ตัวอย่างที่ฉันชอบฝึกคือซีนพูดคุยเงียบ ๆ หลังการสูญเสีย — เสียงต่ำ เบา แต่มีแรงสั่นเล็กน้อยตรงท้ายคำ เพื่อสื่อว่าคนพูดพยายามอดทน อีกแบบคือเสียงแหลมขึ้นชั่วคราวเมื่อเกิดความตกใจ เช่นเดียวกับซีนใน 'The Last of Us' ที่การเปลี่ยนโทนแบบกระชากทำให้ผู้ฟังรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยทันที