ฉากไหนในละครที่ทำให้เจ้าพระยาพระคลังหน ถูกจดจำ?

ดาวฟ้าทายาทตระกูลมหาเศรษฐีหมื่นล้าน เพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง สวย รวย การศึกษาดี ยกเว้นเรื่องเดียวคืออายุ 39 ปีแล้วแต่ยังโสดสนิท ฟางเส้นสุดท้ายขาดผึงเมื่อเพื่อนสาวคนสุดท้ายในกลุ่มแจกการ์ดแต่งงานตัดหน้า ความแพนิกกลัวการนั่งหนาวอยู่บนคานทองทำเอาคุณหนูไฮโซเริ่มนั่งไม่ติด จะให้กลืนน้ำลายตัวเองกลับไปง้อบรรดาหนุ่มๆ ที่เคยเททิ้งไปก็เสียศักดิ์ศรี จะให้โหลดแอปหาคู่ก็กลัวโดนพวกมิจฉาชีพหลอกปอกลอกจนหมดตัว เมื่อทางโลกมันตีบตัน ก็ต้องหันไปพึ่งทางไสยศาสตร์ ดาวฟ้าตัดสินใจสลัดคราบลูกคุณหนู เดินเข้าสำนักพ่อหมอเรศน์ จอมขมังเวทย์หนุ่มใหญ่วัยฉกรรจ์ มาดดุเข้ม เพื่อหวังพึ่งเครื่องรางของขลังให้มีผู้ชายดีๆ มาตกหลุมรัก แต่หารู้ไม่ว่าคนที่ตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น ก็คือพ่อหมอเจ้าของสำนักนั่นเอง งานนี้พ่อหมอสายมูที่โสดมานานจึงต้องงัดสารพัด อุบาย และเล่ห์กลมาหลอกล่อ อ้างเรื่องดวงชะตาและวิธีแก้เคล็ดสารพัด เพื่อต้อนให้คุณหนูสายวีนหลวมตัวมาคบหาดูใจแบบงงๆ กะจะค่อยๆ ตะล่อมจีบให้รักให้หลงด้วยมนต์คาถา แต่ไปๆ มาๆ ไม่รู้ว่าพ่อหมอลงคาถาบทไหน หรือเผลอไปลงเสาเข็มผิดท่า รู้อีกทีคุณหนูดาวฟ้าก็เริ่มหน้ามืด เหม็นกลิ่นธูป พร้อมกับที่ตรวจครรภ์ขึ้นสองขีด

"ยาคุมนี่เก็บไว้กินตอนฉันเสร็จ ฉันไม่ใส่ถุงยางให้เสียอารมณ์หรอกในเมื่อเธอยังซิง" ปาริฉัตร วัย 22 ปี ลูกหนี้สาวแสนสวย เพราะพี่ชายซึ่งการพนันงอมแงมจนต้องกู้หนี้ยืมสิน และได้ขโมยโฉนดที่ดินของตายายมาเป็นหลักประกันการกู้ยืม เธอจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะนำโฉนดกลับคืนมาจึงได้เข้าไปเจรจาต่อรองกับเขา เสี่ยภาคินทร์ วัย 32 ปี เจ้าหนี้หนุ่มสุดเหลี่ยมจัด เขาผู้ไม่เคยขาดทุนในการลงทุนเลยสักครั้ง จะธุรกิจใดก็ต้องคิดถึงส่วนได้ส่วนเสียเสมอ เขาอยากได้เธอมาครอบครองจึงได้ยื่นข้อเสนอที่เธอมิอาจปฏิเสธได้ ในเมื่อเธอมาขอร้องไม่ให้เขายึดที่ดิน เธอก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนที่เขาพึงพอใจ และที่เขามักทำประจำกับลูกหนี้สาว ๆ นั่นก็คือการ เก็บดอก แต่ไม่ใช่เก็บดอกเงินตราทว่าเป็นการเก็บดอกบนเตียง นิยายชุดพิศวาสรัก 1. พิศวาสรักลูกหนี้ (เสี่ยภาคินทร์ + ปาริฉัตร) 2. พิศวาสรักเด็กหมอ (หมอชวิณ + แก้มใส) 3. พิศวาสรักเด็กฝาก (ภูริช + พลอยลลินณ์) 4. พิศวาสรักเมียแต่ง (ธันวา + รินรดา)

