ทีมงานถ่ายทำงูขาวใช้สถานที่จริงที่ไหนบ้าง

หางโจวในมณฑลเจ้อเจียงเป็นชื่อที่โผล่ขึ้นมาในใจทันทีเมื่อพูดถึงสถานที่ถ่ายทำผลงานที่อิงจากตำนาน 'ตำนานนางพญางูขาว' เพราะภาพจำของทะเลสาบตะวันตก (West Lake) สะพานแตก และพระเจดีย์เล่ยเฟิงนั้นฝังแน่นกับเรื่องราวรักโรแมนติกผสมแฟนตาซีนี้มาตั้งแต่ต้น ยิ่งได้เดินเล่นรอบทะเลสาบยามเช้า เห็นเรือพายและหมอกบางๆ ลอยคลอ ก็ยิ่งเข้าใจว่าทำไมผู้สร้างงานภาพยนตร์และซีรีส์ถึงเลือกใช้ฉากนี้เป็นตัวแทนของโลกในนิทาน ความงามที่เก็บรักษาไว้และกลิ่นอายของเมืองโบราณช่วยเติมความสมจริงให้กับการถ่ายทอดตำนานได้อย่างกลมกลืน ฉากสำคัญหลายฉากมักถ่ายทำแถบสะพานแตก (Broken Bridge), เจดีย์เล่ยเฟิง (Leifeng Pagoda) และสวนวัฒนธรรมบริเวณทะเลสาบ ซึ่งทุกจุดล้วนมีความเกี่ยวพันกับเรื่องเล่าของงูขาวและความทรงจำของตัวละคร การได้เห็นเจดีย์ที่ยังคงตั้งตระหง่านอยู่กลางภาพยนตร์ทำให้ตัวละครที่เป็นมนุษย์และสิ่งลี้ลับดูมีพื้นที่ร่วมกัน ในหลายเวอร์ชัน ผู้กำกับยังขยายพื้นที่ถ่ายทำออกไปนอกตัวเมืองหางโจว ทั้งหมู่บ้านเก่าและทางน้ำเล็กๆ เพื่อจับบรรยากาศชนบทและวิถีชีวิตพื้นถิ่นที่เติมอารมณ์ให้ทั้งเรื่อง การเล่าเรื่องของ 'ตำนานนางพญางูขาว' ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ฉากตระการตา แต่ยังพึ่งพาบทสนทนา มุมกล้อง และเสียงดนตรีที่จับจังหวะความเศร้าและความหลงใหลของความรักระหว่างมนุษย์กับนางพญางู เมื่อฉากถ่ายทำใช้สถานที่จริงอย่างหางโจว ความรู้สึกของสถานที่—เสียงคลื่นเล็กๆ ของทะเลสาบ กลิ่นชาพื้นเมือง และเงาทอดของต้นหลิว—กลายเป็นตัวละครอีกตัวหนึ่งที่ทำให้เรื่องราวน่าเชื่อถือมากขึ้น ฉากในสวนโบราณหรือซอยแคบๆ ก็ช่วยสร้างมิติให้กับฉากที่ต้องการความเป็นส่วนตัวหรือความเงียบงันของความลับ ในฐานะแฟนที่ชอบตามรอยฉากถ่ายทำ ประทับใจกับวิธีที่เมืองหางโจวรักษามรดกทางวัฒนธรรมไว้และเปิดพื้นที่ให้ผลงานสร้างสรรค์นำไปใช้โดยไม่ทำลายสภาพแวดล้อม ส่วนตัวคิดว่าสถานที่จริงอย่างหางโจวช่วยยกระดับเรื่องราวให้เป็นสิ่งที่สัมผัสได้จริงมากกว่าเป็นเพียงนิทาน โทนภาพและบรรยากาศที่เกิดจากสถานที่นั้นยังคงทำให้ผู้ชมรู้สึกร่วมและเชื่อมโยงกับตัวละครได้ลึกขึ้น การเดินผ่านสะพานหรือยืนมองทะเลสาบในใจยังมีร่องรอยของเรื่องราวเก่าๆ อยู่เสมอ นี่แหละคือความงดงามแบบที่ไม่อยากให้เลือนหายไป

