ตอนจบของ Tgat อังกฤษ มีใจความสำคัญอย่างไร?

"ตองไม่มีอะไรจะคุยกับพี่ เรื่องของเรามันจบไปตั้งแต่วันที่พี่ทิ้งตองไปแล้ว!" "แต่พี่ไม่ให้จบ! พี่ไม่เคยบอกเลิก และสถานะของเราก็ยังเป็นแฟนกัน!" ​เขาหายตัวไปจากชีวิตเธอโดยไม่บอกลา ทิ้งให้เธอจมอยู่กับคำถามและความเจ็บปวดมานานหลายปี แต่วันนี้...เขากลับมายืนอยู่ตรงหน้า ในฐานะฟินนิกซ์พี่ว๊ากวิศวะยานยนต์สุดฮอต ผู้แสนเย็นชาและเข้าถึงยาก เขาไม่ใช่เด็กผู้ชายขี้อายคนเดิมอีกต่อไป แต่กลับกลายเป็นผู้ชายสายดุที่พร้อมจะพุ่งชนและทวงสิทธิ์แฟนที่เธอไม่อยากยอมรับ! ​เมื่อ(อดีต)แฟนเก่าที่เธอพยายามลบออกจากใจ คือคนเดียวกับคนที่ประกาศกร้าวว่าจะไม่มีวันปล่อยเธอไปอีก... งานนี้ใบตองจะหนีเขายังไงดี

นางถูกเขาทอดทิ้งอย่างไม่ใยดี ต้องอุ้มท้องลูกของเขาไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับเผ่าเถื่อนอย่างไม่เต็มใจ นางถูกทรมานจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดและสูญเสียลูกไปตลอดกาล ทว่าในวันที่นางถูกเรียกตัวกลับบ้าน เป็นเขาแม่ทัพใจร้ายที่ทอดทิ้งนางไปเดินทางมารับนางด้วยตัวเอง และยังพาภรรยาของเขาที่รักสุดดวงใจมาเหยียบย่ำแผลในใจของนางจนแตกสลาย ทว่าไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลยว่านางนั้นมิอาจกลับไปเหยียบเมืองหลวงได้อีกแล้ว แต่เมื่อนางสิ้นใจลงแล้วเขากลับไม่ยอมปล่อยนางไปง่าย ๆ ตามนางขึ้นมารับรู้ความเจ็บปวดนั้นอีกเพียงเพราะคำว่า ข้าผิดไปแล้ว

ทุ่มเทรักเขาจนหมดหัวใจ ไม่ว่าสิ่งใดก็ยกถวายให้ได้ แต่ทว่าชายคนนั้นกลับตอบแทนความรักของนางด้วยแผนการ ช่วงชิงทุกอย่างไปจนหมดสิ้น ไม่เหลือกระทั่งครอบครัวอันเป็นที่รัก... กว่าจะรู้ความจริงว่าชีวิตถูกขีดเขียนให้เดินไปตามการชี้นำของผู้อื่น ชีวิตของเยว่ซินหลานก็จบสิ้นลงแล้ว ไม่นึกเลยว่า ตัวนางจะได้รับวาสนา โอกาสที่ได้รับมานี้เยว่ซินหลานจะใช้มันให้ดี ชาตินี้นางจะไม่ขอเดินตามเส้นทางเดิม !!!

Flight 059... อนุญาตให้ลงจอดบนตัวผมได้เลยครับ"'เท็น' ATC หน้านิ่งงัดเสียงทุ้มสั่งกัปตันสาว 'มัทนา' ให้เสียอาการ! บนฟ้าเธอคุมเครื่อง แต่บนเตียงเขาคุมเธอเอง!

