี่เทล' แล้วสิ่งที่เด่นชัดสำหรับฉันคือไม่มีการแนะนำตัวละครหลักใหม่ที่เปลี่ยนเกมทันทีเลย

บทนี้เดินเรื่องต่อจากเหตุการณ์ก่อนหน้า โฟกัสไปที่การขยายความสัมพันธ์และแรงจูงใจของตัวละครเดิมมากกว่าการเพิ่มหน้าใหม่ ฉันเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เช่นการโผล่มาของตัวละครรับเชิญระดับพื้นเมืองหรือทหารรักษาการ์ดในฉาก ไม่ได้มีการตั้งชื่อหรือเปิดประวัติที่ยาวเป็นพิเศษ แค่มาเติมบรรยากาศและทำให้โลกของเรื่องรู้สึกกว้างขึ้น

สรุปแบบส่วนตัวคือบท 176 ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมเรื่องมากกว่าจะเป็นเวทีเปิดตัวคนใหม่ ยอมรับว่ามันให้ความรู้สึกอบอุ่นและมีพื้นที่ให้จินตนาการ แต่ถามว่ามีตัวละครใหม่ที่ต้องจำชื่อนำไปพูดคุยในวงกว้างไหม คำตอบของฉันคือยังไม่มีตัวละครสำคัญตัวใหม่ที่โดดเด่นจนต้องจดจำ

เคยเจอปัญหาเดียวกันเลย ตอนอยากดู 'Fairy Tail' พากย์ไทยแบบจบเล่ม ต้องบอกว่าหลายแพลตฟอร์มมีให้เลือก แต่ละที่ก็มีข้อดีต่างกันนะ

เน็ตฟลิกซ์เคยมีภาคพากย์ไทยตอนช่วงปี 2020 แต่ตอนนี้ถูกลบไปแล้ว ส่วน iQIYI กับ TrueID ก็มีบางตอน แต่ไม่ครบทุกอาร์ค ถ้าอยากดูแบบเต็ม ๆ ลองเช็คที่ Bilibili Thailand หรือแอพการ์ตูนไทยอย่าง MangaToon อาจจะมีให้สตรีมแบบรายตอน

ส่วนตัวชอบดูผ่านเว็บไซต์การ์ตูนไทยเพราะเสียงพากย์คุ้นหู บางทีก็มีฉายซ้ำทางช่องการ์ตูนเคเบิลทีวีอย่าง Toonami หรือ Cartoon Club ถ้าอยากนั่งจิบน้ำชามื้อย้อนวัยไปกับความมันส์ของนัตสึกับแก๊ง

ตอนนี้ที่กำลังตามอยู่คือร้าน Blu-ray ที่ขายแบบ Boxset พากย์ไทย ราคาไม่ถูกนะ แต่คุ้มกับความคมชัดและเสียงพากย์แบบไม่มีตัดตอน

ในฐานะแฟนตัวยงของ 'แฟรี่เทล' ฉันมักจะติดตามทฤษฎีแฟนคลับที่โผล่ออกมาตั้งแต่ฉากเล็กฉากน้อย และบทที่ 176 ก็เป็นจุดที่คนชอบคิดไกลออกไปกันเยอะมาก เพราะฉากบางฉากเปิดช่องให้จินตนาการได้กว้าง ไม่ว่าจะเป็นสัญลักษณ์ที่ถูกทิ้งไว้ การสบตาระหว่างตัวละคร หรือบทสนทนาสั้นๆ ที่เหมือนมีสองความหมาย ทฤษฎีแรกที่ฉันชอบคือแนวคิดว่ากุญแจเซเลสเตียลของลูซี่มีชะตากรรมเชื่อมโยงกับสายเลือดเก่าแก่ของโลกเวทมนตร์ ไม่ใช่แค่ของสะสม ส่วนหนึ่งของทฤษฎีบอกว่ากุญแจแต่ละอันทั้งรูปลักษณ์และพฤติกรรมจะสะท้อนอดีตของผู้ถือ ทำให้การใช้พลังของลูซี่เป็นมากกว่าการเรียกวิญญาณ แต่เป็นการปลุกความทรงจำของโลกที่ถูกลืม ซึ่งถ้าลองคิดจากฉากในบทที่ 176 จะพบรายละเอียดเล็กๆ ที่คนสังเกตเห็นแล้วโยงกันได้สนุก

อีกทฤษฎีที่ชอบคือการตีความความสัมพันธ์ระหว่างนัตสึกับมังกรแบบนามธรรม แทนที่จะมองว่าเป็นแค่ครู-ศิษย์หรือสายเลือดเดียวกัน บางคนเสนอว่าพลังมังกรในตัวนัตสึเป็นผลของการผนึกความทรงจำของมังกรหลายตนเข้าด้วยกัน ทำให้เขาเป็นตัวแทนของความทรงจำที่หายไปของโลก นี่อธิบายได้ว่าทำไมนัตสึถึงมีการระเบิดพลังแบบไม่คงที่และบางครั้งก็ดูเหมือนไม่ควบคุมตัวเอง ทฤษฎีนี้มีมิติซ้อนทับกับแนวคิดที่ว่าสถานะของจิตใจตัวละครเชื่อมกับเวทมนตร์ในโลก 'แฟรี่เทล' มากกว่าที่คิดเดิมๆ