(แม่ทัพหนุ่มยุคโบราณ x เศรษฐีนีคนงาม โบราณเชื่อมโยงกับปัจจุบัน + กักตุนเสบียง + โครงสร้างพื้นฐาน + ยุคข้าวยากหมากแพง) เย่มู่มู่พบว่าแจกันที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษมีอิทธิฤทธิ์สามารถพาทะลุไปยุคโบราณเมื่อสองพันปีก่อนได้อย่างน่าอัศจรรย์ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้รู้จักกับแม่ทัพหนุ่มยุคโบราณคนหนึ่ง แม่ทัพเฝ้าพิทักษ์เมืองสำคัญบริเวณชายแดน ตกอยู่ในวงล้อมของทัพใหญ่สามแสนนายของเผ่าหมาน เกิดภัยแล้งรุนแรง แม่น้ำแห้งเหือด ราษฎรสองแสนหิวตายเหลือเพียงแปดหมื่นคน ด้วยความอับจนปัญญา แม่ทัพอธิษฐานขอน้ำและอาหารจากเทพยดา หวังให้ราษฎรมีชีวิตรอดต่อไป เย่มู่มู่โบกมือ ได้เลย! เธอกักตุนเสบียงปริมาณมหาศาล นำมาช่วยเหลือทหารกับราษฎรทั้งหลาย ซาลาเปา หมั่นโถวนึ่ง หมั่วโถวเกลียว ขนมปังไส้เนื้อ...ทุกวันไม่ซ้ำกัน ทำให้คนโบราณทึ่งในอาหารเลิศรสจากยุคปัจจุบันเล็กน้อย ส่งตำราพิชัยสงคราม กักตุนเสบียง เกณฑ์ทหาร สร้างโรงงานคลังสรรพาวุธ...ทำให้คนโบราณต้องตะลึงในการทหารยุคใหม่ เมื่อเธอถูกคนหลอกลวง กิจการครอบครัวที่ได้รับสืบทอดมาถึงคราวล้มละลาย แม่ทัพก็ส่งเงินทอง ตำรา ภาพวาด พู่กัน โบราณวัตถุและเครื่องเคลือบมาให้เป็นการตอบแทนบุญคุณ... เธออาศัยวัตถุโบราณเหล่านี้ฟื้นฟูกิจการครอบครัวจนกลายเป็นเศรษฐีนี ก้าวสู่จุดสูงสุดในชีวิต! ขณะที่แม่ทัพอาศัยอาวุธยุทโธปกรณ์สมัยใหม่ที่เย่มู่มู่นำมาสนับสนุน กำราบหมานอี๋ ฟื้นฟูแผ่นดิน คืนความสงบให้หกแคว้น รวมใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียว! ตกลงกันไว้ว่าจะสร้างวัดให้เธอแล้วให้ลูกหลานกราบไหว้บูชาสืบไป แม่ทัพหนุ่มกลับส่งหนังสือสมรสมาให้ ภูผามหานทีเป็นพยาน ถึงวันใต้หล้าสงบสุข เฝ้ารอการพบกันกับท่านอีกครา หนังสือสมรสทับอยู่บนชุดเจ้าสาว หน็อยแน่ นายแม่ทัพตัวดี เจตนาที่แท้จริงของนายคือแบบนี้เองสินะ!

ครั้งหนึ่งนางเคยถูกเหยียบย่ำเพราะความรัก ครั้งนี้นางจะไม่ขอความเมตตาจากผู้ใดอีก ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งพระชายา อำนาจในวัง หรือหัวใจของบุรุษผู้เคยทอดทิ้งนาง ทุกสิ่งที่ควรเป็นของนาง นางจะใช้สองมือของตนเองทวงคืน และเมื่อพระชายาเอกกลับมายืนเหนือทุกคน ผู้ใดไม่ยอมหลีกทาง ก็เตรียมถูกนางเหยียบให้จมดิน

มีชีวิตใหม่เป็นเพียงนางรองไร้ประโยชน์ แม้จะได้รับสมรสพระราชทานแต่ไม่ขอขัดขวางเส้นทางรักระหว่างพระนาง นางรองคนใหม่ขอใช้ชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือยอย่างสงบสุข รอวันที่พระเอกจะไปปลูกต้นรักกับแม่นางเอกเท่านั้นพอ

เมษากานต์ ย้อนเวลากลับมาในยุครัตนโกสินทร์ ได้พบกับขุนเทวัญ ท่านขุนผู้เพียบพร้อม ในโลกที่กาลเวลาซ้อนทับ พวกเขาจะสามารถแก้ไขโชคชะตาที่เคยผิดพลาดได้หรือไม่ หรือคำสัญญาในฝันจะเป็นเพียงเงาของความทรงจำ