คําแสลง คือ แบบไหนที่ควรหลีกเลี่ยงในการเขียนบทความ?

มุมมองหนึ่งคือการคิดเหมือนคนเขียนบทความที่อยากให้ผู้อ่านเข้าใจง่ายและไม่รู้สึกเหมือนกำลังอ่านภาษาลับเฉพาะของแก๊งในชุมชน การใช้คำแสลงที่เป็นคำย่อหรือคำตัด เช่น 'OP' 'GG' หรือคำย่อที่มีความหมายหลายชั้นโดยไม่มีการอธิบาย ทำให้ผู้อ่านใหม่สับสนและถอนตัวเร็วได้ ฉันมักจะหลีกเลี่ยงการหยิบเอาคำย่อเฉพาะกลุ่มมาใช้โดยไม่บอกความหมายก่อน เพราะการสื่อสารที่ดีขึ้นอยู่กับความชัดเจน ไม่ใช่โชว์ความคูล

อีกข้อที่ผมมองแล้วอยากเตือนคือการใช้คำแสลงที่มีโทนรุนแรง ล้อเลียน หรือดูถูก เช่น คำที่ตีตรากลุ่มคนหรือใช้ล้อเลียนเชิงเพศ เชื้อชาติ หรือความพิการ ถ้าเป้าหมายคือให้บทความอยู่ได้นานและเข้าถึงคนวงกว้าง การใช้คำแบบนี้จะทำให้ผู้อ่านหลายกลุ่มรู้สึกไม่สบายใจและอาจเสียความน่าเชื่อถือได้ ยิ่งเวลาอ้างถึงฉากที่ซีเรียสในงานอย่างฉากคุยปรัชญาใน 'Neon Genesis Evangelion' การใช้คำแสบๆ แบบไม่สมเหตุสมผลยิ่งทำให้บทความติดขัดและขาดความลุ่มลึก

สุดท้ายอยากบอกว่าการใช้คำแสลงที่ล้นจนย่อหน้ามีแต่ศัพท์เฉพาะและอิโมจิจะทำให้โทนของบทความเปลี่ยนเป็นไม่เป็นทางการเกินไป บทความเชิงวิเคราะห์หรือรีวิวควรรักษาสมดุลระหว่างความเป็นกันเองกับความชัดเจน ถ้ารู้สึกว่าสำนวนเริ่มฟังยาก ให้ลองอ่านออกเสียงดู ถ้าออกเสียงแล้วยังงง แสดงว่าควรเปลี่ยนคำใหม่ ผมมักจะจบแบบนี้เพราะอยากให้บทความเป็นพื้นที่ที่ทุกคนมาคุยกันได้ โดยไม่ต้องเป็นคนในแก๊งเท่านั้น

ลองนึกภาพว่าคุณคลิกเข้าบทความแล้วเจอคำแสลงเต็มไปหมดโดยไม่มีคำอธิบาย ความรู้สึกแรกคือออกจากหน้านั้นทันที ฉันมองว่าคำแสลงที่ควรหลีกเลี่ยงมีสองกลุ่มหลัก: คำสแลงที่เข้าใจยากสำหรับคนทั่วไป และคำแสลงที่มีความหมายเชิงลบหรือดูถูก ตัวอย่างเช่น การใช้คำว่า 'OP' โดยไม่ระบุว่าหมายถึง 'overpowered' หรือ 'opening' จะสร้างความคลุมเครือ การใช้ศัพท์ภาษาอังกฤษผสมกับไทยแบบติดกันมากๆ ก็ทำให้บทความอ่านสะดุดได้

ข้อที่สองคือหลีกเลี่ยงคำแสลงที่เผยแพร่สเตริโอไทป์ เช่น การล้อเลียนตัวละครหรือนักพากย์ด้วยคำหยาบ การใช้สำนวนเหยียดเพศ หรือคำที่ติฉินนินทากลุ่มคน แค่เปลี่ยนถ้อยคำเล็กน้อยก็รักษาความน่าเชื่อถือได้มากขึ้น ฉันชอบอ้างอิงฉากที่คนคุยกันเยอะ เช่น เหตุการณ์ใหญ่ใน 'One Piece' เพื่อชี้ว่าคนอ่านต้องการบริบทมากกว่าการใช้คำย่อโคตรมากมาย

สุดท้ายถ้าต้องใช้คำแสลงจริงๆ ให้กำหนดไว้ครั้งแรกแล้วค่อยใช้ซ้ำ จะช่วยให้ผู้อ่านตามเนื้อเรื่องได้โดยไม่รู้สึกว่ากำลังถูกแบ่งชนชั้นการอ่าน บทความที่ดีต้องทำให้คนรู้สึกเชิญชวน ไม่ใช่ปิดกั้น

พูดตามตรง ผมมักเน้นกติกาง่ายๆ เวลาเขียน: ชัดเจน ประณีต และให้เกียรติผู้อ่าน คำแสลงที่ควรหลีกเลี่ยงจึงเป็นพวกที่ทำให้ความหมายคลุมเครือหรือสร้างความเกลียดชัง เช่น คำหยาบที่เป็นการเหยียด หรือคำย่อเฉพาะกลุ่มที่ไม่มีคำอธิบาย ความผิดพลาดแบบนี้ไม่ใช่แค่เรื่องมารยาท แต่กระทบต่อความเข้าใจของบทความด้วย

อีกเทคนิคที่ผมใช้คือการตั้งสมมติฐานว่าผู้อ่านมีพื้นฐานไม่เท่ากัน ถ้าต้องอ้างศัพท์เฉพาะที่มาจากวงในเกม เช่น คำเรียกตำแหน่งหรือสถานะในเกมอย่าง 'เกราะแตก' ในบางเกม ให้ขยายความสั้นๆ ก่อนจะใช้จริงจัง ตัวอย่างการอ้างงานที่มีภาษาพิเศษเช่นใน 'Dark Souls' ทำให้รู้ว่าการให้คำนิยามสั้นๆ ช่วยให้บทความอ่านลื่นและเปิดรับผู้อ่านใหม่ได้มากขึ้น ตอนจบผมมักจะเลือกถ้อยคำที่เชิญชวนให้คิดต่อ มากกว่าการใช้สำนวนที่กั้นคนอ่านออกจากกัน