พญางูขาว ถูกถ่ายทำในจังหวัดใดบ้าง

หางโจวในมณฑลเจ้อเจียงเป็นชื่อที่โผล่ขึ้นมาในใจทันทีเมื่อพูดถึงสถานที่ถ่ายทำผลงานที่อิงจากตำนาน 'ตำนานนางพญางูขาว' เพราะภาพจำของทะเลสาบตะวันตก (West Lake) สะพานแตก และพระเจดีย์เล่ยเฟิงนั้นฝังแน่นกับเรื่องราวรักโรแมนติกผสมแฟนตาซีนี้มาตั้งแต่ต้น ยิ่งได้เดินเล่นรอบทะเลสาบยามเช้า เห็นเรือพายและหมอกบางๆ ลอยคลอ ก็ยิ่งเข้าใจว่าทำไมผู้สร้างงานภาพยนตร์และซีรีส์ถึงเลือกใช้ฉากนี้เป็นตัวแทนของโลกในนิทาน ความงามที่เก็บรักษาไว้และกลิ่นอายของเมืองโบราณช่วยเติมความสมจริงให้กับการถ่ายทอดตำนานได้อย่างกลมกลืน ฉากสำคัญหลายฉากมักถ่ายทำแถบสะพานแตก (Broken Bridge), เจดีย์เล่ยเฟิง (Leifeng Pagoda) และสวนวัฒนธรรมบริเวณทะเลสาบ ซึ่งทุกจุดล้วนมีความเกี่ยวพันกับเรื่องเล่าของงูขาวและความทรงจำของตัวละคร การได้เห็นเจดีย์ที่ยังคงตั้งตระหง่านอยู่กลางภาพยนตร์ทำให้ตัวละครที่เป็นมนุษย์และสิ่งลี้ลับดูมีพื้นที่ร่วมกัน ในหลายเวอร์ชัน ผู้กำกับยังขยายพื้นที่ถ่ายทำออกไปนอกตัวเมืองหางโจว ทั้งหมู่บ้านเก่าและทางน้ำเล็กๆ เพื่อจับบรรยากาศชนบทและวิถีชีวิตพื้นถิ่นที่เติมอารมณ์ให้ทั้งเรื่อง การเล่าเรื่องของ 'ตำนานนางพญางูขาว' ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ฉากตระการตา แต่ยังพึ่งพาบทสนทนา มุมกล้อง และเสียงดนตรีที่จับจังหวะความเศร้าและความหลงใหลของความรักระหว่างมนุษย์กับนางพญางู เมื่อฉากถ่ายทำใช้สถานที่จริงอย่างหางโจว ความรู้สึกของสถานที่—เสียงคลื่นเล็กๆ ของทะเลสาบ กลิ่นชาพื้นเมือง และเงาทอดของต้นหลิว—กลายเป็นตัวละครอีกตัวหนึ่งที่ทำให้เรื่องราวน่าเชื่อถือมากขึ้น ฉากในสวนโบราณหรือซอยแคบๆ ก็ช่วยสร้างมิติให้กับฉากที่ต้องการความเป็นส่วนตัวหรือความเงียบงันของความลับ ในฐานะแฟนที่ชอบตามรอยฉากถ่ายทำ ประทับใจกับวิธีที่เมืองหางโจวรักษามรดกทางวัฒนธรรมไว้และเปิดพื้นที่ให้ผลงานสร้างสรรค์นำไปใช้โดยไม่ทำลายสภาพแวดล้อม ส่วนตัวคิดว่าสถานที่จริงอย่างหางโจวช่วยยกระดับเรื่องราวให้เป็นสิ่งที่สัมผัสได้จริงมากกว่าเป็นเพียงนิทาน โทนภาพและบรรยากาศที่เกิดจากสถานที่นั้นยังคงทำให้ผู้ชมรู้สึกร่วมและเชื่อมโยงกับตัวละครได้ลึกขึ้น การเดินผ่านสะพานหรือยืนมองทะเลสาบในใจยังมีร่องรอยของเรื่องราวเก่าๆ อยู่เสมอ นี่แหละคือความงดงามแบบที่ไม่อยากให้เลือนหายไป

