WIP พี่วิปคือพระเอก เสียเงินซื้ออ่านคุ้มไหม?

เมื่อสาวเวอร์จิ้นยุคปัจจุบันที่ไม่รู้จักแม้แต่การตกหลุมรักใครสักคน หรือความรักในรูปแบบของคนรัก กลับถูกส่งตัวเข้าไปในนิยายเพื่อสอนเรื่องรัก ๆ ให้กับพระเอก งานนี้จะรุ่งหรือร่วงก็คงต้องวัดกันเสียแล้ว

เรื่องสั้นแนว(pwp)จบในสามถึงสี่ตอน ทยอยอัพงานเรื่อย ๆ มีหลากหลายแนวให้เลือกอ่าน

รวมเรื่องแซ่บชายหญิงทั้งเรื่องสั้นเรื่องยาว **หลายP** เน้นNC/SM จัดหนักจัดเต็มทุกตอน ทั้งวัยเรียนและวัยทำงาน เหมาะสำหรับคนชอบแนวฟิวกู๊ด พระนางคลั่งรัก อ่านง่าย ปล่อยใจปล่อยจอย อย่าลืมกดติดตามนักเขียนเอาไว้เพื่อไม่ให้พลาดความแซ่บบ ***เพราะนามปากกาเซย์รีส ไม่เคยทำให้ผิดหวังเรื่องความเสียว🔞🔞***

เป็นแนว Mpreg นายเอกท้องได้นะคะ ราชโองการสายฟ้าแลบสั่งให้ ไป๋ชิงโจว เกอตกอับต้องแต่งงานกับ หลี่โม่หราน อ๋องวิปลาสที่ใครๆ ก็หวาดกลัว เล่าลือกันว่าชายาเก่าตายเพราะทนความบ้าคลั่งไม่ไหว คนเขาลือกันว่า หลี่โม่หราน คืออ๋องวิปลาสผู้กระหายเลือด แต่สำหรับ ไป๋ชิงโจว... สามีของเขาเป็นเพียง 'ก้อนขนขี้กลัว' ที่รวยล้นฟ้าเท่านั้น การแต่งงานที่เริ่มต้นด้วยความหวาดระแวง กลับกลายเป็นมหกรรมความคลั่งรักระดับตำนาน กฎของจวนอ๋องจึงมีเพียงข้อเดียว... "คำสั่งของพระชายา คือประกาศิตสวรรค์ ใครขัดใจเมียข้า... เจอดีแน่!"

   พาย พี่วิศวะปี3 หนึ่งในหนุ่มฮอตของคณะ ยิ้มยากและปากไม่เคยตรงกับใจ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของป๊ากาย และมามี๊ลูกพีช จากเรื่อง "ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก" เพื่อนสนิทพาลัน และเฟิร์ส จากเรื่อง "อยากมีแฟนเรียนวิศวะ" ขนมปัง น้องอักษรปี1 สวย ยิ้มหวานครองตำแหน่งขวัญใจมหาชน และเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ ในรั้วมหาวิทยาลัย   "สวัสดีค่ะ พี่พาย" "..." เขาและเธอโคจรกลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะผู้ประสานงานกิจกรรมรับน้องของสองคณะ ทำให้เขาเลือกที่จะทำเย็นชาใส่เหมือนไม่เคยรู้จักกัน ต่างจากเธอที่ต้องการค้นหาคำตอบของการจากไปโดยไม่มีคำลา จึงเลือกที่จะเป็นฝ่ายเข้าหา...จีบแฟนเก่าอย่างเขาอีกครั้ง                

อยู่ดีๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบในตระกูลที่มีตัวร้ายถึงสองคน เพื่อหลีกเลี่ยงจุดจบน่าอนาถ นางจึงต้องกีดกันพี่ใหญ่และพี่รองให้ออกห่างจากนางเอกดอกบัวขาวผู้นั้น ทั้งยังต้องทำดีกับสหายของพี่ชายที่เป็นพระเอกของเรื่อง หวังจะให้เขาไว้ไมตรีหากเกิดเรื่องขึ้น แต่เอ๊ะ! เหตุใดสหายของพี่ชายผู้นี้ถึงได้ ชอบปีนเรือนนางกันเล่า เทพเซียนบอกทางผิดหรือเขาเห็นข้างดงามจึงเข้าใจผิดคิดว่าข้าคือนางเอกกันนะ ++++++ “เมื่อครู่มีคราบอะไรเปื้อนที่แก้มเจ้าก็ไม่รู้ แต่พี่ปัดออกให้แล้ว” กล่าวจบเขาก็ถอนมือออกแล้วถอยห่างก่อนจะเดินจากไป “ขอบคุณเจ้าค่ะ” นางตอบรับก่อนจะส่งยิ้มให้สหายของพี่ชาย ดูเหมือนความสัมพันธ์ของคนจวนอวี้และหยางเฟยฉีพระเอกของเรื่องจะเป็นไปได้ด้วยดี เพราะกำลังคิดเรื่องราวการเอาตัวรอดจากความฉิบหาย จึงไม่ทันสังเกตสีหน้าหวาดกลัวของสาวใช้คนสนิท ‘คุณหนูเจ้าคะ ท่านไม่ควรหลงเชื่อคุณชายหยาง หน้าท่านไม่มีอะไรติดอยู่ทั้งสิ้น คุณชายหยางแค่อยากกินเต้าหู้ท่านก็แค่นั้น’ แม้จะอยากเอ่ยปากออกไปเพียงใด แต่พอได้เห็นสายตาดุของบุตรชายอดีตแม่ทัพใหญ่ของแผ่นดิน นางจึงไม่กล้าเอ่ยออกไป ปล่อยให้คุณหนูของตนถูกกินเต้าหู้อย่างไม่รู้ตัว