Mag-log in
บ้านหินศิลา สถานที่ที่นักท่องเที่ยวไม่ควรย่างกรายเข้าไป ในอดีตได้มีกลุ่มวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งที่เดินทางเข้าไปเพื่อหวังจะชื่นชมธรรมชาติและท่องเที่ยวให้สนุกสุดเหวี่ยง แต่ดินแดนกลางหุบแห่งนี้กลับกลายเป็นนรกบนดินเมื่อพวกเขาต้องเผชิญกับความน่ากลัวเพราะได้พบความลับสุดยอดที่ซ่อนอยู่ในป่าลึก
เบื้องหลังความอุดมสมบูรณ์ของป่าและพันธ์ไม้นานาชนิด…หลังจากนั้นก็ไม่มีใครพบวัยรุ่นกลุ่มนี้เดินทางกลับออกมาจากหมู่บ้านหินศิลานี้ได้อีกเลย
หลายวันมานี้ชายหนุ่มเสิร์ชหาข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่ดังกล่าว เรื่องราวอันลึกลับที่เขาพยายามค้นหา ก่อนจะพบว่าเขาไม่ควรให้เธอเข้าไปในพื้นที่ต้องห้ามนี้เด็ดขาด จึงรีบเอ่ยเตือนแฟนสาวของตนทันที เพราะไม่อยากให้เธอเอาชีวิตไปเสี่ยงกับสถานที่แบบนั้น ถึงแม้ผลตอบแทนมันจะมากมายมหาศาลก็ตาม
“เรื่องนี้มันก็ผ่านมาตั้งยี่สิบกว่าปีแล้วนะคะ..ทศ!! อีกอย่างญาดาก็ไม่ได้จะเข้าไปเที่ยวเล่น ๆ ซะเมื่อไหร่ คุณก็รู้ว่าญาดาต้องการจะเข้าไปทำอะไร เงินและโอกาสแห่งความสำเร็จมันรอเราอยู่นะคะ” คนฟังถอนหายใจออกมา
“ก็ได้ ๆ!!! งั้นเดี๋ยวผมจะบอกราเชนทร์เพื่อนของผมอีกครั้ง ว่าเราเปลี่ยนใจจะเดินทางไปกับเขาในครั้งนี้ด้วย”
ย้อนไปเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว ราเชนทร์ได้นัดทานข้าวกับเพื่อนสนิทของเขา ซึ่งก็คือไตรทศแฟนหนุ่มของปุณญาดา
“มีคนจ้างให้แกไปที่นั่น ไปเพื่ออะไรวะ” ไตรทศเอ่ยถามเพื่อนสนิท
“ตามหาคนหายนะสิ เค้าบอกว่าน้องชายของเขาหายตัวไป”
“แกรู้ใช่มั้ยว่าที่นั่นมันอันตรายแค่ไหน”
“มันก็แค่ข่าวลือ คิดไรมากวะ ปัจจุบันมันอาจไม่เป็นแบบนั้นแล้วก็ได้ พอดีฉันจ้างไกด์ที่เป็นชาวบ้านละแวกนั้นเอาไว้แล้ว พอไปถึงเค้าก็จะรออยู่ที่นั่นเลย”
“ขอโทษว่ะเพื่อน ที่ตอนแรกฉันเคยบอกแกเอาไว้ แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้ว”
“งั้นก็แล้วแต่แกนะ แล้ววันนี้คุณญาดาแฟนแกไม่มาด้วยเหรอ”
“ไม่มา แล้วถ้ายังไงแฟนฉันถามแก แกก็บอกว่ายกเลิกไปแล้วนะ ฉันไม่อยากให้แฟนฉันไป” ราเชนทร์พยักหน้าให้เพื่อน
“งั้นก็ตามใจแกน่ะ เห็นคุณญาดาเค้าถามฉันไว้ตั้งนานล่ะ”
ปุณญาดา แฟนสาวของไตรทศ เคยถามราเชนทร์เอาไว้ เพราะเมื่อก่อนน้องชายของราเชนทร์เคยเป็นตำรวจอยู่ที่นั่น ปุณญาดาเคยขอให้เขาพาไปอยู่หลายครั้งและราเชนทร์ก็ปฏิเสธมาโดยตลอด จนวันหนึ่งที่เขาตัดสินใจจะเดินทางไปที่หมู่บ้านแห่งนั้นก็เพราะ น้องชายที่เป็นตำรวจตระเวนชายแดนอยู่ที่นั่นได้หายตัวไปอย่างลึกลับประกอบกับมีคนจ้างให้เขาไปสืบข่าวเรื่องคนหายเช่นกัน เขาจึงนัดเพื่อนให้มาเจอเพื่อให้ไตรทศได้ไปถามแฟนสาวว่ายังต้องการจะไปอยู่อีกหรือเปล่า