ภาพถ่ายเบื้องหลังของ 'นางพญางูขาว' 2019 ทำให้ภาพในหัวฉันกลับมามีชีวิตอีกครั้ง—ฉากโบราณที่ดูสมจริงไม่ใช่แค่จากเครื่องแต่งกาย แต่จากสภาพแวดล้อมที่เลือกใช้ถ่ายทำด้วย ฉากพระราชวังและถนนเมืองใหญ่ในหลายตอนมีลักษณะคุ้นตาจากสตูดิโอขนาดใหญ่ที่สร้างฉากประณีต ซึ่งสถานที่ที่ฉันคุ้นที่สุดคือ เหิงเตี้ยน (Hengdian World Studios) ที่มักถูกใช้เป็นเบื้องหลังของฉากภายในพระราชวังและตลาดโบราณ การตกแต่งฉากที่นั่นทำให้ฉันเชื่อได้ว่าส่วนสำคัญของซีรีส์น่าจะถ่ายที่นี่ เพราะรายละเอียดแบบก่อสร้างทั้งประตู เสา และลานกว้างนั้นเหมาะกับฉากละครพีเรียดที่ต้องการมุมกล้องกว้าง ด้านฉากที่เกี่ยวกับน้ำและวิวทะเลสาบ โรแมนติกหลายฉากในเรื่องให้ความรู้สึกว่าใช้สถานที่จริงที่มีทิวทัศน์ทะเลสาบหรือแม่น้ำเป็นแบ็กกราวด์ เช่น บางช็อตที่มีเรือและเงาสะท้อนบนผิวน้ำดูเหมือนถูกถ่ายใกล้ทะเลสาบขนาดใหญ่ซึ่งในจีนมักเป็นแถวหางโจวบริเวณ 'ทะเลสาบตะวันตก' หรือเมืองน้ำอย่างอู่เจิ้นที่ให้บรรยากาศโรแมนติกแบบดั้งเดิม ฉันนึกภาพตัวเองเดินตามเส้นทางหินริมคลอง แล้วคิดว่าเบื้องหลังฉากรักของคู่เอกคงได้แรงบันดาลใจจากสถานที่พวกนี้ รวมความแล้ว ฉันเชื่อว่าสถาปัตยกรรมในสตูดิโอใหญ่อย่างเหิงเตี้ยนกับโลเคชันตามเมืองน้ำและทะเลสาบในมณฑลเจ้อเจียงหรือใกล้เคียงช่วยกันสร้างโลกของ 'นางพญางูขาว' 2019 ให้สมจริง การผสมผสานระหว่างฉากสตูดิโอที่ควบคุมได้และถ่ายทำกลางแจ้งที่มีบรรยากาศตามธรรมชาตินั้นทำให้ฉากดูมีมิติและอบอุ่นมากกว่าการใช้สตูดิโอเพียงอย่างเดียว นี่แหละที่ทำให้การดูซ้ำแต่ละครั้งยังคงมีความเพลิดเพลินอยู่เสมอ

การได้ยืนอยู่บนทุ่งหินกว้างที่ชาวท้องถิ่นเรียกกันว่า Flock Hill ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในฉากสำคัญของ 'The Lion, the Witch and the Wardrobe' ทันที สองข้างทางมีภูเขาหินและเนินสูงที่ทีมถ่ายเลือกใช้เป็นพื้นหลังของทุ่งหิมะกว้างและฉากการประชุมของพวกลูกครึ่งมนุษย์-สัตว์ ในมุมมองของแฟนผู้ชื่นชอบการเดินทาง ผมมองเห็นว่าเหตุผลที่เลือกที่นี่คือรูปทรงภูมิประเทศเปิดกว้างและมีเสน่ห์แบบดิบๆ ซึ่งเมื่อนำงานก่อสร้างชั่วคราวและเทคนิคการถ่ายทำมาผสมกับ CGI ก็ให้ภาพที่ใหญ่โตสมกับตำนาน นอกจาก Flock Hill แล้ว ทีมงานยังใช้พื้นที่ในเขตภูเขาไฟของเกาะเหนือ เช่น Tongariro/Mt. Ruapehu สำหรับฉากภูมิประเทศที่ปกคลุมด้วยหิมะและเงาอันขรุขระ การผสมผสานระหว่างโลเคชันจริงกับสตูดิโอทำให้ฉากหลายฉากของหนังมีน้ำหนักและรู้สึกจริงจังกว่าการใช้ฉากสังเคราะห์ล้วนๆ ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่หนังยังคงตราตรึงใจแฟนๆ มาจนถึงทุกวันนี้

