ไทยเป็นญี่ปุ่น

เขาตั้งใจกักขังเธอเอาไว้.. ด้วยคำว่าบุญคุณ ที่ตอบแทนทั้งชีวิต.. ก็ไม่มีวันหมด "น่านฟ้า" หรือ "หมอน่าน" หมอหนุ่มรูปหล่อ ที่ตอนกลางวันเป็นหมอและผู้บริหารโรงพยาบาลมาดขรึม จริงจัง เข้มงวดและเย็นชา แต่พอตกกลางคืน เขาคือเจ้าของผับนักล่า สมฉายา "คุณหมอ Hot Nerd" เขาเกือบจะขับรถชน "มะลิ" เด็กสาวที่วิ่งหนีตายมาจากการถูกจับไปขายที่ชายแดน โดยฝีมือแม่เลี้ยงผีพนันของเธอ เด็กกำพร้าผู้น่าสงสารทำให้หมอหนุ่มไม่อาจนิ่งเฉยได้ จึงรับอุปการะส่งเสียให้ได้เรียนและดูแลเธออย่างดีในฐานะผู้ปกครอง ซึ่งเด็กดีอย่างเธอ ทั้งรักทั้งเทิดทูนเขาจนยอมทำได้ทุกอย่างเพื่อตอบแทนบุญคุณ ในขณะที่ ยิ่งโต เด็กในปกครองของเขาก็ยิ่งสวย จนได้เป็นดาราชื่อดัง มีคู่จิ้นที่พยายามจะเป็นคูู่จริง หมอหนุ่มผู้มีพระคุณจึงเกิดอาการหึงหวงเด็กในปกครองอย่างไม่รู้ตัว เลยเรียกร้องขอการตอบแทนบุญคุณเป็นร่างกายของเธอ ภายใต้ข้อตกลงว่าทุกอย่างจะยุติลงเมื่อเขาแต่งงาน แต่คุณหมอ Hot Nerd ดันเทผู้หญิงทุกคนทิ้งทันทีที่ได้ชิมเด็กในปกครองแสนหวาน แล้วอย่างนี้..เธอจะหลุดพ้นจากกรงขังรักของเขาไปได้อย่างไร

หมอยาพิษอัจฉริยะในศตวรรษที่ 22 เดินทางข้ามเวลามาและกลายเป็นพระชายาที่ขี้เหร่ไร้ความสามารถแต่รักสามีจนเป็นบ้าไร้ความสามารถ? ขี้เหร่?เธอทรมานผู้หญิงสวาท ชายสวาท มือหนึ่งหมอยาพิษพลิกฟ้าคว่ำฝน ภายใต้หน้ากากที่รูปโฉมงดงาม!น้องสาววางยาพิษเธอเหรอ?เข็มเดียวทำให้หน้าของเธอพังยับเยิน!อ๋องเย็นชารังเกียจเธอ?หนังสือหย่าถูกตบวางบนโต๊ะ!อ๋องเย็นชาที่โต๊ะแทบจะหายใจไม่ออกและอาเจียนเป็นเลือดผู้หญิงสารเลวนี่ ตอนเธอต่อสู้กับคนอื่น ใครเป็นคนส่งมีด?ตอนเธอได้รับบาดเจ็บใครเป็นคนช่วยเธอ?เขาให้ความสำคัญกับเธอและปกป้องเธอในทุกย่างก้าว แต่เธอกลับหลบหน้าเขา ไปเที่ยวหอนางโลม สร้างพรรคพวก เปิดคลินิกทั่วเมืองหลวง และยังประกาศไปทั่วว่าเธอจะหย่ากับสามี!

