สมัยเรียนชอบสังเกตว่าคิลเลอร์ในนิยายสืบสวนมักมีสองแบบหลักๆ แบบแรกคือฆาตกรฉายเดี่ยวที่วางแผนอย่างพิถีพิถัน กับแบบที่สองคือฆาตกรตามโอกาสที่พลาดท่าจากสถานการณ์บีบบังคับ แต่ที่สนุกคือการที่นักเขียนสามารถพลิกมุมทำให้คนอ่านเห็นอกเห็นใจคิลเลอร์ได้เหมือนใน 'The Murder of Roger Ackroyd' ที่พลิกโฉมการเล่าเรื่องแบบไม่น่าเชื่อ
ความพิเศษของคิลเลอร์ในแนวสืบสวนคือการปะทะกันระหว่าง 'กระบวนการคิด' ของนักสืบกับ 'จิตวิทยา' ของฆาตกร ที่ไม่ใช่แค่ฆ่าเพื่อฆ่า แต่ต้องมีเกมทางปัญญาซ่อนอยู่ เหมือนใน 'The Silence of the Lambs' ที่แฮนนีบอลใช้ความเข้าใจในจิตมนุษย์เป็นอาวุธ