หลายฉากสำคัญของ 'งูปลา' ถูกถ่ายทำกระจายตัวทั้งในเมืองใหญ่และพื้นที่ชนบท ทำให้ภาพรวมของเรื่องมีทั้งความคุ้นเคยและความแปลกใหม่ในเวลาเดียวกัน ฉันมองว่าโปรดักชันแยกโลเกชันเพื่อเสริมอารมณ์ของแต่ละฉากอย่างชัดเจน — ฉากที่ต้องการความตึงเครียดทางสังคมมักอยู่ในเขตเมือง ส่วนฉากที่เน้นความเปล่าเปลี่ยวหรือความทรงจำจะย้ายไปยังชนบทหรือริมแม่น้ำ ในแง่จังหวัดที่เห็นได้ชัดที่สุดคือ กรุงเทพมหานคร ซึ่งรับบททั้งฉากอาคารสูง ถนนคนพลุกพล่าน และฉากอินดอร์แบบสตูดิโอหลายตอน ไม่ว่าจะเป็นฉากปะทะกันในออฟฟิศหรือฉากไล่ล่าในซอยแคบ ส่วนจังหวัดชายฝั่งอย่างชลบุรี ถูกใช้เป็นฉากชายหาด ท่าเรือ และบรรยากาศชุมชนริมทะเลที่มีทั้งสีสันและความสับสนวุ่นวาย ฉากที่แสดงความอึดอัดทางอารมณ์กับความสกปรกของสังคมในเรื่อง มักใส่เอฟเฟกต์ทิวทัศน์ของชายฝั่งเข้ามาช่วยส่งอารมณ์ อีกมุมที่ฉันชอบคือการใช้จังหวัดภาคกลาง-ตะวันตกอย่างกาญจนบุรี สำหรับฉากที่ต้องการน้ำ ตลิ่ง และป่าเขียวชอุ่ม บรรยากาศตรงนั้นให้ความรู้สึกโดดเดี่ยวและหนักแน่น เหมาะกับฉากที่ตัวละครต้องเผชิญหน้ากับอดีตหรือการตัดสินใจครั้งใหญ่ ส่วนพื้นที่อีกแห่งที่เด่นคือจังหวัดภาคตะวันออก เช่น ระยอง กับฉากโรงงานหรือพื้นที่อุตสาหกรรมเล็ก ๆ ซึ่งช่วยสร้างความขัดแย้งเชิงสภาพแวดล้อมให้เรื่องดูสมจริงขึ้น โดยรวมแล้วการสับเปลี่ยนโลเกชันระหว่างกรุงเทพฯ ชลบุรี กาญจนบุรี และระยอง ช่วยให้ 'งูปลา' มีโทนภาพที่หลากหลายและสมจริง ฉันชอบการจัดวางฉากที่ทำให้แต่ละพื้นที่กลายเป็นตัวละครอีกตัวหนึ่ง — บางฉากเสริมความอึดอัด บางฉากกลับบอกความเงียบที่กดดัน การรู้ว่าฉากสำคัญถูกถ่ายทำในจังหวัดเหล่านี้ทำให้เวลาได้ดูซ้ำ ๆ แล้วสังเกตมุมกล้องหรือรายละเอียดท้องถิ่นเล็ก ๆ น้อย ๆ กลายเป็นความเพลิดเพลินอย่างหนึ่งสำหรับแฟน ๆ ที่อยากตามรอยชีวิตของตัวละคร

บรรยากาศสตูดิโอใน 'เดชนางพญางูขาว' มักถูกพูดถึงเสมอ เพราะหลายฉากที่เราคิดว่าเป็นเมืองโบราณจริงๆ ในความเป็นจริงมาจากฟิล์มบล็อกใหญ่กลางชนบท ผมเคยเดินเล่นในบรรยากาศแบบเดียวกันที่สตูดิโอขนาดใหญ่ซึ่งมักใช้ถ่ายฉากยุคโบราณของเรื่องนี้ — เส้นทางกว้างหลังคาเรียง ใต้ถุนบ้านโบราณ และวัดจำลองขนาดมหึมา ทั้งหมดถูกออกแบบให้ถ่ายช็อตใกล้ ๆ ได้โดยไม่ต้องย้ายโลเคชั่นบ่อย ๆ จุดที่สร้างความประทับใจคือ 'วัดจำลอง' ที่มักทำหน้าที่แทนฉากเผชิญหน้าสำคัญ ๆ ของเรื่อง นักถ่ายทำเลือกสตูดิโอใหญ่เพราะคุมแสง เสียง และบรรยากาศได้ตามต้องการ เมื่อดูฉากที่ถ่ายในสตูดิโอแล้ว ผมจะชอบสังเกตรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นร่องรอยการใช้งานบนบันไดหินหรือรอยฟกช้ำบนผนัง ซึ่งทำให้ฉากรู้สึกมีชีวิตแม้จะถูกสร้างขึ้นจากไม้และปูน นี่แหละเสน่ห์ของงานสตูดิโอที่ช่วยให้โลกแฟนตาซีของ 'เดชนางพญางูขาว' ยิ่งน่าเชื่อถือ

เคยสงสัยไหมว่าเหตุผลที่ฉากงานขันข้าวใน 'ตานขันข้าว' ให้ความรู้สึกชนบทแท้ ๆ มาจากโลเคชันที่เลือกถ่ายทำมากเลย ซึ่งส่วนใหญ่ลงไปถ่ายกันในภาคกลางที่มีทุ่งนากว้างและชุมชนเก่าแก่ ฉากทุ่งทองที่เห็นในหลายตอนถ่ายที่จังหวัดอ่างทองกับสุพรรณบุรี — ที่นั่นมีทุ่งนาสลับคลองและบ้านไม้เก่า ๆ ที่ทีมงานใช้เป็นฉากหลังได้อย่างลงตัว ฉากงานพิธีที่มีการตั้งขันข้าวและขบวนแห่เล็ก ๆ หลายช็อตก็ถ่ายที่อยุธยา เพราะสภาพภูมิประเทศและวัดเก่า ๆ ช่วยให้บรรยากาศพิธีดูขลังขึ้น อีกจุดหนึ่งที่ทีมงานไปถ่ายคือจังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งให้มุมทุ่งนาใกล้แม่น้ำและถนนเล็ก ๆ ที่เห็นแล้วรู้สึกถึงการเดินทางของตัวละครได้ดี ฉันยังชอบมุมมองการถ่ายที่ใช้แสงเย็นของพระอาทิตย์ตกบนทุ่งนาซึ่งได้บรรยากาศอบอุ่นและเรียลมาก การเลือกจังหวัดเหล่านี้ไม่ใช่แค่เรื่องภาพสวยเท่านั้น แต่ยังทำให้รายละเอียดเล็ก ๆ อย่างบ้านผุ ๆ สะพานไม้ และตลาดเช้าที่ปรากฏในเรื่องดูสมจริง ฉากบางฉากจึงรู้สึกว่าไม่ใช่แค่สตูดิโอ แต่เป็นชุมชนที่ยังมีชีวิต ซึ่งช่วยให้เรื่องราวของ 'ตานขันข้าว' สัมผัสใจคนดูได้มากขึ้น