ตัวบ้านให้อารมณ์ความอบอุ่นตามแบบฉบับของบ้านไม้โบราณ หลังคาจั่วสวย มีการจัดสวนตรงบริเวณข้างบ้าน บวกกับความเป็นไทยแท้โดยมีต้นขนุนอยู่หลังบ้าน พรรณไม้หลายชนิดถูกปลุกเอาไว้ มีสวนและทางเดินเล็กๆ ให้เดินเข้าออกกลายเป็นส่วนหนึ่งในความน่ารักของบ้าน“ถึงแล้วครับ นี่บ้านผมเอง เมื่อก่อนอาศัยอยู่กับแม่สองคนครับ แต่ตอนนี้ท่านเสียไปแล้ว”“ร่มรื่นน่าอยู่มากเลยค่ะ” มะลิกล่าวชมเมื่อลงมาจากรถแล้วสำรวจดูรอบ ๆ บ้าน ก่อนจะเดินไปเรียกบุตรสาวที่หลับอยู่ให้รีบลงจากรถ“กระแต ถึงแล้วลูก” เด็กสาวงัวเงียลืมตาขึ้นราเชนทร์พากระแตและมะลิ เข้าไปนั่งลงบนโซฟากลางห้องรับแขก ก่อนจะพาทั้งสองเดินไปดูห้องนอน“ทำความสะอาดหน่อยนะ..กระแต ห้องนี้เป็นห้องคุณแม่พี่เอง ส่วนอีกห้องก็เป็นห้องน้องชาย” ราเชนทร์ชี้ไปที่ห้องตรงกันข้าม เหมือนจะให้เด็กสาวเลือก“พี่ราเชนทร์!!! งั้นกระแตขอเลือกห้องฟากนู้นนะคะ”“ได้สิครับ เอาเลย” เด็กสาวรีบเอากระเป๋าถุงย่ามของตนเองเดินไปที่ห้องทันทีด้วยความดีใจ“คุณราเชนทร์จะให้มะลินอนด้วยมั้ยคะ” มะลิเอ่ยถามเมื่อเห็นลูกสาวเดินเข้าไปที่ห้องอีกฟากหนึ่ง“นอนสิครับ ก็คุณเป็นเมียผมนี่” หลังจากทั้งคู่อาบน้ำด้วยก
หญิงสาวยกมือขึ้นบีบไหล่ ใบหน้าของนายเชษฐ์ขลุกอยู่ที่แก้มและคอ จนลมหายใจของเขาเป่ามาที่เต้านมอวบของเธอจนลำดวนก็รู้สึกได้ หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่นด้วยความเคียดแค้นก่อนจะควานหาเข็มที่ซ่อนเอาไว้ใต้หมอนจนพบ แล้วหยิบออกมาแทงเข้าไปที่บริเวณบั้นเอวของนายเชษฐ์อย่างเต็มแรง“อุ้ย!!! อะไรกัดข้า อื้ย!!! อีลำดวน เอ็งทำอะไรข้า” สะโพกสอบที่เลื่อนเข้าออกไม่หยุด แต่กับต้องมาสะดุดเมื่อถูกหญิงสาวแทงเข็มเข้าร่างกายร่างหนาอ่อนระทวยซุกซกเต้านมอวบก่อนจะถูกผลักออก ขณะหญิงสาวลุกขึ้นมาสังเกตการณ์และกำลังจะเดินไปหยิบเสื้อผ้าของตนเอง..นายเชษฐ์เอื้อมมือมาดึงข้อมือของเธอเอาไว้ ไม่ให้หนีไปไหน“เอ็งบังอาจวางยาข้า อีลำดวน”“หลับให้สบายนะมึง..ไอ้เชษฐ์ แล้วก็อยู่รอรับความผิดของมึงซะ กูคงไม่อยู่รอความผิดเหมือนมึงหรอก” พูดจบหล่อนก็สวมเสื้อผ้าแล้วเดินจากไป ลำดวลกลับมาที่บ้านของตัวเองเพื่อเก็บข้าวของแล้วออกไปจากหมู่บ้านทันทีเธอด้วยความรวดเร็ว วิ่งบ้างเดินบ้างสลับกันไประหว่างทางที่ลำดวนกำลังหนีไปนั้น หญิงสาวก็เจอเข้ากับพรานอ่อง ที่ออกมาตามหาพี่ชายถึงบ้านของลูกน้องที่เฝ้าอยู่ทางออกของหมู่บ้าน ซึ่งนั่นก็คือบ้านของนายเชษฐ์และนา