มุมมองอีกชุดหนึ่งเน้นไปที่การเมืองและความลับของกิลด์ หลายทฤษฎีชี้ว่าบทโทรเล็กๆ ในตอนนั้นชี้ให้เห็นถึงความร่วมมือที่ถูกปกปิดระหว่างกิลด์ใหญ่กับสภามายา ซึ่งถ้าเป็นจริงจะทำให้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องมีแรงจูงใจที่ซับซ้อนกว่าแค่การต่อสู้เพื่ออำนาจ บางทฤษฎียังโยงไปถึงการมีอยู่ของกิลด์แรกสุดซึ่งถูกลบประวัติศาสตร์ออกไป ทฤษฎีนี้ทำให้ฉากการประชุมหรือแผนการลับในบทที่ 176 ดูมีความหมายลึกขึ้น เพราะทุกการพูดจรดสายตาเหมือนมีรหัสซ่อนอยู่

สุดท้ายฉันชอบทฤษฎีที่เน้นความเป็นมนุษย์ของตัวละคร—ว่าการตัดสินใจและความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ของพวกเขาในบทที่ 176 เป็นสิ่งจัดวางไว้เพื่อชี้ให้เห็นว่าพลังที่ยิ่งใหญ่ไม่ใช่แค่เวทมนตร์ แต่คือการเลือกที่จะยอมรับความเปลี่ยนแปลงและความสูญเสีย ทฤษฎีเหล่านี้ช่วยให้ฉากเก่าๆ อ่านแล้วรู้สึกมีชั้นเชิงมากขึ้นและยิ่งทำให้ฉันตื่นเต้นกับการกลับไปอ่านซ้ำเพื่อหาเบาะแสเพิ่ม เรื่องราวยังคงมีมุมให้จินตนาการอีกเยอะ และนั่นแหละคือเสน่ห์ของการเก็บทฤษฎีแฟนคลับ—มันทำให้โลกของ 'แฟรี่เทล' ยังคงหายใจและเติบโตในหัวแฟนๆ ตลอดเวลา ฉันรู้สึกสนุกทุกครั้งที่คิดต่อและเห็นคนอื่นต่อยอดความคิดเหล่านั้น

บอกตรงๆว่าพอได้ดู 'Fairy Tail' ตอนที่ 127 แล้วฉันรู้สึกว่ามันเป็นจุดเปลี่ยนของอารมณ์เรื่องมากกว่าการสู้แค่ฉากเดียวนะ

ฉากหลักของตอนนี้เน้นการเผชิญหน้าทางอารมณ์และการเปิดเผยความจริงของบางตัวละครมากกว่าจะเป็นบู๊ล้างผลาญ เป็นตอนที่ทำให้เห็นมุมที่อ่อนแอของตัวละครหลัก—ไม่ได้หมายถึงแค่ความเจ็บตัวทางร่างกาย แต่เป็นความเจ็บปวดจากการตัดสินใจและความรับผิดชอบต่อเพื่อนสมาชิกในกิลด์

ในมุมของฉัน ตอนนี้ยังชวนให้คิดถึงการเติบโตของกลุ่มด้วย: บทสนทนาเล็กๆ ระหว่างสมาชิกเปิดเผยว่าความสัมพันธ์ภายในกิลด์ถูกทดสอบและนิยามใหม่ ผลลัพธ์คือทั้งการเสียสละและความผูกพันเพิ่มพูนขึ้น ซึ่งเป็นเหตุผลที่ฉันชอบตอนนี้ เพราะมันเติมเต็มพื้นที่ว่างระหว่างฉากแอ็กชันด้วยน้ำหนักทางอารมณ์ ทำให้อารมณ์ของตอนจบลงด้วยความรู้สึกค้างคาแบบให้คิดต่อไปได้เอง

ใครที่ติดตาม 'แฟรี่เทล' แน่นอนว่ารู้สึกตื่นเต้นกับภาค 101 ที่มีการพากย์ไทยอย่างเป็นทางการ ซีซันนี้มีทั้งหมด 51 ตอนครับ เริ่มตั้งแต่ตอนที่ 227 ถึง 277 ซึ่งครอบคลุมอาร์คสุดท้ายของเรื่องอย่าง 'อาร์คอัลวาเรซ'

การพากย์ไทยทำออกมาได้สนุกมาก โดยเฉพาะน้ำเสียงของนัทสึที่เต็มไปด้วยพลัง หรือลูซี่ที่เสียงนุ่มน่าประทับใจ แฟนๆ ส่วนใหญ่รวมถึงตัวผมเองต่างก็ชื่นชอบที่ได้ฟังบรรยากาศแบบนี้ในภาษาที่เข้าใจง่าย แต่ก็ยังคงอารมณ์ของตัวละครไว้ได้อย่างครบถวง