ภาพถ่ายเบื้องหลังของ 'นางพญางูขาว' 2019 ทำให้ภาพในหัวฉันกลับมามีชีวิตอีกครั้ง—ฉากโบราณที่ดูสมจริงไม่ใช่แค่จากเครื่องแต่งกาย แต่จากสภาพแวดล้อมที่เลือกใช้ถ่ายทำด้วย ฉากพระราชวังและถนนเมืองใหญ่ในหลายตอนมีลักษณะคุ้นตาจากสตูดิโอขนาดใหญ่ที่สร้างฉากประณีต ซึ่งสถานที่ที่ฉันคุ้นที่สุดคือ เหิงเตี้ยน (Hengdian World Studios) ที่มักถูกใช้เป็นเบื้องหลังของฉากภายในพระราชวังและตลาดโบราณ การตกแต่งฉากที่นั่นทำให้ฉันเชื่อได้ว่าส่วนสำคัญของซีรีส์น่าจะถ่ายที่นี่ เพราะรายละเอียดแบบก่อสร้างทั้งประตู เสา และลานกว้างนั้นเหมาะกับฉากละครพีเรียดที่ต้องการมุมกล้องกว้าง ด้านฉากที่เกี่ยวกับน้ำและวิวทะเลสาบ โรแมนติกหลายฉากในเรื่องให้ความรู้สึกว่าใช้สถานที่จริงที่มีทิวทัศน์ทะเลสาบหรือแม่น้ำเป็นแบ็กกราวด์ เช่น บางช็อตที่มีเรือและเงาสะท้อนบนผิวน้ำดูเหมือนถูกถ่ายใกล้ทะเลสาบขนาดใหญ่ซึ่งในจีนมักเป็นแถวหางโจวบริเวณ 'ทะเลสาบตะวันตก' หรือเมืองน้ำอย่างอู่เจิ้นที่ให้บรรยากาศโรแมนติกแบบดั้งเดิม ฉันนึกภาพตัวเองเดินตามเส้นทางหินริมคลอง แล้วคิดว่าเบื้องหลังฉากรักของคู่เอกคงได้แรงบันดาลใจจากสถานที่พวกนี้ รวมความแล้ว ฉันเชื่อว่าสถาปัตยกรรมในสตูดิโอใหญ่อย่างเหิงเตี้ยนกับโลเคชันตามเมืองน้ำและทะเลสาบในมณฑลเจ้อเจียงหรือใกล้เคียงช่วยกันสร้างโลกของ 'นางพญางูขาว' 2019 ให้สมจริง การผสมผสานระหว่างฉากสตูดิโอที่ควบคุมได้และถ่ายทำกลางแจ้งที่มีบรรยากาศตามธรรมชาตินั้นทำให้ฉากดูมีมิติและอบอุ่นมากกว่าการใช้สตูดิโอเพียงอย่างเดียว นี่แหละที่ทำให้การดูซ้ำแต่ละครั้งยังคงมีความเพลิดเพลินอยู่เสมอ

ฉากเปิดที่เห็นทิวทัศน์เมืองใหญ่ของ 'อาญารัก' ทำให้รู้ทันทีว่ากองถ่ายทำงานหนักกับโลเคชันจริงมากกว่าการเซ็ตสตูดิโอ จังหวะสำคัญของเรื่องถูกถ่ายทำกระจายตัวระหว่างกรุงเทพฯ กับพื้นที่ชนบทและชายทะเลในภาคกลาง การถ่ายในกรุงเทพฯรับผิดชอบฉากชีวิตในเมือง ทั้งถนนชุมชนและคาเฟ่ที่ให้ความรู้สึกทันสมัย แต่พอฉากตอนที่ต้องการมู้ดเหงาหรือความย้อนแย้ง กองก็ย้ายไปใช้โลเคชันในนครปฐมกับราชบุรีเพื่อความรู้สึกบ้านนอกที่สมจริง การใช้สถานที่อย่างชะอำในจังหวัดเพชรบุรีกับตลาดน้ำสมุทรสงครามเข้ามาเติมโทนทะเลและความเป็นท้องถิ่น ทำให้เรื่องไม่รู้สึกว่าติดอยู่แค่ในกรอบเมืองเดียว ฉันชอบการตัดต่อที่เชื่อมภาพเมืองกับภูมิทัศน์ธรรมชาติเหล่านี้ เพราะมันช่วยเน้นความขัดแย้งของตัวละครได้ดี ข้อดีคือผู้ชมจะได้เห็นมุมหลากหลายของภาคกลาง ทั้งชีวิตในเมืองและวิถีชุมชนริมคลอง ซึ่งช่วยยกระดับบทไปอีกขั้น โดยรวมแล้วจังหวัดหลักที่ใช้ถ่ายคือ กรุงเทพมหานคร นครปฐม ราชบุรี เพชรบุรี (ชะอำ) และสมุทรสงคราม ซึ่งแต่ละที่ให้บรรยากาศต่างกันและทำหน้าที่เฉพาะในเนื้อเรื่องได้อย่างลงตัว

ไม่มีอะไรจะคลาสสิกเท่าการตามรอยฉากถ่ายทำของตำนานงูขาวในสถานที่จริง—สำหรับฉันมันเหมือนเป็นการเดินทางข้ามเวลาไปเจอฉากที่เคยเห็นบนจอ ฉบับละครโทรทัศน์อย่าง 'The Legend of White Snake' มักใช้สตูดิโอขนาดใหญ่ควบคู่กับโลเคชันจริง โดยที่จุดที่เด่นสุดคือบริเวณทะเลสาบตะวันตก (West Lake) ในหางโจว — เลฟงป้าโกว (Leifeng Pagoda) และสวนริมทะเลสาบที่ให้บรรยากาศโบราณแบบนิยายจีน นอกจากนั้นยังใช้เมืองน้ำโบราณอย่างหวู่เจิ้น (Wuzhen) เป็นฉากหลังของชุมชนริมน้ำ และบางครั้งก็ขึ้นไปถ่ายวิวภูเขาในพื้นที่อย่างหวงซาน (Huangshan) เพื่อได้ทัศนียภาพแบบภูเขาและทะเลหมอก ฉันชอบโมเมนต์ที่เห็นทิวทัศน์จริง ๆ ผสมกับฉากสตูดิโอ เพราะมันทำให้รู้สึกว่าเรื่องราวยังคงลมหายใจของสถานที่โบราณเหล่านั้นอยู่ แม้แต่แผงคัทหรือซอยเล็ก ๆ บนถนนโบราณก็มีรายละเอียดที่ทำให้โลกของงูขาวน่าเชื่อถือขึ้น

ตำนานนี้มีชีวิตอยู่บนเวทีดั้งเดิมมานานกว่าศตวรรษแล้ว และฉันมักจะนึกภาพเสียงพิณกับการแต่งกายตระการตาเมื่อคิดถึงการเล่าเรื่องแบบโบราณ ในพื้นที่ศิลปะพื้นบ้าน ละครโอเปร่าและหุ่นกระบอกของจีนมักนำเรื่องราวของนางพญางูขาวไปดัดแปลง ทั้งรูปแบบเป็กกิงโอเปร่า (Peking opera) และกวางตุ้งโอเปร่า (Cantonese opera) ต่างมีบทเพลง ท่ารำ และมุกการแสดงที่ตีความความรัก ความผิดพลาด และบาปบุญที่ตัวละครต้องเผชิญ ฉันชอบวิธีที่นักแสดงใช้ท่าทางเพียงเล็กน้อยสื่อความเศร้าได้ลึกซึ้ง — นี่คือการเล่าเรื่องที่เน้นวัฒนธรรมและสัญลักษณ์ ในทางภาพยนตร์ ผมเคยเห็นการตีความแบบสมัยใหม่ที่กล้าลองไอเดียใหม่ ๆ เช่นงานภาพยนตร์แฟนตาซี-จินตนาการเรื่อง 'Green Snake' ที่ดึงมุมมองของตัวละครรองให้โดดเด่น แตกต่างจากบทประพันธ์ดั้งเดิม และมีแอนิเมชันร่วมสมัยอย่าง 'White Snake' ที่ใช้เทคนิคภาพเคลื่อนไหวเพื่อเล่าเหตุการณ์ก่อนหลังของความรักและกรรมของนางงู ทั้งสองแบบทำให้ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้ปรับตัวได้หลากหลาย ไม่ว่าจะในรูปแบบที่ยิ่งใหญ่บนเวทีหรือการถ่ายทอดที่ละมุนผ่านหน้าจออนิเมชัน