“อ่าร์...อีขิม!! มึงนี่ดูดเก่งชะมัด ถึงว่าล่ะ นายข้าไม่ขายยอมเอ็งไป” ไอ้ชาญพูดขึ้นพลางสูดปาก และมันก็พร่ำเพ้อไปเรื่อย ๆ ก่อนที่มือหยาบหนาของมันจะเอื้อมมาปลดผ้ากระโจมอกของสาวใหญ่ แม่ครัวประจำหมู่บ้านออก ฉันพลันผ้าถุงที่นุ่งอยู่ก็ร่วงลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็นเรือนร่างขาวอวบของคนแม่ลูกหนึ่ง ซึ่งเธอก็ไม่ได้สวมใส่อะไรไว้ข้างในเลย สองเต้านมอวบใหญ่ถึงจะหย่อนคล้อยลงไปบ้างแต่ก็เต่งตึงอยู่พอสมควร“ทำไมเอ็งใส่แค่ผ้าถุงผืนเดียวล่ะ...” นายชาญยิ้มกริ่มแล้วถามขึ้น ก่อนจะรั้งร่างของสาวใหญ่วัยสี่สิบขึ้นมานั่งตัก“ข้ากำลังจะไปอาบน้ำ”“เอ็งนี่ยังสวยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ..อีขิม!! ให้ข้าเป็นผัวเอ็งสักวันเถอะนะ”“โอ๊ะ โอ๊ย อย่าบีบแรง...ข้าเจ็บ”“เต็มไม้เต็มมือเหลือเกิน อีขิมเอ๊ย!!!”มือสากหนาของไอ้ชาญแทบจะปิดเต้านมอันใหญ่โตของขิมไม่มิด ก่อนจะถูกคลึงเคล้นอย่างไม่ปรานี เนินเนื้อของสงวนโดนนิ้วแกร่งสอดเข้าออกครั้งแล้วครั้งเล่า จนน้ำทะลักเปียกเยิ้มไปหมด“นอนลงสิ...อีขิม ข้าไม่ไหวแล้ว”“ไหนเอ็งจะรอลูกข้ากลับมา..มิใช่รึ”“ข้ารออีแก้วไม่ไหวแล้ว ขอเอากับเอ็งก่อนเถอะ” พูดจบมันก็ผลักร่างเธอให้ลงไปนอนบนแคร่ที่ทำเอ
ท้องน้อยแบนราบหดเกร็งเมื่อถือปลายปืนเขี่ยไปมาโดยหวังจะให้ผ้าถุงที่เด็กสาวรัดเอาไว้หลุดออกจากร่าง มันเลื่อนปืนลงมาที่เนินเนื้ออวบอูมที่ถูกหนีบเอาไว้แน่นจากต้นขาขาวอวบ ก่อนจะปลายปืนของมันจะเขี่ยให้ผ้าถุงของเด็กสาวหลุดลงไปกองด้านล่าง สายตาของมันลุกวาวทันที เมื่อเห็นเนินเนื้อนั้นอวบนูนลอยเด่นอวดสายตา นายชาญกลืนรีบกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคอทันที“ของมึงนี่ใหญ่เกินตัวจังเลยนะ..อีแก้ว อย่างนี้สิวะ กูชอบ!” พอพูดจบมันก็รีบเอื้อมมือมาบีบเคล้นเต้านมอวบของเด็กสาวอย่างสนุกสนาน เดี๋ยวเต้าซ้าย เดี๋ยวย้ายไปเต้าขวา เล่นเอาแก้วตาตัวสั่น หายใจถี่เร็ว ขนลุกซ่าไปหมด นายชาญลูบไล้ลงมาเรื่อย ๆ จนมาถึงหน้าท้องแบนราบของเด็กสาว ก่อนจะเอามือหยาบหนามาป้วนเปี้ยนอยู่ตรงหว่างขาของเธอไม่ยอมห่าง ก่อนที่มันจะถอดชั้นในตัวน้อยของเธอออก แล้วเริ่มลูบไล้เนินเนื้ออันอวบอูมและเอานิ้วกรีดไปมาที่กลางกลีบแคมขาวอย่างสบายใจ“มึงใหญ่เกินตัวเหลือเกิน...อีแก้ว เป็นของกูเถอะ”“อ๊ะ!!..ได้โปรดค่ะพี่ชาญ อย่าทำแก้วเลย” ไอ้ชาญห้ามใจไม่ไหวรีบวางปืนลงทันที ก่อนจะรั้งร่างอวบของเด็กสาวเข้ามานั่งตักแล้วกกกอดเป็นการใหญ่ มันสูดดมไปทั่วเรือนผมของเธอ