“ลุงอยู่นี่แล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้ของเล่นแล้วล่ะ มาสิ เดี๋ยวลุงจะช่วยเติมเต็มเธอเอง” เมื่อได้กลิ่นแรงงานรุ่นลุงที่อยู่ในรถไฟตู้นอน ความรู้สึกเงี่ยนง่านที่อยู่ใต้กางเกงชั้นในก็ปะทุออกมาจนเปียกแฉะ ฉันถูกลุงคนหนึ่งจับได้คาหนังคาเขา ในขณะที่กำลังช่วยตัวเอง ลุงคนนั้นกระชากผ้าห่มของฉันออก ก่อนจ้องมองฉันด้วยสายตาเต็มไปด้วยความปรารถนา

ภาพฉายมาที่เมืองใหญ่ที่มีตึกระฟ้าจำนวนมากตั้งเบียดเสียดกันอย่างหนาแน่น แสงนีออนบาดตา เสียงแตรดังระงม กลิ่นดินปืนคละคลุ้งในอากาศเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศ เห็นเงาสะท้อนของตนเองในกระจก เป็นหญิงสาวในชุดดำขลับ เรือนผมสั้นกุด ดวงตาเย็นชาเฉียบคม ในมือถือปืนเก็บเสียงกระบอกยาว นักฆ่ามือหนึ่งโค้ดเนมไคเมร่า ก่อนที่ภาพจะฉายมาอีกที่หนึ่ง เรือนไม้โบราณที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยาจางๆ สัมผัสอ่อนโยนของฝ่ามืออบอุ่นที่ลูบศีรษะ รอยยิ้มของสตรีงดงามผู้หนึ่งที่เรียกว่าท่านแม่ แต่แล้วรอยยิ้มนั้นก็เริ่มซีดจางลง กลายเป็นเสียงไอและใบหน้าที่ซูบตอบ ความทรงจำถัดมาคือความหิวโหยที่กัดกินลำไส้ ไอเย็นของพื้นไม้ที่นอนทับ เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของเหล่าพี่น้องและบ่าวไพร่ที่ตราหน้าว่าปัญญาอ่อน ทุกภาพล้วนพร่าเลือนและชุ่มโชกไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจ “ความตายไม่ใช่จุดสิ้นสุดหรอกเหรอ?” ภาพความทรงจำทั้งสองสายวิ่งเข้ามาปะทะกันอย่างรุนแรง เสียงระเบิดที่ปลิดชีวิตในโลกอนาคตดังประสานกับเสียงฟ้าร้องคำรามในอีกภพหนึ่ง แสงไฟจากปากกระบอกปืนสาดส่องทับซ้อนกับแสงตะเกียงน้ำมันที่ริบหรี่ ความเจ็บปวดจากการถูกทรยศหักหลังในชาติก่อน ผสมปนเปกับความรวดร้าวจากการถูกทอดทิ้งในชาตินี้

‘เขา’ และ ‘เธอ’ คือแฟนเก่าที่กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะ เฮดว๊ากและรุ่นน้องปีหนึ่ง…

ทันทีที่ฉินเจียวเยี่ยนข้ามมิติมา ก็จัดการรวบหัวรวบหางท่านอ๋องเจ้าสำราญที่เป็นพระเอกธงแดงของละครสั้นแพลตฟอร์มออนไลน์ที่นางกำลังเล่นละครอยู่ จะทำอย่างไรดี เพราะตัวละครที่นางข้ามมานั้น มันไม่ใช่นางเอก แต่เป็นนางร้ายที่โดนปักธงตายต่างหาก แถมยังเป็นธงตายจากท่านอ๋องที่นางกำลังนั่งคร่อมอยู่ด้วย เอาเถอะ ธงตายนั้นเป็นเรื่องของอนาคต แต่ซิกแพคแน่น ๆ ใต้ร่างนี้ เป็นเรื่องปัจจุบัน กองทัพต้องเดินด้วยท้อง นางขอกินให้หนำใจก่อน เรื่องที่เหลือค่อยว่ากัน!? ..... เมื่อครู่ ใครเป็นคนพูด แม่นางตรงหน้าก็ไม่ได้ขยับปากแต่อย่างใด แต่เหตุใด ข้าจึงได้ยินเสียงเล่า? หรือว่า... นี่คือเสียงในใจของนาง?