บรรยากาศสตูดิโอใน 'เดชนางพญางูขาว' มักถูกพูดถึงเสมอ เพราะหลายฉากที่เราคิดว่าเป็นเมืองโบราณจริงๆ ในความเป็นจริงมาจากฟิล์มบล็อกใหญ่กลางชนบท ผมเคยเดินเล่นในบรรยากาศแบบเดียวกันที่สตูดิโอขนาดใหญ่ซึ่งมักใช้ถ่ายฉากยุคโบราณของเรื่องนี้ — เส้นทางกว้างหลังคาเรียง ใต้ถุนบ้านโบราณ และวัดจำลองขนาดมหึมา ทั้งหมดถูกออกแบบให้ถ่ายช็อตใกล้ ๆ ได้โดยไม่ต้องย้ายโลเคชั่นบ่อย ๆ จุดที่สร้างความประทับใจคือ 'วัดจำลอง' ที่มักทำหน้าที่แทนฉากเผชิญหน้าสำคัญ ๆ ของเรื่อง นักถ่ายทำเลือกสตูดิโอใหญ่เพราะคุมแสง เสียง และบรรยากาศได้ตามต้องการ เมื่อดูฉากที่ถ่ายในสตูดิโอแล้ว ผมจะชอบสังเกตรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นร่องรอยการใช้งานบนบันไดหินหรือรอยฟกช้ำบนผนัง ซึ่งทำให้ฉากรู้สึกมีชีวิตแม้จะถูกสร้างขึ้นจากไม้และปูน นี่แหละเสน่ห์ของงานสตูดิโอที่ช่วยให้โลกแฟนตาซีของ 'เดชนางพญางูขาว' ยิ่งน่าเชื่อถือ

ย่านเก่าแก่ของกรุงเทพฯกลายเป็นฉากสำคัญที่ทำให้ 'ดอกส้ม' รู้สึกมีเสน่ห์แบบเมืองผสมชนบท เราเชื่อว่าทีมงานตั้งใจเลือกถ่ายในพื้นที่อย่าง 'บางลำพู' กับตรอกซอกซอยเล็ก ๆ ที่ยังมีบ้านไม้และร้านขายของเก่า เพราะมู้ดของฉากต้องการความอบอุ่นและกลิ่นอายความทรงจำในเมืองใหญ่ที่ไม่ทันสมัยจนเกินไป ฉากตลาดและริมคลองที่ถ่ายใกล้คลองโอ่งอ่างช่วยเติมรายละเอียดให้บทสนทนาและการเผชิญหน้าของตัวละครดูเรียลขึ้น โดยเฉพาะตอนที่แสงเย็นกระทบผิวน้ำแล้วตัวละครยืนคุยกัน—มันรู้สึกเหมือนอ่านบันทึกความเป็นมนุษย์ นอกจากในเมืองแล้ว ทีมงานยังเลือกช็อตริมแม่น้ำและชุมชนชาวบ้านเล็ก ๆ อย่างตลาดน้ำแถบจังหวัดสมุทรสงครามเพื่อให้การเปลี่ยนฉากระหว่างความเป็นชนบทกับความเป็นเมืองไหลลื่น การถ่ายในสถานที่จริงแบบนี้ทำให้รายละเอียดเล็ก ๆ อย่างเสียงเรือ เสียงนก และกลิ่นอาหารท้องถิ่นซึมเข้าไปในหนัง ช่วยให้ความสัมพันธ์ของตัวละครดูมีน้ำหนักขึ้นและไม่ได้เป็นเพียงบทสนทนาในสตูดิโอ สรุปท้ายสุดที่คงติดตรึงใจคือความพยายามของทีมงานในการคัดเลือกโลเคชันที่บอกเล่าเรื่องราวร่วมกันกับตัวละคร—มันไม่ใช่แค่ฉากหลัง แต่เป็นผู้เล่าเรื่องอีกคนหนึ่ง ที่ยังคิดถึงภาพซ้ำ ๆ อยู่เสมอเมื่อได้ยินเสียงเรือหรือเห็นบ้านไม้แถบนั้น

