อ้อนรักวิศวะเพลย์บอย3p Mga Nobela at Kwento

"ทำไมเธอชอบยั่วพวกฉันจัง อยากมีผัวพร้อมกันสองคนหรือไงวะขนม!"

คีริน กิตติวัฒน์ ประธานกรรมการบริหารวัย38ปี ภาคิน รัตนากร รองประธานบริษัทวัย37ปี พิมพ์ดาว วัฒนกุล เลขาชั่วคราววัย26 ปี เรื่องนี้ไม่เน้นปมใดๆดำเนินเรื่องโดยมีความสัมพันธ์ของ คีรินxภาคินxพิมพ์ดาวเป็นหลัก

สามปีก่อน...เธอถูกพ่อส่งมาเป็นเด็กฝึกงานที่บริษัทของพี่เขย แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงที่ว่ามาฝึกงานที่นี่จะได้ความรู้กลับไปไหม แต่ตรงกันข้ามเป็นสิ่งที่พ่อจะได้กลับไปต่างหาก... ‘หากสามปีนี้แกทำให้ตระกูลภัทรารินทร์ยอมรับเป็นลูกสะใภ้คนเล็กไม่ได้ก็ออกจากบ้านฉันไป!’ สรัสจันทร์ ยิ้มขื่นกับคนเป็นพ่อที่เรียกเธอกลับจากเมืองนอกเพราะฟังคำของเมียใหม่ว่าเธอเรียนต่อไปก็ทำให้สิ้นเปลือง และวางแผนส่งมาอยู่บ้านพี่สาวอย่าง จันทร์ทิพย์ เพื่อต้องการให้ฉันแต่งกับน้องชายพี่เขย! 'ฉันที่เป็นเด็กดื้อ...เพราะเกลียดที่พ่อทำให้แม่ต้องตาย' โชคดีที่พี่สาวของเธอแต่งออกมาก่อน แต่ดันโชคร้ายอีกที่เธอเป็นโรคร้ายจึงทำให้เธอต้องมาอยู่ดูแลพี่สาวในช่วงวาระสุดท้ายและช่วยงานพี่เขย! พี่สาวเป็นมะเร็งที่ก้านสมอง หมอจึงใช

เคยมีคนพูดไว้ว่า หากถึงวันที่จำเป็นต้องเลือก ระหว่างความถูกต้องและความถูกใจ ขอให้เลือก "ความถูกต้อง" เป็นคำตอบแรก แต่วริษาไม่เลยรู้ว่า ความถูกต้องที่ว่านั่นมีกี่แบบ ถูกต้องต่อครอบครัว ถูกต้องต่อตัวเอง หรือถูกต้องต่อใคร แต่ในรูปแบบของความรัก... หากคนหนึ่งคือหน้าที่ ส่วนอีกคนคือหัวใจ เมื่อถึงจุดที่ต้องเลือก แต่เธอเลือกไม่ได้ จะเป็นไรไหม หากเธอ... จะไม่เลือกตัดอะไรหรือใครออกไปเลย

ภายใต้การกักขังของเสือร้ายที่คิดว่าอันตรายหนักหนาก็ไม่ต่างกับเงื้อมมือราชสีห์ที่ยื่นเข้ามาช่วยสักเท่าไหร่

หญิงสาวที่มีรูปลักษณ์หน้าตา สวยใส อ่อนหวาน แต่งกายเรียบร้อย การวางตัวการเข้าสังคมทุกอย่างดี ใครเห็นก็ต่างมองว่าเป็น เด็กดีและเรียบร้อยอ่อนหวานตามรูปลักษณ์ของเธอ แต่ความเป็นจริงนั้น ภายใต้เสื้อผ้าที่เรียบร้อยอ่อนหวานนั้น มีชุดนอนที่ไม่ได้นอนซ่อนอยู่ เธอเป็นสาวเรียบร้อยอ่อนหวานน่ารักจริง แต่เธอชอบกินจิ้มจุ่มเป็นชีวิตจิตใจ และชอบกินแบบหม้อรวมด้วย

"ฉันมีหน้าที่ดูแลเรื่องงานและเรื่องความปลอดภัยของพวกคุณ ส่วนเรื่องบนเตียงมันไม่ใช่หน้าที่ของฉันค่ะ"

ชางฉี โฉมสะคราญล่มปฐพี หวังเพียงจะมีรักดีแค่รักเดียว แต่ไฉน ไยต้องได้แต่งงานกับสามีบ้าตัณหาราคะอย่างหนัก ถึงสองคนนี้กันด้วยเล่า!!?

"พวกมึงกูไม่ไหวแล้ววะ~" เอวาเดินเซออกมานั่งหน้าผับ วันนี้เธอเสียใจกับแฟนหนุ่มที่เธอรักมานานเป็นปี ตั้งใจจะผูกโบว์ถวายตัวเป็นของขวัญวันเกิดแต่กลับกลายเป็นเธอที่ถูกเซอร์ไพรส์เสียเอง "ไม่ไหวก็พอเดี๋ยวพวกฉันไปส่ง" "ไอ้คิรัณมึงไปส่งเอวาเลยกูอยากอยู่ต่อวะ" คิรินมองไปที่กลุ่มสาวสวยหมวยอึ๋ม พวกเธอนั่งโปรยเสน่ห์ใส่เขามาตั้งนานแล้ว ถ้าไม่มัวมานั่งฟังปัญหาของเอวา ป่านนี้เขาคงลากสังขารตัวเองไปให้พวกเธอปู้ยี่ปู้ยำจนสาแก่ใจเรียบร้อยแล้ว "ไปด้วยกันมึงอย่ามาทิ้งให้กูรับผิดชอบเอวาอยู่คนเดียวได้ป่ะ" "ฉิบหายไอ้เฉิ่ม! มึงเห็นไหมว่าสาวโต๊ะนั้นอยากกินกูขนาดไหนมึงอย่าขัดกูได้ป่ะ!" "โอ๊ยยยย ไอ้คิรินถ้ามึงเงี่ยนนักไปกับกูเลย เดี๋ยวกูนี่แหละจะขึ้นขย่มพวกมึงสองคนเอง กูอยากรู้นักว่าผู้ชายมันเป็นเหี้ยอะ

"ถ้าพวกฉันเห็นเธอไปกับไอ้หน้าจืดนั่นอีกเธอโดนดีแน่ไข่มุก!" ไหนบอกไม่ชอบไงทำไมตามราวีเธอไม่หยุดเลยล่ะ