ริมทะเลสาบเวสต์เลกในหางโจวคือภาพที่ผมมักนึกถึงเมื่อพูดถึง 'ตำนานนางพญางูขาว'. ฉากรักและโศกนาฏกรรมระหว่างนางพญางูและซู เซียนถูกวางไว้กลางความงามของหางโจว แถมยังมีอนุสาวรีย์และสถานที่ท่องเที่ยวอย่างเลเฟิงป่าโกว (Leifeng Pagoda) ที่คนท้องถิ่นชี้ว่าเป็นจุดสำคัญในเรื่องเล่า เหตุการณ์หลายตอนที่ปรากฏในละคร งิ้ว และนิยายสมัยใหม่มักยึดเวสต์เลกเป็นฉากหลัง ทำให้ภาพจำเกี่ยวกับต้นกำเนิดของตำนานนี้ผูกพันกับมณฑลเจ้อเจียงอย่างแน่นแฟ้น มุมมองแบบนี้ไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ของแหล่งกำเนิดอื่นทิ้งไป แต่เมื่อพิจารณาจากการเผยแพร่ทางวัฒนธรรมและสถานที่ที่ถูกสร้างเรื่องเล่าอย่างต่อเนื่อง ผมเห็นว่าเมืองหางโจวในมณฑลเจ้อเจียง (มณฑลที่คนไทยมักเรียกว่าจังหวัดเจ้อเจียง) เป็นจุดที่คนส่วนใหญ่อ้างอิงเมื่อพูดถึงรากของ 'ตำนานนางพญางูขาว' มากที่สุด

ในมุมมองของแฟนละครรุ่นเก่าที่ติดตามงานกลุ่มละครน้ำดีมานาน ผมมักนึกถึงบรรยากาศริมน้ำและวัดเก่า ๆ ที่ปรากฏใน 'ปลาบู่ทอง' เสมอ ภาพการล่องเรือ ตลาดน้ำ และตรอกเล็กตรอกน้อยชวนให้นึกถึงจังหวัดสมุทรสงครามโดยเฉพาะย่านอัมพวา ซึ่งทีมงานใช้ถ่ายฉากริมน้ำหลายฉากเพื่อให้ได้ความใกล้ชิดของวิถีชีวิตริมคลอง อีกพื้นที่ที่เห็นบ่อยคือจังหวัดพระนครศรีอยุธยา บริเวณโบราณสถานและวัดเก่าถูกนำมาใช้เป็นฉากหลังในหลายฉากที่ต้องการความคลาสสิกและกลิ่นอายประวัติศาสตร์ ส่วนฉากในเมืองและตรอกซอกซอย ทีมงานมักขยับมาถ่ายในบางส่วนของกรุงเทพฯ โดยเลือกย่านเก่าแก่ที่ยังคงสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิมเพื่อคงความสมจริง สรุปสั้น ๆ ว่าเมื่อคิดถึงโลเคชันของ 'ปลาบู่ทอง' จึงมักเห็นภาพจังหวัดในภาคกลางที่มีทั้งริมน้ำ วัด และชุมชนเก่า ๆ ซึ่งช่วยสร้างบรรยากาศให้เรื่องราวมีชีวิตและเชื่อมโยงกับวิถีไทยอย่างชัดเจน