เมื่อนักอ่านตัวยงอย่าง ‘พบตะวัน’ ได้ทำการคอมเม้นท์นิยายเรื่องโปรดที่ตัดจบไม่ตรงใจ แทนที่ตัวนางเอกของเรื่องจะทำการแก้แค้นสามีที่ไม่รักดีอย่างสาสม กลับตัดสินใจจบชีวิตของตัวเองลงเพื่อเป็นการปิดจบนิยายเรื่องนี้แทน พอเธอกดส่งคอมเม้นท์เรียกร้องให้ทำภาคต่อก็มีแอคเค้าน์ ‘แมงกะบี้สีรุ้ง’ เข้ามาแสดงความคิดเห็นว่าเห็นด้วยกับเธอ ควรทำให้ตัวนางเอกเรื่องนี้ได้เจอคนดีและมีความสุขกับเขาบ้าง แต่หลังจากที่เธอกำลังตอบกลับแอคเค้าน์แมงกะบี้สีรุ้งไปมา แสงสีขาวบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือก็สว่างวาบขึ้นมา ดึงตัวของพบตะวันนักอ่านช่างฝันเข้าสู่โลกนิยายย้อนเวลาภาค 2 ที่เธอได้รับบทเป็น ‘ธารตะวัน’ นางเอกของเรื่องที่เธอต้องเป็นคนดำเนินเรื่องเอง นำพาให้นางเอกลงเอยกับประธานจอมเย็นชาให้ได้ถึงจะหลุดออกจากนิยายในโลกนี้ แต่เส้นเรื่องที่มีทั้งการลอบฆ่าตัวพระเอก และฐานะที่ต่างกันของทั้งคู่มันจะบรรจบให้รักกันเมื่อไหร่ล่ะเนี่ย!

นี่คือปีที่เก้าแล้วที่ฉันกับดันเต้ร่วมกันรักษาธรรมเนียม 'เดือนแห่งการไร้การผูกมัด' ทายาทผู้สืบทอดตระกูลโครินนีเชื่อว่าสิ่งนี้จะช่วยให้ความสัมพันธ์ของเรายั่งยืนยาวนานขึ้น เป็นเวลาหนึ่งเดือนหลังจากวันครบรอบการเดทของเราในทุกๆ ปี เขาจะเป็นอิสระ และเราต่างจะหายไปจากชีวิตของกันและกัน หากใครคนใดคนหนึ่งเจอคนที่เหมาะสมกว่า เราก็แค่ต้องอวยพรให้อีกฝ่ายไปดี แต่หากไม่เป็นแบบนั้น หลังจากผ่านพ้นไปหนึ่งเดือน เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม รอบตัวฉัน เหล่าชายฉกรรจ์ในตระกูลต่างพากันฉีดพ่นแชมเปญกันอย่างบ้าคลั่ง "แด่อิสรภาพอีกปี! ยินดีกับรองหัวหน้าของเราที่ได้สถานะโสดกลับคืนมา!" "เปิดวงพนันประจำตระกูลแล้วครับ! วางเดิมพันทางซ้ายถ้าคุณคิดว่าพวกเขายังจะได้แต่งงานกัน และวางทางขวาถ้าคุณคิดว่าคราวนี้จบเห่แน่!" ท่ามกลางควันซิการ์ที่อบอวล ฉันนั่งอยู่ตรงมุมโซฟาหนัง เฝ้ามองอย่างเย็นชา ราวกับว่าเรื่องตลกขบขันทั้งหมดนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉันเลย มือของดันเต้โอบรัดอยู่ที่เอวของสการ์เล็ตต์ขณะที่เขาเดินเฉียดผ่านฉันไป พร้อมกับกระซิบว่า "อย่าคิดอะไรฟุ้งซ่านล่ะ เธอยังคงเป็นนายหญิงเพียงคนเดียวของฉันเสมอ" "ฉันก็เหมือนว่าว ไม่ว่าจะบินไปไกลแค่ไหน สายป่านก็ยังอยู่ในมือเธอเสมอ" ฉันกดปลายนิ้วอันเย็นเฉียบลงบนหน้าท้องที่เริ่มนูนเด่นขึ้นมาเพียงเล็กน้อย ใบหน้าเรียบเฉยราวกับสวมหน้ากาก ดันเต้ คราวนี้ที่โต๊ะเดิมพันของตระกูล ฉันขอวางเงินข้าง "จุดจบ" ก็แล้วกัน ฉันกำลังจะหายไปจากโลกของนายอย่างสมบูรณ์แบบ ไอ้สายป่านว่าวที่นายภาคภูมิใจนักหนาน่ะเหรอ? คืนนี้ฉันจะเป็นคนตัดมันทิ้งด้วยตัวเอง