เราโตมากับเวอร์ชันจีนของ 'พญางูขาว' ที่เต็มไปด้วยฉากสะพานโค้งและทะเลสาบใส ซึ่งบ่อยครั้งถูกถ่ายทำในมณฑลทางฝั่งตะวันออกของจีน ฉากในสตูดิโอใหญ่ที่จำลองเมืองโบราณมักอยู่ที่ Hengdian (เมืองในมณฑลเจ้อเจียง) เพราะที่นั่นมีเซ็ตประวัติศาสตร์ครบถ้วน ส่วนฉากริมทะเลสาบสวยงามที่ให้ความรู้สึกโรแมนติกมักถ่ายรอบๆ West Lake ในเมือง Hangzhou (เจ้อเจียง) อีกพื้นที่ที่ผู้ชมมักจำได้คือสวนจีนโบราณกับคลองเล็กๆ ซึ่งมักใช้สถานที่ในมณฑล Jiangsu อย่าง Suzhou เพื่อเสริมบรรยากาศโบราณ ใช้ภูเขาหินและทิวทัศน์แบบเทพนิยายบ้างก็มาจากมณฑล Anhui เช่น Huangshan พูดง่ายๆ คือถ้าต้องการตามรอยเวอร์ชันจีนของ 'พญางูขาว' ให้เตรียมแผนเที่ยวที่รวมทั้งสตูดิโอจำลองและเมืองเก่าริมน้ำ แล้วจะเข้าใจว่าทำไมภาพถึงดูคุ้นตาและมีเสน่ห์แบบนิยายมากขึ้น

จุดเริ่มต้นของเรื่องราวนี้ถูกถ่ายทำบนถนนจริงของนิวยอร์กซิตี้เป็นหลัก — นั่นคือแกนกลางของ 'John Wick' ภาคแรกทั้งหมด และผมมักจะนึกภาพซีนไล่ล่าและบู๊กันบนถนนแมนฮัตตันเมื่อได้นึกถึงหนังเรื่องนี้ เราเห็นว่าทีมงานเลือกใช้ทำเลในแมนฮัตตันและบรู๊คลินเป็นหลัก ทั้งถนนในย่านดาวน์ทาวน์ ซอยแคบๆ ที่ให้ความรู้สึกใกล้ชิดกับฉากแอ็คชัน และบ้านหลังเล็ก ๆ รวมถึงบาร์และไนต์คลับที่ถูกดัดแปลงเป็นฉากสำคัญ เสน่ห์หนึ่งคือการที่ผู้กำกับไม่ได้ย้ายไปถ่ายในสตูดิโอล้วน ๆ แต่ดันนำกล้องไปจับบรรยากาศเมืองจริง ทำให้ฉากดูมีความหนักแน่นและเชื่อมโยงกับโลกความเป็นจริงมากขึ้น สำหรับคนที่เคยเดินเล่นในนิวยอร์ก การสังเกตจุดถ่ายทำเล็ก ๆ น้อย ๆ จะให้ความรู้สึกเหมือนตามล่าหาหลักฐานหนัง: สะพาน เส้นทางรถยนต์ และตรอกที่เคยเห็นในหนังบางซีน แม้ว่าจะมีการสร้างฉากในสตูดิโอเพื่อความปลอดภัยและการควบคุม แต่แกนกลางของภาพยนตร์ภาคนี้ยังคงยึดโยงกับสถานที่จริงในเมือง ทำให้ฉากแอ็คชันมีรสชาติเฉพาะตัวและทรงพลังกว่าในหนังแอ็คชันเชิงแฟนตาซีทั่วไป

บรรยากาศการถ่ายทำของ 'Anaconda' ให้ความรู้สึกเหมือนทีมงานพยายามนำแอมะซอนมาวางไว้ตรงกลางฉากหนังฮอลลีวูด ฉันมองภาพรวมแล้วเห็นว่าโลเคชันหลักสำหรับฉากป่าจริงของหนังเรื่องนี้อยู่ในป่าฝนแอมะซอนของเปรู ซึ่งทีมถ่ายทำเข้าไปถ่ายฉากแม่น้ำและป่าทึบเพื่อให้ได้ความสมจริงของสภาพแวดล้อม คิวบูตที่ต้องบังคับเรือและแสงธรรมชาติทำให้การทำงานยาก แต่มันก็ให้ภาพออกมาดูมีพลังแบบเดียวกับหนังผจญภัยยุค 90 นอกจากนี้ ฉากภายในเรือหรือฉากที่ต้องควบคุมสภาพแวดล้อมมาก ๆ มักถูกย้ายมาถ่ายในสตูดิโอที่ลอสแอนเจลิสเพื่อความสะดวกและการใช้งานเอฟเฟกต์หุ่นงูและน้ำเทียม งานผสมระหว่างโลเคชันจริงและสตูดิโอแบบนี้ช่วยให้หนังยังคงบรรยากาศป่าเขตร้อนอย่างหนักแน่นแต่มีกลไกการถ่ายทำที่ควบคุมได้ ปิดท้ายแล้วความกลมกลืนระหว่างภาพป่าจริงกับฉากสตูดิโอทำให้หนังยังน่าจดจำแม้เทคนิคนั้นจะชัดเจนก็ตาม