นายกล้าหัวเราะด้วยความสะใจ ก่อนจะล้วงเข้าไปในย่ามเพื่อเอาบุหรี่มาจุดสูบอย่างสบายใจ แต่ระหว่างนั้นราเชนทร์ที่รอจังหวะอยู่ก็ย่องเข้ามาข้างหลังของเขา พร้อมกับฟาดของแข็งไปที่ท้ายทอยจนนายกล้าสลบไปทางด้านมะลิก็รีบเข้าไปช่วยแก้มัดให้ปุณญาดาทันที ร่างไร้สติของนายกล้าทรุดฮวบลงกับพื้นจากนั้นราเชนทร์จึงลากร่างไร้สติของผู้นำหมู่บ้านเข้าไปเก็บในห้องโถงที่ผ่านเข้ามาเมื่อสักครู่ จัดการมัดแขนและขาเอาไว้ ก่อนจะหยิบเข็มฉีดยาออกมา แล้วฉีดเข้าไปที่บริเวณต้นแขนหนึ่งเข็ม ก่อนจะเดินมาหามะลิที่กำลังช่วยปุณญาดาอยู่“มะลิ เอายานอนหลับมาให้ผมอีกเข็มหนึ่ง”“คุณราเชนทร์ มะลิว่าเราเอาเก็บไว้หน่อยดีมั้ยคะ เผื่อเราจำเป็นต้องใช้”“คนอย่างมัน ถ้ามีสิบเข็มผมจะฉีดทีเดียวให้หมดเลย”“ถ้างั้นคุณก็ฆ่าเค้าเลยไม่ดีกว่าเหรอคะ”“คุณเป็นห่วงมันเหรอ..มะลิ”“ไปกันใหญ่แล้ว...คุณราเชนทร์ มะลิก็แค่อยากให้คุณเก็บเอาไว้ใช้ยามจำเป็นก็เท่านั้น”“สองคนนี่อย่าเพิ่งทะเลาะกันเลย เรารีบกลับไปหากระแต คุณทศ แล้วก็ทับทิมกันเถอะค่ะ อย่าลืมว่าลูกน้องนายกล้าขับรถเข้าไปในหมู่บ้านแล้วนะ ยังไง...เดี๋ยวพอพวกมันรู้ความจริงมันก็ต้องควานหาตัวพวกเราอยู่ดี
ด้วยความสามารถอันเชี่ยวชาญในการเล้าโลมจุดต่างๆ บนตัวของสตรีเพศ ทำให้ขนอ่อน ๆ ตามตัวของปุณญาดาลุกชัน จนอดที่จะครางออกมาไม่ได้“ไหนลองเรียกว่าพี่กล้าสิ”“พี่กล้า!!! ฮื้อออออ....ยะ...หยุด...ซี๊ดดดดดด...ฮื้อออออออ หยุดเถอะค่ะ ไหนพี่ว่าจะพาญาดาไปเอากล้วยไม้ให้ญาดาไคะ” เสียงครางดับไปโดยพลัน เมื่อนายกล้าเริ่มประกบปากหนาเข้าไปบดขยี้ริมฝีปากบางของเธอปุณญาดาหอบหายใจออกมาอย่างเสียวซ่าน เมื่อลิ้นของชายเจ้าเล่ห์รุกรานเข้ามาในช่องปากของเธอราวกับงูฉก รสสัมผัสที่แปลกใหม่จากคนที่ไม่ใช่สามี เธอถูกโลมไล้ด้วยฝีมือของชายบ้ากามจนทำให้ขนลุกชัน และรู้สึกเสียวซ่านวาบหวิวไปทั่วตัวใบหน้าของนายกล้าซุกไซร้ไปตามเต้านมอวบเต่งตึงนั้นอย่างเมามัน เสียงครวญครางของหญิงสาวดังระงมไปทั่ว เมื่อเขาใช้ปากประกบดูดไปตามผิวกายที่ละเอียดอุ่นนั้นอย่างต่อเนื่องปุณญาดากำลังเคลิมเคลิ้ม แม้หญิงสาวจะพยายามหนีบขาของตัวเองเข้าหากัน แต่เมื่อมือหยาบใหญ่ของนายกล้าออกแรงลูบไล้ เธอก็อ่อนระทวยจนแยกขาออกกว้าง“อื้อ!!!...ซี๊ดดดดดดดส์!!!....โอ๊ยยย!!!.....อี๊ยย!!!...ซี๊ดส์!!!”นิ้วที่แข็งแรงลากไล้อย่างชำนิชำนาญ กระตุ้นความเสียวกระสันจนร่างงามนั