รับรู้เลยว่าการพากย์ไทยของ 'แฟรี่เทล' ทำออกมาได้น่ารักมากโดยเฉพาะเสียงของลูซี่ที่ฟังแล้วอินกับตัวละครได้ทันที

ทีมพากย์เลือกน้ำเสียงได้เหมาะกับบุคลิกแต่ละตัว ไม่ว่าจะเป็นนัทส์ที่เสียงดุดันแต่แฝงความอบอุ่นหรือเอลซ่าที่ดูเย็นชาแต่จริงๆแล้วอ่อนโยน แม้บางฉากอาจจะดูโอเว่อร์ไปหน่อยแต่ก็เข้ากับสไตล์สุดโอเว่อร์ของเรื่องพอดี ส่วนเพลงเปิดปิดที่แปลไทยก็ฟังติดหูไม่แพ้ต้นฉบับเลย

สิ่งที่เกิดขึ้นในตอน 176 ของ 'Fairy Tail' เป็นช่วงที่พลังใหม่ของนัตสึด็อกเตอร์ (Natsu Dragneel) ถูกเปิดออกมาอย่างชัดเจนและสร้างแรงสั่นสะเทือนทั้งในสนามรบและในหัวใจของสมาชิกกิลด์ ช่วงนั้นฉากการต่อสู้ขึ้นสู่ระดับที่ดุดันกว่าเดิม เมื่อนัตสึปลดปล่อยพลังมังกรออกมามันไม่ได้เป็นแค่การเพิ่มความร้อนหรือความแรงของการโจมตีเท่านั้น แต่ยังเผยให้เห็นความเชื่อมโยงระหว่างเขากับมังกรผู้สอนอย่าง Igneel พลังที่เห็นคือการขยายคัสตอมของไฟมังกรจนกลายเป็นพลังดิบที่ดูเหมือนจะมาจากสายเลือดและความทรงจำร่วมกัน ความเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้เขาโจมตีได้ไกลและรุนแรงขึ้น แถมยังมีความทนทานและความเร็วที่มากขึ้นจนคู่ต่อสู้ต้องตกใจ

ผลกระทบโดยตรงต่อเหตุการณ์คือมันพลิกสถานการณ์การต่อสู้ให้เป็นไปในทางที่นัตสึกับพวกพ้องได้เปรียบอย่างชัดเจน ไม่เพียงแต่ทำลายกำแพงของคู่ต่อสู้ แต่มันยังทำให้ทีมตรงข้ามต้องทบทวนยุทธวิธี อีกด้านหนึ่ง พลังที่เพิ่มขึ้นของนัตสึยังกระตุ้นให้มีการตอบโต้อย่างรุนแรงจากผู้ใช้อื่นๆ ซึ่งเป็นการเร่งให้เรื่องราวเดินไปสู่บทต่อไปอย่างรวดเร็ว สำหรับเพื่อนร่วมกิลด์ พวกเขารู้สึกทั้งโล่งใจและเป็นห่วง เพราะพลังแบบนี้มาพร้อมกับความเสี่ยง—นัตสึเองต้องควบคุมความเป็นมังกรที่อยู่ภายในและรับผิดชอบต่อแรงทำลายที่อาจเกิดขึ้นกับคนรอบข้าง นี่ทำให้ฉากต่อไปเต็มไปด้วยอารมณ์และความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้น

ในเชิงธีม พลังใหม่ของนัตสึไม่ได้เป็นแค่ทริกทางฉากแอ็กชัน แต่มันสะท้อนการเติบโตของตัวละคร การยอมรับอดีต และความหมายของการต่อสู้เพื่อปกป้องคนที่รัก การเปิดพลังนี้ยังทำให้เรื่องยิ่งเชื่อมโยงกับตำนานมังกรในโลกของ 'Fairy Tail' มากขึ้น และเป็นจุดเริ่มต้นที่นำไปสู่การเปิดเผยความลับใหญ่ๆ ในภายหลัง ทั้งในแง่ของพลังและความจริงทางประวัติศาสตร์ ส่วนในมุมของการเล่าเรื่อง ผู้สร้างใช้ฉากนี้เน้นอารมณ์ของตัวละคร ดนตรี และภาพเคลื่อนไหวเพื่อให้ผู้ชมรู้สึกถึงแรงกระทบราวกับยืนอยู่ข้างสนามรบด้วยตัวเอง

ฉันยอมรับว่าสิ่งที่ชอบที่สุดคือฉากที่เพื่อนร่วมกิลด์ยังคงยืนเคียงข้างแม้จะกลัว เพราะมันทำให้การปลดปล่อยพลังครั้งนี้มีน้ำหนักทางอารมณ์ ไม่ใช่แค่โชว์สกิลแบบลอยๆ แต่เป็นการเติบโตที่มีคนร่วมแบกรับ ซึ่งนั่นแหละทำให้ฉากในตอน 176 ยังคงติดตรึงใจฉันจนถึงทุกวันนี้