บอกตรง ๆ ว่าชอบดูเบื้องหลังหนังเรื่องนี้มาก เวลาเห็นโลเคชันก็อดตื่นเต้นไม่ได้ 'Road House' เวอร์ชันคลาสสิกมักถูกพูดถึงในแง่ของการผสมกันระหว่างสตูดิโอและสถานที่จริง ฉากภายในบาร์ 'Double Deuce' ส่วนใหญ่เป็นเซ็ตที่สร้างขึ้นในสตูดิโอเพื่อให้ควบคุมแสงและการต่อสู้ได้สะดวก แต่ก็มีการถ่ายภายนอกตามถนนของเมืองเล็กๆ และฉากบางส่วนถ่ายที่โลเคชันจริงในเขตภาคใต้ของสหรัฐฯ ทำให้ได้บรรยากาศชนบทแบบหนังดิบ ๆ ที่เราเห็น ในมุมมองของคนดูที่ชอบสังเกต ฉากถนน เมืองตลาด และบ้านที่เห็นรอบ ๆ บาร์ถูกถ่ายทำแบบ on-location เพื่อให้ความรู้สึกสมจริง ไม่ว่าจะเป็นถนนหลักที่มีป้ายร้านค้าเล็ก ๆ หรือพื้นที่จอดรถหน้าบาร์ นอกจากนี้ยังมีการใช้โรงงานเก่าและโกดังเป็นฉากหลังของการเผชิญหน้าใหญ่ ๆ ที่ทำให้บรรยากาศดิบและอึดอัดขึ้นมาก ถ้าใครอยากตามรอยจริง ๆ แนะนำมองหาข้อมูลแยกของแต่ละเวอร์ชัน เพราะรีเมกและฉบับดั้งเดิมมีการเลือกโลเคชันต่างกัน แต่จุดร่วมคือการผสมระหว่างสตูดิโอกับฉากจริงตามเมืองเล็ก ๆ เพื่อสร้างโลกแบบชนบทอเมริกันที่เรื่องต้องการ นี่แหละเสน่ห์ของหนังแนวนี้ที่ทำให้ฉากดูขลังและจับต้องได้

แอนิเมชันไม่ได้ถ่ายทำแบบหนังคนแสดงจริง ๆ แต่ฉากของ 'ดาบพิฆาตอสูร' ภาค 'ย่านเริงรมย์' แสดงภาพความเป็นย่านบันเทิงสมัยเก่าได้ชัดเจนจนคนดูอย่างฉันรู้สึกว่ามันมีต้นแบบจากสถานที่จริง องค์ประกอบที่เด่นชัดคือแรงบันดาลใจจากย่าน 'โยชิวาระ' ในยุคเอโดะ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตไทโตของโตเกียว ใกล้อาซากุสะ ตึกไม้แถวแคบ ทางเดินมีโคมไฟเรียง และการตกแต่งภายในร้านที่ให้บรรยากาศแบบโบราณ ถูกดัดแปลงให้ดูหวือหวาและมีสีสันตามสไตล์อนิเมะ นักออกแบบฉากผสมผสานรายละเอียดจริงกับการแต่งเติมจินตนาการ ทำให้ฉากดูทั้งสมจริงและเหนือจริงไปพร้อมกัน การชมฉากเหล่านี้ในมุมมองของคนชอบประวัติศาสตร์ท้องถิ่นทำให้ฉันยิ่งชอบวิธีที่ทีมงานรักษาองค์ประกอบดั้งเดิมไว้ ทั้งการจัดแสง โคมแดง และตรอกแคบ ๆ ที่ดูจะยกมาจากภาพจำของย่านบันเทิงเก่า ๆ แต่ก็ไม่ลืมใส่ความแฟนตาซีเพื่อให้เข้ากับโทนเรื่อง ผลลัพธ์เลยออกมาตรึงใจและเรียกให้อยากเดินตามรอยของฉากจริง ๆ